Alle inzendingen over huid

3975 resultaten.

Sorteren op:

Energie

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 475
Dolende over de velden in het prille ochtendlicht vibreren haar woorden over mijn huid als een zachte zomerbries de spanning glijdt van mijn mannelijk lijf ik voel mij één met de natuur en met haar die ik nimmer heb ontmoet een vreemd soort energie maakt zich meester van mij ik geef mij over en laat mij meevoeren naar een plek niet van…
Almaresare19 september 2016Lees meer >

Vederlicht

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 454
jouw pen raakt mijn ziel, vederlicht letters weven woorden in welsprekendheid die zachtjes landen in een literair gedicht dat zoet en mijmerend blijft zweven in de tijd woorden die als veertjes blijven liggen op mijn huid zo teer, zo fijngevoelig en zo licht maar die tezelfdertijd getuigen van gewicht hoe blank een ziel dat zoiets wonderlijks…

De pastelletjes

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 539
de eerste kou trekt langs je huid met vocht uit barre streken de overgang is groot van zomerbloot naar een wat herfstiger leven het speelse is voorbij maar toch liggen de pastelletjes nog warm licht te geuren donker is wat zwaarder op de hand waar dagen korten door lage zonnestand de oogst is rijp in warme kleuren knusheid…
wil melker21 oktober 2017Lees meer >

Verlegen schaamrood

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 513
licht op je gezicht laat schaduwen dansen in nog onbekende kansen altijd was er contrast dat alles tot zachte proporties bracht in dat vage schijnen konden er ongezien zaken verdwijnen nu uitgelicht laten liefde en pijnen hart en ziel verschijnen kon je gezicht dromen maar de realiteit geeft een andere kijk zelfs je huid…
wil melker27 november 2017Lees meer >

De tijd in haar ogen

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 664
- Nog maar vijftien minuten sinds haar lief achter de mintgroene klapdeuren verdween - Zij heeft de tijd in haar ogen, Zijn leven komt in wolken voorbij, zijn jaren zijn minuten geworden, zijn minuten worden jaren - De angst groeit uit haar ogen, ze sluit ze even, en voelt zich voor een moment veilig achter haar luiken van huid…

Locked

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 652
De dagen worden lichter maar ik word zwart het is hier donker koud en bar Ik werd gekatapulteerd naar het verleden het is terug dof hier in het heden Ik wil er uit maar zit zo vast het zit op slot het is een last Ik wil wel huilen maar het komt er niet uit alles is locked het zit onder mijn huid Het zijn emoties die het daglicht…

rite

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 560
ter rouw ter tafel het brood gedeeld het stilzwijgen onopgesmukt men tilt elkaar baarvoets stille rites ijlend van bed naar altaar doorzichtig treedt men in elkaar op plaatsen waar men zichzelf niet kent het behelzen met voorraadkasten en rantsoen brood en water voor het leven wat zout op de huid en het ongezegde in de gebaren als…

Nano laagje zomer

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 527
een nano laagje zomer zette de huid van een zonne koesterende dromer binnen korte tijd in vuur en vlam vurig rood legde onbarmhartig het falen bloot van alle preventieven die winterwit slechts een papieren bescherming schikt nog wordt de pijn in koeling weggehoond hoe dom kunnen mensen zijn in weten dat na zonnebrand warmte…

winterlijf

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 600
nadien valt honing uit de bomen even onaanraakbaar als lucht onder steen er is genoeg winter te gaan voordat blauw een kleur is en groen de aarde nog altijd borstelt het water zijn tanden, ondergaat huid terloops onbekommerde rilling krakend de ruggengraat in vertraging zeer dicht naderend terwijl dit later lijkt op dat voorheen…
Iniduo27 januari 2020Lees meer >

Zwijgen in de woestijn

netgedicht
3.3 met 197 stemmen aantal keer bekeken 1.077
poëzie, het is dat andere dat kriebeltje op je huid een riedeltje in een lied de glimlach van het meisje dat vergat hoe mooi ze was poëzie loopt nooit door de lange haatstraat ze wandelt langs het pad dat langzaam kleiner wordt ze leert je dansen in de regen ze laat je wachten tot de storm te moe is poëzie is een verzonken rust een…
guy aarts10 februari 2020Lees meer >

Ik wil erover zwijgen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 426
Jullie leven nog in mijn huid en in mijn buik, mijn cellen weten alles nog alsof jullie geest erin geslopen is Ik ben niet veilig soms worden jullie wakker onder een andere naam dreigend te herhalen wat nooit had gemogen Wat kan ik doen? Wat moet ik roepen?…
Zywa18 april 2020Lees meer >

Het alarm ging af

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 417
Het alarm ging af in mijn buik, dacht ik maar het loeide al veel eerder op mijn huid voor onbegrepen gevaar Dan ging ik ervandoor sloeg om me heen, of dicht als een ijzeren klem Ik was een wandelend fort vermomd als meisje verlangend naar contact dat ik niet verdroeg zonder noodzaak en harde afspraken Nog steeds wil ik niet…
Zywa20 april 2020Lees meer >

Onrustig weefsel

netgedicht
4.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 462
ik schreeuw maar hoor geen geluid trek vacuüm net onder de huid waar onrustig weefsel chaos genereert die ik niet beheers in het dagelijkse en normale uiten komt wanorde naar buiten nu stapelt het in wachten op de trigger flikker op stroomt onmacht met fijngevoeligheid verwoestende kracht uit het stuwmeer van onverwerkte…

Zonder verleden

netgedicht
5.0 met 24 stemmen aantal keer bekeken 360
ik heb de lijnen zien verschijnen in je ooit rimpelloos gezicht heb ze mogen lezen jij was niet voor een strakke huid zonder verleden in samen ervaren lazen wij de jaren in hun zorgen en diep verdriet maar nooit zijn wij de ogen vergeten waar een zee van lach zijn rimpelingen gaf die de gezichten deden glimmen van vrolijkheid…
wil melker13 oktober 2020Lees meer >

Kadootjes geluid

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 534
Door mijn kleren heen voel ik het wuiven in mijn longen de halmen achter het riet en ik huiver met de zeeën en het gras het ontoegankelijke moeras Flarden meeuw en wij stemmen van het lied van de aarde, adem van haar getij echo van haar zang wij geschutte havens osmotische enclaves personerende huid Kadootjes geluid in en uit…
Zywa8 april 2021Lees meer >

Niet zichtbaar

netgedicht
4.9 met 24 stemmen aantal keer bekeken 521
ik voel dat je tegen beter weten in de tijd bent vergeten dat zijn sporen zich even niet zichtbaar in je huid hebben vastgebeten dat je gewoon degene bent die uit de spiegel zijn glimlach herkent nog steeds bevrijd van de donkere schaduwen uit de laatste tijd toch heeft de onrust van de nacht je niet echt uit balans gebracht…

een andere bril

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 561
de chirurgijn betreedt in koelen bloede het anatomisch theater geruisloos gaat het beademde corpus onder zeil als zaag klem schaar tang het vege lijf invaderen met de precisie van een horlogemaker snijdt hij in de menselijke huid het bloed kruipt waar het gaan kan ontleedkundige lessen zijn geleerd het corpus door een andere…
J.Bakx29 december 2022Lees meer >

De aarde schudt

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 534
Een vermoeide god dooft het licht in het zwart blaffen honden Poseidon aardschudder van het eerste uur jaagt ons naar de ijskoude nacht Nu de ene steen tot de laatste van de andere valt gloeit onze huid van angst de mensen van de dag verdwijnen Waar komen we vandaan? Is er wel een vroeger geweest?…
J.Bakx8 februari 2023Lees meer >

LAIS CCCXII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 418
zon schiet uit de hemel om in haar hals zijn medicijn te likken. huid branden wil hij niet, maar sloom, in een trage wals herhalen hoe het gebrek aan handen zijn stralen zo met verdriet ontmanden, daar hij haar ziet maar niet strelen kan. man, zon, ster, die ’t eigen licht wel wurgen kan, omdat het haar gelaat voor hem ontbloot, maar hij haar…

LAIS CCCXVII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 474
meewarig de zwijgende dolfijnen gebaren: weinig vin en veel venijn. en zout legt de zon van de zee op zijn huid, en roepende scheepshoorn, zeemeeuwgeluid. wonden die gutsen, golven die lonken gieten twijfel in een vaststaand besluit: het moet hier uit, dit schip is gezonken.…

Lichte verblinding

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 457
juist in het heel licht raken van jouw huid knetterden kleine vonkjes met een verrassend geluid ook onze blikken sloten vaak kort in lichte verblinding en wegdromende ogen voor een klein liefdevol moment heel even dicht om met verbazing weer te openen pas later zijn deze eigenschappen verdwenen toen volwassenheid voorzichtig…
wil melker9 oktober 2023Lees meer >

VADER

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 863
nog zie ik hem daar met de zeis in z’n hand onverzettelijk zwoegen op z’n bunder land het gras moest gemaaid en nadat er was gehooid werd er kunstmest vanuit een emmer uitgestrooid en het zaad gezaaid toen na jaren z’n huid was gelooid en z’n rug geplooid nam hij nooit weer de zeis ter hand maar nog eenmaal kwam hij hem tegen…
catrinus30 november 2023Lees meer >

Koning winter

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 728
buurt van anemoon Ik opper dat... dag in dag uit Maar de vorst blijft op zijn troon Ik smeek de zon nu voluit: 'zet dat heerschap buitenspel' Dan krijgt weer blos... mijn bleke huid…

De warme gelijkenis

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 942
Warmte kent meerdere gezichten dan enkel zonnestralen op de huid, gelijkenissen werpen niet alleen licht bevatten ook een warme boodschap die met eigenheid en opwekkingen tastbare verschillen doen verzachten ook al is daar afstand in gekomen..…

dans in rood

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 837
vijf lichamen – vlammen die handen vastgrijpen en niet meer loslaten de aarde onder hen is groen alsof ze dansen op een begin nog voor taal, voor schuld voor schoenen hun huid is rood niet van zon maar van binnenuit – alsof kleur is gaan ademen en spieren geworden is ze draaien geen rondje ze maken tijd ze zijn klokken zonder wijzers…
Dabda29 april 2025Lees meer >

Huil om de slingers

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 357
Volg jouw blikken naar een liefdeshotel dat de liefde nog niet kent Ruik jouw temperament Ja, ik wil jou, ik wil jou in de schoot van mijn verlangen Leg jouw lokken om mijn liefde, laat ze deinen op golven genot Vouw jouw gedachten om mijn vinger, laat ze likken aan mijn huid Huil om de slingers die we…
Zywa8 juli 2025Lees meer >

Bij jou

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 266
Terwijl ik water en boot hoor praten, De zon op mijn huid brand En de wind de warmte koelt Ben ik bij jou Terwijl de buren het duidelijk niet eens worden.…

Escapade

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 249
Het vieze drankje werkt wolken patchoeli tillen mij op en mijn mantel blijft achter Gehypnotiseerd, gestreeld door donsharen schapenwol droom ik zwaar te zweven naar dansende handen en het doet me niets welke lustgedachten jullie stiekem uitsmeren over mijn huid Kijken jullie maar, raak me zelfs aan waar dat niet mag ik ben veilig…
Zywa26 november 2025Lees meer >

Skin deep elime

netgedicht
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 367
Wat zou ik toch graag dat boek willen zijn maar dan moet je goed zoeken Elime het ligt diep verstopt verder weg dan toen jij Mamatova, je liefde voor mij deed ontkiemen skin deep zat je in me maar onder de omslag van mijn huid, goud op snee kon ik jou terug verdienen mijn onyxogen zien jouw diamanten van kaft tot kaft lezen…
Quisque23 maart 2026Lees meer >

Ademteug

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 142
De dingen verliezen hun naam een weg schuift onder de tijd ergens ademt metaal alsof het zich iets herinnert een hand raakt aan wat nog geen antwoord verlangt onder de huid vindt verschuiving plaats , het denken valt een ogenblik uit zijn oevers de wereld staat er nog — vreemd genoeg dichterbij tot midden in het voortgaan iets…