2594 resultaten.
Verdwaald
netgedicht
3.4 met 26 stemmen
2.059 liefde is verdwaald
en is eenzaam in haar lot
Klop ik aan bij vele deuren
is mijn liefde zelden thuis
Zit mijn hoofd met vele vragen
is mijn hart vervuld met pijn
Kan mijn liefde niet bereiken
zelfs niet zwijgend in de nacht
Is hij alleen in zijn verleden
houdt zijn kennis jaren vast
Heeft zijn dromen ooit verloren
gebroken goden in het glas…
De winter staat stil
gedicht
4.0 met 40 stemmen
20.252 het vlees
dat bestaat als sneeuw voor de zon
en schrijf hoe haar lichaam bestond en zich boog
gelenigd in vlees en keek achterom
in het oog van vandaag, en lees wat hier staat
de zon op de sneeuw, het kind in de slee
het dichtgewaaid spoor, de onleesbare dood
---------------------------------------------------------------
Uit: 'Een glas…
Horzel
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.678 Jij kondigt jezelf niet aan
met een klop op de deur
een onverwachtse donderslag
Jij slaat toe als een paardenvlieg
wanneer ik verzonken in het bad
genietend van een glas wijn
me langzaam volledig ontspan
Op een droge plek bij mijn knie
zie ik je komen van binnenin
dwars door de huid
het hoofd, de rug, de benen
en zelfs vleugels?…
zoete droom
hartenkreet
3.0 met 12 stemmen
1.582 Zie je daar nu prachtig lachen
je ogen, je mond, je kuiltjes
bij iedere blik die je mij geeft
beginnen vlindertjes te leven
Je komt dichter naar mij toe
ik zie twee kaarsjes branden
een grote fles rode wijn
met één glas voor jou en mij
Ik zie hoe je naar mij kijkt
en ik wil dat je dat vaker doet
"Aandacht!…
Kom genieten
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.890 mij haar voor, te zitten
met over `t randje glurende lippen
zoekend naar `t waarheen; waarom
Ze droomt zoals geen ander kan
van kleine dingen, diep gevoel
daarin baant zij haar levensdoel
en waant zich daar het hare van
Handen warmen een simpel gebaar
fluwelen rimpelen ronde fluisteren
ogen blikken een warme fontein
als was `t een glas…
Tijger
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.413 lengt haar lange tong
likt gretig naar het vluchtend licht
dat voor het gulzig donker dicht
behoedzaam kruipt langs roversjong
Het duister dat haar lijn verdrong
haalt vloeiend uit naar `t evenwicht
dat gloeiend groen een glooien richt
op smaragd bestreken horizon
Een schim schicht schaduw als een speer
klauwt krassen nacht als kalk in glas…
ijs
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.703 Je bent ijs en je glijdt
Als een druppel damp op een spiegel
In de bitterheid van mijn glas
Ik tracht door jou te kijken
Op zoek naar je ziel
Je smelt en alles wordt zoet
Zoals de ochtend zelden was
Niemand weet wat ik voel
Zelfs de bomen niet
Enkel de wind maar die zwijgt
Want het timbre is zo mooi
Dat elk woord wordt verstild
En als…
DEVOTIE
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
988 vergeefs heb ik in eindeloze nachten
me tot een onbekende god gewend
gevraagd of hij het aardse lijden kent
en of hij dat wellicht wat kon verzachten
de sterrenbeelden aan het firmament
aanhoorden zwijgzaam alle klachten
weerkaatsten glansrijk mijn gedachten
en gunden me geen hemels sacrament
ik zocht gezelschap, hief het glas en lachte…
Terechtkomen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
612 Welk geluid zal zij maken
kun je haar horen is zij
een ritseling een smak of
glas dat uiteen spat
op ongenadige grond?
Waarom zou je landen
en hoe zou je dat dan doen
lukt het om neer te komen
of stijg je nooit blijf je met
loden voeten aan de grond?…
Het weten
netgedicht
4.5 met 16 stemmen
876 de stilte draagt mij terug
naar de woorden die ik
in de nacht verzameld had
nog voor ik aan het sterven dacht
toen vogels nog niet schreeuwden
dromen speels bewogen
en kinderen rode appels
uit stoffige bomen toverden
ik ging aan mijn huis voorbij
zag mijn moeder door het raam
en het glas dat ik had verbrijzeld
met mijn kleine vuisten…
De Kroon CS A'pen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
611 je al dan niet gewild
vreemde kunst op het plafond
waar enkel de bloemen rond zijn
en de swastika's zich verschuilen
in een labyrint van rechte kronkels
de artiest heeft zich vast vergist
als hij dacht dat niemand het wist
daar ontmoet je dus ook mensen
voorheen nog nooit gezien, maar
al enkele minuten aan het wachten
op een blik, een glas…
Tweede kerstdag 2006
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.903 Fietsbanden slurpen
waterboogjes op,
ijlend smelt snelheid
het asfalt om tot glas.
Motten en muggen
liggen ondergronds
te ziften in het graf
van onbegonnen lente.…
Zonnestraal
netgedicht
4.1 met 67 stemmen
2.725 Vandaag kronkelt het lachjes in het huis
ze springen zonnig door het venster raam,
al glinsterend vrolijk op mijn tafel thuis
hun licht spiegelt zich dansend zacht
tekent kleurige rondjes op het blad
gemaakt van schitters in mijn glas
Vandaag heeft de lach het leed verjaagd
versnipperd al met kwinkse slagen
die elke traan nu weg wil dragen…
Verloren leven
hartenkreet
4.4 met 13 stemmen
1.393 Struikelend over het brandende land
z'n hoofd schreeuwend verwrongen
ging hij verder,
hopend
dat "verder" dichtbij zou zijn
Een hel licht, een glas, zijn lief
als een flits doorkliefde het zijn gezicht
en verblinde zijn ogen
Een pijnlijk weten dat hij dit nooit meer zou zien
zijn leven, in stukken gescheurd
om anderen te laten leven
Nog…
Zomer 07
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
998 penseelstreken aan een rozig firmament
alles verzamelt zich in het eerste warme licht
ik blijf binnen en wacht, ik ken het
de deur stond altijd open maar wat binnen woelde
was niets van een welkom, eerder een wensen
kromlopen door het gewicht van felle onwetendheid
God wees jezelf
leg aan, dat schot - laat het klinken
honderd kleuren gebroken glas…
Zonder enig woord
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
720 een breed lachend gebaar
je losse haar
verwaaide blond
in wind en lentezon
ogen die verrast
ineens de mijne vinden
uitbundigheid in lichaamstaal
we kwamen samen
in een zinderend omhelzen
zonder enig woord
pas later verhaalde
jij je leven dat voor
even was ontspoord
ik wist nog van
de lege flessen wijn
het te vaak gebroken glas…
Rookzone
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
680 er waren bijen en bier
en op de grond gebroken glas
treinen die naar nergens gaan
niemand hier wilde ergens anders heen
rond klok elf
stond een meisje van steen
iemand liep voorbij
het viel haar niet op
zij keek dwars
door het spoor een overkant
waar ik nooit ben geweest
in de hand had ze vijf gele rozen
op mijn arm zat een…
Kosmosgedicht (nr. 2)
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
677 Kraakhelder vriest de hemel
groeit blauw licht tot heelal
verdampen stelsels in wervels
smelten ijsblokjes in mijn glas.
Er blijft zoveel diep duister;
door de eeuwen heen roesten
hooggespannen verwachtingen
en verbrandt ieder vast geloof.…
bedrieglijk wezen
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
674 plukbaar ruggelings
op je zwarte stoel van de nacht
botsinkje spelen
met de luchtzak van de aarde
het toneeltje
van de behoeder met paraplu
vrucht van dood en verderf
ik lig op mijn rug
met wazige gedachten
mijn dromen zijn gestolen
het ging ergens
over een bedrieglijk wezen
ik rol me om
draaiend om mijn malen
kijk je aan door het glas…
Lievelingsdieren
gedicht
3.0 met 29 stemmen
12.324 zachte pootjes hebben ze, mag ik ze niet
houden in een kistje met onderaan glas?
Daar kijk ik de hele tijd naar, daar zing ik dan voor.
---------------------------------------
uit: 'De kracht van verlamming', 1988.…
Weemoed
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.209 Kan ik eenzaam, lange uren staren
naar jouw glimlach in mijn glas.
Je ogen, je mond, hoe mooi je was.
Maar de dood speelde al door je haren.
Een kam met veel te scherpe tanden
op een hoofd waarin de waanzin laait,
als de wind die stro aanzet tot branden.…
Nu
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
611 Ijl, als één noot door wijlen Miles geblazen
op een trompet van dun gesponnen glas.
“Nu” gedenkt gretig wat is verleden.
Hoedt zich voor de toekomst in gebeden
“Nu” volbrengt, wat nu begonnen was.
Maar, zoals de lijn tussen olie en water
zonder beiden niet bestaat,
bestaat “Nu” niet zonder toen en zonder later.…
SEIZOEN AFHANKELIJK
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
538 De lentebloesem tikt tegen het glas
Ze weet dat ze zich bij elkaar moet rapen
Al zou ze liever eeuwig willen slapen
Nu ze zich weer herinnert hoe het was
Hij bladerde haar door, dééd of hij las
Zijn onbetrokkenheid was als een wapen
Om stukjes waardigheid van haar te schrapen
Tot houten krullen, rijp voor vuur en as
Ik lijd, dus ben, dacht…
MIJN ZONEN of RAMPSPOED GEEFT RECHT OP DRONKENSCHAP
poëzie
3.1 met 8 stemmen
2.601 Waar de hemel mij zo misdeelt,
Heb ik geen recht diep in het glas te zien?…
Wedloop
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
485 Gereinigd door stilte
en ongeduld, op jacht
naar volwassen zinnen,
gedachten en het glas
rijkelijk gevuld, voelt
hij leegte van binnen,
elke streek bevat een
daad, een woord, stuurloos
bouwt hij voort, droes
sleurt hem door de tijd,
bakt het dagelijks brood
een plichtmatige roes,
buigt meewarig over frasen,
waarvan de strekking…
door mijn schuld
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
1.125 vergeef me
ik kom van jou geen afscheid nemen
dat heb ik al te vaak gedaan
met handen als vuisten
met volle strot
ongeslikt
vergeef me
ik wil je laatste woorden niet horen
galmend door die hoge zaal
het glas niet vrolijk heffen
nu je van ons weggaat
helemaal
vergeef me
ik trek liever naar die zomer
de dwaze herinnering aan destijds…
na het weten en wat volgt
netgedicht
3.3 met 16 stemmen
863 gesteven lakens
jou niet anders zien dan je bent
ook in wat je nimmer hebt gezegd
of in dat wat mijn ogen nooit zagen
en zich nu tot namen wuiven
als waterdruppels in steeds
weer andere vormen van leugens
ik wilde jou dromen
mijn stem laten horen vanuit de kamer
en de eerste dagen, langer
dan de boterbloemen die groeiden
tegen het glas…
UITGEWOOND
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
556 Arm, oud pand
De tijd zette zijn tanden in je huid
Maakte je blind en monddood
Je had nog wel oren naar glas en cement
Ik vroeg nog monumentenzorg aan
Maar in aanmerking kwam je niet
Je baard een verwilderde klimop
Kwijl je gekleed in vuil grondvest
Scheefgezakt ochtenddauw
Binnenin je is het donker, smeek je
Om sloophamer of pyromaan…
Glazen bol,
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
685 Achter glas
vertekend de pijn zich in tijd,
de teruggekeerde rust dekt met
stilte dit tafereeltje toe,
draait de aarde door in de
palmen van volwassen handen
om die te openen in de lente.
"De herinnering is een
kerkhof dat bloesemt."
Johan Daisne…
Zie je wel
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
3.405 Het glas is altijd halfvol,
net als mijn beker koffie,
mijn geld is nooit écht
helemaal op,
de dag duurt nooit echt,
net iets te lang,
enne:
hij duurt ook nooit echt
iets te kort.
Ik ben best tevreden.…