1811 resultaten.
Gebrij
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
520 Toen mijn publiek dit aanzag en hoorde
Steeg een gefluit op van uit het niets
Wijl ik prikte op rijm met speld, dat zeker wel,
En op ene monotoon ritme,
De banden lek van mijn fiets
Literair zijn reeds gevormde verzen
Ontsproten uit een grijs getint lichtgewicht
Ver weg van de Wet van Meden en Perzen
Maar er rijst wel een glimlach
Op mijn…
Ode aan de herfst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
457 Zo mooi kan de herfst zijn, ik heb de schoonheid in haar ogen
gezien die ook nog eens de andere seizoenen het hazenpad laat kiezen
Een melancholische blik, verdrink nog even in open hemel van koel grijs en blauw-
tinten waar ze een ieder zal verrassen met een frisse wind die zij met vinger heeft bijgevoegd.…
Wind in den Ouden Boom
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
343 waait
En takken kraken in kille klacht
Daar wortelt de ziel in aardes rust
Gelijk een boom die t licht begroet met lust
O vleugels wijd in hemels adem zwevend
Waar wolkjes walsen in de zonneschijn
De stilte streelt de bladeren beven
En t hart herleeft in t vrije vaste zijn
Geen muil der nacht geen brekende genade
Maar grijs…
Het vroege uur
netgedicht
1.5 met 13 stemmen
399 Nacht kleurt langzaam blauw
roodborst zingt in de vrieskou
de zon slaapt nog diep
De wereld slaapt nog
onder een deken van grijs, geen
stemmen, geen haast die duwt. In de witruimte
van de dag die nog moet beginnen adem ik stilte tot mijn randen.
Daar klinkt je eerste
parelende groet, scherpe en heldere
klanken vanaf kale tak.…
Wat nog geen woorden heeft
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
267 Wolken wijken zacht
tussen grijs ontwaakt het blauw
nog zonder woorden
In het ochtendlicht dat
zich voorzichtig langs de rand van mijn
aandacht ontvouwt, blijft een stille beweging onder
mijn huid aanwezig, alsof iets wil spreken maar nog niet weet hoe.…
uitlaten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
183 de straat of beter gezegd deze laan
is leeg, hol en zonder echo
zeker er is gras en gruis en grijs
dat laatste slaat op mij, denk ik spontaan
de lengte van mijn haar is aangepast
aan een burgerlijke keurigheid
de rest is omhuld met stof
uit de loop van de kring, alom te vinden
immers de liefde is voor mij afgelast,
ben niet meer te binden…
Dwaaldicht
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
40 Wandelen, door de duinen
Wandelen, over stranden
Wandelen, door de bergen
Zonder ergens te belanden
Wandelen, door verleden
Wandelen, door gedachten
Wandelen, door emoties
Zonder ooit iets te verwachten
Wandelen is bomen zien
Hoe zij grillig groeien
Nu eens bekorstmost grijs
Dan vol kleur als bloesems bloeien
Wandelen is vogels horen…
Gedachtes...
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
1.133 Die saaie wereld waar alles grijs lijkt, somber en donker.
Vraagt niemand zich af waarom?
Waarom zouden we leven in een wereld, dof, grijs, uitgeblust.
Misschien maak ik wel een nieuwe, eentje waar de kleur nog niet verdwenen is, waar er nog hoop is, een tweede kans.…
Streepjespak
gedicht
2.6 met 23 stemmen
18.506 Grijs stond het woord op de rand
van zijn boord. De dag kroop
uit krentenbrood en klokgeluid
voort. Een wandeling is het
verschiet, de kip tot schrik gewassen
op het graniet. Zijn pak niet pas.
Alsof er ruimte was. Voorzoeken.…
MR. TAMBOURINE MAN
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
2.162 in de warmte van haar
hart verdrinkend in de peilloze diepte
van haar ogen toen zij met tegenzin en
schoolvriendin de reis fietsend vervolgde
holde ik hectometers mee wiste tranen
die erg opdringerig waren vond op mijn
kamer als herinnering aan onvergetelijke
dagen de single “Mister Tambourine Man”
van de legendarische groep The Byrds
grijs…
Het engeltje en de pissebed
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
930 Ooit in de hand van de Lieve Heer
had die voor jou geen kleuren meer,
maar besloot toen, lief en wijs:
ik maak dit diertje prachtig grijs
en zeg hem als een eerste plicht:
blijf voor altijd uit het licht,
want Gods Beestje, smaak'lijk rood,
leeft op het randje van de dood...!…
terug in de volendammer
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.354 zeecafé de makreel
van oudsher jolig en fideel
joop de jutter in haar zog
als steeds kokkels bol op zak
strandgaper met aan alles lak
brutaal in beeld nog hondshaai
ruim betekend door veel kraai
ze zag er echt niet uit
mijn venusmosseltje van weleer
- durf het bijna niet te zeggen -
afgetakeld tot soort boormossel
over gans haar lijf grijs…
Eleanor
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
2.568 De mist trekt op, alweer een nieuwe dag,
Uren die grijs zijn, grijzer nog dan lood.
En de agent die haar gisteren nog zag,
Weet nog helemaal niets van haar dood.…
Mysterieuze zomerdagen in Nederland
netgedicht
4.9 met 12 stemmen
736 Roze tongen verzoenen het verlorene;
de verwrongen wijzers
(tik-tak tik-tak tijd)
grijs groen blauw
de ogen van de vrouw
bekoorlijk blootgegeven passie
korenmolen korenbloemen korenvelden
wilde koren zingen luider luider
(tik-tak tik-tak tijd)
er ligt een glinsterende sluier over de dagen
de schaterende vlinders
de grappige papaverbloemen…
Dief in de nacht
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
2.161 Uit de schaduwen van het donker
lekte licht, maakte grijs
een boom, een schuur, een kat
die net als ik ongerust was.
Op straat verschenen mensen
herkende ome Piet en tante Jo.
Ze zwaaiden naar me en ik rilde
beefde van de alleroudste kou.
Toelichting:
Gerard Reve de meester van het verlangen en het verlies is dood, 8 april 2006.…
savanne
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
869 tussen bos en grasland, op de rand van de tropen
woekeren kruiden en wilde halmen en struiken
zo om het seizoen wordt de hitte hier geblust
met een vlaag die maanden duurt
reuzen grazen in hun grijs pantser
nippend van de dunne, dichte schaduw
ik weet niet waar eerst kijken
de olifant besproeit zich met water, bestrooit zich met zand…
Aardrijkskunde
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
979 Het paviljoen vertrekt
in stukken van het strand
op platte wagens –
oktober is ontruiming
lispelt de dame in het zwart
Hij draaft maar rond
in minderende kringen
op minderend zand –
niemand splijt nog wateren
niemand schept een pad voor hem
Grijs de dagen
zat van regen de akkers
nooit vol de zee
en 's avonds waait nog van verre
fijn…
Mag ik uw woorden lenen?
hartenkreet
3.1 met 12 stemmen
1.888 De dichter zei: ‘je ogen glanzen grijs en blauw.
Mijn woorden hoef je niet, ik leen ze graag van jou.’…
Ware liefde
gedicht
3.3 met 43 stemmen
29.502 De zevende - wat weten wij
van onze naasten en van mij
of waarom ik zo akelig veel
hield van een propje grijs fluweel
Ik ben geen reus meer en de doos
die naast de stapel boeken staat
is ook al sinds een hele poos
terug in zijn oud formaat.
-----------------------
uit: 'Verzameld Werk'.…
Mijmeren
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.398 Vandaag was je weer jarig
Je zou pas 69 zijn
En nog steeds niet grijs
We zouden samen buffelen
In regen, zon of ijs
Samen lekker kankeren
Op alles wat ons stoort
Voor alles wel een oplossing
Zoals het eigenlijk hoort
Samen onderuit gezakt
Te staren naar de buis
Stilletjes genietend
Van je zoontjes mooie huis
Je leven had nog steeds veel…
Drie vlinders fladderen, dicht bij elkaar
poëzie
3.0 met 7 stemmen
4.672 Toch, zijn ook soms opeens niet over mij
Drie teedre zaligheden bij elkaar,
Terwijl in het gewone nauwlijks één
Zich uit het grijs bestaan verheffen kan?…
6811 BJ Armhem
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
740 ademloos nederzeeg
Electric acts zijn alleen nog in de Dixons te vinden
Hashdampen worden reuksicktlos verwalmd door Ici Paris
Selfkickers praalhansen nu uitsluitend voor etalages
En Oergedichten zijn op=op, bijna uitverkocht en goedkoop
Johnny, waar is toch je geest gebleven
Die is wel erg ver van deze plaats gewaaid
Het plein is grauw en grijs…
Regen voor zonneschijn brengt stilte na de storm
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
498 Ying en yang samengesmolten,
zwart en wit ontpopt tot grijs.
Mijn tovenaar, mijn magisch kompas.
Meester genaamd anoniem,
zuiver als een vlam.
Ogen wijd open, zichtbaar gesloten,
allesziend, zonder zicht.
Weerspiegeld in de spiegel,
bekendheid opgeëist.
Ben ik beiden of ben ik jou?
Ben ik de middenweg, het compromis?…
Mijn vader
gedicht
5.0 met 1 stemmen
21.780 Een bosje grijs haar
steekt haast aantrekkelijk boven de dekens uit.…
zondagmiddag
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
679 zon verwarmt het stadion volgestroomd met
levendige gesprekken de behaaglijke geur van
sigaretten warm aangeschurkt tegen jassen
het uitvoerig betoog van tabak de hemel welft
genegen over de opkomst van spelers
na de eerste helft is er een tegenslag een wolk
legt het veld naar een grijs vlak veroordelingen
van de tribune het spel wordt…
legende
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
496 om steun: “ik leun op jou”
zei ze, “maak me de vrouw van een sterke man
en ik zal dan mijn offer dragen, zolang als ik
dat kan”
in antwoord op haar vragen zwichtte de maan
en kreeg de vrouw haar zin, maar het kind
dat zij zou baren was niet voor de
zigeunerin
het werd een zoon voor de maan
wit was zijn huid en zijn ogen van glas
grijs…
Zolang de muze wil
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
616 Twee tinten grijs,
donker en licht,
vervagende horizon.
Golven breken,
schuim spat uiteen
op blokken basalt.
Het is alsof
de grauwsluier oplost
in nieuwe vergezichten.
Ik leg mijn potlood neer en ook
de oude dichter typt niet meer,
hij blaast uit, dooft de vlam,
rookt een sigaret.…
Roze bloesems van mei
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
760 'k Heb ooit in mei het lentekleed gekust
de roze bloesems teder aan mijn hart gedrukt
nu ziet alles somber, triest en grauw
of ik mei in een depressie aanschouw
de wolken zijn veel te vaal en grijs
hangen zwaar van stofhagel en ijs
en waar de ijsheiligen gaan wonen
gaan zij het lentekleed niet langer tooien
d’ ijzige wind zal in die jonge…
De crematie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
536 Er zijn torenhoge wolken met grijs en blauwwit
rest hier de vraag: wat vertelt mijn hart deze dag
waarop afscheid nemen voorgoed nog even mag.
Wat vertellen de wolken die ook iets van R.I.P. vertolken.…
duiven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
497 langs de zuidrand van de bergketen
kleurt de tijd eerst blauw, dan grijs
boven de 3d-geprinte wolken
leeft de fabelvogel
zoogt zijn jongen
als een vleermuis
wordt 1.500 jaar
doet dan een dutje
en leeft nog eens 1.500 jaar
zijn vaste gesprekspartner is koning Salomo
zij spreken over filosofie
bijvoorbeeld of een duif vrede brengt
voor…