Alle inzendingen over schone

2935 resultaten.

Sorteren op:

de donkere kamer

netgedicht
4.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.092
met hun passionele nachten hun ziel reeds rood verkleurd hun geest nog in de ban van pijnlijk zwarte krachten en met het licht weer aan de lakens in het sop de tuigjes schoon gewreven zien zij zichzelf staan pakken de draad weer op … waar waren zij gebleven?…
Jeroen Swaan19 september 2002Lees meer >

De illusie van veiligheid

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 681
vol met zelfverzekerdheid begeef ik mij door straten van geluk alles zo prachtig dat vergelijkbaar is met Rembrandts meesterstuk willen pronken met al het schoon dat wij op ons levenspad tegengekomen zodat een ieder mag mee genieten waardoor ze even van hun angsten mogen bekomen de illusie van veiligheid loopt dan vol overmoed…
Bert Vos20 augustus 2004Lees meer >

De stilte sprak tot mij in beelden.

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 861
Als ik mijn hemel eens op aarde kon verspreiden Mijn goede vruchten werden smaakvol onderscheiden Ik zou schoon gekleed gaan als een lelie op het veld Mijn zon had duizend stralen min of meer zo wel-geteld.…

De schittering van de hemel

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 793
wanneer ik in de avond naar de hemel kijk verbazen ogen zich door schone schijn een paradijs zo breed van omvangrijk geeft een warm gevoel van samenzijn de maan symboliseert het levenslicht opgebouwd met stenen van geluk elke klinker op elkaar afgericht dat resulteert in een uniek meesterstuk het tafereel laten omspannen door sterren die…
bert vos15 september 2004Lees meer >

Ik zal mooi dood-gaan

poëzie
3.3 met 31 stemmen aantal keer bekeken 4.887
Hoe zalig is dat nu, wanneer ik tuur Naar mijn gedachten in hun brede stoet, Die álle schoon zijn, en niet één die doet, Of zij wou vlieden uit Mijn hoog Bestuur. Wat is dat goed, de grote rust van God, De heerlijkheid eens kunst'naars, en 't geluk Van mens, verenigd in één ogenblik!…

Warme ijsbloemen

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.321
warmte afstraalt op mijn gedachten, ik lach even richting jij en een klein wolkje neemt mij heel zachtjes mee, naar daar, waar jij misschien ook warme lijnen tekent in de geschiedenis van een lachende toekomst zonder dat er zoute tranen nodig zijn om de brug, die de ene hand met de andere verbindt, te slaan in samen, ik veeg de ruit schoon…
metha22 december 2004Lees meer >

Wie ziet niet soms zich liggen in de kist (1919)

poëzie
4.5 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.659
Wie ziet niet soms zich liggen in de kist, Geroerd, dat zoveel schoons moest ondergaan? Wie hoort uit 't graf niet roemen, stil voldaan, Deugden die buiten hem geen sterv'ling wist?…

Geboorte van Athêna

netgedicht
3.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 736
bevalling ik huilde niet… alleen hield ik mijn hoofd vast toen het door de hemel gespleten werd en zij, met krijgslied en de lans in haar hand zoals werkelijkheid, sprong in het leven, en keek mij aan, helder, wijs, en zei: - mijn lieve ouder, in die tempel zijn wij allemaal geweest, verliefd op verliefdheid, lief gehad - de lucht was schoon…

Herfst

poëzie
2.7 met 21 stemmen aantal keer bekeken 5.422
Die blaadren schenen mij een vreemd gezicht Van schone zielen uit veel enge pijn En godgelijk genot alhaast gevlucht. Hun laatste middag komt met zomerschijn Van gouden stralen uit de hoge lucht En drupplen tintlend in het laatste licht.…
Hein Boeken5 november 2024Lees meer >

goddelijk moe

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.271
op mijn kamer boven ontsluit ik het raam duw het in de duisternis de wereld ligt open en verkondig mijn lied "ach,mensen hoor mij toch laat u niet van de heerlijkheid beroven" ik zing het lied naar buiten over het schone geluid dat elkeen soms ontmoet tijdens een dans met fluiten betoverd worden door een oogverblindend meisje…

lage landen leed

netgedicht
3.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.101
dichter in de lage landen wat dweilt gij met inkt op het edele pad naar werkelijk schone poezie zo weinigen hebben weet van uw talrijke woorden slechts enkelen vinden de weg naar het fenomeen De Slechte daar ligt nog voor een euro al uw uitgebraakt lief en leed dat u met passie hebt zitten knechten ach, u hebt nog geen bundel…

Ou topos

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 608
herhaal schreeuw jouw naam over de eindeloze verzameling aan grafstenen tot wij, elkander kruisen in de eeuwig weelderige stad waar stilte is gestorven waar leven leeft, werkt en sterft dag en nacht ons leidt, in een adembenemend ritme naar de troon van illusoire wellust waar we het lijf van leven en liefde zullen beminnen zo schoon…
six25 februari 2008Lees meer >

Vertrouwen

poëzie
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.852
Schoon 't leven hier ook in gemis vervliet', Zij slaat een moedig oog naar boven!…

ik begrijp je niet moeder

hartenkreet
3.5 met 20 stemmen aantal keer bekeken 3.879
Nooit schoon genoeg. Nooit lief genoeg. Nooit rijk genoeg. Ik heb nooit de goede baan. Ik heb nooit de goede vriend. Ik ben je zat. Ik ben een leuk persoon een lief persoon en ik ga verder zonder jou, mam!…
Desiree26 juni 2008Lees meer >

Weet gij de reis nog door de regen,

gedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 11.580
O stroom, die immer moet verzanden, o meer, vermalen tot moeras, o dwaze vis aan droge stranden, o regen, ruis hoe schoon het was. ----------------------------------- uit: 'Ariadne op Naxos', 1948.…
Mies Bouhuys26 november 2021Lees meer >

MEER DAN WIJSHEID

poëzie
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.940
Schoon lief, steeds leger wordt mijn hart, ‘k Zie, nutloos glas, al wijsheids waan Mijn moede handen eens ontglippen; En toch, nooit zal dier armoe smart Mij deren, zien me uw ogen aan En voel ik ’t branden van uw lippen.…

man poetst zijn vogeltje

netgedicht
4.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.021
geloof het of geloof het niet man bijt hond was gisteravond man poetst kanariepiet rood hoofdharig manspersoon poetst de kanaries schoon met zijn tandenborstel drukt de vleugels aan om ze nat te drogen in scheurvel voor de wc op de radiator van de cv want straks is de grote show van de kleurkanarie club de vogeltjes lagen er verpieterd…

De witte sneeuw

poëzie
2.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.947
De witte sneeuw, in zachte val Gestoven heinde en verre Uit onafzienbre hemelhal Als kleine sterre aan sterre, Heeft stadig dalend toegespreid Al de onbegaanbre wegen, ‘k Wist niet dat mij was toegezeid Zo’n schone winterzegen.…

EINDEJAARSRING (VOORAVOND): TABULA RASA

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 767
de ochtend van het leven was nog koud alleen het zonlicht wist ons te behagen verwachtingsvol verbeidden we de dagen we schaarden ons rondom wat brandend hout we wonnen elk seizoen aan kracht, het woud had geen geheimen meer voor ons, we zagen de dieren, oogsten lof van jong en oud de stam was trots, bij thuiskomst van het jagen een schone…

Wees dankbaar

hartenkreet
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.450
vertel me wat ik nog niet weet waarom jij hier in stilte treurt badend in het zweet zo erg kan het toch echt niet zijn het valt vast reuze mee een gaatje in de schone schijn een bitter kopje thee?…
Marianne7 januari 2007Lees meer >

Gebral en geneuzel

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 965
Zij kent de kneepjes van het fijne leven En geeft het aan de dochters door Zij kennen slechts hun eigen soort Van parels en de schone schijn…
batsie13 januari 2007Lees meer >

Is mij een vodderij

poëzie
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.522
Bevalt mij 't kind dan nog als 't eertijds heeft gedaan dan houd ik 't voor zo schoon als ik er een kan baren, en breng het in de wereld. Er hoort een tijd van jaren om de eerste blinde min die de geboorte gaf haar ogen te openen met alle vliezen af.…

Oude preken

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 825
Tussen naamloze geschapen dieren In een land verdronken in rivieren Zocht ik waarheid, mensen schoon in naakte Kleren voor ‘t bewuste zijn ontwaakte Ze vertelden mij te zoeken, vrede Vrijheid zou te vinden zijn alsmede Vruchten om te eten, rijke bomen Schaduwrijke plekjes om te dromen Maar ik vond ‘t verdriet van tegendelen Het gebod, de…

de moedermaffia

netgedicht
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.097
ze is in hoogmoed niet te evenaren en ziet hem slechts als donor van het zaad terwijl de stakker zonder eigenbaat de vrouw de schone vreugd gunt van het baren de filantroop, onmisbaar bij het paren weet na zijn offer al ‘het is te laat’ hem wacht de zondeval in het kwadraat de zeven plagen, weemoed en de blaren en na het kranig knippen van…
Daan de Ligt22 december 2003Lees meer >

VOL AANZIEN

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.393
Wat zou het toch een grote zegen zijn als dikkerdjes in Kongo konden wonen ze hoefden niet te vasten voor de lijn (daar horen ze gevuld juist tot de schonen) Hun aanzien zou daar stijgen, da's toch fijn, en slanke bruinen mochten hierheen komen.…
hestia23 februari 2004Lees meer >

Nu mocht ik liever hier vandaan

poëzie
3.9 met 25 stemmen aantal keer bekeken 4.315
.- En schoon 't geplaagde hart al niet van zulk verdriet de reden ziet, toch moet ik verder streven. Maar wie zal keren 't droef gemoed, dat schreien doet, dat schreien doet, om eindelijk erbarmen,- of toch de goede Herder kwam en 't arme lam nu medenam in zijn vertrouwlijke armen.…

Rotterdams uitzicht

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 906
‘melancholiek stonden haar ogen’ sprak de receptionist een groot liefhebber van het vrouwelijk schoon hij had haar begeleid naar de kamer de minibar, de kaart, het uitzicht op wat neuken nu gaf hij mij de pass-key bleek en bibberig dook hij in de paperassen, held in de gang wees een zweterig kamermeisje mij de weg. het elektronische slot…
erik14 januari 2006Lees meer >

je schaterlach is snerpend

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 804
schaters sterven lachend af daal maar naar de hellepoort ik open hem voordat de stank je smoort en werp een blik in het woeste vuur zij krijsen hard venijn en koude spot om de lange duur herkenbaar zijn ze nog als tijdloos smeulend wangedrocht hun kansen zijn nihil de hoop op volgend leven verschreeuwt in pijn klampt aan in schone…
wil melker21 januari 2006Lees meer >

WAAN

poëzie
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 3.734
Ik plukte een schone bloem, doch eer zij was Gebroken van haar stengel, werd zij bruin. Ik plukte een vrucht - het zonlicht lonkte schuin - En de appel bleek vol bitterheid en as.…