Alle inzendingen over oneindig

1964 resultaten.

Sorteren op:

Het Hazenlied

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.201
daar waar ik mij laatst verplaatste per spoor liep het oneindige landschap tot aan de horizon door de lange greppels die het weiland spleten deden mij denken aan ravijnen in een woeste bergketen daar waar ik een boer op een tractor had bemerkt die fluitend het luie land bewerkt deden twee schimmen mij verbazen wat is het? wat is het?…
Peter Spees19 augustus 2002Lees meer >

Oh Oh Zoetermeer

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.211
niemand die ‘t weet dat ‘r eertijds ‘n smetje aan is vast gekleefd d’achterkant ’t was nog boers en plat in 't land één dorpsstraat: ‘t Lage End de smid de wagenmaker één vleeshouwer één spekslager boerinnen lang in ’t zwart klederdracht met gouden spelden zon op oneindig groene velden hollandsch oude pronk en pracht ’s zondags na…

Het buitenmeisje

poëzie
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 4.428
Het geitje op 't grasveld, ginds verre de kerk, En de lucht oneindig blauw; Haar moeder haspelt aan 't open raam, En haar vader zit op 't getouw. De wiedsters in 't veld en de leeuwrik omhoog. - O, lag zij bij hen in het vlas! En zat zij te peinzen, toen vroegen zij haar, Of zij tevreden was.…

Winterlicht

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.369
Ik daal terug in de tijd Maar aan de horizon Zie ik een Licht schijnen Het Licht van de wintertijd Nu zal ik mij voornemen Om met dat Licht te reizen Nog steeds zie ik Het schijnen Een uitzicht op de einder Het Licht van de winterhorizon De schimmen die naar mij wenken Levend van geluk En die reizen aan de einder Met het zicht op oneindig…
Harco22 juli 2008Lees meer >

Winter

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.112
Ik kijk naar een oneindig grauwe lucht en laat me verwennen door kostbaar nat. En dan besef ik met een zucht dat ik deze schoonheid te snel vergat. Alles verstopt maar zoveel te zien er ontstaat een heel nieuw beeld. Zou dit zo blijven, heel misschien de witte pleister die alles heelt.…

Intermezzo interruptus

netgedicht
0.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 624
tegen been sloom en slinkend levensritme begeleidt het gedempte bonzen van zijn protesterend hart ergens ver weg slaat een eenzaam uur niet het zijne nog niet wijl ingebeelde tonen zachtjes wegsterven bevrijdt hij zijn deemsterende ziel van een onwillige partner en herrijst uit de eigen asse hem bekoort niet langer de doodsdrum en oneindig…

Koninkrijk

hartenkreet
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.945
Ik doe nog steeds net alsof ik nooit val in die kuil Dus in jouw oneindig wijze wereld laat je me zien hoe dit leven zou moeten zijn Van al jouw liefde en glorie vind ik de betekenis maar betrekkelijk klein Gaat er achter dat alles een koninkrijk schuil? Is er dan een God die van ons allemaal houdt?…
Dave Gahan4 november 2007Lees meer >

hoop

netgedicht
1.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 642
het spookschip genaamd de wereld zeilt door zwarte oneindigheid kapiteins oreren op de brug dol ijlend van koorts naar meer machthebbers in witte verblijven overvol narrenschip vol hongerigen naar brood en een menswaardig bestaan droeve broosheid van stervende kinderen klauwend in het ruim tussen de ratten stervend in stinkende walmen van…

Zon in mijn leven

hartenkreet
3.2 met 21 stemmen aantal keer bekeken 2.433
Dan schijnt jou licht op mijn gezicht Meteen weet ik waar ik moet gaan Met mijn ogen dicht Soms achter wolken verborgen Maar ik weet dat je schijnt Regen en kou kunnen me niet deren Ik blijf staan tot de laatste wolk verdwijnt Jouw warmte is de moeite waard Het is meer dan temperatuur Vertrouwen, liefde, zekerheid Een combinatie van oneindige…

Zomerkinderen

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 772
Die middag had ik je voor 't eerst willen zoenen, waar we lagen, hand in hand, in 't hoge beemdgras en dwaze woordjes schreven op de oneindigheid van de zomer. Weet je nog, Jetje, de vurige liefdesdans van zon en vlinders, wit en blauw en goud, in een wilde warreling van leven en doodgaan.…
Give5 mei 2006Lees meer >

Bloesem

poëzie
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 4.205
Oneindig zijn de vloeren van de nacht – en dromend bruine vrede, deint, o akkeraarde, dit donkre nachtland in uw warme schoot o, paarlen licht aan donkers zachte zomen schoort een verlaten boom de wankelende boog der nacht.…

Laatste reis

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 686
De trein vertrekt spoedig naar het einde de mensen zijn al half dood in kleden gezakt honger heeft de meesten al ernstig verzwakt de wielen dreunen langzaam de laatste reis begint een vrouw beklemmend eenzaam geeft wat warmte aan een kind de ogen staren leegte het leven ooit geleefd is nu oneindig lijden de vijand onbeleefd de trein…

Foto aan de muur

hartenkreet
2.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.730
Oneindig diep. Aftastend en onzeker is hoe ik er naar binnen liep. Dagen, weken, maanden geleden. Foto aan de muur. Aan het oppervlak zo mooi en puur, maar diep van binnen koud en zwart. Toch veroverde het zijn plek. De tunnel naar mijn hart. Foto aan de muur die me tot leven heeft geroepen. Met in mijn hart een laaiend vuur.…
Suzanne Peek29 augustus 2009Lees meer >

Geheimtaal

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.019
verdampen ooit een dag om weer te veranderen in parels aan het gras de laatste zijn de eerste en men betrapt ons op een lach eeuwig is dat wel wij verdampen keer op keer zoals het is zoals het was parels raken in contact met het licht zoals jij dacht dat dichters alleen maar kunnen krassen zoals de sterren schijnen in de nacht zij is wel oneindig…

Volle maan.

netgedicht
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 751
De sleutel van ons oneindige succes moet je niet onder matten verstoppen Die moet je aan ons openbaren, want zo komen we er niet, zo zullen we nooit samenspelen bij volle maan Kom, vertrouw me, ik reik je mijn hand, dan pakken we samen de toekomst Zie je het ook mijn lief, onze nieuwe toekomst?…

Liefde van een Afstand

hartenkreet
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.277
Je Lach als blikseminslag je gezicht het zonlicht je vormen als visuele woorden je ogen als een pad naar mijn hart mijn woorden zonder effect geen woord genoeg impact de omschrijving slechts een omlijsting als een deken zo warmt de gedachte aan haar armen voor haar dit verlangen oneindig het gevoel als ik haar in mij oproep ik…
DN8 september 2010Lees meer >

Van de brug af gezien.....

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 565
Vergeefs begeerde zekerheden, beroofd het hart van een nauwe vrede van de brug af heeft dit geen gewicht als die is opgehaald, is dat met een rede, het herkent de vele vormen, argeloos is het vergezicht, het speelt met troebel water, er was geen verleden meer, maar ook geen later, een oneindig spel verbindt de tijd, maakt zich meester…
pama24 oktober 2010Lees meer >

DAKLOOS

hartenkreet
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 645
de nacht is zo ledig onder donkere wolken uit het grauw Het is doodstil, nochtans niet vredig ’t lijkt op mij, van binnen vol rouw De nacht is stil, de nacht is te zwart uit het oosten nadert al de dageraad Door het straatleven vreselijk gehard kijk ik wel..wat mij te wachten staat De nacht is stil, de nacht is van mij doch is een oneindige…
Ton Rijkers15 februari 2011Lees meer >

Mannen aan de top

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 603
Niets is oneindig of zonder een reden, straks zijn ze schimmen uit 't verleden.…

De droom van elke engel

netgedicht
3.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.491
glansloos een brug over het diepe water Er ligt een wenk voor later verzonken in het golvende getij waar parels zich nestelen in het gevlei van een schaduwloze maan en de zon die vlammende tongen spuwt Jouw hart schuilt in de stilte van een naamloze God die jouw naam schrijft met cilinder en as met meetlat en passer in het oneindig…

Heuvelachtig terrein

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 471
Waar de vlakke bergen liggen ben ik vergeten, of waar de oneindige einder verscholen is. Ik vraag mij af of ik dat nog wel wil weten, in het deinende land is alle kennis ongewis.…
Iniduo18 juli 2012Lees meer >

De wereld is van klei.

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 577
Ze reikt de kunst met uitgestoken hand, oneindig verder dan men ziet, ze baart de vrijheid uit sober materiaal en vormt haar ziel, iets anders kent ze niet, Want haar wereld is gemaakt van leem, waarin mijn wortels zijn geplant.…
Pama26 mei 2013Lees meer >

Allen die mij voorgingen

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 482
Het aardvlak welft in de spiegels van oneindige bewegingen, een troost als afscheid voor allen die mij voorgingen.…
Pama31 oktober 2013Lees meer >

Mijn liefste, ik heb je lief

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.042
Het gemis doet pijn, maar de leegte zou oneindig veel groter zijn zonder jouw beeld. Ik staar de nacht in terwijl de wind mijn gezicht beroerd. De herinnering tovert een lach op mijn mond Bitter en zoet tegelijk. Mijn liefste, ik heb je lief.…

vreemd

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 558
vreemd ik heb mijn ogen dicht ‘k zie vrij vreemde figuren bewegen in bijzonder licht mijn handen niet gevouwen in oneindig donker lange uren ’t is niet in bed te houden ik zag bewegende structuren steeds veranderen van vorm ze kwamen op me af, de muren onheilspellend, indrukwekkend adembenemend, ’t was enorm wat kan een mens beleven…

Magisch receptuur

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 921
Rond het middernachtelijk uur Strandden wij op Aiaia, Onwetend van oneindigheid Van jeugdigheid in levensduur Van 't eeuwig Elyzees elixer In Circe's magisch receptuur Zij, godin en kruidenmengster Schalks, bevallig qua postuur Troont mij naar haar rotspaleis: Daar vleien zich tegen een muur Negen van ons schip verbannen Vastgeketend…
Maxim23 november 2018Lees meer >

Gedragen door de wind

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 496
, haar geur houdt me in haar greep en raakt mij met haar adem als ik de mildste woorden op mijn netvlies lees als het levensnet zich sluit, in de erosie van herinneringen, setting van beeldende sculpturen een laatste vluchtige omhelzing gedragen door de wind naar een oord waarin niemand aan iets ontbreekt ontvreemd van pijnen en oneindige…
Pama16 februari 2019Lees meer >

De volheid van leven in kinderhanden

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 423
Vanuit denken en die oneindige ruimte mee creëren om als meer dan alleen compost te fungeren.…