1749 resultaten.
Kennis, de hoogste graad ?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
602 “ We zijn stof en schaduw van onze kennis."
Vergilius…
Steekje Los
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
1.726 Geraldine van der Veer
ging als bezetene tekeer
om met haar naaiwerk
een leuk centje te verdienen
ze maakte kleding aan het Hof
met naald en garen en wat stof
achter die oude
en vertrouwde naaimachine
Ze ging bedreven heen en weer
die Geraldine van der Veer
ze naaide alles aan elkaar
wat zij kon vinden
of het nu kant was of fluweel
een…
Vakantie
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.074 Ik voel en wrijf de zachte stof tegen Mn wang, een vrouw zingt terwijl ze meters van de rol af laat glijden en met een soort mesje afsnijd.
Het is warm ik zet Mn zonnebril op als ik naar buiten loop, proef van een stukje Turks fruit, zalig, ik loop nog wat rond en uiteindelijk kom ik met een rode dikke voet op station Hollands spoor.…
Uitkomst-rijm
poëzie
3.0 met 3 stemmen
2.219 De bleke maan godslampte door de kille ruiten,
Ik handen in mijn zakte, pijpte in mijn mond,
Zo ruizerijmerde ik zonder Rijm, naar buiten,
“Geen muz’,” helaasde ik, “die mij stof tot dichten zond.”
Ik straatopte.…
Iphigenia gedood door Euriplates
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
565 (Hij valt snikkend op de grond)
Hij: dit stof is mijn getuige
het ruikt naar wraak
en ik zal de mijne krijgen!
zeg mij wie!
…
Koor: op Ida is zijn woonstee
haar vaders wraak compleet!
Hij: Zeus! Ik vervloek u!
(Woedend waanzinnig verlaat Euriplates Thira, zeil zettende naar de berg Ida op Kreta, de woonstee van Zeus.)…
Maatbeker van herinneringen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
697 Zal uit het spectrum van dauwdruppels
de eerste traan worden geboren, die een
nevel trekt over herkenbare gezichten,
omlijst van wat de liefde en tijd ons bracht,
gekroond door de doornen van ongelijkheid,
gebundeld uit het stof van rechtbesef, wortels
van een ander erfgoed, wat nog komen moet?…
Op mijne afbeelding
poëzie
3.6 met 5 stemmen
2.262 heeft haar scheemrend licht u ooit in ’t oog geblonken,
Waardeer naar ’t dove stof haar oude luister niet!
’s Gravenhage,
1794.…
Opa’s schuur
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
541 De schuur van mijn opa was oud en
vol gewichtloos eeuwig zijn,
dansend stof schreef in zonlicht
trage berichten, beschuttend en
uitdagend. Je kon zo ver gaan als
je maar wist waar je zelf was.
Onbeweegbaar stond de werkbank
op de lemen voer.…
Een oud dagboek
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
595 Het had jaren op zolder gelegen
door stof en vocht aangevreten
door toeval kreeg ik het in mijn handen
herstelde meteen onze vroegere banden.
Het eerste dagboek van mijn jeugd
buiten zijn verfrommelde randen
was menige bladzijde reeds verkleurd.…
Stad,vrucht van eigen spiegel ?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
404 Stad wat het eerder was van stinkend water
het geloof het stof verjoeg van eeuwen,
gedompeld in een verhaal soms ingetogen
soms gelogen in schuilkerk van de taal.…
Slobberwijn
netgedicht
4.8 met 16 stemmen
630 De avond valt in droomschaduw
slobberwijn op tafel, pantoffels
radio mijmeringen over de zee
vaak wanneer hij zich verplicht
in het alleen zijn te peinzen
vreest hij de eenzaamheid
die in zijn jeugd voelbaar was
het is hier niet heilig meer
oude boeken door het stof gehaald
liggen te huilen onder regenlaarzen
achtergelaten in de hal;…
Kabouter
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
449 Het gorgelgargelt in de goten
sijpelt door in droge sloten
Poes blijft thuis, krijgt natte poten
stof wordt modder, paden dras.
Op de keien spettert water
in de regenton geklater
onder het afdak staat er
kabouter in zijn natte jas.
Want die regen blijft maar stromen
mag hij even binnen komen ?…
AFGHANISTAN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
480 schappelijke terechtwijzing
zeewinden uit het Westen kruisen elkaar
boven dat gevreesde weekdier
trachten het tot rede te brengen
maar hun adem wordt terug geduwd
draait rond in vragende spiralen
het boze schepsel in 't brullende water
wil het lichaamsgif overal heen zenden
van de vrolijk rijzende zon
tot het verre vage avondrood
de kwalijke stof…
Niemandsland
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
513 de begane wegen
In stede
van de buitenplaatsen
plaatst het zich in volle steden
plasma dichtgegroeide vaten
Kringloop
tussen slib en ader
snelweg tussen de organen
chaos voor een buitenstaander
Ergens
in de koele luchtstroom
myriaden moleculen
ruisend langs het geitenpad
bij rij- en zij- en tegenwind
bijtend in het stikkend stof…
Waar de huid dun is
netgedicht
2.3 met 17 stemmen
400 Ik vang sferen als stof
op mijn wimpers, en huil soms om nuances die anderen niet eens opmerken.
Mijn kwetsbaarheid is geen zwakte,
maar een fijn afgestemd zintuig — een radar voor
het onuitgesprokene, het subtiele verdriet van een ander. Ik voel
vóór ik begrijp, vang wat nooit werd gezegd, en raak daarna urenlang mezelf kwijt.…
Melkweg in de lucht
netgedicht
2.7 met 19 stemmen
416 Ze zeggen dat wij
wonen in een spiraal van vuur en ruimte,
tussen zonnen, als stof dat niemand kent, toch dansend rond
een bleke vlam. Ons kleine thuis, een reis zonder einde; een verhaal van tijd.
Toch voel ik de grond, de
wind, bomen, een trage rust die zich laat
horen. Naast mij ademt iemand zacht, alsof stilte spreken wil.…
Wervelwind
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
298 Wind trekt door het huis,
laat kastdeuren klappen,
tilt stof op uit hoeken
waar niemand meer kwam.
Op het nachtkastje licht het scherm op.
Hij kijkt tot het donker wordt.
In de straat scheurt een vuilniszak open.
Papier rolt over het asfalt
alsof iets probeert te vertrekken.
Hij neemt op.
Geen begroeting.…
In de Ether
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
380 De ether vulde zich vandaag
met purperen zegeningen
de stof, zo dacht men voor een eeuw
die in de ruimte hing als deel
van 't ondermaanse firmament
en nodig voor de voortplanting
van Catweazle's magic licht
niet te verwarren met de diepe slaapverwekker diethylether
die in de huizen der geneeskunst
de bolwerken der betermakers…
Eenzaamheid van weleer
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
11 De laatste rust ligt achter doof geworden boeken,
verstopt in kamers vol met stof en schande.
Iedere dag opnieuw die doffe ellende
op de voorpagina van de schreeuwende krant.
Ik wil wezenloos een vaag verbond bezoeken,
en zoek een broederschap in een verloren land.…
Thuis is de plek
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
745 Het was vroeg in de lente en nog ochtend
en iedereen was jong
Altijd met de lucht beginnen zegt papa
kijk hij zit onder de blauwe plekken
Als je ouder wordt verandert alles
de tijd waait aan ons voorbij zegt mama zacht
Niets blijft
de dood trekt al bij de geboorte bij je in
Ze kijken naar de slapende zee
en zien de ademhaling van de…
Ouds
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.048 Beelden die ons matig verwarden
Daar ligt het verhakkeld offerlam
Zijn naam is de grote X
Niet meer dan een schram op een dij
En verder, ach, verder niks
Dan een brij van herkauwde vezels
Dan betrap ik mezelf op een kort geheugen
Bezeten van een opgefokte kopzorg
Een leugen die ik laag in mij verborg
De atoomschuilkelder staat onder het stof…
Hittegolf
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.052 druppeltjes parelen op haar voorhoofd
haar ogen staan alsof ze is verdoofd
Met een natte doek dept ze tussen haar enorme borsten
in haar hand een borreltje, om niet te verdorsten
in de tuinstoel op de Haagsche stoep, haar benen iets gespreid
haar rok hoog opgetrokken zodat de wind haar kruis bereikt
effe luchten hoor, wappert ze met 't lapje stof…
Zinkend schip
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
796 Terwijl ik me vorm tot leven
en armen sla in de warmte
die me koestert en omringt,
voel ik de last van de leegte
het drieste stulpen in het niets
van het bulkende bloed
dat bloeit, gutst, geeft
en overstromend, stof inbedt,
verteert wat aan leed was
maar geen weg weet met zin.…
Gepoeft, gepaft
poëzie
4.1 met 13 stemmen
4.404 Gepoeft, gepaft, ge'n hoort niet el,
met wappers en met wissen fel,
als smijten, slaan en buisen,
dat beide uwe oren ruisen,
op vodde en lap en vuil tapijt,
dat ‘t kuilt en wentelt wijd en zijd,
van ‘t stof!…
Klagend klooster
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.124 klooster lijkt zwijgzaam in vrede
muren hangen oud de schouders krom
zwaar vermoeid tegen elkaar gevleid
hun vensters staren loodloos glas in tijd
waar lijden tocht trekt door ‘t heiligdom
bruine stenen; afbrokkelend verdwenen
gevallen in dwang van eerder slechten
het gedronken bloed versnelt ze tot gruis
verlokken de wind, “breng dit stof…
stervensuur
netgedicht
4.2 met 23 stemmen
1.931 de oude voorhang
geduldig als een wijze petemoei
vergeten stof en spraak van jaren her nog koesterend
in vouwen van haar pauwblauwe volanten
zich altoos warmend aan vergulde stralen van
wat late middagzon
bedekt het lege venster
waardoor geen bundel lachend ochtendlicht nog langer
leven binnenwaarts tot aan de sponde loodst
vergleden uren tellen…
Het leegstaande huis
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
939 Het stof ligt vingerdik op de kast,
De insecten maken zich paniekerig uit de voeten,
De mijne zijn voor de vloer een last,
Ze weten telkens nét geen spijker te begroeten.…
Zandloper
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
1.182 uur
secuur als dag en nacht verkleven
resoluut en tot etmaal verbonden
Veren strelen heen en weer in de ban
(blikken nokjes, vallen, klikken vast en
tasten beslist naar ogen die schrikken)
van de schokjes die gemiste dagen speren
Gesleten klokken razen tijden
of staan stil bij wat eens was
pas geweest, maar toch, die korrels stof…
Lente
poëzie
3.4 met 5 stemmen
4.696 Mijn lied zou vrome zielen treffen,
Daar ’t woorden gaf
Aan wat zij kennen en beseffen,
En logge geesten opwaart heffen
Uit stof en draf.
Ik ware een priester in die tempel,
Die thans alom
Van liefde en almacht toont de stempel —
Nu zink ik zwijgende op de drempel
Van ’t heiligdom.…
Parabel
gedicht
2.9 met 21 stemmen
10.355 De appels rolden door het stof
en ik hoorde daar bij, mijn god.
Ik werd er kotskotsmisselijk van.
De chauffeur gaf vrolijk gas.
----------------------------------
uit: Raster, december 1999.…