2000 resultaten.
ELEGIE UNIVERSALIS
netgedicht
4.7 met 107 stemmen
549 wat ik wil zeggen: het leven gaat door,
om de honderd jaar moeten
de paleizen branden,
de dolende monsters gedood.
bij dageraad staan nog
je zevenmijlslaarzen zwijgend,
op jouw komst te wachten.
want ze passen slechts aan jou,
die zonder om te kijken,
in het niemandsland
is verdwenen.…
Onze vrije wegen
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
494 Laat onze passie branden.
Laat ons kunsten maken.
Laat het water stromen.
Lees alleen gedachten,
die ons niet bepalen.
Macht komt niet voor niets ten val.
Samen bepalen we de richtingen,
waarheen onze vrije wil,
zelf wil gaan.…
IK HEB VAN JE GEHOUDEN
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
863 jou verzoeken
‘k wil jouw raadsels achterhalen
jouw gedrag was moeilijk te verklaren
kreeg ik ooit van iemand een goede hint
of zag ik weer van jou een vage glimp
maar ik krijg geen antwoorden of bewijzen
alleen nare gedachten moet ik verdrijven
Toch zal ik blijven hopen…
ergens in mijn ziel verdoken
zal een lichtje voor je blijven branden…
Federer
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
448 Novak Djokovic brandde alvast een kaars: "Hij verdient een waardig afscheid."
__________________________________
ROGER
Sloeg als jongeling
Rackets vaak aan diggelen
Zelfverbetering
Slagenrepertoire
Crosscourt dropshot backhand smash
Forehand inside out
Vier jaar achtereen
Mondiale nummer één
Tennisfenomeen
Populairste ooit…
Het in stilte zo persoonlijke, intieme gebed!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
573 Prinsengracht te Amsterdam
niet alleen met gezang van mijn Cantorij
maar ook met het schrijnende schreien
niet dat de tranen over m'n wangen liepen
maar echt droog hield ik het niet van binnen
Maar dan in het stille gebed voor het 'Onze Moeder'
want in haar herken ik echt, hecht veel meer
dat stille gebed, dat zeer persoonlijke, intieme
dan brand…
zwarte vleugels
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
505 met kettingen opgehangen aan herinneringen,
aan woorden die brandden,
aan beloftes die stikten.
de hemel lachte.
"welkom thuis,"
zei het met een mond vol messen.
ik keek haar aan,
de vrouw die leven gaf
maar nooit liefde.
en ik vloekte met hem,
de vader, de god, de stem in mijn hoofd
die me verliet toen ik schreeuwde.…
HELENDE PIJN
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
391 waarachter kwade toekomst wacht
de Hemelse geesten
willen dat lokkende duister
tegemoet gaan
met vechtlustige kaarsen
onblusbare vlammen
het krakeel herhaalt zich
zal de stervelingen
dikwijls kwetsen
voor sterke twijfel zetten
boven de hevige kamp
blinkt de Morgenster
van 't onsterfelijke Woord
haar stralen raken de aarde
branden…
Aftands
hartenkreet
4.5 met 16 stemmen
1.246 ben je heen
'k voel mij zo alleen
als geen één
de scheppingsdrang wil vervolmaken
scheppen zand begraven
't herstellen van slechte dagen
achter gelaten
het sluitstuk van alle leven
je wordt mettertijd vergeten
de mallemolen geeft niet langer koren
levensloos binnensmonds verwoorden
't scheppingsverhaal eindigt in dood
kaarsen branden…
DE JORDAAN SUST, BLUST EN KUST!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
741 Jordanese
eens een Jordanees, altijd een Jordanees
maar m'n hart heb ik verpand
aan de Jordaan aan de Zuid-
maar ook aan de Noord-Jordaan
de Westerstraat zo bijzonder
de Noorderkerk en het plein ook
en zigzaggend naar de Rozengracht
de straatjes spreken je toe
begroeten je uitbundig
slecht humeur slaat direct om
de wereld staat in brand…
zing voor mij, Lorelei
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
262 Mijn handen verdwijnen na elk woord,
de lamp flikkert boven de kooi,
maar blijft storend branden;
pantalon en colbert half los,
op het nachtkastje wacht
wankelend een waterglas;
zing voor mij, Lorelei,
voor de dag zacht door de boeg breekt,
maar net krachtig genoeg.…
Neergelegd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
248 Omdat het zo blijft branden
achter mijn ogen.
Je bent er nog.
Dichtbij.
Iets dat blijft terugkomen.
Maar diep in mij—
in een kamer zonder licht—
heb ik je neergelegd.
En de deur
voorzichtig opengedaan.…
Voortdurende onwetendheid
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
1.014 Want de aanwinst blijft veel valser
dan de vragen
die voor eeuwig branden.
Toen stierf jij eens
in voortdurende onwetendheid;
wat jij denkt
over nooit meer samen blijven.…
De dronken denkers
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
587 Het oude schrift verdringt het slapend land,
in droomgebieden waar de nevels branden;
de denker tast met alcohol in de hand,
en wankelt door hallucinante landen.
Daar slaat de rauwe lelijkheid haar klauw,
zij spuugt haar gal op doctrines en wetten;
de dode ernst verandert snel in stille rouw,
geen wijsgeer kan zijn broze logica redden.…
De vergulde eenvoud
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
127 bergkammen
waarmee zij lichter zijn ogen ontsloot
voor de naaktere waarheid van voorheen
zijn dromen stierven onder naaldbomen
waarna hij duister haar lichaam genoot
door de ontdekte dekens van destijds
hun woorden hingen boven lustoorden
waartoe men vervormd hun verzet vergoot
langs de vergulde eenvoud van daarvoor
haar stralen brandden…
Kusjes
poëzie
4.0 met 8 stemmen
1.746 Duizendvoudig zijn de kusjes,
Die de tere minnelustjes
in 't gevoelig hart ontgloên,
en de brand der liefde voên.
Maar, indien gij wilt beminnen,
schone strookster van mijn zinnen,
hoor, wat kusjes ik verlang,
als ik aan uw boezem hang!…
Ongelooflijk geloof .....
netgedicht
4.0 met 28 stemmen
1.845 verscheuren
voel mijn ongekende kracht
stamp de kuilen tot een berg
wil niet meer teder, niet meer zacht
ram de woorden uit mijn strot
gebaar verdriet en immense pijn
bid wanhopig tot een God
voel me verloren, oh zo klein
kan de letters niet meer vinden
schrijf geen namen in het zand
wil de cirkel weer verbinden
doch mijn zinnen staan in brand…
Meester
hartenkreet
4.6 met 10 stemmen
2.549 Ik proef jouw sappen in mijn mond
Je kijkt me vol verwachting aan
Ik voel mijn lichaam branden
Traag kijk ik op, en zoek jouw ogen,
Je mag je laten gaan.
Zoete geuren hangen ik ons nachtverblijf.
Jij bent hier meester, ik jouw slaaf.…
DE RIJMERS
poëzie
3.7 met 15 stemmen
4.476 De lach van vergenoegen,
Van vlijende eigenliefde,
Speelde op een ieders aanzicht;
Zij hadden lieve rijmpjes
Ter ere van Apollo;
Zij brandden van verlangen,
Om hunne zoete rijmpjes
De Dichtgod voor te zingen;
Zij stonden voor de tempel,
Aan Foebus' dienst geheiligd:
Zij pronkten in verbeelding
Reeds met de lauwerkransen,
Die, voor hun schone…
Hopeloos verliefd
hartenkreet
4.4 met 15 stemmen
1.566 hart vol liefde en hoop
Een ziel vol twijfel en chagrijn
Gevoelens volledig in de knoop
Verwarde dagen, lange nachten vol ongedurig smachten
Naar zijn aanwezigheid
Een blik, een woord, een gebaar
Betekent hemel of hel, zo onvoorstelbaar
Het mag niet en het kan niet
Toch is er het gewoon dit allesverterend verdriet
Niet meer weg te branden…
DIE ARME WALEN
poëzie
4.2 met 13 stemmen
2.126 Gebruikten de Walen hun fijn verstand,
Zij lieten in Belgie de boel in brand,
En trokken ineens naar hun liefste land,
Hun vaderland: la France!
Met open armen, dankrijk,
Zal Frankrijk
Die arme, arme Walen
Op een schoon vet kalf
Een dag en half
Onthalen.
Maar morgen moeten zij, morgen,
Voor hun eigen kostje zorgen.…
In de positie van fictie
hartenkreet
3.2 met 14 stemmen
1.684 Ik stokte, maar jouw stem
hielp me uit de brand
Je nam mijn hand
En liet me een boek zien
dat jij ooit had geschreven
Je wilde het aan mij geven
Het was een roman, een
liefdesverhaal, een stukje fictie
maar je wilde ons in die positie
De woorden die jij had geschreven
vond jij als voor ons bedacht
Dat had ik niet van jou verwacht…
grauwigheid dwaalt als bewoner
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
810 het vraagt om aandacht
maar ik weet niet wat
struikelend miste ik
het zichtbare deel van niets
zelden komt dat voor
want de zon gaat op
voor niets niet op
mijn ogen branden op het net
gefocusd op wat was
wat is geweest
herinneringen zijn mijn zwarte gat
breed cirkelend in kolking
en dan weg
het licht mijn geest
vergeet…
Profiel minnaars
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
2.703 van samen branden
het warme bed verlaten
blik vol overgave
dampende muziek
impulsen en bekruipen
zijn wij minnaars?
van kussen en verslikken
wachten en vluchtig
wennen en verdwijnen
het zachte zwijgen
zijn wij minnaars?
van passie en wagen
strelen en luidruchtig
wellust en ontwijken
verlangen en vallen
zijn wij minnaars?…
Zondagsnieuws
netgedicht
3.9 met 26 stemmen
1.070 Er brandde geen licht.
Ik heb geen buren meer. Enkel nog in de krant.
Van gisteren. Of was het eergisteren.…
Mahomeds hemel
poëzie
4.2 met 8 stemmen
3.310 Een hemel, waar ze wierook branden,
En psalmen zingen in 't Latijn,
Hoe heerlijk die de Christen schijn',
Doet mij volstrekt niet watertanden,
En moet al fel vervelend zijn.
Maar 't paradijs der Ottomannen,
Dat is een hemel die mij gaat!…
Walsen golven op het strand
hartenkreet
3.0 met 32 stemmen
1.983 Op de grens van water en land
Walsen golven op het strand
Kunnen zich niet tegen het getij weren
Hebben geen kans zich om te keren
Mensen lopen en liggen hand in hand
De zon steekt de dag in brand
Met haar explosieve licht
Spiegelend in je bezwete gezicht
De zoute druppels rollen langs je ogen
Vallen op het zand waarin ze weg drogen
Tot…
roffelaar vreest vuurwerk
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
736 wandelend in het bos
branden de vragen los
het is er nu redelijk stil
straks hoort men verschil
tussen den zachte roffel
van één seconde
en één harde van drie seconden
de eerste is die van de grote
de tweede van de kleine
bonte specht
die meer doet dan percussie
lacht eerst “klie-klie-klie-klie”
gaat dan aan de roffel
mekkert nog wat…
Vrouw van steen
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.094 almaar aan het lijntje houden
Aan het lijntje en voor het lapje- een rood lapje
Maar door mijn roze bril herken ik het gevaar niet
Je hebt geen gevoel, bent keihard en rotsgemeen
Een stier zou op je lapje afgestoven zijn
Maar ik, ezel, stoot me niet aan diezelfde steen
‘k Ben verblind door verliefdheid
Er gaat maar geen lichtje mij me branden…
De zeeman en de dichter
netgedicht
4.6 met 31 stemmen
1.112 De vuurtoren geeft de scheepsman rust
Ziet hij de toren dan is zijn brand geblust
Weldra zal hij weer bij de zijnen horen
Zo niet dan voelt hij zich verloren
Gedichten zijn ook een veilig baken
Voor mensen bedroefd of vol met levenslust
Gevoel en spel met woorden raken
Het eerlijk hart dat graag de waarheid kust
De ruwe zeeman en de dichter…
De schoonheid
poëzie
3.1 met 10 stemmen
2.721 De dichters doen aldoor voor mijn verheven standen,
die ik te ontlenen schijn aan trotste beeldenkunst,
hun harten nacht en dag in harde studie branden.
Want om dat willige volk te boeien aan mijn gunst
heb ik twee spiegels die elk ding schoner doen schijnen:
mijn ogen, mijn grote ogen, met hun eeuwge schijnen.…