3975 resultaten.
Energie
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
475 Dolende over de velden
in het prille ochtendlicht
vibreren haar woorden over mijn huid
als een zachte zomerbries
de spanning glijdt
van mijn mannelijk lijf
ik voel mij één met de natuur
en met haar die ik nimmer heb ontmoet
een vreemd soort energie
maakt zich meester van mij
ik geef mij over
en laat mij meevoeren naar een plek niet van…
Vederlicht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
454 jouw pen raakt mijn ziel, vederlicht
letters weven woorden in welsprekendheid
die zachtjes landen in een literair gedicht
dat zoet en mijmerend blijft zweven in de tijd
woorden die als veertjes
blijven liggen op mijn huid
zo teer, zo fijngevoelig en zo licht
maar die tezelfdertijd getuigen van gewicht
hoe blank een ziel dat zoiets wonderlijks…
De pastelletjes
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
539 de eerste kou
trekt langs je huid
met vocht
uit barre streken
de overgang
is groot van
zomerbloot naar een
wat herfstiger leven
het speelse is voorbij
maar toch liggen
de pastelletjes nog
warm licht te geuren
donker is wat
zwaarder op de hand
waar dagen korten
door lage zonnestand
de oogst is rijp
in warme kleuren
knusheid…
Verlegen schaamrood
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
513 licht
op je gezicht
laat schaduwen
dansen in nog
onbekende kansen
altijd was er
contrast dat alles tot
zachte proporties bracht
in dat vage schijnen
konden er ongezien
zaken verdwijnen
nu uitgelicht
laten liefde en pijnen
hart en ziel verschijnen
kon je gezicht dromen
maar de realiteit
geeft een andere kijk
zelfs je huid…
De tijd in haar ogen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
664 -
Nog maar vijftien minuten
sinds haar lief achter
de mintgroene klapdeuren
verdween -
Zij heeft de tijd
in haar ogen,
Zijn leven komt
in wolken voorbij,
zijn jaren zijn
minuten geworden,
zijn minuten worden jaren -
De angst groeit uit haar ogen,
ze sluit ze even, en voelt zich
voor een moment veilig
achter haar luiken van huid…
Locked
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
652 De dagen worden lichter
maar ik word zwart
het is hier donker
koud en bar
Ik werd
gekatapulteerd
naar het verleden
het is terug dof
hier in het heden
Ik wil er uit
maar zit zo vast
het zit op slot
het is een last
Ik wil wel huilen
maar het komt er niet uit
alles is locked
het zit onder mijn huid
Het zijn emoties
die het daglicht…
rite
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
560 ter rouw
ter tafel
het brood gedeeld
het stilzwijgen onopgesmukt
men tilt elkaar baarvoets
stille rites ijlend van bed naar altaar
doorzichtig treedt men in elkaar
op plaatsen waar men zichzelf niet kent
het behelzen
met
voorraadkasten en rantsoen
brood en water voor het leven
wat
zout op de huid
en het ongezegde in de gebaren
als…
Nano laagje zomer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
527 een nano laagje
zomer zette de
huid van een
zonne koesterende
dromer binnen
korte tijd in
vuur en vlam
vurig rood
legde onbarmhartig
het falen bloot
van alle preventieven
die winterwit
slechts een papieren
bescherming schikt
nog wordt
de pijn in koeling
weggehoond
hoe dom kunnen
mensen zijn in weten
dat na zonnebrand warmte…
winterlijf
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
600 nadien valt honing uit de bomen
even onaanraakbaar als
lucht onder steen
er is genoeg winter te gaan
voordat blauw een kleur is en
groen de aarde
nog altijd borstelt het water
zijn tanden, ondergaat huid terloops
onbekommerde rilling
krakend de ruggengraat
in vertraging zeer dicht naderend
terwijl dit later lijkt
op dat voorheen…
Zwijgen in de woestijn
netgedicht
3.3 met 197 stemmen
1.077 poëzie, het is dat andere
dat kriebeltje op je huid
een riedeltje in een lied
de glimlach van het meisje
dat vergat hoe mooi ze was
poëzie loopt nooit
door de lange haatstraat
ze wandelt langs het pad
dat langzaam kleiner wordt
ze leert je dansen in de regen
ze laat je wachten
tot de storm te moe is
poëzie is een verzonken rust
een…
Ik wil erover zwijgen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
426 Jullie leven nog in mijn huid
en in mijn buik, mijn cellen
weten alles nog
alsof jullie geest erin geslopen is
Ik ben niet veilig
soms worden jullie wakker
onder een andere naam
dreigend
te herhalen wat nooit had gemogen
Wat kan ik doen?
Wat moet ik roepen?…
Het alarm ging af
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
417 Het alarm ging af
in mijn buik, dacht ik
maar het loeide al
veel eerder op mijn huid
voor onbegrepen gevaar
Dan ging ik ervandoor
sloeg om me heen, of dicht
als een ijzeren klem
Ik was een wandelend fort
vermomd als meisje
verlangend naar contact
dat ik niet verdroeg
zonder noodzaak
en harde afspraken
Nog steeds wil ik niet…
Onrustig weefsel
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
462 ik schreeuw
maar hoor
geen geluid
trek vacuüm
net onder de huid
waar onrustig
weefsel chaos
genereert die
ik niet beheers
in het
dagelijkse en
normale uiten
komt wanorde
naar buiten
nu stapelt het
in wachten
op de trigger
flikker op
stroomt onmacht
met fijngevoeligheid
verwoestende kracht
uit het stuwmeer
van onverwerkte…
Zonder verleden
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
360 ik heb
de lijnen
zien verschijnen
in je ooit
rimpelloos gezicht
heb ze
mogen lezen
jij was niet voor
een strakke huid
zonder verleden
in samen
ervaren lazen
wij de jaren
in hun zorgen
en diep verdriet
maar nooit
zijn wij de ogen
vergeten waar
een zee van lach
zijn rimpelingen gaf
die de gezichten
deden glimmen
van vrolijkheid…
Kadootjes geluid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 Door mijn kleren heen
voel ik het wuiven
in mijn longen
de halmen achter het riet
en ik huiver
met de zeeën en het gras
het ontoegankelijke moeras
Flarden meeuw en wij
stemmen van het lied
van de aarde, adem van haar getij
echo van haar zang
wij geschutte havens
osmotische enclaves
personerende huid
Kadootjes geluid
in en uit…
Niet zichtbaar
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
521 ik voel dat
je tegen beter
weten in de
tijd bent vergeten
dat zijn sporen
zich even niet
zichtbaar in je huid
hebben vastgebeten
dat je gewoon
degene bent die
uit de spiegel zijn
glimlach herkent
nog steeds
bevrijd van de
donkere schaduwen
uit de laatste tijd
toch heeft de
onrust van de nacht
je niet echt uit
balans gebracht…
een andere bril
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
561 de chirurgijn betreedt
in koelen bloede
het anatomisch theater
geruisloos gaat het beademde corpus
onder zeil als zaag klem schaar tang
het vege lijf invaderen
met de precisie van een
horlogemaker snijdt hij
in de menselijke huid
het bloed kruipt waar het
gaan kan ontleedkundige
lessen zijn geleerd
het corpus door een andere…
De aarde schudt
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
534 Een vermoeide god dooft het licht
in het zwart blaffen honden
Poseidon aardschudder van het eerste uur
jaagt ons naar de ijskoude nacht
Nu de ene steen tot de laatste
van de andere valt
gloeit onze huid van angst
de mensen van de dag verdwijnen
Waar komen we vandaan?
Is er wel een vroeger geweest?…
LAIS CCCXII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
418 zon schiet uit de hemel om in haar hals
zijn medicijn te likken. huid branden
wil hij niet, maar sloom, in een trage wals
herhalen hoe het gebrek aan handen
zijn stralen zo met verdriet ontmanden,
daar hij haar ziet maar niet strelen kan. man,
zon, ster, die ’t eigen licht wel wurgen kan,
omdat het haar gelaat voor hem ontbloot,
maar hij haar…
LAIS CCCXVII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
474 meewarig de zwijgende dolfijnen
gebaren: weinig vin en veel venijn. en
zout legt de zon van de zee op zijn huid,
en roepende scheepshoorn, zeemeeuwgeluid.
wonden die gutsen, golven die lonken
gieten twijfel in een vaststaand besluit:
het moet hier uit, dit schip is gezonken.…
Lichte verblinding
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
457 juist in het
heel licht raken
van jouw huid
knetterden kleine
vonkjes met een
verrassend geluid
ook onze
blikken sloten
vaak kort
in lichte
verblinding en
wegdromende
ogen voor een
klein liefdevol
moment heel
even dicht om
met verbazing
weer te openen
pas later zijn deze
eigenschappen
verdwenen toen
volwassenheid
voorzichtig…
VADER
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
863 nog zie ik hem daar
met de zeis in z’n hand
onverzettelijk zwoegen
op z’n bunder land
het gras moest gemaaid
en nadat er was gehooid
werd er kunstmest vanuit
een emmer uitgestrooid
en het zaad gezaaid
toen na jaren z’n huid was gelooid
en z’n rug geplooid
nam hij nooit weer de zeis ter hand
maar nog eenmaal kwam hij hem tegen…
Koning winter
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
728 buurt van anemoon
Ik opper dat... dag in dag uit
Maar de vorst blijft op zijn troon
Ik smeek de zon nu voluit:
'zet dat heerschap buitenspel'
Dan krijgt weer blos... mijn bleke huid…
De warme gelijkenis
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
942 Warmte kent meerdere gezichten
dan enkel zonnestralen op de huid,
gelijkenissen werpen niet alleen licht
bevatten ook een warme boodschap
die met eigenheid en opwekkingen
tastbare verschillen doen verzachten
ook al is daar afstand in gekomen..…
dans in rood
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
837 vijf lichamen –
vlammen die handen vastgrijpen
en niet meer loslaten
de aarde onder hen is groen
alsof ze dansen op een begin
nog voor taal, voor schuld
voor schoenen
hun huid is rood
niet van zon
maar van binnenuit –
alsof kleur is gaan ademen
en spieren geworden is
ze draaien geen rondje
ze maken tijd
ze zijn klokken
zonder wijzers…
Huil om de slingers
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
357 Volg jouw blikken
naar een liefdeshotel
dat de liefde nog niet kent
Ruik jouw temperament
Ja, ik wil jou, ik wil jou
in de schoot van mijn verlangen
Leg jouw lokken om
mijn liefde, laat ze deinen
op golven genot
Vouw jouw gedachten
om mijn vinger, laat ze
likken aan mijn huid
Huil om de slingers
die we…
Bij jou
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
266 Terwijl ik water en boot hoor praten,
De zon op mijn huid brand
En de wind de warmte koelt
Ben ik bij jou
Terwijl de buren het duidelijk niet eens worden.…
Escapade
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
249 Het vieze drankje werkt
wolken patchoeli tillen mij op
en mijn mantel blijft achter
Gehypnotiseerd, gestreeld
door donsharen schapenwol
droom ik zwaar te zweven
naar dansende handen
en het doet me niets welke
lustgedachten jullie stiekem
uitsmeren over mijn huid
Kijken jullie maar, raak me
zelfs aan waar dat niet mag
ik ben veilig…
Skin deep elime
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
367 Wat zou ik toch graag
dat boek willen zijn
maar dan moet je
goed zoeken Elime
het ligt diep verstopt
verder weg dan toen jij
Mamatova, je liefde
voor mij deed ontkiemen
skin deep zat je in me
maar onder de omslag
van mijn huid, goud op snee
kon ik jou terug verdienen
mijn onyxogen
zien jouw diamanten
van kaft tot kaft lezen…
Ademteug
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
142 De dingen verliezen hun naam
een weg schuift onder de tijd
ergens ademt metaal alsof
het zich iets herinnert
een hand raakt aan wat
nog geen antwoord verlangt
onder de huid vindt
verschuiving plaats
,
het denken valt
een ogenblik uit zijn oevers
de wereld staat er nog —
vreemd genoeg dichterbij
tot midden in het voortgaan
iets…