Alle inzendingen over stof

1749 resultaten.

Sorteren op:

Kennis, de hoogste graad ?

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 602
“ We zijn stof en schaduw van onze kennis." Vergilius…
pama31 juli 2010Lees meer >

Steekje Los

netgedicht
4.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.726
Geraldine van der Veer ging als bezetene tekeer om met haar naaiwerk een leuk centje te verdienen ze maakte kleding aan het Hof met naald en garen en wat stof achter die oude en vertrouwde naaimachine Ze ging bedreven heen en weer die Geraldine van der Veer ze naaide alles aan elkaar wat zij kon vinden of het nu kant was of fluweel een…
jan haak31 augustus 2010Lees meer >

Vakantie

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.074
Ik voel en wrijf de zachte stof tegen Mn wang, een vrouw zingt terwijl ze meters van de rol af laat glijden en met een soort mesje afsnijd. Het is warm ik zet Mn zonnebril op als ik naar buiten loop, proef van een stukje Turks fruit, zalig, ik loop nog wat rond en uiteindelijk kom ik met een rode dikke voet op station Hollands spoor.…
car11 juli 2011Lees meer >

Uitkomst-rijm

poëzie
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.219
De bleke maan godslampte door de kille ruiten, Ik handen in mijn zakte, pijpte in mijn mond, Zo ruizerijmerde ik zonder Rijm, naar buiten, “Geen muz’,” helaasde ik, “die mij stof tot dichten zond.” Ik straatopte.…

Iphigenia gedood door Euriplates

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 565
(Hij valt snikkend op de grond) Hij: dit stof is mijn getuige het ruikt naar wraak en ik zal de mijne krijgen! zeg mij wie! … Koor: op Ida is zijn woonstee haar vaders wraak compleet! Hij: Zeus! Ik vervloek u! (Woedend waanzinnig verlaat Euriplates Thira, zeil zettende naar de berg Ida op Kreta, de woonstee van Zeus.)…
enrico26 januari 2012Lees meer >

Maatbeker van herinneringen

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 697
Zal uit het spectrum van dauwdruppels de eerste traan worden geboren, die een nevel trekt over herkenbare gezichten, omlijst van wat de liefde en tijd ons bracht, gekroond door de doornen van ongelijkheid, gebundeld uit het stof van rechtbesef, wortels van een ander erfgoed, wat nog komen moet?…
Pama30 april 2013Lees meer >

Op mijne afbeelding

poëzie
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.262
heeft haar scheemrend licht u ooit in ’t oog geblonken, Waardeer naar ’t dove stof haar oude luister niet! ’s Gravenhage, 1794.…

Opa’s schuur

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 541
De schuur van mijn opa was oud en vol gewichtloos eeuwig zijn, dansend stof schreef in zonlicht trage berichten, beschuttend en uitdagend. Je kon zo ver gaan als je maar wist waar je zelf was. Onbeweegbaar stond de werkbank op de lemen voer.…

Een oud dagboek

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 595
Het had jaren op zolder gelegen door stof en vocht aangevreten door toeval kreeg ik het in mijn handen herstelde meteen onze vroegere banden. Het eerste dagboek van mijn jeugd buiten zijn verfrommelde randen was menige bladzijde reeds verkleurd.…

Stad,vrucht van eigen spiegel ?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 404
Stad wat het eerder was van stinkend water het geloof het stof verjoeg van eeuwen, gedompeld in een verhaal soms ingetogen soms gelogen in schuilkerk van de taal.…
Pama18 januari 2019Lees meer >

Slobberwijn

netgedicht
4.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 630
De avond valt in droomschaduw slobberwijn op tafel, pantoffels radio mijmeringen over de zee vaak wanneer hij zich verplicht in het alleen zijn te peinzen vreest hij de eenzaamheid die in zijn jeugd voelbaar was het is hier niet heilig meer oude boeken door het stof gehaald liggen te huilen onder regenlaarzen achtergelaten in de hal;…

Kabouter

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 449
Het gorgelgargelt in de goten sijpelt door in droge sloten Poes blijft thuis, krijgt natte poten stof wordt modder, paden dras. Op de keien spettert water in de regenton geklater onder het afdak staat er kabouter in zijn natte jas. Want die regen blijft maar stromen mag hij even binnen komen ?…

AFGHANISTAN

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 480
schappelijke terechtwijzing zeewinden uit het Westen kruisen elkaar boven dat gevreesde weekdier trachten het tot rede te brengen maar hun adem wordt terug geduwd draait rond in vragende spiralen het boze schepsel in 't brullende water wil het lichaamsgif overal heen zenden van de vrolijk rijzende zon tot het verre vage avondrood de kwalijke stof…
Han Messie4 september 2021Lees meer >

Niemandsland

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 513
de begane wegen In stede van de buitenplaatsen plaatst het zich in volle steden plasma dichtgegroeide vaten Kringloop tussen slib en ader snelweg tussen de organen chaos voor een buitenstaander Ergens in de koele luchtstroom myriaden moleculen ruisend langs het geitenpad bij rij- en zij- en tegenwind bijtend in het stikkend stof…

Waar de huid dun is

netgedicht
2.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 400
Ik vang sferen als stof op mijn wimpers, en huil soms om nuances die anderen niet eens opmerken. Mijn kwetsbaarheid is geen zwakte, maar een fijn afgestemd zintuig — een radar voor het onuitgesprokene, het subtiele verdriet van een ander. Ik voel vóór ik begrijp, vang wat nooit werd gezegd, en raak daarna urenlang mezelf kwijt.…
CB25 mei 2025Lees meer >

Melkweg in de lucht

netgedicht
2.7 met 19 stemmen aantal keer bekeken 416
Ze zeggen dat wij wonen in een spiraal van vuur en ruimte, tussen zonnen, als stof dat niemand kent, toch dansend rond een bleke vlam. Ons kleine thuis, een reis zonder einde; een verhaal van tijd. Toch voel ik de grond, de wind, bomen, een trage rust die zich laat horen. Naast mij ademt iemand zacht, alsof stilte spreken wil.…
CB29 juli 2025Lees meer >

Wervelwind

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 298
Wind trekt door het huis, laat kastdeuren klappen, tilt stof op uit hoeken waar niemand meer kwam. Op het nachtkastje licht het scherm op. Hij kijkt tot het donker wordt. In de straat scheurt een vuilniszak open. Papier rolt over het asfalt alsof iets probeert te vertrekken. Hij neemt op. Geen begroeting.…
Nathan21 februari 2026Lees meer >

In de Ether

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 380
De ether vulde zich vandaag met purperen zegeningen de stof, zo dacht men voor een eeuw die in de ruimte hing als deel van 't ondermaanse firmament en nodig voor de voortplanting van Catweazle's magic licht niet te verwarren met de diepe slaapverwekker diethylether die in de huizen der geneeskunst de bolwerken der betermakers…

Eenzaamheid van weleer

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 11
De laatste rust ligt achter doof geworden boeken, verstopt in kamers vol met stof en schande. Iedere dag opnieuw die doffe ellende op de voorpagina van de schreeuwende krant. Ik wil wezenloos een vaag verbond bezoeken, en zoek een broederschap in een verloren land.…

Thuis is de plek

netgedicht
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 745
Het was vroeg in de lente en nog ochtend en iedereen was jong Altijd met de lucht beginnen zegt papa kijk hij zit onder de blauwe plekken Als je ouder wordt verandert alles de tijd waait aan ons voorbij zegt mama zacht Niets blijft de dood trekt al bij de geboorte bij je in Ze kijken naar de slapende zee en zien de ademhaling van de…
J.Bakx20 maart 2024Lees meer >

Ouds

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.048
Beelden die ons matig verwarden Daar ligt het verhakkeld offerlam Zijn naam is de grote X Niet meer dan een schram op een dij En verder, ach, verder niks Dan een brij van herkauwde vezels Dan betrap ik mezelf op een kort geheugen Bezeten van een opgefokte kopzorg Een leugen die ik laag in mij verborg De atoomschuilkelder staat onder het stof…

Hittegolf

hartenkreet
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.052
druppeltjes parelen op haar voorhoofd haar ogen staan alsof ze is verdoofd Met een natte doek dept ze tussen haar enorme borsten in haar hand een borreltje, om niet te verdorsten in de tuinstoel op de Haagsche stoep, haar benen iets gespreid haar rok hoog opgetrokken zodat de wind haar kruis bereikt effe luchten hoor, wappert ze met 't lapje stof…
willeke7 augustus 2003Lees meer >

Zinkend schip

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 796
Terwijl ik me vorm tot leven en armen sla in de warmte die me koestert en omringt, voel ik de last van de leegte het drieste stulpen in het niets van het bulkende bloed dat bloeit, gutst, geeft en overstromend, stof inbedt, verteert wat aan leed was maar geen weg weet met zin.…

Gepoeft, gepaft

poëzie
4.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 4.404
Gepoeft, gepaft, ge'n hoort niet el, met wappers en met wissen fel, als smijten, slaan en buisen, dat beide uwe oren ruisen, op vodde en lap en vuil tapijt, dat ‘t kuilt en wentelt wijd en zijd, van ‘t stof!…
Guido Gezelle21 september 2019Lees meer >

Klagend klooster

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.124
klooster lijkt zwijgzaam in vrede muren hangen oud de schouders krom zwaar vermoeid tegen elkaar gevleid hun vensters staren loodloos glas in tijd waar lijden tocht trekt door ‘t heiligdom bruine stenen; afbrokkelend verdwenen gevallen in dwang van eerder slechten het gedronken bloed versnelt ze tot gruis verlokken de wind, “breng dit stof…

stervensuur

netgedicht
4.2 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.931
de oude voorhang geduldig als een wijze petemoei vergeten stof en spraak van jaren her nog koesterend in vouwen van haar pauwblauwe volanten zich altoos warmend aan vergulde stralen van wat late middagzon bedekt het lege venster waardoor geen bundel lachend ochtendlicht nog langer leven binnenwaarts tot aan de sponde loodst vergleden uren tellen…

Het leegstaande huis

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 939
Het stof ligt vingerdik op de kast, De insecten maken zich paniekerig uit de voeten, De mijne zijn voor de vloer een last, Ze weten telkens nét geen spijker te begroeten.…

Zandloper

netgedicht
2.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.182
uur secuur als dag en nacht verkleven resoluut en tot etmaal verbonden Veren strelen heen en weer in de ban (blikken nokjes, vallen, klikken vast en tasten beslist naar ogen die schrikken) van de schokjes die gemiste dagen speren Gesleten klokken razen tijden of staan stil bij wat eens was pas geweest, maar toch, die korrels stof…

Lente

poëzie
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 4.696
Mijn lied zou vrome zielen treffen, Daar ’t woorden gaf Aan wat zij kennen en beseffen, En logge geesten opwaart heffen Uit stof en draf. Ik ware een priester in die tempel, Die thans alom Van liefde en almacht toont de stempel — Nu zink ik zwijgende op de drempel Van ’t heiligdom.…

Parabel

gedicht
2.9 met 21 stemmen aantal keer bekeken 10.355
De appels rolden door het stof en ik hoorde daar bij, mijn god. Ik werd er kotskotsmisselijk van. De chauffeur gaf vrolijk gas. ---------------------------------- uit: Raster, december 1999.…