Alle inzendingen over verre

2289 resultaten.

Sorteren op:

Kerst: oud verhaal in nieuwe tijd

gedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 15.675
We kwamen hier aan om het land te zien als toeristen uit verre streken wat keken we vreemd: alle akkers geploegd een kaarsrechte lappendeken de wind krulde wit, de kleur van stilte die de inkt van mijn brief liet verbleken, maar blies warme woorden in hoofden van mensen zo regen zich dagen tot weken tot de kerst een van hier o…

Altijd weer Francesca

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 589
Je hand pakken en die strelen tot je blos van kruin naar beneden gaat weer zichtbaar wordt bij de naakte voeten Bloot het verhaal van de aarde vertellen de verre toekomst voorspellen uit het ritselen van de bladeren in de eiken.…

Vijf, drie, twee...

netgedicht
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 950
Van vijf, drie, twee naar vier, vier, drie of één: t’ is de tactische retoriek van ’n man, die, met iedereen op ’t verkeerde been nu al denkt aan het verre Amsterdam, de huldigingstocht door de grachten heen, waar zijn Truus haar gouden… vent weer zien kan.…

Beseffen wat geluk is

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 615
Werelden die van verre wenken. Illusies verdampen snel. Overgave is een feit. Niets kan ons meer krenken. Vreemd, maar toch vertrouwd, komt onze laatste dag. Door tranen breekt een lach. Het groot geschenk keert terug. We geven lichaam en de geest. Heel onze ziel en zaligheid. Verlost van wat was en is geweest.…

VAN NACHT NAAR DAG

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 531
Die glanzende druipsteenzuil vorst en tart het verre duister, dat soms twinkelt of weerlicht, houdt zijn spitse top krachtig opgericht naar het hoge grottendak, ijl - nooit verhard. Reine dageraad treft het oude kunstwerk, wiens spitsbogen spreken als lange snorren van wijze denkers onder oosters zwerk.…
Han Messie30 oktober 2014Lees meer >

Wanneer ik tot U kom

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.233
En dat zijt gij, dat weet ik, en ik wil Niet leven voor uw schijnbaar zelf, dat lacht, Maar voor de ziel der ziel, die in u lijdt, - En als gij schijnbaar kalm en blijde zijt, Zal 'k uw gedachten horen schreien zacht, Of gij van verre staat en schreit - heel stil.…
Albert Verwey22 december 2014Lees meer >

0! Ik denk zo innig aan je

poëzie
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.182
Zeg, voel je 't niet komen, van verre niet komen als geuren van bloemen naar je? Mijn ziel staat open voor je, mijn armen gaan open voor je... Zeg, voel je 't niet branden, niet tintelend branden, zenge-zacbt op je handen, op je schouder, je lippen, je tanden, op je boezem, op alles van je?…

Toch weer ...een sonnet.

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 489
Misschien vertel je over ’t meisje op de fiets of over iets dat je niet langer wil bewaren, maar ’t kan ook gaan over een verre toekomst ooit of over heldendaden die je wil vertonen, maar denk dan maar: zoiets dat haalt de kranten nooit en mogelijk wil je ook wel in vrede wonen, want veel geschreeuw en weinig wol, dat is geweten, dat zet…

Avondrit.

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 556
Traag fietsen we naar huis en horen slechts de natte weg, het klappen van late duiven, een verre klok. Deze avond is van ons. Nu rust je bij het haardvuur en in je haren speld ik dikke krullen. Slapend tikken naalden de tijd vooruit. Je mompelt onzichtbaar, verliest steken.…

Achter Diek en ' t Hooge Laand. ( Mijn Wad

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 513
Hoezo, werveling van lucht en vrees wanneer de rode adem daalt op het weke water en verre ogen haar bewonderen met lens en spleten licht zij is de dame die buitengaats kolvend haar jongen voedt met schuim van zee en overvloedig moed, ze is het vermogen van mijn drijvend ruim ' k zou in haar willen sterven, me verdrinken in haar nood,…
elze8 augustus 2015Lees meer >

Oorlogsbegin

poëzie
5.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 4.302
Nu denken die rouw-donkrë aangezichten Om 't zacht verlichte raam in verre laan, Om d'avondspijs, zo vrolijk aangebracht... Tot bij de dalbocht plots uit vlakte-nacht, Waar, als bouwvallen, vreemd de huizen staan, Laaiende purpergloed ze komt verlichten.…

Aanzien

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 574
In de verre toekomst wacht ook mij de kroon, maar eigen gezin beheerst dan mijn brein."…
Han Messie18 december 2015Lees meer >

Wijsheid uit het oosten

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 499
Bij het fluisteren van de nacht hoorde ik die konde zo onverwacht van die Davidster in het verre oosten. Ik wist dat ik geen tijd meer mocht verliezen en kon slechts die weg naar het oosten kiezen. Bij het fluisteren van de nacht zag ik als een blinde ziende zo onverwacht dat de wijsheid zich aan mij openbaarde in het oosten.…

De torens

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 698
Immer vond ik, 't pad ontweken, een richtbaak voor mijn stappen, mank en krank, en stronkelde ik in wanhoop soms verloren, dra viel door 't duister, uit een hoge toren, diep in mijn ziel een verre klokkenklank.…

Canadese dichteres

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 490
(voor Miriam Mandel) Op 13 februari 1982 hield je de poëzie voor gesloten en blikte je eenzaam in de duisternis van de grote slaap, het verre niets, waar misschien nog iets te leven valt. Een ex-man en twee lieve kinderen in het ongewisse latend, want achter de dikke muren was je onhoorbaar en tastte de dood je alsmaar meer aan.…

Klein Hoefblad

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.533
Hoefblad werpt zijn heel verre van gloeiende sterren op de groene planeet, trillende schijnsels in de winterwind: ze zweven en staan toch bijna stil.…

In spiralend zand

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 468
voorbij het schaduwrijke loof van eeuwenoude eiken zindert zomerse hitte over geelkleurende korenvelden naar kerktorens in het verre land stilte markeert de vlucht van een spaarzame vogel die hard schreeuwend de koelte verlaat geschrokken door een plots springende haas wind ruizelt het blad krijgt houvast in spiralend zand op het uitgelopen…
wil melker26 augustus 2016Lees meer >

WOUD-EENZAAMHEID.

poëzie
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 902
Op verre hofstee stierf met zwak geluid Een haanklaroen in 't brandend middaggloren, De insecten gonsden rond der bramen blaân... De bleke roze zond haar geuren uit... Weet gij nog, Lièf, hoe lang we in droom verloren Aan dit klaar water hebben stilgestaan?…

uitzicht

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 586
niet betimmeren pak je kans, spring erdoor bouw je eigen beelden zing je eigen zinnen schilder je schilderij creëren maakt je blij zet dreigende luchten boven glooiende akkers, speel het spel van donker en licht maak mooie mensen met uitzicht op een vergezicht van hun eigen levensvlam zoekend zullen ze langzaam verdwalen in het verre…

Toch weer...een sonnet

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 661
Misschien vertel je over ’t meisje op de fiets of over iets dat je niet langer wil bewaren, maar ’t kan ook gaan over een verre toekomst ooit of over heldendaden die je wil vertonen, maar denk dan maar: zoiets dat haalt de kranten nooit en mogelijk wil je ook wel in vrede wonen, want veel geschreeuw en weinig wol, dat is geweten, dat zet…

Vogelvrouw

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 718
Jij was de vogel, de watervrouw, de klimop langs de oude muur je was de tuin vol beelden, de honing in de verre hoek het dak van riet dat je huis bedekte Je was de kracht van klei, de vele kleuren van het licht de bloemen die je steeds weer ontdekte je was de vrouw in wie ik mijn moeder tegenkwam Je was het kleine dorp, de kerk, de winkel…

De stille zonne daar ik zit

poëzie
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 902
bloemen op mijn mond de milde honing, en in mijn hart van al de dagen 't vrome heil; een witte roze aan mijne krage, en voor mijne ogen de weiden en de Leië in lage zonne-brand; van mijne vrouwe in mij het zorgend mededogen, en van mijn zoontje op mijne wang de koele hand; - ik voel een rijpe traan diep uit mijn binnenst rijzen van verre…

ontkomen

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 508
licht en ruimte kunnen slechts ademen in de geplaveide dromen van een man die met trage tred de schaduw zoekt onder een eeuwenoude mashatu boom stampende snuivende gnoes trekken in stofwolken een eindeloos lint door het adembenemende landschap niets houdt de kudde tegen op die onontkoombare weg naar het verse verre…
J.Bakx25 oktober 2017Lees meer >

Beoordeling

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 498
Waar blijft de tijd die wij aan woorden wijden Verkwistend strooiend in de wind en het zwerk De tijd in ledigheid zonder paal en perk Waar wij naar achterklap en roddel glijden Waar zijn de tijden van het glorieus fatsoen Dat iedereen zich verre hield van laster Zijn woorden toomde in kluister of raster En geen medemens ooit smaad aan zou doen…

Herfstgenot

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 556
Ik geniet de vroege maagdelijk ochtendschijn De frisse ochtenddauw over het vlakke veld De zon rijzend boven verre horizonlijn De glans van de laatste ster die wordt geteld Ik geniet parelende druppels dauw aan twijgen Die schitteren als diamant, smaragd of robijn Geen mens kan ooit een schoner ketting rijgen Van kralen of van edelsteen die…

Aan de drie wijzen uit het Oosten

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.155
En speurende uit het licht van een genadesterre, dat hier de leidstar was, die derwaarts aangeleidt, zo volgde uw graag geloof haar heilrijk spoor van verre.…

Eeuwige liefde

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.305
meer dan dagelijks brood Zonder brood kan ik nog leven Maar niet zonder jouw aanwezigheid De tijd heeft niets aan jou gesleten Want jij bent goddelijkheid Iedere dag zie ik je opnieuw verschijnen Zowel in het duister als in het licht Jij kan mijn leven alleen maar verrijken Jij bron van liefde aan mij gericht Met jou wil ik ooit die verre…

Herinnering aan een lente

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 535
Herinnering aan een lente Bladerend door mijn hoofd zie ik jouw gespiegeld beeld dat mij zonnezacht verdooft en mijn gemoed warm bespeelt omdat zo lang geleden jij mijn klasgenootje was twinkelend klinkt een wijsje uit dat verre verleden voor het leukste liefste meisje van een merel op het dak bij het allerlaatste reisje zat je naast…

Herinneringen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 466
ze dobberen op kurken steeds verder drijven ze mee de herinneringen weggevoerd door de stroming van mijn geesteszee het verre verleden gehuld in mist doet ze steeds meer vervagen soms gaan ze kopje onder en worden ze weggewist de rafelige band met het heden brokkelt af raakt versleten als ooit gewezen Incasteden overwoekerd verlaten…
catrinus25 augustus 2019Lees meer >

Portsmouth

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 497
was in Southsea Coffee aan Osborne Road ze schuift een stoel weg van de tafel de serveerster staat op ik kijk door het brandraam naar buiten het eiland lijkt niet ver van hier is er iets dat je me niet verteld hebt over Portsmouth en over het eiland wankelt haar stem zwijgend staat hij bij de deur een etalagepop in kleren die een verre…
kornelis31 oktober 2019Lees meer >