1883 resultaten.
Moederschip
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
612 nooit eerder begeven
ik voel de ijle koelte op mijn huid
de gespreide vleugels houden halt
het zweet breekt plotseling uit
nu de atmosfeer als een deken valt
ik ben in de broeiende kern beland
in het woud van intense geschiedenis
op de kust van een oerzee gestrand
waar het water van dezelfde hemel is
slome, brakke delta van blinde rivieren…
weg weg
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.050 ik moet gaan ik moet gaan
ik moet rivieren zien de hemel een grote blauwe
of grijze toekomstdroom licht dat op water ligt
als de hand van een liefhebbende vader op de
schouder van zijn zoon
ik moet bergen zien als fris ontloken borsten ik
moet hete kruiden ruiken in het zuiden waar de zon
op de witte hellingen schijnt
ik moet aan het…
De toekomst
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
2.031 Verdrinkend in de rivier van tranen,
Pijnen die dagelijks een grotere invloed krijgen,
Eerst wegduikend achter een klein masker,
Waarachter ik nu zelfs mijn verdriet niet meer kan verzwijgen.…
Lente
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
827 Het valt verblindend op rivieren
en zet het zinken dak in brand.
Een grauwe hond en een seniele.
Een hok hangt schots en scheef. Gratuit
staan er wat wagens zonder wielen;
roest is wat de bloedzuiger liet.
Tot onder tegels strekken stralen
noch dansers. In een biosfeer
van zwart en zwam woont een fatale
die straks de zon nog aspireert.…
Berlijn - Oberbaumbrücke
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
845 Iemand bedacht zeven manieren om een rivier
over te steken en maakte daar werk van
in mijn dromen kruip ik alle keren
uit een nat pak over een vloer van beton
om het angstzweet van het lijf te spoelen
een kou walst in brokken door me heen
alsof het resten van de muur zijn
waar ik onafgebroken tegenaan loop
zonder brug is geen andere…
Zoek jouw eigen weg
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
917 wereld vriendelijk
door het deinzend
deuren dragen, vragen
in kleine alledaagse dingen
hoor ik soms de liefde zingen
maar, stonden wij niet samen
toen je naar mijn levensadem vroeg
achter de bomen uit het nachtwoud
mijn lijf weer naar bekisting droeg
kom je bij me met die hand
maak je mij nog wakker
omdat de kano is verdwenen
de rivier…
Gevlucht uit Zwitserland
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
835 Mijn oom arme immigrant
waar de man ook keek
in Bazel rivier en beek
dans l'eau transparant
het bleef bij zwaar balen
geen paling te halen
in dat hele Zwitserland
Tous les jours stomme pommes
jamais un bas en son tirebouchon
la suisse bien sur c'est un syndrome
geen gerookte aal vet op je gazon
toen op een dag vol tell&antismoke
raakte…
Ik zag zo vaak wat is en was
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
639 De rivier, het bed, de overkant,
de warme zon, het natte strand
ik zag zo vaak de vormen staan
de dienstmeid ramen open slaan.
De liefde, hoop, een zere knie,
de glans, reflectie die ik zie,
dacht vaak aan koren en ‘n bloem
een hete nacht, een warme zoen.…
Daarna komt dan het echte gebroerderlijke
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
587 Misschien is de zee een man, de rivier een opdrachtgever.
Alles wat hier klinkt klinkt echt ook vandaag als zeewater.
Als arm, natuurlijkheid, als voorzitter lang aan het woord.
Misschien beschikt de zee over een beklemmende stijging
Vinden wij bijtijds ‘n rug wederom ‘t geringere leven terug.
©…
Kerkhof met bomen
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
749 Op het hoogste punt een bank
hier rust men uit en laat de blik
over de bomen gaan, vangt het blauw
van een rivier, spiegel van de lucht
De bladeren orakelen voort
hun vorige voorspelling
kwam slechts ten dele uit
want de dames van het noodlot
kwamen tussenbeide, naar hen
luistert zelfs een god
Men fluistert brokkelzinnen
in…
oogappels reiken
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
632 hand in hand
oog in oog
laat ons dromen
rivieren vol
met wilde stromen
laat onze lippen laven
drinkend uit de blauwe bron
mijmeringen
zo zoet
tot in ons diepste wezen
door te dringen
helder als een melodie
geëtst uit ebbenhout
klinkt de dwarsfluit
door het dal
van beloftevolle dromen
in stille maneschijn
wachten lotusbloemen…
MUZIKALE MOMENTEN...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
903 reusachtige boomstam
op open water;
'n vlot op stroom;
´n vallende steen in
het geraas van een waterval;
´n zacht zoevende zeilboot
op eindeloze zeeën en
oeverloze oceanen
Het tsunamiseert m´n
achterdijkse waterlanders
zacht vochtig vloeiend
zich samenvoegend
in het meer van
muzikale momenten
Het kanaliseert de bochten
van rivieren…
verhalen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
614 we zorgen dat uw mond vochtig blijft
vertel ons dan over bergen en rivieren
het hete, verzengende zand kennen we
maar al te goed.…
't Aardoppervlak zie 'k als een schedelhuid
poëzie
5.0 met 3 stemmen
1.011 't Aardoppervlak zie 'k als een schedelhuid:
Zweetstralen, sijp'len stinkende rivieren,
Waarlangs vuil-groenig roos en schimmel tieren;
Gebergten schurft steken er boven uit;
Mens-luizen, in hun nesten meest op buit
Rondkrauw'lend, zie 'k land'lijke blijdschap vieren,
Verpletterd soms, als 't trekken van wat spieren
De rotsen…
water
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
604 Krachten gegeven om stormen te doorstaan
Wanneer liefde en gevoelens in devotie overgaan
En zwakte een enorme kracht wordt
Water dat maar blijft stromen
Zijn eigen weg volgend
Om van rivieren volwassen zeeën te maken
Angsten die verdwijnen omdat water zich samenpakt
Huizenhoge golven alle angsten verzwelgend
De zwakte van een druppel die…
Schaduwvriend
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.097 Daar waar droom en schaduw
elkaar in stilte ontmoeten
voel ik de eerlijke behoefte
jou opnieuw te begroeten
onder die wolkenlucht
bij de onstuimige rivier
van dromen zonder woordverleden
misschien, vriend
is onze vriendschap nu volwassen
niet meer achterhaald
door verleden en vergeten
eindelijk dragelijk in het heden
zwijgzaam, behoedzaam…
Arcanum XVIII De Maan
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
670 kan je de rivier vertrouwen,
die zich in de verre verte
stormenderhand
een weg baant
tussen torenhoge wanden
van een diepe kloof?
ik verschans me in mezelf
versteen in afwezigheid
en sluit de ogen voor de angst
die in me opwelt
er blijft slechts wachten
op de dag
en klaarte
ik laat me drijven op het lot…
KROKODIL
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
797 Zonder tegengas
blijft de berg robuust
Daarentegen zal
haar dekmantel als sneeuw
voor zon heengaan
Smeltwater gaat stromen
zich vormen tot rivier
water vindt steeds zijn weg
Tijd zal leren of
wij lering hebben getrokken
uit gemaakte
fouten die ons im-
mer zullen blijven achtervolgen…
Afscheid van een land
gedicht
5.0 met 1 stemmen
11.397 Nooit zag ik de bergen zo
vastbesloten tegen de hemel
of nooit, nooit, dat denk je dan
als iets heel hevig en onherhaalbaar
voorbij is, nooit kortom
hing de hemel zo duidelijk zo
stralend zo treurig gerafeld
tussen de bergen
en hier beneden gebeuren ogenschijnlijk
geringe dingen, de rivier
die altijd roerloos aan je voeten lag
glijdt stil…
Ik plaats zelfbewust mijn afdruk in het zand
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
444 Ook al overspande de brug niet altijd
de hele rivier. En hoewel de prestaties
er niet om logen; ik kreeg toch nimmer
dat gelukbrengende klavertje vier.
Ik heb mijzelf overtroffen;
want het verwachtingspatroon was niet
altijd hoog. Maar door doorzettings-
vermogen en overtuiging hield ik mijn
hoofd altijd naar omhoog.…
Mijn rib
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
799 Ook al vloeien al de rivieren over
En blijft er niets meer van landschap over.
Dat deert me niet,
Mijn liefde is onomkeerbaar en vol eerbied.
Dit gaat dieper dan man en vrouw.
Dit is een ode aan mijn liefde voor jouw.
Dit is niet pas of voor even,
Volgens mij..
ken ik je van een vorige leven.…
Gekrompen laagland
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
590 Rivieren zie ik door oneindig laagland gaan.
Gedachten zie ik reddeloos verdampen
en uit wolken weer ontstaan.
De waarnemer heeft weer waargenomen.
Ontwakend keer ik terug naar onze aarde.
Ineens wordt wat klein leek onzinnig groot.
Ik besef weer dat ik Albert ben.
Alles bleef schijnbaar bij het bekende oude.…
Onvergankelijke wereld
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
438 gebeuren van oudsher
onverschilligheid is al de grootste vorm
van de natuur dit gegeven niet tolereren
ik zou dus kunnen zeggen luister en kijk daar
bij de cameliabloemen viel het ons al op
waar bijen ook al honing hebben geproefd
wij in de verte die dag de roep van deze koekoek
ontroerd vernamen ook spraken over stapstenen
keien in de rivieren…
Pinkster Gedicht
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
567 tussen de doodgravers handen ons lied
woorden van leven
diep in onze ziel geschreven
de kracht van ons volk; van ons geslacht
gezangen bij tokkelend snarenspel
wanneer we niet meer
kunnen huilen , de pijn te heftig , het
leed te groot
en we alleen nog maar kunnen denken
dat we willen leven
elke dag opnieuw ons laten vallen
in de rivier…
Kameraad
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
541 Er ligt een lange stoffige weg naar de grote stad
aan de oevers van een uitgestrekte rivier.
Het is misschien vijf dromen verderop
die kroeg waar jij verdwijnt in jouw dans
en veel tijd om te schrijven heb ik niet
waarde vriend, je krijgt geen brief
geen omschrijving van het droomlandschap
of een verwijzing naar de bomenroute.…
Heraclied Navajo
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
492 Hij 's speler van een club uit Almelo
Die van de Griekse halfgod Heracles
Van heldendaden - 't waren tweemaal zes -
Wie is die man uit Athens in
Ohio
"Dief van het land", zo noemt men een Navajo
Dan liever Hiawatha Overloon
"Hij die rivieren maakt"
als opperhoofd
En wie op voorhand niet in hem gelooft
Is "Vijand" en Apache is zijn…
Vidrus Fluvius (Overijsselse Vecht)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
548 Ik houd me met moeite staande,
tussen al dit geweld,
en denk terug aan Vidrus Fluvius
in de zomer,
een zacht kabbelende rivier,
zonder de kracht van smelt.…
Zandloper
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
424 gepeerd
O, en mag ik bij dezen nog even
een stuk van je kostbare tijd
dat je er niet te zeer onder lijdt
'geen zandloper is als het leven'
de berg die door 't oog van
de naald
langzaam leeg loopt heel rustig
en traag
door de zwaartekracht loodrecht omlaag
in 't gebied waar je REMslaap in daalt
zoekt een uitweg naar brede rivieren…
Achter de dichter staat
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
277 dal, de uiterste waarde
stronken, gebroken modder, opvliegende
eenden, gekwetter, zwart-witte koeten die
drijven, zelfs de paardenbloemen verstijven
hondsdraf, de dravende dalmaat, op takken
de gehakkelde aurelia, door de koeienstront
verder glijdende laarzen, neuzen bezerende
meidoorns, kreupelhout kraakt, wisselende
wind; de rivier…
Over hem, nu het nog kan...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
274 Maar laat het goddelijke water nu stromen zoals een muzikale rivier nu eenmaal moet..
Je zoon Franzerl.…