Alle inzendingen over duister

3063 resultaten.

Sorteren op:

Vocht niet vergeefs

netgedicht
4.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 662
tranen verdring ik niet meer als verloren takken prikken ik laat nu vrijelijk komen louter mijn geharde aard verzacht de geblakerde bomen tot groen herlevende gaarden waar duister zonder dreigen vocht en verkoeling brengt vallende druppels ruisen blaren en dorre korsten mos drenken de verdroogde gronden van mijn lege sprokkelbos op…
Ludy Bührs5 augustus 2008Lees meer >

Ernst

poëzie
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.918
Wanneer mijn voorhoofd rimpels krijgt, Mijn brede wenkbrauw nederdaalt, Mijn oog niet blinkt, maar duister straalt, En uitspreekt wat mijn mond verzwijgt, Een traan mij langs de wangen schiet, Mijn schedel nederbukt naar de aard, Bezorgde vrienden, vrees dan niet Dat wanhoop mij door 't…
Nicolaas Beets28 september 2026Lees meer >

schizofrenie, ik en mij

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 813
het sterven als een mokerslag dichtbij, noem mij de snelheid van het uur als ik voorbijraas en me verkijk op de dichtheid van de muur Dwaas maar onafhankelijk behang ik huiden met bezigheden waarvan de bodem van de mens zicht telkens tegen mijn uitingen keert zonder een kleuring te maken tussen het zwart van het licht en wit van het duister…
elze19 september 2008Lees meer >

De oversteek

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.619
Ik wil de zon en wind recht in de ogen zien, iets wat jij wel wil maar niet kunt, enkel en alleen wat mij betreft score ik een heikel punt, om naar een andere wereld af te zakken, mocht die bestaan, we zullen niet het gelijke bootje pakken, om door het zelfde duister te gaan, wanneer we voor die beslissing staan, en we op ongelijke…
pama12 maart 2009Lees meer >

Geestkracht

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 665
tegenover ware grootheid gaat door de díepste diepte wat ons roept, drijft tot een volkomen aaneengesloten beeld als blijvend sprekend geheel dat alles omvat zonder enige pauzes spreekt de geestkracht in alle talen van de wereld schenkt liefde doet ons elkaar beter leren te verstaan in dat immens stralend licht verdrinkt het duister…

Breekbaar?

netgedicht
1.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 540
De zon bebroedt de klei en aarde, stileert de schaal van eigenwaarde, in haar wolken speelt het kind wordt het bemint raakt het in gevederd licht, lichtend in het duister.…
pama29 november 2009Lees meer >

Luister...

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.860
De nacht heeft zich gehuld In duister Waar geen ster breekt Door het wit gordijn Mensen slapen Maar ik luister Hoor ik daar geen mooi refrein Vrede zal op aarde dalen Hoor de klanken in de lucht Eng'len koren als kristalgeluid Zou de hemel openbreken Mensen kom je bed toch uit Doe als herders in de velden Want het licht breekt weldra…

zot

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 724
even niet meer vooruit gewoon een paar passen terug gewoon weer doorgaan met een berg op je rug wij konden alles aan wij zaten vooraan maar nu is alles kapot geen lach op de mond even in de put even zonder geluk even beseffen dat het leven niet meer is dan een aantal lessen volg de rest en je staat stil een bliksemflits in het eeuwig duister…

Holbewoner

netgedicht
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 534
er een ziel kwam in zijn nachtmerries, en vleermuizen vlogen bewogen door de nacht las hij de brief van zijn moeder liet tranen in hout branden folterde zijn geweten met schuldgevoelens wilgentenen aan de rand van het meer, dat spiegelde herinnering vol oude poppen verweerde weemoed in de nacht met als slot het schimmenspel van duistere…
mobar11 april 2010Lees meer >

Jij

hartenkreet
4.4 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.874
Jij laat mij zien wie ik werkelijk ben en was, niet duister en alleen, maar vol licht en voltallig als het groene gras. Je bent als de aarde, vol groei en leven. Je bent als het water, groots en verheven. Je bent als de lucht, zo helder en zacht. Je bent voor mij de wereld, dat had ik niet verwacht.…

Thuis zonder ziel

netgedicht
1.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 543
af van haar thuis voelt zich dit weekend een dakloze zwerver Ziel zonder huis onder zijn arm redeloos radeloos twenty four seven Kan een bohemien zijn hart verlichten beter, dan schuilen in zijn gedichten  Ziel zonder soulmate lichaam en geest waren te lang van haar weg geweest Is hij een schim een donkre nomade een duistere…
Maxim28 januari 2024Lees meer >

Gloeide maanlichtgeel

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 544
vleermuis en een glazen kat schedeltjes van ratten ik had van alles wat nam de donkere schaduw van het pad een paar lijkbleke skeletjes ging er snel mee aan de slag mijn raven zaten op hun tak te rouwen maar wisten vliegensvlug de restanten te verstouwen het elixer gloeide maanlichtgeel fonkelde wat sterrenpracht ik roerde het met duisters…
wil melker10 december 2013Lees meer >

Gaten in emmers

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 587
In het dorstige land tasten daklozen in het duister, ze zijn de stralen van een getergde zon en goddeloze geloften al tijden moe, papieren regels rotten in het hout, een leger van houtwormen splijt de wereld open, dekt de aarde met hun maskers toe, in de vlijt van alle gestorvenen treft alleen de hoop geen verwijt, de nachten…
pama2 september 2010Lees meer >

hemelse

hartenkreet
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 806
aan het einde van jouw einde tot aan het begin van mijn begin hou me vast tot het diepere einde en vang me als ik val in jou hou me vast tot ik niet meer voel zoals ik voel hou me vast neem mij neem mijn last op je brede schouder ontvlam een kaarsje met licht zoveel licht voor jou voor mij in het donker in het duister…
i8 januari 2011Lees meer >

Bespiegeling

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 640
Verlenging van inzicht hoe nutteloos gedachten zijn, gezien in het licht van het einde dat zo duister is. Jouw kennis verlaat het koude lichaam dat ook snel vergaat. En vader die ooit op moeder deinde kon nooit bevroeden, het ongerijmde feit, dat onsterfelijkheid niet bestaat.…
J.H. Booij6 oktober 2010Lees meer >

Peinzen in de nacht

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 529
van verdwenen licht en raken aan zin en waarde van omfloerst bestaan dat zich verliest in nagedachten, rust hervinden drijft naar perspectief in oud gesproken woorden die alle eeuwen dragen, het biddend hart smacht naar Gods zon die ziel en zinnen rijpen doet naar stralend licht dat onweerstaanbaar oprijst uit het doorboorde duister…
jan mul15 maart 2011Lees meer >

Het kwartier

poëzie
3.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.503
En toen op eens, dwars door het duister, Zag ik het werklijke leven En voelde ik duidlijk de tijd - Die spoelde voorbij - en vervloot - Met mijn jeugd - met mijn jeugd - In de nacht!…

Onder 't helder koele laken

poëzie
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.340
Onder 't helder koele laken, Waar ik op de sluimer wacht, Lig ik tussen droom en waken Voor de drempel van de nacht, Turend, hoe de beide schalen Van het duister en het licht Beurtlings rijzen en weer dalen In een aarzlend evenwicht.…

oude man

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 507
hij stond en groette de viooltjes zachter ging zijn zucht langs lieve namen in een duister gemoed- de dagen telden niet meer zijn liefde wel, dat gold en bracht zijn ogen terug naar nu ik stond in mijn respect liet een glimlach boven drijven (zonder schroom verviel ze tot mijn warme woorden) toen de zon wat mooier scheen verdween zijn droomloze…

Nachtelijk dwalen

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 514
Het is niet dat de mist het duister aanlokkelijker maakt of omdat het nachtelijk denken het dromen verdwazen zal en mensen in gedachten samenkomen om zich aan de mist te ontrekken ontsponnen in gedachten zonder duwen, of hekken het doet er niet toe dat het eiland zonder roeiboot ook met de fiets is te bereiken of dat de poort van het…
Jaap Smet21 november 2011Lees meer >

behuizing

netgedicht
1.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.571
In de kelder heb je lang vertoefd, het was er duister, donker, benauwd, met een klein kaars- licht om je overeind te houden. Gelukkig dat hoeft niet meer, je bent boven komen drijven -…

Hoera! De Herfst komt

gedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 9.016
veel duister veel lampen veel vleugelslag Lezer onder je gloeilamp hef je hoofd op: de trekvogels gaan, de uiltjes komen. ---------------------------------------- Uit: 'Komrij's canon', 2008.…

Daar waar nergens heen lag

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 976
De straatlantaarns schenen in de duistere, donkere avond, bijna nacht ! Ik liep daar met ze, altijd bij ze tussen hen, hún beschermend en ik liep, ergens, achteraan. Achteraan in een bepaalde ontwikkeling... en ver doorgeschoten op levensbeschouwelijke toon... eigen versie al vroeg ontwikkeld.…

In de wilde wilgen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 694
blikken van de andere wilgen rondom die nog somberder leken dan hij of het afwachtende roodborstje op de picknicktafel vlakbij die met zijn kraaloogjes verlangend hoopte op wat verdwaalde kruimels de horizon verkruimelde in kleine witte wolkjes met een rode avondrand de dagelijkse onzekerheden verdwenen met de zon in het onbekende duister…
geeraardt26 oktober 2012Lees meer >

Pasen - De opstanding

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 682
In het duister wat er is, ben Ik een fakkel. In het rumoer, ben Ik de stilte. Richt je kompas op mij. Vetrouw op mij, en je zal de zwaarste storm zaldoorstaan. Ikzelf zal je over de golven heen dragen. Ik laat je niet los. Mijn geest is sterker dan de materie, Ik ben de dood voorbij…

afscheid

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 733
in de loop van vele vervagende jaren raakte ik je kwijt in een duistere uithoek van mijn lichaam klonteren weggeëbde opeengehoopte herinneringen samen tot een amorfe massa zoals vergeelde foto's in een kille kelder gepropt in uiteengevallen vergeten kartonnen dozen zich gekruld en gescheurd een weg naar buiten wurmen waar de hongerige…
J.Bakx23 januari 2014Lees meer >

Met krakende vingers

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 597
op zee meanderend door de scheuren en de barsten van mijn bestaan bandeloze steen verlept gezicht moedeloze zieke zwerver verwezen en bezeerd wormstekige gedachten vergeefs verweer gebluste ogen bodemloos alleen mens uit zijn verband gerukt oude oogst holle slapen weg van de borstwering weg van de brug reizend met de oevers mee het duister…
Stig Hansen25 januari 2014Lees meer >

Alziend

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 474
Harde winterdagen hebben het zonlicht omgebracht het oog reikt niet ver het zicht is lang geleden met de zwaluwen vertrokken ergens waaien als duistere banieren ruwe manen in de poolwind vlokkerig buitelt de nacht over de vlakte alles valt stil in onontgonnen werelden dan raken de muren behaard traag bewegen ze zonder te scheuren naar de…

Gebroken wijzer

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 595
Nog niet zo lang geleden - midden op de dag - in springlevend licht kwam de dood even langs ze nam enkele maten knipoogde naar het duister van het diepe water en vertrok zonder opgemerkt te zijn nog even werden er vanuit het oosten verse dagen aangedragen de tijd lekte gestaag van de wijzers in de eeuwigheid rijdt geen ijlbode de grote…
Kees Keizer9 september 2014Lees meer >

- Silhouet -

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.104
Met het wassen van de maan bezit jij de kracht om te verbeelden zoals de zee haar spiegel overstijgt, grenzen voorbij gaan aan het heden buitensporig trekken beelden zachtjes eensgezind hun schreden, de glans van lang beroet verleden langs de duistere hemelwand, Zilverblauw valt het sterren strass waar blinkend maan verankerd was in de…
Sabrina en Rob19 september 2014Lees meer >