2935 resultaten.
Eens danste ik in een Csárda
poëzie
3.3 met 16 stemmen
3.663 En telkens welt in mij op het schone,
Van de Puszta te Hortobágy.
In een Fata Morgana zweeft mijn gedachte
Naar U, mijn Puszta te Hortobágy.
En naar de lieve Csárda waarin ik danste en lachte
Op de Puszta te Hortobágy.
-------------------------------
uit: Liederen (1907)…
Vette vraag uit Spekholzerheide
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
741 verkering
terug wil naar vleesworst van de slager
de vis ter plekke proeft ze als te mager
om smering te voelen bij de vertering
Sinds er één in haar strot bleef steken
is het uit wegens droogte met graatjes
wanhopig gaat hij voor vette maatjes
Groen mag zo ze maar glad zijn gestreken
drie passen dan naast elkaar per envelop
in cellofaan schoon…
Het gefluister van de uren
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
1.455 Waar is de tijd
dat wij sliepen
als schelpen op het strand
in het blanke hart
van de aarde
bij het ruisen
van de zee
omgeven
door sluiers van verlangen
Dat bij het gloren
van de stille ochtend
lichamen zich ontvouwden
de glans van een schoon gelaat
een glimlach van lichtkristallen
een verloren traan
in de zilverschaal
en het blauw…
waar blijft de morgen
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
1.145 Onze redster in nood,
Laat ons niet ploegen
in reeds bevroren groen,
Kom ons redden,
o, schone slaapster,
in betoverd rood,
En zeg eens wat we moeten doen.…
De dichter en de danseres
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
1.526 broosheid
onder zijn woorden danste zij ademloos
over haar passie dichtte hij tomeloos
zo waren ze een jaar lang onafscheidelijk
maar helaas geluk is vaak maar tijdelijk
toen ze samen gingen dansen
hij over haar voeten duikelde
zij over zijn zinnen struikelde
liep de harmonie ten einde
nu danst zij paal voor lage heren
maar oogst geen schone…
Haast niet
netgedicht
4.1 met 49 stemmen
1.534 Snel
nog wat spullen
al het bederfelijke
weggegooid
Even douchen
neussnuitend proestend
heb ik angst
te verdrinken
Schone onderbroek
en sokken graaiend
mijn borstel
van het dressoir
Mee die cijnen
niet vergeten half zeven
het toilet
haal ik nog net
Een claxon roept
de tijd om
het gevoel
te verdringen
Staar ik nu…
Postuum lintje
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
1.332 De dreigend zware dreun
dreef de vijand in de schuilkelder,
en de crew zong : “Bei mir bist du schön”.
De zware bommen maakten de wraak zoet,
oog om oog, tand om tand - het leitmotief.
Een lintje voor de welbetoonde moed,
postuum voor het bemanningslid dat stierf.…
die grijs-blauw stilte eist
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.491 ontluiken
sloot de wereld buiten
pelde laag voor laag
je schaamte af en
gaf je voor het eerst
we reikten naar een
hoogte die geen einde kende
hemels was de weg erheen
jij ging, ik volgde alleen
ik heb het pad geëffend
voor wie komen gaat
onmogelijk is hartstocht
die in angst ontstaat
je maakt me onbekend
wist daarmee verleden schoon…
Hemelse muziek
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.412 'k Mag mezelf helaas niet prijzen
als muziek-deskundig man
'k Ben een vriend van schone wijzen
maar ik weet er niet veel van.…
het is geen vogelpest
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
680 ik brak weer pluimen
van hun veren af
ze stonden plotsklaps
in hun blote gat en
voelden zich verbijsterd
het is geen vogelpest
maar slechts de rest
die overblijft als
schone schijn al
jaren aangepleisterd
de bolle wangen
vallen in en groeven
tekenen verval
dat was er altijd al
werd even niet geteisterd
pluimen waren niet…
vlinderkens (Ode aan Guido Gezelle)
netgedicht
4.9 met 11 stemmen
1.417 Vlinderkens tintelen langs open bloemen
zachtkens strijken ze de boom des vlinders
de lenteregen had haar takjes gebogen
onrustig cirkelden ze tussen de bloesem
In verbeelding en gepeins
sloeg mijn mensenharte gade
ze vlogen waarlijk schoon
in harmonie met haar omgeving
Ze vlogen in grote getale om de lamp
heerlijk…
in een flits schuimt woede
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
1.148 zie de honger in je ogen
het dorsten in je blik
je groet is nonchalant
kust en flirt met anderen
het glas steeds in de hand
de stillen hebben thuis
hun bloed op peil gebracht
die strijd is daar allang gestreden
kinderen en echtgenoot
herinneren iets meer verleden
de schonen willen kaatsen
tegen wanden van geluk
het vals gevoel van…
Dromenwever
hartenkreet
2.7 met 43 stemmen
5.620 De werkelijkheid is kaal
en brandend leeg
Zo zingt de dromenwever
Kom in mijn rijk ,
Schone vrouwe, satijnen engel
Vergeet de buitenlanden
Zie het palet van avondkleuren
Zij geuren naar rozen en jasmijn
zoals je haar,
zoals je lippenrood,
dat de wolken openbreekt
Weet je hoe mooi je lied is,
de tere boog van je hals,
het verhaal van…
Er viel geen zonnestraal (herfstsonnet)
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
1.259 Er viel geen zonnestraal vol blank verblijden
omdat de hemel vol van wolken was
maar toch was er geen pijn zoals bij 't scheiden
omdat ik even iets van liefde las;
omdat er zoveel schoons en vreugde stralen
in alles wat de daagse dag maar kleurt:
in warmte, vrede, vriendschap die vertalen
hoe alles naar vervulling streeft en geurt.…
Eurydice,
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
615 Tussen lippen van de eeuwigheid,
smart gestort in rijpe morgenstond,
uit mond en schone luit vloot zelfbeklag,
gedoopt in Orpheus smart, tot de veerman
immer als terugkerend zelfverwijt,
smeekt in bittere klacht, slechts éénmaal
z’n hand over hart te strijken, het meest
beminde uit de onderwereld terug te halen,
blijft geloven in dit ultieme…
Ik kom om 't groene hout
poëzie
3.9 met 12 stemmen
3.365 Ik lig en ik lig als in uwe landen
o aarde, met het hoofd in mijne handen,
in uwe winden en in uwe stormen,
in uwe luchten op de grond, waardoor men
zien kan de schoon verlichte ronde bomen
bewegen als de winden er toe komen.…
het maanvogelke
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
659 voorjaar klinkt
in kragen van riet en dotters
hoort ge hem zingen en ziet ge
hem staan boven de stengels
zijn witte borst in het blauw
maakt u bekanst bijzichtig, hij
lokt u van verre als ge u ogen
open doet wanneer fietsend door
het Meetjesland langs ons kreken
dit parelke zich aan u wil tonen
kijkt nen keer, wie schildert dat
zo schoon…
Wie was er eerst ?
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
858 't Is niet waar, gij dom kieken,
ik was eerst en geef je deze tip:
stop je dwaze kippendromen,
met jouw verhaal maak ik schoon schip.
Trouwens, jij bent toch uit mij gekomen
dus zonder ei is er geen kip!
Maken jullie je maar geen zorgen,
ik was eerst, krijste de haan.
Wie kraait het eerst in de morgen,
het is toch simpel te verstaan.…
Licht
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
864 De duisternis gaat voor immer wijken
Vertrouw op Jezus, het ware Licht
Nader tot Zijn vriendelijk aangezicht
Een schone nieuwe dag gaat prijken.
Een bijzondere dag met praal en pracht
Het Goddelijk licht zal gaan schijnen
De duisternis zal voor goed verdwijnen
Gods heilig licht zal komen met kracht.…
Omlijsting
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
554 de mussen komen weer
er liggen altijd wel wat kruimels tussen kieren van het huis
en de boom draagt vertrouwen in zijn kroon
zo schoon, zelfs als er winter valt rond oude takken
binnen, achter zichtbaar glas, verschijnt
de dag rond leven, doorgaans warm veredeld
door de thermostaat
dan gaat geen uur voorbij in vinden willen
meer nog…
dwaalspoor
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
632 het alledaagse articuleren
het erkennen
ligt in de persoonsvormen
van jij en ik
tussen accoladen
en de naaste buurman
die zich de vraag stelt
van al dat wauwelen
liever nog zou ik gewoon zwijgen
terugkomend in mijn lichaam
en het klinkklare
met een tong
die krult uit zichzelf
weer een man met kop
die zijn buur spreekt
en schoon…
Een krachtig medicijn
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
632 Waar dwaze lieden aan de zijlijn staan
en de branding aan de vloedlijn grenst
Waar koude het nachtelijk uur passeert
en honger mijn droevig hart vermoeit
Daar vind ik nieuwe zin in voltrokken versregels
en schone kunsten in frivole tekens
Daar hervind ik het leven
in warm stromende beekjes
in tuinen van smaragd
Gedistilleerd tot een…
Vlinders
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
932 Vlinders, zo schoon en teer
Ze blijven mij steeds boeien
Ze scheppen zo’n vredige sfeer
Tussen de bloemen die bloeien.
Ik geniet steeds weer van de natuur
Van dierenrijk en bloemenpracht
En denk aan een wonderlijk bestuur
De Schepper, die dit heeft bedacht.
Fedde Nicolai…
Boer zoekt vrouw
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
604 eenzaam voort
zijn zaad liet slechts verstilde akkers bloeien
de liefde was alleen besteed aan koeien
die zeiden ‘boe’, doch nooit een innig woord
door geiten werd hij vaak geringeloord
geen nageslacht zou op zijn erf volgroeien
hij kon het zware celibaat verfoeien
de trage trekker leek in veen ontspoord
maar zie, er meldde zich een kudde schonen…
Mysterie
poëzie
3.5 met 4 stemmen
3.321 En hetgeen in haar duister blijft hangen,
Een levende smart schoon ze zwijgt,
Is de snik van een eindloos verlangen
Uit een droefheid die woordenloos hijgt.…
DE TIJD IS HEEN
gedicht
2.9 met 10 stemmen
10.332 Een graazge wei, een wulpse rozengaarde,
Een vlindertje, een vlieg, een anemoon,
Elk kreeg zijn aureool van zichtbaar schoon
Als ik het in mijn liederen verklaarde.…
Waar vissen zwemmen als verborgen diamanten
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
821 Is er zoiets als de ochtenddauw
die jouw schone beeltenis
vervaagt in droeve mist?
Of de plek waar jij
jouw parelende ogen sloot?
Of koude tongen die rauwe woorden
slingeren in een dans macabre
op een geheime broedplaats?…
AFSCHEID VAN HAAR
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.604 Haar hemd bestond uit zacht satijn
als ‘t lichtblauwe van een lentelucht
Om haar zweefde het requiemrefrein
en erdoor soms een wanhoop zucht
Haar gelaat bestond uit dodenbleek
gelijk het winters witte sneeuwtapijt
Niemand had behoefte aan een preek
aan ‘t einde van haar zwaarste strijd
Haar haar bestond uit zacht schoon
als van de prachtigste…
Ik staar en peins
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
834 Ik staar naar de horizon, die eindeloos ver weg is,
ik denk, dat jij daar bent, waar geen einde meer is,
het is net als met water in het bad,
zodra je schoon bent, het water is afgekoeld,
heb je dat net als het leven, ook weer gehad,
met dat verschil, de zee verdwijnt niet in het afvoerputje.…
LANGZAAM GAAN
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
585 Het schone morgenstrand
ligt blank en leeg
onder een vlucht zwanen
laat hun zingende vleugels
schuchter weergalmen
steunt die weemoedige stem
van teer wellend verlangen
naar geheime verte
de witte vogels
vliegen tussen doffe zee
en vroeg wolkengrijs
vol onvoorspelbaarheid
die rustig wacht
waar hemel en water
elkaar ontmoeten
verdwijnen…