8021 resultaten.
tot ik je ken
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.453 zo graag is het
dat ‘k stil op zachte lippen
rust mijn mond
laat zwijgen daar
wat in de droefheid staat
in ’t avondlijke neigen
alleen met jou
spreek ik als bloem
een vlokje sneeuw
misschien achter een schaduw
vanachter ieder masker
bovendien
jij, ik
in sterven mijn
wee ons de tijd
die nooit te moe
rust in de kronen
ongeteld…
In 't lof
poëzie
2.2 met 41 stemmen
3.491 De wierookwalmen stijgen,
De kerkzang sleept haar mee,
En wiegt haar zacht in dromen
Van rust en hemelvreê.
En wiegt haar zacht in dromen,
Allengskens, onbewust; -
Gezang en orgel zwijgen,
En de kerke ligt in rust.
Gezang en orgel zwijgen,
De laatste stap galmt heen…
Zij zit nog stil te dromen,
In ’t schemeruur alleen.…
Rusteloos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
588 voor een vertaling
Ik sluit de ogen al doet het pijn
Ik mediteer over al het zeer
Ik absorbeer en win terrein
Mijn grote hart is even kwetsbaar als teer
Het grote denken krijgt me klein
Er is rust die ik verdien en zoveel meer…
herfstgedichtje fopke
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
612 kerst is de tijd
en dan de winterslaap
totdat de voorjaarszon mij weer wakker maakt
en raas en tier en vlug wegfiets
en weer hevig druk wordt
maar dat is nu net achter de rug
net goed voor mijn rust
de country aan en de lamp aan
foppe is er even niet…
Vermoeid en belast
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
576 Ga niet alleen door dit leven, ga met Hem
Bij Hem is diepe innerlijk rust te vinden
Jezus, Hij wil zorgen voor Zijn beminden
Laten we dan luisteren naar Zijn roepstem.…
Outcast
poëzie
2.0 met 2 stemmen
1.191 ’t Breed grauw gelaat van de Afrikaanse kust,
Na eeuwen van een ondoorgrondelijk wee
Gekomen tot een onaantastbre rust,
Staart steil terneer op de gekwelde zee.
Ons blijft ’t verneedrend smachten naar de ree.
Geen oceaan heeft onze drift geblust,
En niets op aard, ook zwerven niet, geeft rust,
En de enige toevlucht de prostituee.…
Mijn zinnen?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 Mijn verhaal slik ik altijd in
elk dagbegin en elke avond
Terwijl zoveel mensen veel te zeggen,
veel weten mooie zinnen
boeken schrijven
Ik breng alle woorden
tot rust.…
Na Ons
netgedicht
1.0 met 5 stemmen
516 Belangrijk is het niet
of wij in God geloven
Vast staat immers toch
dat Eeuwigheid bestaat
Wat maakt het ook maar uit
wat mensen steeds bedenken
Want zeker is dat men bij dood
deez’ aardkloot echt verlaat
Veel verder dan de maan
is nog geen mens gekomen
En nu we met z’n allen naar
de Filistijnen gaan
Is plots het eind’ der…
De Schemering.
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.028 Zachtjes, bijna ongemerkt verlaat de schemering met de rust en stilte deze mooie plek.
De plek waar we altijd samen zullen zijn.…
Leven
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
495 Hé jij daar
Heb je ook zoveel af te leggen
Woorden die je niet meer kunt zeggen
Manipuleren indoctrineren omkoopbaar
Vrede bevochten vrede
Rust opwindende rust
warmte ijskoude warmte
Liederlijk Leven - lieven liefde
Hé jij daar
Laat je nu ook herinnering rusten
Herken je ook oprechte echte lust
Tot leven - zinnelijke beminnelijke levensjaar…
In de schaduw van de bomen
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
775 In hun adem leeft een geheim dat geen stem
nodig heeft; een ongekende rust die wacht op wie durft stil te staan en te luisteren.…
Bij: de onvoltooide van Schubert
netgedicht
4.6 met 22 stemmen
967 Akkoord van levenden
die rusten
tot verrijzen.
Uit: Kristallijn p.26…
Oost Indische kers
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.010 Een goede rust komt uit die arbeid groeien,
Ook voor het hart; onmerkbaar wordt bedwongen
Een luim, een lust, in het gebonden bloeien,
En dáarom heeft hij bij het werk gezongen.
---------------------------------------------
uit: Het aardsche paradijs (1927)…
Kalme kracht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
653 Brengen mij tot rust, turend naar een verte die niet te zien is.
Vanuit een wereld met z’n dagelijkse beslommeringen wordt ik losgeweekt.
Een deelgenoot van een wereld die volkomen in harmonie is met zichzelf.
Het getij als een grote klok, die zonder hapering in haar cadans voortgaat.…
Ik steek een storm op
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
369 Het fort: ik rol mijn mat uit
in de stilte van slapende cicaden
De wind is warm, de tijd kruipt
met de zon naar Napels
Het zit allemaal in mijn hoofd
hoog boven het leven
van volle straten en winkels
waar het geld nooit ver rolt
blikken beducht, kussen vluchtig
en handen handtastelijk zijn
Dat is niet goed
Ik steek een storm op
blaas…
en hier liggen wij omringd door eeuwigheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
530 jouw mooie Griekse neus
en je gesloten ogen
je grijze haar dat
zachtjes in de wind
honden huilen
en blaffen naar elkaar
van de ene berg naar de andere
sterft geluid langsaam weg
en hoog in de lucht
trekt een straaljager
een streep door de hemel
tot ver over de Aegeïsche zee
weet jij wat de helm kost
van zo ‘n piloot, zeg jij
vijf…
Lokaal aan de rivier
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 Nabij de poort die mensen koppelt,
met de stad en met het groene land,
ligt het Amersfoorts Lokaal.
Vanouds kwamen hier burgers samen
om samen naar de markt te gaan.
Ooit werd hier groene zeep gemaakt.
Nabij de Eem, die tijdloos stroomt.
Nu wordt hier toekomstige tijd,
uit vervlogen tijd gemaakt.
Mensen kunnen hier weer komen kopen,
van…
Spreken
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
734 Een woordenstroom verlaat mijn mond in rust,
en vindt de plek die ik heb uitgezocht.
Maar tussen al de golven op zijn tocht,
verliest hij stilaan voeling met de kust.
Misschien zou zwijgen beter voor mij zijn.
Hoewel ik dan blijf zitten met die pijn.…
oma
hartenkreet
4.0 met 27 stemmen
4.982 Met een oma die je zoveel liefde kan geven,
vind ik steun en rust in mijn eigen leven.
Het is daarom dat ik haar zo waardeer,
iedere dag weer een beetje meer.…
wat ongeschreven blijft
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
1.399 Het mooiste gedicht
is wat ongeschreven blijft,
voor eeuwig leeg en wit
ligt in een smetteloos heelal,
zo zuiver als windstilte
in het riet,
zo ijl en hoorbaar
als een opmaat rust
aan de muziek vooraf…
en niets daarna
volgt nog.…
Godot is inmiddels langsgeweest
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
792 Rust
in drukte…
Kerstgedachte (1)
snelsonnet
3.4 met 47 stemmen
4.029 Een meisje met een hoofddoek staat ons tegen,
Maar op die malle mutsen rust Gods zegen.…
welterusten
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
1.902 je leek hier
wel te rusten
in een droom
van zacht satijn
tot straaltjes zon
je kusten
het moest weer
ochtend zijn
ontwakend
zijn je ogen
knipperend
tegen 't licht
ontwapenend
hun vermogen
te verleiden
tot dit gedicht…
Bezoeker in de nacht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
917 ontwakend
word ik gewaar
van de aanwezige
naast mijn bed
mij troostend
toesprekend
met enkel het
daar zijn
dan langzaam
in de verte verdwijnend
alsof de kamer
eindeloosheid kent
ik weet nu
wat ik moet weten
rust voert me mee.…
zee
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
940 in golvend stromen
uitgevloeid
trek jij je traag
terug
wijl zout op zand
verzadigd strand
stil na-ebt op
haar rug
nog rust
de kust
der dromen
tot zij weer
samen komen…
Isfahan
snelsonnet
3.2 met 8 stemmen
1.961 Hij zoekt de rust die hij wellicht verdient.
Daar zijn nu vloedgolven en modderstromen.
Je vraagt je af: hoe zou dat nou toch komen?…
Rondje om de kerk
snelsonnet
3.8 met 9 stemmen
1.397 Kom mensen, stop zo af en toe eens speels
Op onbewaakte spoorwegovergangen;
En als u naar uw einde gaat verlangen,
Leg dan uw hoofd te rusten op de rails.
Want zo verlevendigt u zeer beslist
Het saaie baantje van de machinist.…
In het maanlicht
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
838 voer je me mee
op de tonen van de muziek
komt er een geweldige rust
over mij en doe glimlachend
mijn ogen toe
dansend op het ritme
hoor ik hoe de saxofonist
de leiding heeft, intens
genietend met mijn hoofd
op jouw schouder…
mijn hand
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
834 de gerijpte palm
van mijn korte hand
is als boezem
van geschenken
ze raken jou
zonder te tasten
of door
afstandelijk wenken
de slagen
van het hart
stemmen timide
mijn vingers
zij vertellen
van een
zachtmoedige rust
en verdunnen
je smart…
Mijn vrouw is een boom in een park
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.041 Mijn vrouw is een boom in een park
waar we samen vroeger wel kwamen
Mijn linkerhand rust op haar bast
en voelt haar trillen van de pijn
als mijn rechterhand er een hart in krast
met twee verkeerde namen…