2670 resultaten.
Najaarsstemmen
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
663 Ach zeer, nog steeds
jouw zachte woordgeluiden
het lachen van jouw daad
in zilte pracht verbruiden
kom proef, weer steeds
jouw trillend zaad verlangen
tijdens het driftig najaarsdruilen
het mond op mond verliefde pruilen
van alle sombere onweersdagen
jouw glimlach steeds paraat,
maar tussen de muren, denkende gluren
blijven de uren voor…
blijven over zonder haar
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
711 de kastdeur kraakt
klok verstaat het
tikken van zijn slag
tijd telt uren rustig af
op tonen van oneindigheid
zon verschiet in kleur
laat stofjes dansen
in willekeur van lucht
geur van lang geleden herinnert
weer aan vluchtig ziekverdriet
zijn stil gevangen
in broos lijden
lippen smakken in het
delen van de dorst een zuster
drenkt…
doodtij
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.886 die dag was het doodtij
hij gleed gestaag voorbij
de uren vielen als los zand
op de ongelezen ochtendkrant
binnen oog- en oorbereik
hing de deurbel stil voor lijk
de telefoon hield zich ook al dood
waarmee hij een saaie aanblik bood
uit de radio kabbelden geluiden
die op niets bijzonders duidden
slechts wat slome variété
verder…
Heuvelopwaarts
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
1.071 grote ogen
door het treurlied, in mijn ziel bewogen
omdat je dode wereld niet rusten wil
die avond breekt het licht aan de ramen
alsof het allerlaatste weten sterft
wanneer je aardse naam de leegte kerft
in de zwaarte van een tergend amen
zelfs de rozen in het gebleekte veld
worden haastig en vreemd, ‘als traan op traan’,
zei ik zacht, uren…
Deemster
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
462 Ik til je op
laat nagels hoeken
bijna roekeloos raken
venijn snijdt geen wonden
maar soms, heel soms
verrijkt het
zoals nu
wanneer lachende ogen
plooitjes ontdekken
toch scheur en verscheur ik
rond middernacht die dode uren
langzaam, héél langzaam
tot de allerlaatste snipper
al dwarrelend verdwijnt
strakke lijnen
willen nog even…
In Tegenlicht
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
899 Net tussen twee vrije uren
naar muziekles in de stad
Stond ik daar
verregend, nat..
warmte of kou
motor (fout!) bleef draaien
Niets of niemand brak mijn trouw
wachtend op het openzwaaien
dan weer schoolplein
fladderdas, fladderjas
achter haar de deur weer dicht
Beseft dat dat mijn dochter was
in tegenlicht…
blauwe nachten
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
779 stillekes schijnt de polder naar de maan
kruiden zwijgen, vossen vertrappen
de oude dag langs de Vlaamsche kreek
het luistert, het broeit, zachtjes naar de
oppervlakte, hoe schoon is het blauwgras
weer, wiegt de kleine ratelaar zich
tussen de duizenden purperen orchissen
blauwe schijn, blauwe nacht, blauwe rust
de uren vertolken weer een…
Doodsnadering I
poëzie
1.7 met 6 stemmen
3.896 Is dit, O heer, dit oppervlakkigheid,
Dat ik mijn uren en mijn dagen
Zo onbezorgd en zonder veel te vragen
Zo ongeveer als vroeger slijt?
Alleen wat machtelozer en wat zwakker
En zonder levenstaak en levensstrijd -
Des morgens word ik zonder plichten wakker
En hul mij aanstonds in mijn eenzaamheid.…
NAAST IEDERE WIEG
gedicht
3.3 met 51 stemmen
12.343 De uren volgen zich genummerd op.
Sterrenstof! Een kamer vol van sterrenstof!
Wij hebben geleerd ons op ons gemak te voelen,
thuis te zijn, dat wil zeggen: nergens heen te kunnen.
----------------------------------------------------
uit: "Er moet sprake zijn van een misverstand".…
Verlatenheid groeit in kristal
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
642 keihard ijs
gaat doden in de tuin
ik ben het sterven zat
verdwijnen zal dat puin
granieten bloemen
hakken zich in steen
in zwartbasalten dromen
zal lava tot zijn stolsels komen
mijn stalen hand verploegt
de rots tot ongenaakbaar zijn
mijn tuin gaat heen en
steen ontluikt in stil bestaan
de tijd ontkent het
haastig slaan der uren…
Over en uit
hartenkreet
2.8 met 20 stemmen
4.427 Ik hing soms uren aan jouw hals die lach op je gezicht was alleen maar vals.
Maar nu ben ik je te slim af....
Sorry ik moet er vanaf....
Het is over, over en uit....…
Passe-temps
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
605 ik keer de dagen die voor ons lagen
en draai de uren terug naar 't heden
verwijt gedachten die toen vergleden
dat zij de wens van vader niet zagen
in groei te weten van jonge jaren
waar met het klimmen de knikkers telden
als toegangsgelden voor boomhuthelden
in zwarte handen bekroond met blaren
het fikkie stoken alras vergeten
zal vuur…
NU HERKEN IK GOD
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
656 In het mistig landschap
word ik aangesproken
langzaam komt het gesprek op gang
het gaat over buitenaardse dingen
een wereld, die ik niet begrijp
ik zwijg en luister uren lang
de slaap begint mijn geest te kwellen
ik vecht, maar delf het onderspit
al slapende, ontwaak ik in een wereld,
die vochtig is van morgendauw,
die ruikt naar duizend…
ADORATIE
poëzie
3.6 met 9 stemmen
1.908 Ik heb een tempel in mijn hart gewijd
Voor uwe liefde, en eenzame uren lang,
In vroom vereren en devoten drang,
Ben ik daar bij u, wen gij verre zijt.
en als ik biddend daar mijn leed belijd,
Leeft heel mijn ziele, en meen'ge zang
Ruist door de hooggewelfde zuilengang,
In 't statig huis van stille heiligheid.…
Harmonie
gedicht
3.8 met 19 stemmen
13.642 Op zo'n avond, dat je uren
Door een wijd open kelk wordt aangegaapt.
--------------------------------------------------
uit: 'Alle gedichten tot gisteren', 1994.…
MET TRANEN VERBONDEN
hartenkreet
1.7 met 9 stemmen
1.084 Mijn hand streelde jou het haar
reeds meer dan enkele uren lang
Je had verdriet, je voelde je naar
een traan gleed je over de wang
Mijn lippen vonden dra je mond
en ze kusten jou teder, urenlang
In donker sloten we een verbond
tranen gleden ons over de wang
Mijn hart opende zich terstond
voor naar wie ik lang al verlang
Ik goot lange…
Als de tijd rijp is,
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
923 Als de tijd en maat vol is
het seizoen rijp en de uren
gunstig staan, werk ik een
aan een symfonie, in een
wervelende universele ouverture
wat onmerkbaar de vervelling
van natuur en de verveling van de
mensen tegenhoudt, compositie uit
de achterkant van mijn repertoire,
noten van melancholie, ontsproten uit
de couleur locale, een roes…
Misschien te helpen
poëzie
3.6 met 8 stemmen
2.040 ‘Ja- ‘k ben half gek naar huis gegaan,
En ‘k zette naast mijn vrouw mij neer,
Die heel meewarig, lief en teer,
Mij zachtjes streelde langs de wang,
En ‘k zat, ja, wel twee uren lang,
Met mijn gezicht aan haar gezicht:
En ‘k voelde heus mijn pijn verlicht.’
‘Dus is er hoop nog bij dit kruis!-
Zeg, is misschien je vrouw nu thuis?’…
vakantietijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
713 zwaait de ruiten blij langszij, gevormd
door spiegelbeelden rond de vage weg naar daar
het is waar
dat ik je missen zal- maar straks ben ik terug
en voor je ’t weet vertaal ik weer
mijn woorden, als een brug
naar meer
tot ziens, ik zie je
in wat verderop gelegen uren die zo mooi
weten te duren
tot ze dalen in die ene, immer graag geziene…
Verdoemde tijdverspilling
netgedicht
1.9 met 10 stemmen
1.304 Zit ik weer in de schoolbanken
Hetzelfde als gister
en de dag ervoor en die dag daarvoor
Daar moet ik deze maatschappij dan voor bedanken
Bedankt voor alle nutteloze uren
Die ik beter aan mijn taalkunsten
zou kunnen besteden
Nu zit ik een beetje voor me uit te turen
Al die kale witte saaie muren
In het begin der tijden gevuld
met posters…
Geen wezen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
661 Zo is ze je het liefst, in stille uren overdag,
en dat je haar dan helpen mag.
Totdat de schoolbel gaat, totdat de voordeur slaat,
ben jij het die zij het meest bemint, is zij alleen
van jou. Haar oogopslag, haar lieve lach,
ze zijn het einde en het begin van iedere dag.…
Ergens daar...
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
953 Ergens daar lag het antwoord,
veredeld in het aardse as
Zo zeldzaam als ik nu pas hoor,
die speld in het hooi of gras
Zo mooi zo blinkend benoemd,
naar het wijze levenstoneel
Kleuren vergift, geprikt geroemd,
die ene glans, roestend donkerfluweel
Het blinkt harder, scherper, pardon,
wakker paraat in onbekende uren
Zoekend in schaduw naar…
Winter bewonderingen
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.366 Genietend van geestrijke sappen
doet innerlijke naaktheid ontluiken,
het warme licht streelt haar vormen rond
tijdloze uren van genoeglijk samen zijn.
In mijn adem fluister ik hem :
"winter bewonderingen op z'n mooist.."…
Als vogellijnen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
669 verwonderlijk stil
vertoeven ze er vol appetijt
toch zo broos, in kwetsbaarheid
zoals ook wij mijn lief
twisten met de tegenwind
tuimelen, rondgaan in het labyrint
als de nacht het donker legt
over de takken van de linden
zal de uil er zijn plaats vinden
waar hij met zijn wendbare kop
gespitst en muisstil kan turen
in spaarzame, waardevolle uren…
regen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
853 duizenden spikkels
zacht en koud
net tranen van goud
ze vallen zachtjes op mijn gezicht
ze smelten
en vermengen zich met tranen
aan de hemel is geen plekje meer licht
precies zoals ik vanbinnen ben
ik voel me een slappe plas siroop
en niemand houdt van me, die ik ken
ik ga het liefst nu dood
kon ik de uren maar terugdraaien
want voor regen…
WEERHOUDEN
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
666 Het bewust beleven
van kleine nietige ogenblikken
kan grote levensvreugde scheppen
's ochtends schuift de stoel
rrrrtt bij het ontbijt aan
brengt levenskracht in stromend bloed
schone vrije denkbeelden
voor de komende uren
midden op de dag
wekken klinkende voetstappen rondom
alerlei vragen
aangaande hun korte geschiedenis
en nabije…
Dichter dan...
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
717 hij veert op die nacht
het zijn weer de dromen
hij kent ze als zijn broekzak
och, waren ze te schrijven…
de ochtend, de uren
een merel kraakt een tak
bladgoud ritselt
o, laat nog even die stilte blijven
vruchten smaken zoet
op brosse beschuiten
thee dampt geurig warm
ademwolkjes tekenen het glas
hij veert op, schuchter nog
zijn hand…
De muze
gedicht
4.5 met 2 stemmen
3.001 Slechts wie de donkre uren heeft doorleden
vindt bij zijn Muze eindelijk gehoor.
Een oude wereld gaat in 't hart teloor
en haar verschijning, jarenlang beleden,
wordt, schoon gekoesterd, tegelijk gemeden,
voordat het licht der nieuwe dageraad gloor'.…
Om jou
gedicht
4.0 met 1 stemmen
25.134 Het kind wurgt een kauw
Vingers zijn er om te graaien
Het puin glinstert van de dauw
Het duin staat in lichtelaaie
De uren jagen op elkaar
De dagen korten in elk seizoen
De weken halen elkaar in
De maanden verwelken
Het jaar is minder dan een vlinder
Minder dan de spin die 's avonds
Hoop geeft en 's ochtends rouw *)
Alom dit alles alleen…
de uitgeschilderde rots
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
505 in hoop verzucht verzet ik mijn
schreden en inhaleer het offer
dat mijn adem draagt op waarden
van gekrenkt papier, het heden lijkt
voortvluchtig als de tijd mijn
smeken vertraagt
ik zoek in de uren van droge
prielen en graaf het refrein
in het gras van donker aarde terwijl
de einder vlucht op het teken
van de ondergaande zon
het kluchtig…