2702 resultaten.
Blokje om
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
701 Als ik mijn sleutel
in de voordeur steek,
word ik getroffen door
een simpele vraag
van een verdwaalde man
en breek in stukken.…
Klein doordeweeks
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
478 Zie het als een stukje uiting van een behoorlijk stuk onvrede;
we worden een beetje misselijk van het nachtbraken.…
come back-titanic
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
568 later
uit de toekomst
die hier nu nog niet hoort
uit een donker waas
en niets gaat meer voort
slechts nog de waterige, onweerstaanbare blik
van een verloren, zinkend schip
kom terug
klinkt haar stem nog eens helder over zee
sleurt alleen pijn en verdriet mee
slechts nog een enkel, verdwaald licht
van een lamp, geeft enkel zicht
op een stuk…
Vers uit de oven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.437 Vers uit de oven de geur
van brood en koffie uit een mok
de ochtend kan niet meer stuk
Wentel me in de uitwerpselen
van geluk met zekere tevredenheid
God schiep de dag en de mens
wordt geboren en raakt verloren
in het vinden van de nacht
waarin maan en sterren blinken
verdwijnen uit het zicht
Een gedachte reist sneller
dan het snelste…
Onweerstaanbaar
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
693 Er is bij mij een poes aan komen lopen
Wat klein van stuk en magertjes in ’t vlees
Ze lijkt een beetje op een Siamees
Zo eentje zou je nog voor niks niet kopen
Aanvankelijk wou ik het beest best missen
Zo’n aanloopkat je weet het toch maar nooit
De kans is groot dat zij het huis bevlooit
Dan wel het vloerkleed onder zit te pissen
Ze keek…
Het behouden huis
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
476 Het behouden huis
wat eens zo
veilig voelde
is gebarsten
in meer dan
duizend stukken
op tenen
balancerend
om de gemeenste
scherven te ontwijken
zwaaien armen ongedurig
om het evenwicht te bewaren
twijfel had al langer
geknaagd, en niet alleen
aan de stoelpoten
maar aan de fundering
van mijn zijn
mijn ongereptheid beschaamd…
Het hijgend hert
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
827 Ik heb er wel een stuk of zeven
het afgelopen jaar geschreven.
Maar een vrolijk herfstig lied,
dat lukt me om den drommel niet.
Verdriet en droefenis is niet aan te ontkomen,
melancholie druipt uit de kale bomen.
Slechts één ding doet me goed:
Het lezen van dat hijgend hert
dat schittert in de zonnegloed.…
Oude buren.
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
644 Haar dampkap is stuk
Zegt ze niet tegen mij.
Misschien kan ik verdwijnen
in rook?
Ik trek aan haar mouw;
In een poging te verschijnen.
Ze stapt achteruit
struikelt zonder ophouden
over haar woorden
en doet zo het ronkend geluid na
van haar dampkap.
Ratelend hoort ze
of ziet mij niet in de 21e eeuw.…
bewogen leven
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
733 ik in mijn leven
veel meer op mijn gemak
want:
ouder worden
is wijzer worden
en dat heeft ook zijn zegen
aan gedichten schrijven
heb ik een zwak
het begon toen ik ze
veel begon te lezen
en van dat lezen kreeg ik
wonderbaarlijke ideeën
misschien wat verborgen talent
of enkel puur geluk
in ieder geval
mijn leven
kan nu al niet meer stuk…
Ik waak.
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
592 klein bolleke tevens Groot Stuk God
zag, kwam en... overwon.…
Bronzen wereld
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
494 Stijfjes in haar web
Zit een goudkleurige spin
Geheel onopvallend
In een schepping van koper en tin
De spichtige vorm van haar poten
Vier stuks aan elk haar zij
Is in het juiste patroon gegoten
Geheel keurig op rij
Haar web weeft zij aan bronzen bladeren
Elke herfst weer hetzelfde ontwerp
Binnen haar vaste kaderen
Het is al sedert…
Tranen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
547 over een liefdesrelatie die heel
wat was maar nu echt stuk?
O mijn schat mijn kind
laat ze wellen
laat ze voluit gaan
lucht je hart ga mij vertellen
waarom je zo bent aangedaan
daarna gaan we ze uitzwaaien
laten we ze toch verwaaien
en droog jij je ogen
in die zachte warme
alles wegwuivende
wind…
Gedachtegoed in december
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
580 De avond kwam en de houtskool
werd ontstoken en met een stuk
karton het vuur aangeblazen
Op de roosters lamsvlees gelegd
dichtgeschroeid en omgedraaid
er hing een geur van ketjap
Om het vuur werd naar elkaar
en naar een mot gekeken, die
in een flits van licht verdween
Ook deze huiskamer is onderdeel
van een uitdijend heelal,waarin
jij…
Samenleving
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
539 Geluk dat brengt ons liefde
en ware liefde kan nooit stuk.
Hopelijk komt liefde terug in ’t leven.
en vriendschap in onze staat.
Want wat God ons heeft gegeven,
komt terug, ‘t zij vroeg of laat.…
De onderste vijgen
netgedicht
4.5 met 40 stemmen
383 gepakt
om de mooiste
vruchten uit
de boom te slaan
natuurlijk heel
voorzichtig aan
de onderste vijgen
waren zelfs als onrijp
snel verdwenen
maar in het topje
van de boom groeiden
dichtbij hemel en zon
de mooiste hun droom
zelfs met takken
kon ik ze niet pakken
moest klimmen en in
een wankel evenwicht
viel mijn geluk bijna
stuk…
Een Vage Echo
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 Pari je wist
er is een stuk
verleden vaag
gehuld in mist
en Pari jij als haar nicht
hoorde een echo
van een niet
beleefd verleden
een brief heeft onverhuld
de waarheid omtrent
jullie beider verleden onthuld
armoede was de schuld
maar toch met geluk
en geduld zijn
alle stukjes van
de legpuzzel ingevuld
helaas is gebleken…
Carel Godin de Beaufort
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
563 Er wordt nog wat gepoetst: het chroom moet blinken,
dat is hij aan zijn adelstand verplicht,
de jonkheer is een aardig zwaargewicht
die graag zijn viercilinderbeest laat klinken
We schrijven vierenzestig, Nürburgring,
de Flugplatz en het Schwedenkreuz genomen,
na Breitscheid bij het steile stuk gekomen,
zijn zwakte: voorsprong komt in het…
Lichtjes.
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
632 We hadden verlangens
en kusten, ja we kusten elkaar
in vurige liefde
en de wind in het haar
Het was een liefde
die eeuwig, ja eeuwig zou blijven
die nooit meer zou stuk gaan
dat geloofden wij zwaar
Maar de tijd, ja die tijd
die ging veel te lang duren
want de bozen en de jaloersen
cirkelden reeds om ons heen
en de lichtjes, ja die…
Bromo
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
665 Zwijgend als het graf kon hij
In vredestijd zijn ei niet kwijt
Ik heb die slapende vulkaan
Zien barsten, krater stuk zien slaan
Een fiets knalt hard tegen de muur
Soms was ik stuur dan achterlamp
Nadat het gif der lavadamp
Zich mengde met het zwavelzuur
En dreigde dan de volle laag
Kwam zij, stoer zonder weegeklaag
Tussen ons beiden staan…
Vrouwe Sisyphus Aan K
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
482 Nou nee, zij brak in honderdduizend stukken
En zag haar waardigheid te gronde gaan
Jij kon haar liefde niet beantwoorden
Om redenen die er niet meer toe doen
Zij ging er merkte zij aan onderdoor
Moest loslaten, verbreken alle koorden
Zij gaf aan Cupido een afscheidszoen
En gaf aan Venus' eindadvies gehoor…
Krassen op de huid
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
430 boordevol gebreken
waar je niet toekomt aan een nieuwe zin
wat vooruitgang betreft is er geen begin
er wordt zelden naar de inhoud gekeken
soms leg je het weg en stof het later af
want ook zijn overslag vraagt om contact
ook al heeft hij veel krassen en is beplakt
niet elk woord van hem is een zware straf
toch hoort ook hij bij dat ene stuk…
Taartjesdag
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
561 “Voor mij vier stuks graag!”…
Dichterschap
poëzie
5.0 met 3 stemmen
4.053 Is dit genoeg; een stuk of wat gedichten,
voor de rechtvaardiging van een bestaan
In ‘t slecht vervullen van onnoozle plichten
Om den te karigen broode allengs verdaan?
En hierom zijn der op een doel gerichten
bevredigende dagen mij ontgaan;
Hierom blijft mij slechts zelf en lot betichten
in ‘t zicht van ‘t eind der onherkeerbre baan.…
Texas Chain Saw Massacre
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
604 schelen
ze hebben haar baby afgepakt
maar daar
kom je nooit uit
zij komt daar nooit meer uit
ze hebben zijn schatje afgepakt
maar daar
kom je nooit uit
ze komt daar nooit meer uit
toen hij haar op de hoek zag
zei ze dat ze niet ver zou gaan
hij weet dat hij zo verliefd is
omdat hij alleen aan haar denkt
maar
ze hebben haar in stukken…
Razende wervelwind
netgedicht
1.2 met 5 stemmen
191 Waren het heen en weer
buigende boomstammen
met volgroeide wildzwiepende bladertakken
die in de hel van voortdurend rollende donder en echogeraas
en aan een stuk door schichtend weerlichtgeflits
in strijd op leven en dood
tegen de gutsen van
neerstriemende regen bijkans het loodje legden door met tak en al doormidden te knakken…
fenomeen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
99 het verleden draag ik als een
blijvende metafoor in het dagelijks
bewustzijn in deze alsmaar
voort schrijnende tijd
er is geen klok, stuk of lopend
die mij thuis laat keren naar daar
waar ik in node mijn zelfspot heb
weten te waarderen
maar zij, in haar violette verschijning
die ik lees in telkens een ander verhaal
wijl haar aura de biografie…
STINKEND RIJK OF STRAATARM
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
3.062 het geluk maak je zelf
respecteer jezelf, je waant je rijk voelt aan als elf
meezinger afgekruid door het mooie deuntje het dansen komt spontaan
een traantje verpinken hopend dit mag lang duren is nog nooit gedaan
dansend en heupwiegend en het glaasje valt en scherven brengen geluk
dolblij en zo tevreden en het fijne avondje krijgt niemand stuk…
NIET DE TT VAN ASSEN MAAR DIE VAN AMSTERDAM
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
47 Ja, ja die bestaat
het is een tram, tram 26
van begin Centraal naar eind IJburg
niet in 26 maar in 16 minuten
met een tering tyfus herrie
met schokkende lichamelijk bochten
zelfs geestelijk sjokkerend
maar dus in een ruim kwartiertje
en de fiets mag mee, max 4 stuks
ik gebruik lijn 26 heel veel
want mijn dochter Giulia woont
op IJburg…
Honderd jaren
netgedicht
2.3 met 12 stemmen
1.064 het kraken doet mij vragen
of de zon mij nog wel lust
kan geven, deze zomervlagen
als zij mij met hitte kust
en haar felle stormen waaien
mijn zware kruin verdraaien
en stukken breken, uit mijn eigen zijn
zal ik dan sterven deze zomer
aan het eind van honderd jaren
uit het leven van de dromer?…
die zich vliegensvlug verrijken
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
2.136 mooie actie van je lijf
ze weten dat je altijd bij hen blijft
handen vol beloften
strooi je om je heen, je
kruipt onder de steen die op
hun hart is neergelegd toen hen
het normale leven werd ontzegd
ik jaag je op, ook ik wil jou
ervaren en niet altijd hoeven
sparen voor de kruimels van het
feest dat bij anderen is geweest
kom mijn stuk…