2616 resultaten.
Veilig bij God
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
500 Bij God zijn we veilig en geborgen
Hij heeft het allerbeste met ons voor
En wil ons leiden op het juiste spoor.
Bij God zijn we veilig in Zijn armen
Hij houdt ons vast en blijft ons nabij
Wij zijn niet alleen, want Hij is erbij.…
VAST& ZEKER...
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
427 Je handen
hield ik
om beurten vast
Met je voeten
zocht je
zelf houvast
Het pad
grillig en spekglad
zelfs soms onderwater
Je zette
met je nagels
sporen in de bast
van bomen
met hun wortels
ankers aan 't smalle pad
Het water
klonk door 't bos
van ver en dichtbij
Het ruisen
en het kolken
als ware het 'n lied
Waaraan…
Jongen
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
763 Jongen, gooi je kop in de wind, leef
verlaat de brakke grond en wis je sporen
uit de klei, vergeet dit zwarte oord,
de krenkende kruisverhoren.
De meute zal je nawijzen, zij die liefde prediken
zullen je bespuwen, wilden je helen
maar achter de coulissen, zelfvoldaan
jouw lichaam stelen.…
mijn wandeling
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
665 kon zijn
en dat de wereld lacht in het fluiten
van de bomen
we praten niet, dit zou de rust kunnen verstoren
ik vang haar blik, het lijkt alsof de liefde
groter wordt als de aarde vol met mos
mij overtuigt van de zachte adem
die in haar mond kleine woordjes vormt
zelfs bij thuiskomen, wanneer ik thee heb gezet
draagt mijn huid nog de sporen…
Zijn laatste plaag
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
466 eindeloos golft water
loom en monotoon langs
nog opstandige stranden
er is weer ruim
voldoende zand voorhanden
in deze posthistorische tijd
geen mensen meer
om avontuurlijk te landen
en elkaar de schat te betwisten
nog hangen sporen van strijd
als tekens van haat en nijd
in de opgeschoonde lucht
zacht zucht het land in
weldadige…
Ontheemd
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
610 Ontheemd
Vreemd
Uit de jungle
Onaangepast
Er is geen plek
Je bent een last
Ga terug
Naar je eigen vaderland
Dit land geeft je geen hand
Dit land denkt aan zijn eigen toekomst
Aan de vooruitgang
Maar in de vooruitgang
staan veel mensen aan kant
Het midden
Is een bal vol tegenstrijdigheden
Want als de sporen van ons verleden
Langzaam…
Rake woorden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
739 Verdwaald en doelloos doolt zij op een spoor
waar zij zichzelf al lang geleden verloor.
Niemand geeft immers nog gehoor.
Eindelijk wordt zij geroepen vanuit het ware leven.
Of zij zich weer in het hier nu wil begeven.…
nachttrein
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
521 tussen vertrek
en verblijven, niet ver van ginds
zoekend maar volgbaar
open de weg, volg het ijzer
zoem het voortgaan, verder
weg van stilstand, hoor de uren
slaan, licht en donker, beleef
een betrokken weten, dit vlees
verschijnt in niemandsland
asbak, niet uit het raam hangen
‘é pericoloso sporgersi’
verberg vlakte, deze sporen…
Groenendaal
gedicht
3.7 met 3 stemmen
4.005 Het breedste pad: wat was het op het spoor?
Ze marcheerden zo’n beetje allemaal.
Maar ik keek steeds tussen de bomen door.
Midden juni geloof ik dat het was.
Iemand zwamde over de Ilias.
Maar ’t was of daar, ver weg, een feest begon.…
Licht bewolkt
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
501 vandaag lopen de
sporen niet naar
behoren zij wijken
zover wij kunnen kijken
bloemen reiken
hun mooiste kleuren
maar deinzen als
wij ze willen keuren
zelfs het licht
heeft iets onbestendigs
in licht bewolkt schijnen
lijkt blauw te verdwijnen
mijn woorden raken
jouw snaren verkeerd
laten stilte weer dansen
op vermeende dissonanten…
Portret van een witte muis
gedicht
3.4 met 5 stemmen
4.688 Het is niet voldoende
een lap linnen van twee bij twee meter
helemaal wit te schilderen
om een lekker tof schilderij te maken
dient men er daarna niet alleen
met dezelfde witte verf
een volkomen witte muis op te schilderen
maar men moet vervolgens die witte muis
met een stuk puimsteen langzaam wegschuren
tot er geen spoor meer van overblijft…
rimpels
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
615 rimpels
de lijnen van het leven
rimpelen het rulle zand
korrels krassen in het nu
vervormen wijze woorden
de beelden in mijn geest
verstuiven voor het oog
vluchtige veranderingen
vervagen verse sporen
wie ben ik en waar
ik was zo even daar
in de rust ontstane rand
groeit gekartelde oneindigheid
wind vereffent het reliëf
door golven…
Mijn dochter en ik
gedicht
4.3 met 3 stemmen
10.810 Niets kan ik doen, opdat zij zal bereiken
wat ik, amper gevonden, weer verloor;
geen vindt van het geluk méér dan een spoor,
ook zij niet, en ook zij zal het zien wijken.
Ik sluit het boek. Wij zitten naast elkaar;
geen woorden tussen ons, slechts, even maar,
de glimlach van de een tegen de ander.…
De kat spint z'n kater
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
420 In negen sporen
ontsprongen uit de tijd,
spint haar eigen verhaal.
Ode aan de maan
a capella een poezenpaar
op mijn nacht-schutting.
Ze ademt poëzie
wandelende ontdekkingstocht,
alleen en-passant.
Prent van heilig dier
bijgezet als geliefde,
maar ze mauwt niet.…
Kraantje lek
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
626 We kunnen er niet over praten
Alleen zeggen we hoop te hebben
Terwijl een orkaan over land gaat
Geen mens meer is te redden
Pas na een verwoestende storm
Als zijn krachten zijn afgenomen
Zijn sporen een nieuwe vorm
Van wat hij heeft afgebroken
Zo zie ik mezelf ook
Zonder een echt verzetten stap
Ik had blijkbaar alle hoop
In dat klein…
De roep van het hert
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
511 Ik rijs vandaag als een boom
in het bos, als een vogel
die verlost is uit z’n kooi;
liefde welt in mij omhoog,
levenslust stuwt me reeds voort
op het eeuwig wilde spoor.
Cernunnos, Ik rijs met U,
nu ik steeds Uw lokroep hoor.…
Spon zon
netgedicht
5.0 met 175 stemmen
431 er waren
geen raggen
zoals ik verwachtte
je zachte huid
spon zon en hield
de herinnering
met een lach
krachtig
ik herkende
het veld met
de vele paden
die ik blind
uit zou kunnen
tekenen volgde
de sporen die ik
nooit zou vergeten
wij zijn samen
terug gegaan naar
het moment dat
alles stil bleef staan
hebben daar de
draad…
Maanburger
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
567 In tijd vliegen soms mensen door 't heelal
Op zoek naar sporen van leven op maan of Mars
De 'Pathfinder' ontdekte iets van water
'First man on the moon', sprak over groot en klein
Een kleine stap voor ons als mensen, daaren-
tegen een hele grote voor de mensheid
een Maanburger
Zouden wij Maanburgers willen en kunnen zijn
lukt het aangaande…
Het schip der dwazen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
490 er zijn alleen dwazen aan boord
die vrijheidsliederen zingen
en toosten op verre stranden
Ach, we verliezen koers
Het magnetische veld wordt zwakker
en de noordpool schuift weg
Havens blijven ongelezen
Zeepokken grijpen ons bij de kiel
Ze groeien ankers naar het diepe
van het onrustige water
De onbereikbare maan trekt
een zoet spoor…
Schrille crescendo'S
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
475 zicht
wijken ragfijne
nevelkristallen
over verblekende ganzen
Het dons van de mist
houdt hen eendrachtig gevangen
instinct is wat hen samenbindt:
hun nog te voltooien gezangen
Gesmoord in het dons
stijgen schrille crescendo's
in wilde klanken ten hemel
Hun gakken verwatert
als de dageraad
haar vleugels spreidt
tot het spoor…
Onhandig
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
427 Zij hebben hun sporen en wereldfaam ruimschoots verdiend. Met dank aan het linkshandig schrijfexperiment in het snelsonnet van Inge Boulonois (z.a.)
_______________________________
LINKSHANDIG
Het leren schrijven met
de linkerhand
Was ooit gedoemd tot achterstandsbeleid
Genetische vooringenomenheid!…
Komt een mus van achttien gram
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
514 ALS EEN MUS VAN ACHTTIEN
GRAM, WAT OLIJFDRAB AAN
ZIJN TEENTJE
Hamas, Hezbollah, Israël
Ontvoeringen en doden
Angst en gewonden, kommer, kwel
Geen spoor van Tien Geboden
Het gij zult niet verdwijnt uit zicht
Bij het zichzelf verweren
Het hele leven wordt ontwricht
Als wraakgevoel gaat zweren
Oneerlijk werd de grond verdeeld
Dat zal…
Een gedicht voor tussen de schuifdeuren
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
711 zinkt een roestig schip in de oceaan
gemorste schaduwen schieten voorbij
golven dansen de verte dichterbij
De zon verstopt zich achter de wolken
stuifzand weeft patronen aan de vloedlijn
het bos zit vol hout dat niet wil buigen
een zwaargewicht hangt aan een zijden draad
Malle molens draaien op volle toeren
mooi is het leven, bijster het spoor…
Ijzer om ijzer
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
388 voor een tractor heeft mijn oom me behoed
en het slenteren door te diepe sporen
ik troostte me met het geluid, het koren
dat in de warme zomer was uitgebroed
in vervoering werd ik door het staal gebracht
die brommend en stoer het fraaie erf betrad
zigzaggend ging naar het natuurlijk pad
waar de inspanning leunde op halve kracht
voor mij…
Menselijk samenleven
netgedicht
2.5 met 61 stemmen
365 stil trokken
zwarte optochten
door het land
spaarzaam bijgelicht
door fakkels
die een spoor
van rook achter lieten
een enkele
tromslag maande
de groep tot stoppen
om samen even
de schaarste
van toen te
consumeren
in een latent
hongergevoel
geen nieuws
en herdenkingen
waren er altijd
al geweest maar de
grootte van…
Mensbeeld
netgedicht
1.3 met 6 stemmen
362 Boeddha onder de boom, Eckhart in zijn cel,
het zijn sporen van één en dezelfde stilte.
Niet van een kerk, niet van een leer,
maar van een ruimte die ons allen draagt.
Wie luistert met dit mensbeeld in de hand,
kijkt naar een cliënt als naar een geheelde mogelijkheid.…
Koersloos
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
253 Los van elk spoor rakend,
een vreemde wereld tegemoet.
Noem het de rede,
noem het de innerlijke stem.
Noem het herwonnen vrede,
met de storm waarin ik zwem.…
Energielabiel
snelsonnet
3.8 met 5 stemmen
649 Mijn huisje ligt onwijs geïsoleerd.
Maar gaan ze in Den Haag dat wel begrijpen
als ze het gas bij voorkeur zelf niet knijpen?
Daar is de post...nou dat lijkt niet verkeerd.
De G van GOED...zo die zit in de tas.
Dat heb ik wel verdiend...een dubbel glas!…
Huisplafond/ hotel zeezicht/ spoor c
hartenkreet
3.0 met 12 stemmen
1.761 Zo een trein rijdt best wel snel
Dus op zich heel efficiënt
Ja je poging lukt hier wel
Zolang dat kreng niet remt
Zo een flat is best wel hoog
Dus op zich een klasse plek
Je vindt beneden vast de dood
En het uitzicht is te gek
Een flinke lus zit in het touw
Je hangt aan het plafond
Je hebt het wel benauwd
Met je voeten van de grond…
Geheimen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
524 van
geheimen en wonden niet
meer krampachtig vastgehaakt worden
je kruis niet als een eed meer zal
dragen in het doodlopende vossenspoor
als we elkaar lachend bevrijdt omhelzen
in de sporen van de
ruiter op het edele witte paard
dat slimmer is als de vos
die uit moet wijken naar het bos
op de vlucht voor de wrede jager…