1964 resultaten.
Het Hazenlied
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
2.201 daar waar ik mij laatst verplaatste per spoor
liep het oneindige landschap tot aan de horizon door
de lange greppels die het weiland spleten
deden mij denken aan ravijnen in een woeste bergketen
daar waar ik een boer op een tractor had bemerkt
die fluitend het luie land bewerkt
deden twee schimmen mij verbazen
wat is het? wat is het?…
Na zons-ondergang aan zee
poëzie
4.5 met 4 stemmen
3.815 -
Vaal-gewiekte oneindigheid
naderschrijdt!-…
Oh Oh Zoetermeer
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.211 niemand die ‘t weet
dat ‘r eertijds
‘n smetje aan
is vast gekleefd
d’achterkant
’t was nog boers
en plat in 't land
één dorpsstraat: ‘t Lage End
de smid de wagenmaker
één vleeshouwer één spekslager
boerinnen lang in ’t zwart
klederdracht met gouden spelden
zon op oneindig groene velden
hollandsch oude pronk en pracht
’s zondags na…
Het buitenmeisje
poëzie
3.8 met 16 stemmen
4.428 Het geitje op 't grasveld, ginds verre de kerk,
En de lucht oneindig blauw;
Haar moeder haspelt aan 't open raam,
En haar vader zit op 't getouw.
De wiedsters in 't veld en de leeuwrik omhoog.
- O, lag zij bij hen in het vlas!
En zat zij te peinzen, toen vroegen zij haar,
Of zij tevreden was.…
Winterlicht
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
3.369 Ik daal terug in de tijd
Maar aan de horizon
Zie ik een Licht schijnen
Het Licht van de wintertijd
Nu zal ik mij voornemen
Om met dat Licht te reizen
Nog steeds zie ik Het schijnen
Een uitzicht op de einder
Het Licht van de winterhorizon
De schimmen die naar mij wenken
Levend van geluk
En die reizen aan de einder
Met het zicht op oneindig…
Winter
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.112 Ik kijk naar een oneindig grauwe lucht
en laat me verwennen door kostbaar nat.
En dan besef ik met een zucht
dat ik deze schoonheid te snel vergat.
Alles verstopt maar zoveel te zien
er ontstaat een heel nieuw beeld.
Zou dit zo blijven, heel misschien
de witte pleister die alles heelt.…
Intermezzo interruptus
netgedicht
0.5 met 2 stemmen
624 tegen been
sloom en slinkend levensritme begeleidt
het gedempte bonzen
van zijn protesterend hart
ergens ver weg
slaat een eenzaam uur
niet het zijne
nog niet
wijl ingebeelde tonen zachtjes wegsterven
bevrijdt hij zijn deemsterende ziel
van een onwillige partner en
herrijst uit de eigen asse
hem bekoort niet langer de doodsdrum
en oneindig…
Koninkrijk
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
1.945 Ik doe nog steeds net alsof ik nooit val in die kuil
Dus in jouw oneindig wijze wereld
laat je me zien hoe dit leven zou moeten zijn
Van al jouw liefde en glorie
vind ik de betekenis maar betrekkelijk klein
Gaat er achter dat alles een koninkrijk schuil?
Is er dan een God die van ons allemaal houdt?…
hoop
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
642 het spookschip genaamd de wereld
zeilt door zwarte oneindigheid
kapiteins oreren op de brug
dol ijlend van koorts naar meer
machthebbers in witte verblijven
overvol narrenschip vol hongerigen
naar brood en een menswaardig bestaan
droeve broosheid van stervende kinderen
klauwend in het ruim tussen de ratten
stervend in stinkende walmen van…
Zon in mijn leven
hartenkreet
3.2 met 21 stemmen
2.433 Dan schijnt jou licht op mijn gezicht
Meteen weet ik waar ik moet gaan
Met mijn ogen dicht
Soms achter wolken verborgen
Maar ik weet dat je schijnt
Regen en kou kunnen me niet deren
Ik blijf staan tot de laatste wolk verdwijnt
Jouw warmte is de moeite waard
Het is meer dan temperatuur
Vertrouwen, liefde, zekerheid
Een combinatie van oneindige…
Zomerkinderen
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
772 Die middag had ik je voor 't eerst willen zoenen,
waar we lagen, hand in hand, in 't hoge beemdgras
en dwaze woordjes schreven op de oneindigheid van de zomer.
Weet je nog, Jetje, de vurige liefdesdans van zon en vlinders,
wit en blauw en goud,
in een wilde warreling van leven en doodgaan.…
Bloesem
poëzie
3.6 met 7 stemmen
4.205 Oneindig zijn de vloeren van de nacht –
en dromend bruine vrede, deint, o akkeraarde,
dit donkre nachtland in uw warme schoot
o, paarlen licht
aan donkers zachte zomen
schoort een verlaten boom
de wankelende boog der nacht.…
Laatste reis
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
686 De trein vertrekt
spoedig naar het einde
de mensen zijn
al half dood in kleden gezakt
honger heeft de meesten
al ernstig verzwakt
de wielen dreunen langzaam
de laatste reis begint
een vrouw beklemmend eenzaam
geeft wat warmte aan een kind
de ogen staren leegte
het leven ooit geleefd
is nu oneindig lijden
de vijand onbeleefd
de trein…
Foto aan de muur
hartenkreet
2.2 met 12 stemmen
1.730 Oneindig diep.
Aftastend en onzeker
is hoe ik er naar binnen liep.
Dagen, weken, maanden geleden.
Foto aan de muur.
Aan het oppervlak zo mooi en puur,
maar diep van binnen koud en zwart.
Toch veroverde het zijn plek.
De tunnel naar mijn hart.
Foto aan de muur
die me tot leven heeft geroepen.
Met in mijn hart een laaiend vuur.…
Geheimtaal
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.019 verdampen ooit een dag
om weer te veranderen in parels aan het gras
de laatste zijn de eerste
en men betrapt ons
op een lach
eeuwig is dat wel
wij verdampen keer op keer
zoals het is
zoals het was
parels raken in contact
met het licht
zoals jij dacht
dat dichters alleen maar kunnen krassen
zoals de sterren schijnen in de nacht
zij is wel oneindig…
Volle maan.
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
751 De sleutel van ons oneindige succes
moet je niet onder matten verstoppen
Die moet je aan ons openbaren,
want zo komen we er niet,
zo zullen we nooit samenspelen bij volle maan
Kom, vertrouw me, ik reik je mijn hand,
dan pakken we samen de toekomst
Zie je het ook mijn lief, onze nieuwe toekomst?…
Liefde van een Afstand
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.277 Je Lach als blikseminslag
je gezicht het zonlicht
je vormen als visuele woorden
je ogen als een pad naar mijn hart
mijn woorden zonder effect
geen woord genoeg impact
de omschrijving
slechts een omlijsting
als een deken
zo warmt de gedachte
aan haar armen
voor haar dit verlangen
oneindig het gevoel
als ik haar in mij oproep
ik…
Van de brug af gezien.....
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
565 Vergeefs begeerde zekerheden,
beroofd het hart van een nauwe vrede
van de brug af heeft dit geen gewicht
als die is opgehaald, is dat met een rede,
het herkent de vele vormen, argeloos
is het vergezicht, het speelt met troebel
water, er was geen verleden meer,
maar ook geen later, een oneindig
spel verbindt de tijd, maakt zich
meester…
DAKLOOS
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
645 de nacht is zo ledig
onder donkere wolken uit het grauw
Het is doodstil, nochtans niet vredig
’t lijkt op mij, van binnen vol rouw
De nacht is stil, de nacht is te zwart
uit het oosten nadert al de dageraad
Door het straatleven vreselijk gehard
kijk ik wel..wat mij te wachten staat
De nacht is stil, de nacht is van mij
doch is een oneindige…
Mannen aan de top
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
603 Niets is oneindig of zonder een reden,
straks zijn ze schimmen uit 't verleden.…
De droom van elke engel
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.491 glansloos
een brug over het diepe water
Er ligt een wenk voor later
verzonken in het golvende getij
waar parels zich nestelen in het gevlei
van een schaduwloze maan
en de zon die vlammende tongen spuwt
Jouw hart schuilt in de stilte
van een naamloze God
die jouw naam schrijft met cilinder en as
met meetlat en passer
in het oneindig…
Heuvelachtig terrein
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
471 Waar de vlakke bergen liggen ben ik vergeten,
of waar de oneindige einder verscholen is.
Ik vraag mij af of ik dat nog wel wil weten,
in het deinende land is alle kennis ongewis.…
De wereld is van klei.
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
577 Ze reikt de kunst met uitgestoken hand,
oneindig verder dan men ziet, ze baart de
vrijheid uit sober materiaal en vormt
haar ziel, iets anders kent ze niet,
Want haar wereld is gemaakt van leem, waarin
mijn wortels zijn geplant.…
Allen die mij voorgingen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
482 Het aardvlak welft in de spiegels van
oneindige bewegingen, een troost als
afscheid voor allen die mij voorgingen.…
Mijn liefste, ik heb je lief
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.042 Het gemis doet pijn,
maar de leegte zou oneindig veel groter zijn zonder jouw beeld.
Ik staar de nacht in terwijl de wind mijn gezicht beroerd.
De herinnering tovert een lach op mijn mond
Bitter en zoet tegelijk.
Mijn liefste, ik heb je lief.…
NA ZONSONDERGANG AAN ZEE.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.611 Vaal-gewiekte oneindigheid
naderschrijdt !
1883…
vreemd
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
558 vreemd
ik heb mijn ogen dicht
‘k zie vrij vreemde figuren
bewegen in bijzonder licht
mijn handen niet gevouwen
in oneindig donker lange uren
’t is niet in bed te houden
ik zag bewegende structuren
steeds veranderen van vorm
ze kwamen op me af, de muren
onheilspellend, indrukwekkend
adembenemend, ’t was enorm
wat kan een mens beleven…
Magisch receptuur
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
921 Rond het middernachtelijk uur
Strandden wij op Aiaia,
Onwetend van oneindigheid
Van jeugdigheid in levensduur
Van 't eeuwig Elyzees elixer
In Circe's magisch receptuur
Zij, godin en kruidenmengster
Schalks, bevallig qua postuur
Troont mij naar haar rotspaleis:
Daar vleien zich tegen een muur
Negen van ons schip verbannen
Vastgeketend…
Gedragen door de wind
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
496 , haar geur houdt me in
haar greep en raakt mij met haar adem als
ik de mildste woorden op mijn netvlies lees
als het levensnet zich sluit, in de erosie van
herinneringen, setting van beeldende sculpturen
een laatste vluchtige omhelzing gedragen door de wind
naar een oord waarin niemand aan iets ontbreekt
ontvreemd van pijnen en oneindige…
De volheid van leven in kinderhanden
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
423 Vanuit denken en die oneindige ruimte mee creëren
om als meer dan alleen compost te fungeren.…