Alle inzendingen over blind

2012 resultaten.

Sorteren op:

Confiteor

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 566
Straalt koninklijk blind onze vrede naar de horizon. Daarvoor was ik niet meer aansprakelijk. De god in mij luistert aan het gonzen van de wolken. Geen berg verzet zich. De hemel buldert heeft vrij spel draait ons bestaan kadul. Het rollen het tollen het is zijn trots. De wereld zijn religie. Voor mij niet meer.…

Milonga del Angel (anuncion)

netgedicht
3.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 910
het woord heb ik in mijn hart geborgen want ik wist dat één woord meer zal vertellen dan zinnen kunnen openbaren van af het begin en eind van alle verhalen, is de kern altijd hetzelfde- liefde, zoektocht en overleven- de stem heb ik om mijn taille gebonden zij is zicht voor blinden en verlorenen zij is redding voor wie het horen wil én van…

Na de storm

gedicht
3.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 12.670
Ik denk aan mijn oude vriendin, bijna blind, zo wanhopig om toch weer een oorlog. Zij ging mee op een lange protesttocht en stierf in haar bed na haar thuiskomst. --------------------------- uit: 'Autogeografie', 1995.…

Achteraf zeggen we altijd:

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 646
Omdat we niks zien en ziende blind zijn! Altijd!…
Johanna8 augustus 2010Lees meer >

Opgedroogde bronnen,

netgedicht
2.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 677
een verloren strijd, achtervolgd door gesmoorde stemmen, die de wereld in bezit namen, kon het denken niet remmen, bleef daarin trouw, respect naar zichzelf is niet te temmen, gebrand in het eelt van elke hand om zich in zijn eenzame pad te keren tegen de ideologieën van de door de goden geteisterd land, waagde het zich tegen blinde…
pama30 september 2010Lees meer >

Ik wil jouw voeten..

hartenkreet
2.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.117
Hij was ongeletterd en stom en blind. Hij kon niet voor haar zorgen. Zij verliet hem de hele dag. Hij bleef alleen hulpeloos aan de ketens van haar liefdesbed. Nooit kwam er een kind. En hij bleek waardeloos voor haar. Zij maakte carriere. Zij werd geliefd. Niemand kende hem.…
cornil7 oktober 2010Lees meer >

Tragische liefde

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.334
Geen suïcide, maar camouflage, de bladertooi is in aantocht, het geraamte staat geworteld, terwijl Apollo blind en verslagen langs haar ongenaakbare schoonheid schrijdt.…

Gestoorde eenzaamheid

poëzie
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.157
Weer niet hun dorre handen van de zomen; Hun ijdel lijf heeft geen gewicht of vat; Alleen in de' onlust der slaapwandeldromen Benaadren ze onze tastbre schat Met halfbewust en machteloos begeren; Hun oog ziet maar hun eigen blinden waan; Zij kunnen ons niet schaden en niet deren; Zij doen zichzelf hun moedwil aan.…

Een zondag in Dordt

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 566
Aan een grijze blinde museummuur hangt ’De tuin’, door Jan Eijkelboom beschreven. Bladeren zijn gevallen, de merel zwijgt. Trapgevels, stille pleinen, miezerregen. Als in mijn hoofd de blauwbilgorgel zingt, schrompelstumpel ik naar de spuihaven Waar ik mijn auto achter liet. © Tino 2012…

Moederschip

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 612
naar iets nooit eerder begeven ik voel de ijle koelte op mijn huid de gespreide vleugels houden halt het zweet breekt plotseling uit nu de atmosfeer als een deken valt ik ben in de broeiende kern beland in het woud van intense geschiedenis op de kust van een oerzee gestrand waar het water van dezelfde hemel is slome, brakke delta van blinde…
Iniduo15 december 2012Lees meer >

Afscheid van tante Gusta

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.282
met mijn wimpers als een sluier en mijn ogen op een kier probeer ik om haar wereld in te kijken de bloesems lijken witter en het gras blijvend bedauwd de zonnestralen gaan nog langer lijken haar bijna blinde ogen hebben alles zacht gezeefd de koude kiezels hield ze netjes buiten het einde van haar wereld was het hekje van de tuin haar…

Gestoorde eenzaamheid

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.861
Weer niet hun dorre handen van de zomen; Hun ijdel lijf heeft geen gewicht of vat; Alleen in de' onlust der slaapwandeldromen Benaadren ze onze tastbre schat Met halfbewust en machteloos begeren; Hun oog ziet maar hun eigen blinden waan; Zij kunnen ons niet schaden en niet deren; Zij doen zichzelf hun moedwil aan.…
P.C. Boutens22 november 2025Lees meer >

Eigen grondgebied?

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 483
En blind gemaakt voor al het latere schaduwwerk. het middelpunt, de injectie met het zaad van de astronomische wet van melancholie, zij drijft de spot in de mantel van het gedachtegoud waaruit ik werd geslagen. de droefheid tot een feest verbouwd, de naam heb ik gezocht naar een wil voor een mensenschuwe daad.…
Pama10 november 2013Lees meer >

er is een andere kant

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 508
Hoor het zie het voel het tast als een blinde naar Gods glimlach en drink de beker van zijn liefde nooit leeg te krijgen. Leef toch en wordt opnieuw geboren op de andere kant van je leven.…

Je moet eerst de hel overleven

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 535
weten wat het goede is Je moet eerst stress beleven voor dat je in echte rust kunt leven Je moet eerst duisternis leren kennen voor dat je aan het licht kunt wennen Zodra je de lelijke kant van het leven weet te overleven dan pas weet je hoe je het mooie moet beleven Je moet leren kijken voor dat je pas echt kunt zien de meeste mensen zijn blind…

Het innerlijke oog

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 623
Wij zijn slechts toeschouwers op de eerste rij van blinde stoelen, mijn plaats is achteraan onopgemerkt onder het gebrandmerkte raam. Waardoor de maan van zieners schijnt voor de dichtregels die ons raken, al dan niet op rijm, voor alles wat we denken of niet te zijn.…
Pama10 december 2015Lees meer >

Die allerlaatste tranen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 657
De wolken weenden, mijn ogen ook naargeestig huilde eveneens de wind Ik volgde mijn verleden hersenspook en scheen voor ‘t hedendaagse blind Het duister lachte, het lachte mij uit, wie je zoekt komt immers niet terug Van het verleden scheen zij de bruid nu stond zij voor mij open, die brug De wolken huilden tranen en tuiten; in feite weenden…

Toen ik gistermiddag

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.327
toen ik gistermiddag het winterwater bekeek aanvarende schepen, die blinde goedmoedige robben, en het licht voelde rollen als een waskaars, - de wind - mijn spleetjes van ogen liet tranen, mijn haren zijn te kort om te wapperen: opstandig roeren zij op, recht wel, toen voelde ik een vrije feestelijke vreugde - op zondag schoor mijn vader…
P.H.4 september 2016Lees meer >

Zonder gewicht

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 596
geurigste grond te ontpoppen geeft het licht een nieuw naam toekomst met een oneindig vergezicht ademvleugels markeren het bewijs dat sproeten zullen kiemen op een morgen en altijd weer dat wijsje weerklinkt voor iedereen met een open mind zonder vooroordeel wordt gewogen, in evenwicht door haar gesloten ogen, maar zeker niet blind…
Pama1 december 2016Lees meer >

Strijd

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 508
Hier verwijlen we weer als stormgoden blind in elkander , zwijgend als verloren zielen in mistwolken, wachtend, vragend, vermoedelijk ook argwanend voorbij het beeld van gelukkig zijn starend . Hier liggen we weer dromend van wilde vormen in elkanders handbereik geuren snuivend in onbenutte, voorbijgaande momenten verborgen.…
Katty15 april 2017Lees meer >

Aarde

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 520
Aarde, wees niet bang en blind! Nog steeds blijft het lied te horen, van jouw redding, door het Kind, bezongen door de engelenkoren! Aarde, niemand die jou bindt in nacht, zonder ochtendgloren!…

Mijn vergeten land?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 428
Wisselend licht scheerde langs de stadsrand, over horizon van waterplezier van een gastvrije waterland, verworden tot een zanderij, het fijne zand stuift over het speelkwartier, de lege ramen op de kade staren blind over een woestenij, het vrije zicht voelt zich verraden, afgegleden naar een andere tijd, achteloos gaat de wind er…
Pama9 november 2019Lees meer >

VIERENVIJFTIG JAAR GEHUWD

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 575
De liefde die voortdurend groeit en zich in de warme gloed vindt Is die liefde die voor altijd bloeit en zo’n liefde is zeker niet blind Onze liefde, ons kostbaarst bezit ze gaat nooit sterven bij de dood Ja, al wordt ons haar grijs en wit in ons is de liefde enkel vergroot Het mooiste meisje, dat was zij!…
Ton Rijkers27 januari 2021Lees meer >

Het einde der tijden nabij

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 517
waarin wij toch meestal met ons ons internet- en schoolwerk gedisciplineerd klaar moesten komen en soms op de stoep konden zwaaien naar hij of zij op weg naar 't laatste perk behoorde u tot de groep van isolement en lange dagen, of de zachte helpende handen, weinigen hoorden u klagen al liep u op de laatste tanden: het was roepen achter blinde…

uit de toon vallen

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 488
TEGENDRAADS TIMMEREN AAN DE WEG zoals in het land der blinden één oog met harde hand regeert niet met een witte stok maar met de strop, zo krijgt een naaktzwemmer in knokke-zoute meer aandacht dan dezelfde op het naaktstrand in bredene bij oostende.…

Vogelgriep

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 830
Het zou ons moeten splijten, uit onze ogen moeten spreken, dat we het onszelf verwijten, opdat de beelden niet verbleken en het niet als stille ramp in de blinde hoek gebeurt, omdat om mensenleed nu eenmaal altijd net dat beetje extra wordt getreurd.…

Setèngah mati

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 535
Het sterrenstelsel is vannacht bezweken Het was al niets meer, had op niets geleken Setèngah mati, op sterven na dood Er werd bij volle maan van koers geweken Kompas van schippers op een blinde vloot Van blauw dreef men stuurloos in 't rozerood Scharlaken purper gulden morgenstond Verdwaalde bestevaer in dubio Sextant zegt noordwaarts…
Maxim15 oktober 2024Lees meer >

DE TELEFOONCEL

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 306
Naar De Vecht (1909) van Frans Bastiaanse Er staat een telefooncel in het park verlaten, verbleekt blauw met verweerd glas staart hij blind; laat rondom zwermen smartphones ijdel praten, géén treedt nog binnen, hooguit een spelend kind.…
August Agasi23 november 2025Lees meer >

Big city

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 696
vivants van tal van compagnieën metiers van gilden en in zelfportretten paleizen synagogen kerkgebouwen De koetsen werden auto's en de vrouwen hooggekapt met wijde kanten rokken in dure stoffen mantels zijn niet meer noch zijn de standverschillen van weleer in hedendaagse blauwe jeans te vinden tenzij je liever leeft in 't land der blinden…
Maxim22 januari 2026Lees meer >

Weer eens Veertig dagen...

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 294
Veertig dagen om te vinden wat ons mens-zijn echt wel raakt; veertig dagen zien voor blinden hoe uit stof we zijn gemaakt. Maar we zullen leven, groeien, uit het eind komt nieuw begin; veertig dagen doen ons bloeien, zuiveren lichaam, ziel en zin.…
Adeleyd22 februari 2026Lees meer >