1819 resultaten.
Avondregenboog
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
385 Avondregen valt
regenboog breekt door wolken
stilte onder licht
Lucht opent zich na de
laatste druppels en ergens tussen
avond en regen verschijnt een flinterdunne boog
alsof een stille brug zich legt tussen wat was en wat nog komt.…
Wilde Flora viert feest
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.117 Wanneer de Blauweregen zacht
zijn druppels glanst aan Zonnedauw
walst sierlijk het Juffertje in ‘t Groen
met een rood blozende bol Pioen
die lacht naar de grote Bereklauw
Afrikaantje bespeelt als ‘n fanaat
een fijnbesnaarde Akkerviool
de ranke Florentijnse Lis
blaast trompet op een gele Narcis
de vrije Meiklokjes klinken frivool
Jonkvrouwviolier…
Zwarte regen
gedicht
3.2 met 292 stemmen
65.283 dit is de dag van zwarte regen
bomen huiverend in de lucht
duister neerkijkend op de mensen
zwarte druppels op hun gezicht
dit is de dag van zwarte wegen
doodlopend op dezelfde muur
van kleurloze, afwerende handen
neem zijn leven, raak hem hem heer
dit is de dag van zwarte negers
trappend tegen elke steen
van de zwart behuilde aarde
neem…
BIODANZA-2
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
960 Genietend van kleine druppels op je voorhoofd,
die sprankelen als bergkristallen en
schitteren in je intensiteit.
Dansend naar beneden glijden, hun zachtheid weergeven, sensualiteit naar boven haalt tot in de diepste kern van je cel.
Dan denkend dat niets in ons 'zijn' enige betekenis heeft, behalve de betekenis die je er zelf aangeeft.…
Staat van Verstikking
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.124 Dit was de laatste druppel.
Ik vertrek.…
Bij de zoute gong
gedicht
3.8 met 19 stemmen
9.615 .;
dommelend reden voerlui aan op dommelende wegen;
mist, dichte regens, dempten de stemmen, dempten
de harten; moede, laagstaande zon bescheen zwak-
rood, geluidswallen van riet en druppelend lover
Grauw de wielen van de wagens op de bodem van lege
wegen; 'koude kleren draagt 't land', zong 't lied
van de zwepen; bij de zoute gong van…
Van A naar B
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
829 Op een late avond fiets ik door de regen
Van lamp naar lamp langs een verlaten pad
– watersluiers in het lantaarnlicht
bolle druppels lenzen op m’n brillenglazen
het asfalt glimmend zwart en glad –
Gestaag op weg. De dynamo snort zacht,
Spint z’n kop behaaglijk tegen ‘t wiel.
Fietsen, drie kwartier,
Door wind, soms door regen.…
Het vlietende leven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
513 Ik laveer mijn wagentje bij haar in de buurt en even zie ik haar ogen: druppels
uit de glazen zee. Ik schrik van het stilgevallen kind geklemd tegen haar borst
en van de grote bolle bruine beer die in haar winkelwagen troont. Naast haar
waakt haar vriend aandachtig. Schap na schap blijft de wagen leeg.…
doodsprenten
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.156 zwalpende kruizen
hoe je de vlerk uithangt in je versleten boutades
je uitgedragen stoel bewoont rondom de gapende wonde
hoe je je schurkt aan de regen in je dronkenmanslaap
je begint te vergeten dat je taal op de achtersteven gebleven is
alsof je weer eersteling wordt, moeder haar kapitein van de lange vaart kust
je rijpt er in de loden druppels…
Jaarringen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
643 vel over mijn geest,
een lang verhaal in jaarringen verteld,
kwetsbaarheid van onbehandeld hout
door bijl en beitel menigmaal gefreesd,
tot er niets te pellen overbleef, bewerkt
uit ruwe staat, te lezen in de oude zonden,
diep geworteld tot in de ruggegraat,
in de laatste nerven wordt het koud,
schors ligt overal, vermengt zich met
druppels…
Uit alle poriën,
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
557 Voldoening met het juiste accent,
koestering uit een vroege levensbron,
druppels dauw uit het nietig blauw
en uit de hemelen van de oceaan,
herkent in een golvend ritueel,
afwisselend en zacht als fluweel,
lijkt't of ik niet anders heb gekend,
of krijgt intimiteit gewoon een andere
naam ?…
Gevonden godinnen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
502 Opvallend is dat alle godinnen ontblote borsten
hebben, een ondersteunt ze zelfs expliciet, die
vind ik stiekem het meest sympathiek, omdat haar
borsten staan voor vruchtbaarheid en het lessen
van dorst door moedermelk, wat heel het wrede
patriarchaat nadien nog geen druppel gelukt is.…
Vannacht
hartenkreet
4.9 met 17 stemmen
1.132 Als dan het laatste vers
zichzelve schrijft,
omdat ik verdwijn,
Vallen druppels zout ogenvocht
langzaam...heel erg langzaam,
naar omlaag!
De letters, punten, komma's
van de nog ongeschreven verzen,
verdwijnen ze in oneindige leegte?
Of zweven ze mee...
Met de ochtendwind?…
Ego
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
559 van wie het koren op de akkers dat ik eet
waar zon en druppels dauw in huizen
en vorst en kou en ‘t ruisen van de wind,
van wie zijn de getijden die gewassen doen gedijen,
van wie de stem waarmee ik spreek,
van wie het idee dat van mij leek,
van wie hetgeen er in mij droomt,
van wie het geluid van klanken
dat naar oren en naar harten stroomt…
Natte handen, nachtmerrie
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
607 Het zweet op mijn lippen, druppels parelend op mijn voorhoofd
een natte nek, langzaam voel ik het water naar beneden druipen.
Angstzweet, dan ineens klinkt er een oorverdovend lawaai,
er wordt op de deur gebeukt, de woorden " brand brand" vliegen
door de nacht!…
druipend tafereel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
469 De dag begint kregelig uit tegenzin
zonder eerst een boterham
de zon is in de wolken gewaaid
ze woeit daar
vecht er met sissende kussens
slaat het vocht eruit en
giet de mist over de velden
steekt een paar kozijnen tussen de buien
brandt een regenpijp vanuit de erker
en loeit nog even na uit hitsigheid
Het gras snijdt de druppels aan…
Het firnament aanraken
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
451 Waarheden stromen als rivieren
en in elk mens wonen druppels
hoop en tijd die je niet verlaten
jij al jaren van binnen voelt.…
Daar waar dromen woonden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 Ze koesterde
dat wat haar zag
ja zo gaan de dingen,
regenbuien spoelden straten
druppels werden kringen.
Ze vond dat,
waar ze zo naar zocht
ze onbewust van droomde,
het was niet ver
ver van haar huis
het was daar
waar dromen woonden.
Want zonder het te weten,
vertrapt en roekeloos
was ze weer vergeten?…
Het horrorspel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Het hemels horrorspel
doet mij schrikken
doet mij bibberen
doet mij zwijgen
doet mij kijken
naar bliksems als spots en stratoskopen
in zalen vol volk,
binnengestoven lijk druppels,
voor de grote vlaag op de vlucht.
Onwennig doe ik m’n cel open
uit angst voor het vonnis.…
Boeket
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
682 Als hij een bloem zou zijn
in een bloemenvaas,
is hij de altijd verse roos
die de kamer geurt,
met druppels
op het zachte bloemenblad en op het groen,
zijn steel heeft doornen.
'k Heb ook nog wat and’re vrienden, gebonden,
zij zijn van fel gekleurd fluweel,
draperend rond de roos.…
Niet zonder liefde
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
513 Dat een bloem
niet zonder liefde kon leven
wist ik toen ik nog heel klein
nadat ’t dagen vanuit
de hemel geen druppel had geregend
en ik zingend en dansend
haar had vergeten
wou ze niet meer die bloem
van mijn hart nog zijn
en toen ik haar na een tijd
van intense droogte
weer ging bezoeken
en haar hartje daar
verschrompeld lag
zag ’…
Ongevraagd Zinvol Leven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
448 In het druppelen van een kraan.
Niets meer willen begrijpen,
en daardoor, o wonder,
zinvol leven zien.
Ongevraagd.
Onbedoeld.
Toevallig.
Toevallig geboren worden.
Ongevraagd weer gaan.…
Ego
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
528 van wie het koren op de akkers dat ik eet
waar zon en druppels dauw in huizen
en vorst en kou en ‘t ruisen van de wind,
van wie zijn de getijden die gewassen doen gedijen,
van wie de stem waarmee ik spreek,
van wie het idee dat van mij leek,
van wie hetgeen er in mij droomt,
van wie het geluid van klanken
dat naar oren en naar harten stroomt…
de stille kracht van machteloosheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
471 naar ego’s die slecht hun spiegelbeeld zien
toch groeit er iets, klein maar hardnekkig
een vonkje, een druppel in dorstige woestijn
want zelfs in de schaduw van reuzen
kan zacht gefluister een donderslag worden…
Kleine dingen betekenen veel
netgedicht
2.5 met 42 stemmen
777 Klein als het maar is
een druppel, een blik, een woord
en ik voel het groots
De geur van vers gezette
thee op een grijze, stille ochtend doet
iets met mij — niet uit te leggen, alleen te voelen, alsof
het leven even buigt en zegt: je hoeft niets, je mag er gewoon zijn.…
Ergens hier ver vandaan
netgedicht
1.2 met 5 stemmen
573 Het eiland spreekt in tekens - een
scheve boom, druppel hars, tedere waarschuwing op mijn lichaam.
’s Nachts ligt het eiland
als een gedachte onder de volle maan,
fluisterend in contouren, met een rand van oud besef.
Ik lig in een bamboehut, adem zout en hout - iets blijvend onbenoembaar.…
Omgekeerde vlag.
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
135 De stikstofregel moet verzachten,
als regen op verschraalde grond
Het draagt de herinnering mee
aan wat ooit vloeibaar was en teer,
wacht slechts op één druppel vocht
die haar wakker kust – tot leven weer.
De wind die eens de vlag liet dansen,
fluistert nu een lege klacht.…
Park
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
3.045 Ik blijf zitten in de zaal zolang ik
schilders van pop-art iconen mag blijven vervolgen,
en ik druppels gemorste rose
met een vuist vol eigeel mag verpulveren.
Je smaakt als chocolademoes met helium
en suikerisotopen.
Je bent het licht op de gevel
van een vlierbessenstruik,
in het park,
op een kerkloze septembermorgen.…
DORRE LAND ( Taal: AFRIKAANS )
netgedicht
4.0 met 16 stemmen
3.638 sand in jou kiewe waai
het God vergeet van wesens wat kinders voed
hoe beskryf jy groen,
as dorre landskap jare lank geen vrugte baar
het God vergeet van mense wat gebede
na die hemel stuur
die stam loop leeg
so ook die wye natuur
ek kan die onrus voel, as my mense
sing en koor van vlaktes sonder water
hul naels grou breek vir ‘n druppel…
Bevlogen
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.175 Gebroken waren haar vleugels
maar vliegen, ja verdomme
vliegen wilde zij
opnieuw en opnieuw vloog
zij hoog boven de wolken
langs het dal van druppels
dat gekscherend golvend
leven genoemd werd
koppig in de wind leerde
zij haar beide vleugels
te spreiden als twee armen
zwevend over diepblauwe
meren en haar onstuimige
zee rustte…