Alle inzendingen over horizon

2600 resultaten.

Sorteren op:

W8!

netgedicht
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 532
Maar goed, kijk, lees en huiver naar wat er gisteren hier ter stede zoal het daglicht heeft gezien en aan de horizon van het prozaïsch denken is verschenen... ________________________________ Oké, ik deed en doe er ook aan mee Een mea culpa is dus op zijn plaats Wat zeg ik, een culpissima!…
Massimo12 oktober 2022Lees meer >

Leef en geniet

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 517
Vrij als vogels hoog in het zwerk bewonder de horizon die het oog bijna niet ziet dat is ruimte en vrijheid. Gun elk mens ruimte. ruimte in veld en woud Ruimte en vrijheid, genietend van 't leven, van dieren en vogelzang. Gun elk geluk, een leven lang…

Alex uit Ivanovo

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 608
Om de horizon te aanschouwen moet je in de verte kunnen kijken fluister je langs de wind van het naaiatelier aan de gehorige kade donder en bliksem doorklieven de eenzame regenavond in de rivierenbuurt van de geliefde oude stad en je blijft niet naakt naast me liggen omdat je zonder kleren bent geboren je kleedt je aan en duwt de…

de zee - avond

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 506
de zee raakt alleen en onmerkbaar traag varen aan de horizon nog een paar schepen. de golfslag die het strand toedekt heeft iets angstigs onverwachts of het een oordeel verklapt dat in de komende schemer zwak aan land wordt gebracht. de avond ligt nu geheel op het water dat ver en ver wordt gedragen.…

Liefdesemoties

netgedicht
3.2 met 24 stemmen aantal keer bekeken 435
ik wist wat ik miste toen ik jou niet meer als horizon zag en mijn eerste blik niet jouw fotogeniek heerlijk gezicht met lachende ogen zag het was mijn eigen spiegelbeeld zonder enig perspectief in emoties vaag en onbestendig waar anders liefde een warme gloed trilde kaatste wit in hard lichtblauw existentiele kou waar vage…
wil melker10 februari 2025Lees meer >

Zondagmiddag in augustus

netgedicht
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 705
Ergens aan een nieuwe wereldrand zonder commerciële gekte verlaat een blinde vogel onze gedachten om te vliegen naar de heldere horizon zondagmiddag in augustus ze is verdwaald en het regent alsof het altijd heeft geregend nog steeds eenzaam onderweg met dat oeverloos verlangen.…
mobar9 maart 2025Lees meer >

Golfdenker over Water

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 431
Je horizon druipt van pijn! jij, steeds teruggroeiend doofstomgras, daj zijt, hoe ik met alle begrip ook duw, en spuw. Die verdomde WoordenPhoenix, Ic biddu geklots, ik krijg hem zelfs met vuur niet klein.…

Jouw schaduwkant

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 456
ik had al vaker het gevoel dat als ik langs jouw gezicht naar de horizon keek ik inkijk had op de directe nabijheid vaag de grote lijnen van de toekomst kon lezen die langs jouw profiel geëtst bleken in een redelijk snel ontluikende materialisatie van wat komen gaat en nog verschijnen grote sculpturen in verbondenheid ook van…
wil melker30 augustus 2025Lees meer >

Zomerregens

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 255
het getto Er vallen Zomerregens die ons breken, botten wegen en bruggen kades en kantoren, daken liggen op de grond naast open riolen, ruik waar we wonen, blijf niet daar staan, veilig ver weg op de wallen van jullie paradijs kijkend naar het vuur en het ijzer uit de hemel Niet de onze En na de regens naderen s nachts aan de horizon…
Zywa8 april 2026Lees meer >

De file van vlees

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 191
De horizon krimpt tot een strakke jas. Voetstappen vallen samen in een doffe beat. Je ademt de uitgeademde lucht van de gids. Slechts één blik omhoog breekt het patroon. De zijweg ruist van ongetemde wind. Daar waar de gezichten vloeibaar worden.…

Morgen Pinksteren

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 253
Geest die alles leidt, oorsprong en verwachting, wijkende horizon. Meerstemmig balsemlied, regen tot vruchtbaarheid, morgenlicht en avondschemer. Bloesem van het komende, handschrift van verwondering, teken van vergeving. Inspiratie steeds weer, zwevend over de chaos, Geest van de Levende.…

Eilanden

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 155
Ik denk aan thuis waar ik nu even niet kan zijn zodat ik nog niet terug wil Op dit kleine eiland mis ik soms de mensen Alleen maar hun aanwezigheid zonder dat ik met hen contact hoef te hebben Er is hier genoeg: muren van wolken aan de horizon, de zwarte zee die op mij af komt met dreunende golven een gierende wind over bevroren…
Zywa26 mei 2026Lees meer >

Het huisje aan de onderberm

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 159
De oorlog stond al aan de horizon, maar elke ochtend schoof de zon het raam open, recht in mijn gezicht. Nog te jong voor de schoolbanken – de tijd had geen omheining – speelde ik op de stille onderberm bij de wagenmakerij. Ik zag wilde duiven opvliegen uit de bomen, konijnen schieten over de bleek. Het is lang geleden.…

oor en luister

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 78
de horizon klimt uit het nachtelijke dal, schuurt langs de silhouetten die de nacht tot stilstaan hebben geroepen, geruisloos en zuiver zacht toegerust en met het oog op de klok draagt een wondere wereld bij aan de opsmuk die ik als een offer draag in de vele wankele momenten waarin ik het duister lees al ware het een plaag van historische…
elze24 september 2026Lees meer >

De kunstschilder

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 877
In de verte Wijds aan de horizon Blauw en gejaagd grijs Dichtbij, door de natuur Vormgegeven grillige rotsen Een rijzige gestalte, jij Loopt over de onbetreden paden Langs met mos begroeide aarde In een mist van onbehagen Zocht je naar monumentale bomen In de schaduw schilderde jij ze ijzig Voor jou waren ze het verband Op de wonde,…

......zag, dat het goed was.

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.123
Een blauwig-groen vlak stevig aangetrokken tot onder de plint van de horizon. Daarop als door een reuzenhand suikerzoete molens zacht in het gelid gezet: rose; blauw; geel; groen; rose; blauw; geel; groen... Van rechts spiegelt de wolkenloze hemel tot aan de vijf roerloze sfinxen die witglanzend het achterland bewaken.…

gedachten vol met stilte

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 873
geroezemoes parelde een hoge lach ik voelde dat je nader kwam wist dat jij me zag je liep mijn ogen in gedachten vol met stilte eindelijk weer samen na eeuwen zonder namen handen vonkten in het tasten naar elkaar we pasten in perfectie liefdevol in elk gebaar we zaten daar waar tijd de hemel raakte een woeste zee zijn eigen horizon…

zout in kringen drogend

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.100
op strand met jou de eerste voeten in het water ons spoor vervaagt al gauw in kou die lente overleeft golven rollen uit over de zomer zorgen dat je even beeft we lopen verder dan er mensen zijn, hun horizon voorbij de lijn van samen en alleen gedachten spatten op het lijf het zout in kringen drogend je ogen vragen of ik blijf we…

Rijk

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 864
Maakt het mooiste in me los Laat me zweven Doet me gloeien Laat me lopen over mos Doet me leven Maakt me sterk Geeft mijn leven weer een lijn Nooit zal jij kunnen beseffen Wat jij nu al hebt gegeven Door bij mij te willen zijn Je doet me blozen Laat me stralen Als je lieflijk naar me kijkt Geeft me kracht Niet te verdwalen Hebt mijn horizon…
Hookie11 juni 2003Lees meer >

Poldermarieke

netgedicht
2.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.492
En in de schaduw van een molen kijken we getweeën naar de horizon, waar meeuwen door het luchtruim dolen. Het landschap verandert, een onweer dreigt snel weg hier voor de regen plenst en de bliksem ons te pakken krijgt. We rennen verder en lachend kijk jij me aan, en ik weet wat jij wenst... wij waren nog nooit samen zo vrij.…
Ditheke18 augustus 2003Lees meer >

liefde voorbij het leven

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.313
geven Steeds vragend waarom Liefde voorbij het leven Is dit reëel Wat kan het mij geven Een mysterie voor mij Liefde voorbij het leven Kan je me horen Ik wil jou zoveel geven Omdat ik van je hou Liefde voorbij het leven Glimlachen kost niets Een innig moment beleven mijn hart is voor jou Liefde voorbij het leven Ver achter de horizon…
mie10 september 2003Lees meer >

Laatste Station

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 998
Voor je dit voelt ga je met rappe spoed je eind aan de horizon tegemoet. Waar elk mens zal gaan. Maar zelfs het eeuwige leven beloofd, dender je voort, van je zinnen beroofd. Want blind is een mens, doof is een mens, als je niet in het einde van het leven gelooft.…

ik hoorde sterven in je stem

netgedicht
4.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 949
ik je ingehaald ontmoette toen je ogen ik zag je leven in een flits voordat de tranen kwamen ik raakte je heel even aan vroeg je met me mee te gaan er was geen schaduw meer het zwarte was verdwenen de drooom die je gegeven had was in je blik verschenen je fluisterde een toekomst van gebroken glas zag scherven van een horizon…

KOORDDANSER OP LUCHT

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 932
die me bijna verstikt op weg naar de overkant als een koorddanser tussen hemel en aarde die zich opwindt over de hoeveelheid lucht die hem langs alle zijden omringt de proporties van de realiteit verdringt zijn veren met honing ingesmeerd een sprong in het duister waagt is het de draagkracht van een droom die me verder stuwt naar de horizon…

woorden

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.688
Nu het laatste woord op muren geschreven je loopt langs vergeelde letters meeuwen krijsen mussen laten zich niet zien en luipaarden rennen op het dek de stoel gevuld met regen en de horizon grijs. Het laatste woord gesproken stilte de meeuwen mussen de stoel en het woord laat mij alleen.…
c wansing7 augustus 2004Lees meer >

Contact

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.709
Achter horizon hoeve, gehurkt. Luifel spar en vogelkers: bosrand, mijn rug. Geduld. Geweer en ik: de hand op het leven. Schot spat avond uiteen. Veld, hoeve, bomen ontploffen, vallen op hun plaats terug. Stilte likt wonden gaaf. Achter graspollen gestrekt ligt haas, kogel door hart. Geweer en ik: twee handen op de dood.…
Fa Claes24 september 2004Lees meer >

Aspiratie

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.267
werken Een mooie toekomst die Zij koesterde Gelaten schoonheid Donkere zwerken Kritisch, maar Monddood Gemaakt door haar lichaam Dat voorheen als een otter zwom Inwendig werd zijn ritme Verstoord De mooie toekomst die Hij koesterde Verdreven verleden Zeker vermoord Plotseling ineens Klom De liefde vanachter de horizon…

Pil van Drion

gedicht
3.9 met 126 stemmen aantal keer bekeken 40.877
de trein naar het hiernamaals is vertrokken en neemt de laatste van zijn vrienden mee voor hem was er geen plaats in de coupé de wind speelt met zijn grijs geworden lokken in tranen blijft hij achter op ‘t perron er rest niet meer dan een vertwijfeld staren naar hen die aan ’t loket gelukkig waren hij wuift nog zinloos naar de horizon de…

om het verdriet van gisteren

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 856
ik heb je vingers vastgepakt je een hand en arm gegeven mijn ogen zijn bij jouw gebleven omdat jij de kleuren terug kon geven die ik allang vergeten was we liepen samen in de pas die voor ons uitgestippeld was de lichte horizon vervaagde in de zorgen en dagen die voor ons geen perspectief op toekomst gaven maar in de romantiek van morgen…
wil melker31 december 2005Lees meer >

Waterloo

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.134
marcherend door diepholle wegen onder taluds, dwarsend door 't veld, koester ik daar, windvrij gelegen, stilte en rust die vredig welt in gedachten zie ik Franse troepen galopperend uit de horizon er wordt geschreeuwd, getierd, geroepen hun wapens glinsteren in de zon de heuvels zetten hoge ruggen hun cavalerie stormt met geweld kanonvuur…
Aramis24 april 2007Lees meer >