1965 resultaten.
De zon
poëzie
3.6 met 5 stemmen
1.622 elk gezang; zij leeft in alle leven
en leeft in ieder deeltje en leeft er toch geheel.
0 zon, laat mij nog eens in al uw luister baden ;
doordring mij gans, dring door in 't diepste mijner ziel,
die brandend naar u haakte en toch in nacht verviel.
0 laat me, u volgend langs de nooit-betreden paden,
waarheen zo menig streefde en geen u volgen…
samen
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.481 Ik kan je niet volgen
Ik kan je niet helpen
Ik kan je niet leiden
en ik wil niet van je scheiden
Ik voel me verloren
Ik wil je stem graag weer horen
Na al onze belevenissen
Zal ik je zo vreselijk missen
Ik heb nooit kunnen overpeinzen
zonder jou te moeten reizen
Het zal zwaar voor mij zijn
En de weg niet meer zo fijn
Een lange…
AAN ENE BEEK
poëzie
3.4 met 15 stemmen
2.690 Vol zielrust, maar weemoedig tevens,
Volg ik uw rolling na en ween;
En al de vreugd en smart mijns levens
Vliên zachtjes met uw golfjes heen.
Niet bang meer zal ik op u staren,
Ras heeft mijn oog hier uitgeschreid,
Men plengt geen traan, men telt geen baren,
Op d'oceaan der eeuwigheid.…
Tonen zetten op je ranke lijf
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
692 En ik creëer als een voyeur volg je lijnen en uit mij ontspruit meer dan jij en ik samen zijn.
Een akker vol golvend graan.
Een schip vol specerijen.
Een in de woestijnnacht reizende karavaan, met sterren als decor.
Een toon gezet vormt zacht je oor.
Blijf, ik fluister blijf, met tonen zet ik je ranke lijf.…
Van Hollands kleur
poëzie
4.5 met 2 stemmen
2.204 Rood is de vlag, die wij volgen genoten!
Rood is de morgen op zijn blozende kruin,
Rood zijn de pannen van de daken van Holland,
Rood zijn de stenen van de huizen van Holland,
Rood zijn de bloemen aan 't Haarlemse duin,
Rood zijn de kersen in de Betuwse tuin!…
de tijd
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
646 schrijdt het heelt, keert huiswaarts
na verveling en raapt de kiezels
van de straat, de tijd een drenkeling in nood
de tijd een reiziger, een tijdslet
die zich voortbeweegt die
het sterven in mij – ons doet rijpen, die
herinneringen laat vervagen en oogst het vuur
met kralen die zich niet willen laten rijgen
ik kijk naar de klok en volg…
De milde herfst
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
515 Het zoete en het bittere, ze gaan weer eigen wegen volgen
en ieder zoekt de warmte achter muren, al zijn er ramen
en zien we ook nog wel wat buiten, elders nu gebeurt.
De milde herfst, wanneer weer tranen vloeien om hen die
ons verlaten hebben; de vragen zijn weer daar in heftigheid.…
Nachtontmoeting – slot
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
445 Duizelend van wijn en wals
dansten ze de rest van de nacht
dronken bij korte rustpauzes
keken naar hun evenbeelden
in het rimpelloze water
-Was ik maar mijn spiegelbeeld
dat ik mezelf kon volgen
zonder altijd als eerste
een stap te moeten zetten-
-Ik begrijp het, zei hij troostend,
maar je kunt niet zonder elkaar
als eb en vloed of…
Kind van mijn hart
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
524 Kind van mijn hart
wat dool je rond
ik probeer je paden
te volgen maar
lieve God ik raak verward
je staat op met de zon
als de vroege bloemen
belovend open gaan
je plukt het graan
dat staat te golven
zwerft eenzaam door het land
ik begrijp niet veel
van wat je zegt
kind van mijn hart
kind van mijn leven
met diep…
2-2-2020 na Christus
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 en nog vele zullen volgen
12-2-2020, 20-2-2020, 22-2-2020
of zonder toevoeging van die 20 eeuwen na Christus
12-2-20, 20-2-2-, 22-2-20
en dan moeten we wachten tot december 2020
2-12-(20)20, 20-12-(20)20, 12-12-(20)20 en 22-12-(20)20
of ook niet als Christus voor december wederkeert
en de tijd op 0 wordt gezet!!…
Navelstreng?
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
410 twijfel leidt tot afgunst,
tot onwerkelijkheid is ingekleurd
voordat ik de gordijnen sluit
voor een drachtige dageraad,
verlaat het doelloos pad van
onrust, kantel molenstenen
over gedempte putten of zet
ze als eindeloze wielen in voor
dromen die stromen door een
leven brengende navelstreng,
als metafoor, ware het lopend
vuur, volg…
Man bijt tandarts
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
550 m'n ogen zelf geblindoekt
wacht ik af...
2 Vrouwelijke tandarten buigen zich over me heen
m'n mond valt open
"verder open meneer"
ik gehoorzaam
martelwerktuigen worden ingebracht
"geeft u met uw hand maar aan als het teveel wordt"
m'n handen blijven rusten
ik vouw ze
ik wordt verdoofd
m'n mond wordt afgeplakt
tekeer en inkeer volgen…
Ons Huis ...
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
471 Het volgen van zonnekoningen?
Ons gezamenlijk ontwaken?
Biologen weten behoorlijk veel,
maar tasten in het duister. Astronomen kennen de wegen,
maar zijn verdwaald geraakt.
Natuurkundigen experimenteren,
maar lopen in het kleinste vast.
Kunstenaars scheppen kunst.
Geliefden maken liefde,
van leven, stof en zon.
Schrijvers schrijven.…
Het continentendomino-effect
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
571 Kernwapens zijn alleszins allesvernietigende wapens
Verzoeken om vrede op aarde is zinloos, daar er geen aarde meer zal zijn
Poetin stierf kleurloos in 't Kremlin aan het Rode Plein
Lavrov, Minister van Buitenlandse Zaken en de rest van de kliek
Samen met Russen die niet beter willen weten
Volgen de despoot en dictator gedwee
Gebrainwashed…
Bi
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
377 Volg je weg
als dat kan, waar het kan
Open en gesloten tuinen
luchten ventielen kranen riolen sluizen kluizen doodkisten
graven. Kijk en ruik
waar je bent, waar je gaat
Open en gesloten kloosters
verenigingen vizieren brieven bloemen blikken lippen ogen
oren.…
Het kunstwerk
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
409 daar ligt het paneel
klaar en bewerkt
de onderlaag hechtend
als eerste belofte
alles lijkt bedacht
en onder controle
vorm zal volgen uit wil
inzicht en techniek
de blik van de maker
blijft hangen in perfectie
materialen liggen open
ruw, zacht breekbaar-
wachtend op richting
tot het moment komt
waarop denken te
strak wordt…
Voorjaarsbode
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
313 Ik volg de lijnen op je
tere schild, een kaart van tinten die nog
niet gezien zijn. Je bent geen storm, maar een teken
van leven, een bewijs dat ontluiken geen drukte of lawaai nodig heeft.
Blijf nog even hier, mijn
kleine lieve voorjaarsbode, terwijl de
wereld zich voorzichtig strekt.…
De reiziger
netgedicht
2.2 met 13 stemmen
544 In mij lopen paden die zich
langzaam maar gestaag ontvouwen, lijnen
van herinnering die onder de huid bewegen, en ik volg
hun tedere aanwijzingen alsof elke stap mij dieper naar binnen leidt.…
Naast jou
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
376 In mij ontstaat een kalm
landschap dat zich opent wanneer
je dichtbij bent, een veld van tedere nuances
waar elke blik een licht spoor achterlaat dat ik voorzichtig volg.…
Langzaam kijken
netgedicht
2.6 met 32 stemmen
1.259 Ik volg hun zachte richting tot ik voel waar het beeld wil ademen.
Soms rust ik in het midden
van wat ik zie, waar schaduw en glans
als twee rustige stemmen samenvallen, en ik leer
hun stille gesprek te vertrouwen zonder het te willen sturen.…
Waar de maan mij terugziet
hartenkreet
1.4 met 9 stemmen
262 Ik volg het trage verschuiven
van haar unieke helderheid dat zich niet
laat vasthouden maar wel aanwezig blijft tussen wat
zichtbaar wordt en weer oplost alsof kijken zelf een vorm van vinden is.…
Blauwdruk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
132 Of ontstond de vorm in het lopen zelf,
zoals rivieren geen kaart volgen
maar er een achterlaten.
Bewijs, achteraf, dat er richting
waar ik dacht dat er alleen beweging was.
Elk fundament van twijfel,
elke muur van angst — ik goot het zelf,
met onzeker gereedschap,
met handen die al werkend leerden.
De muren staan er nog.…
De najaarstrek
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
256 Hoog boven mij beweegt
een dunne lijn die zich nauwelijks laat
volgen tegen het open blauw, maar ergens diep
in mij voel ik een stille aandrang, zonder te weten waarom.
In het stille avonduur wordt de
hemel een doorgang voor hun verre roepen.…
De nazomer in mij
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
270 Ik volg de kleine verschuivingen in het vlakke
land, hoe een tak beweegt, een veld verkleurt, en niets mij ontgaat.
Nazomer houdt mij met haar
zachte gloed waarin afscheid nog niet spreekt,
tegelijk voel ik hoe alles wat mij raakt dieper binnengaat,
hoe het verdwijnende licht in mij blijft als iets dat nog lang zal gloeien.…
De trekvlinder
netgedicht
2.6 met 23 stemmen
109 Hoog boven mij zweeft
een van hen die zich amper laat volgen
tegen het open blauw, maar ergens diep in mij
ontwaakt een verlangen om mee te gaan, zonder te weten waarom.
In het stille avonduur wordt
de hemel een doorgang voor hun verre
reis.…
Cleopatra en chautauqua
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
402 Chautauqua ziet 's ochtends de
Caleidoscope sky en doet z'n beide mocassins aan - Indianen noemen het spartelende vissen...
"Come on, niet zo springen, doe even normaal, you little bastards
Cleo to the left and
Carole to the right. Als ik jullie niet had zei ik nooit
'Colour my world!"
...Centuries earlier, in the ancient world...…
Freedom!
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
686 We zijn een onderdrukt volk, slaven van de maatschappij, we volgen elkaar als schapen zij aan zij, kuddedieren is wat de meeste mensen zijn.
Wat is er in godsnaam gebeurd? Waar is onze vechtlust gebleven? Waar zijn onze krijgers, zijn ze verdwenen? Waarom vechten we niet meer?…
Eenzaam jaagt de wind
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
922 Ze lopen beide langs het strand
Van oorzaak naar gevolgen
Dan vraagt zij plotseling aan de wind
Of hij hem wil volgen
Samen lopen ze naar de zee
Kijkend naar de golven
Hoe hoog zijn ze, zo prachtig!
De wind duwt hem in haar rug
“Kijk eens!” lacht hij...
“Wat zijn we samen machtig!”…
Wat de toekomst brengen moge.
poëzie
4.3 met 58 stemmen
13.276 Leer mij volgen zonder vragen;
Vader, wat Gij doet is goed!
Leer mij slechts het heden dragen
met een rustig kalme moed!
Heer, ik wil Uw liefde loven,
al begrijpt mijn ziel U niet.
Zalig hij, die durft geloven,
ook wanneer het oog niet ziet.
Schijnen mij Uw wegen duister,
zie, ik vraag U niet: waarom?…
Een Gelders lied
poëzie
2.9 met 13 stemmen
4.172 En gesp ik 't harnas aan,
Ik volg geen vreemde daân;
Op Rossems heldenspoor,
Zweeft mij, in stralend licht,
Het beeld der zege voor.
Ik ben uit Gelders bloed!
Oprecht is mijn gemoed;
Aan eenvoud heb ik lust;
Met pracht en weeld komt zorg;
Genoegzaamheid baart rust.…