3205 resultaten.
Gevoel van toen..
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
1.564 wat voelde het vertrouwd
toen die onzekerheid was verdwenen
niet bang, niet benauwd
niet bang om te worden afgewezen
wat voelde het vrij
zonder de greep van angst en pijn
niet boos, alleen maar blij
dat ik eindelijk mezelf weer kon zijn
wat voelde het goed
me niet meer alleen te hoeven voelen
niet verlegen, juist met volle moed
wetende…
tot je brak ...
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
2.204 doelloos dwalen sterren
door de nacht
ze missen je ogen
die verlangende blik
tevergeefs zoekt de maan
het geluid van je lach
want je verdween
om voor eeuwig te drijven op de golven
van dromen
die zich verbergen in elke ster
en misschien had je moeten wachten
was je droom reeds dichtbij
maar je wou naar de schommel
om te zweven door de…
Porselein van het heden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
450 we af
het rakende woord
al bij voorbaat gemeden
in porselein van het heden
onontkoombaar
gaan ogen minnekozen
ontspant de lach lijnen
die ik vroeger niet bij je zag
weer stroomt bloed
in uitbundig kleuren
geen verhitte discussies
maar een ultiem lief gebeuren
in liefde en licht
hebben wij genoten van
wat ons heeft ontbroken
verdwenen…
wanneer alles dromen gaat
netgedicht
4.3 met 21 stemmen
1.258 laat me, mijn lief
laat me een gedicht voor jou maken
al is onze dood
onbegrijpelijk voor de beuken
en de bloemen
eenhuizig zonder stem, met schimmels
langs heuvels, glad en
grijs
ik klaag niet, mijn lief
om het mos dat aanspoelt door
regen
mij zacht kust in boomkruinen
als zouden vruchten nooit verdwenen
zijn
en de…
Legpuzzel compleet
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
572 Maar zij verdween
in een zwart gat.
Wat de branding bracht
- onverwacht en vlug -
namen de golven weg
en komt niet terug.
Piekeren resteert -
welk probleem was er?
Vanwaar de verlichting?
Niet te weten wat te
zoeken, noch in
welke richting.…
Twee gezichten, samen één
hartenkreet
3.6 met 21 stemmen
1.484 Keek in de spiegel en zag twee gezichten
dat van m'n moeder en van mij
het leek of ze even tegen me praatte
en over m'n schouder tot me zei
'k Ben trots op je meid, je hebt het goed gedaan
ik knipperde met m'n ogen en was weer alleen
het was of ik me opeens beter voelde
toen zij in de spiegel achter me verdween
Ik zag in die gezichten…
ik zou je willen houden
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
849 nu ik het dromen heb opgegeven
lijkt de wereld
eens zo luid
ik trek me terug
schik het huis naar het noorden
genoeg tot alles
en tot waanzin naast geraamtes;
het lege staren, de weg terug
het verwensen van herkenning
en de diepte binnenin
mensenvreemd
en daarna verdwenen
draag ik het gevloek op heupen
of waarin ik ga geloven…
Zonnebloemen
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
2.174 Zonnebloemen
groot en geel
staan hier in overvloed te bloeien
met hun armen in de wind
op oude grond
in nieuwe jas
als jij hier was
zou jij ze zien
zag jij ze tot de hemel groeien
met jouw ogen in de zon
en zomerschoenen in het gras
Maar jij verschraalde
en verdween
met tranen die ik hier zou vloeien
van mijn hart dat om jou schreeuwde…
In ’t berkenbos
poëzie
2.3 met 6 stemmen
2.055 In ’t berkenbos waar late zon
op zilver-blanke stammen scheen,
daar was ’t dat al mijn leed verdween
en nieuw geluk begon.
Daar beefde in ’t bos een rose gloed
al hoger naar de toppen hoog,
die ’t speelse briesje teer bewoog,
al zachter ging mijn voet.…
Scherpe driehoek
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
670 Rechtlijnig kwetst zij teveel mensen
met haar scherpe heilige driehoek
waarin liefde soms verdwenen lijkt
de wereld vernauwd tot een boek
je komt er wel achter
het leven is toch niets
de heer is mijn herder
besluit zij dan zachter
je kunt wel een goed mens zijn
maar toch nooit voldoende
als het belangrijkste ontbreekt
mis je de hemel…
Gebakken
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
944 De deur is achter een dikke muur van rook verdwenen.
Hij zucht zich gaten in zijn handen
en slaapt zacht
van stof tot stof,
van as tot as.…
Uit Losse Stenen
netgedicht
4.7 met 113 stemmen
4.429 Ik heb voor jou, uit losse stenen
een heel klein eilandje gebouwd
niet zo heel stevig welbeschouwd
want later was het weer verdwenen
de stroom sleurt zo de dingen
een wereld van voorbij gaan in
waarna ik weer opnieuw begin
wat blijft zijn de herinneringen
soms vind ik langs de oever vrede
en toont het water oude beelden
van wat…
licht sonnet
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
603 Een hoed van linnen op zijn kop
Gebonden om zijn schedel rond
In schemering ontspringt het verlangen
Een zachte glans te doen verschijnen
De atmosfeer zucht naar de koestering
Het duisterlied te ondermijnen
Ontstoken als een vlammend zwaard
Goudglanzend, verwarmend en diffuus
Straalt ze in haar avondhaard
De kilheid is nu snel verdwenen…
Zwaag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 van Woldendorp weg
neem je de Zwaagweg
naar het zuidoosten
loopt die recht
aan het einde
naar men zegt
werd in 1827
een sloot gegraven
en ze zagen terstond
al die mensenbotten
in de grond
het kerkhof van Zwaag
onder de kleilaag
vanaf eiland Munnikeveen
is het niet ver daarheen
een paar kilometer
naar het noorden
ligt Zwaag dat verdween…
Bijna dood
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
624 naar weleer
Spanning in het lichaam, blijdschap
Hoe mooi de eerste echte liefde
Onbereikbaar tot het bereikbaar werd
Weg de onschuld, hier realiteit
Het moment waarop ik volwassen werd
Door een tunnel van echtheid
Niet door de daad, maar door de redding
Kwam liefde op mijn pad
Nooit meer gevoeld dan toen hij me redde
En het licht verdween…
De botte bijl
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
494 bleef steken
in de knoest van je leven
in voortdurend klieven
kwam de sleur met
stapelen en spaanders
zij heeft jouw
noeste arbeid gestopt met
onneembare weerbarstigheid
weg met de botte bijl
benader haar met liefde
zodat splijten overbodig blijkt
leg haar jouw vuur
na aan voeten en schenen
in hartstocht zijn blokkades zo verdwenen…
alles wat er was verdwijnt
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
980 de pijn die in mij snijd, is hard scherp en kil
het mes die sneeën maakt heeft geen verschil
die liefde die alles verzachten moet is er niet
die warmte die alles moet laten vergeten is verdwenen
het enige dat er is is een hart met sneeën
een hart dat bloed en pijn leidt
niets kan het helpen of genezen
alle medicijnen zijn al gebruikt
niets…
afscheid
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.262 Zo stil en bestorven
het stoffelijke opgebaard
de ziel verdwenen
lichaam zonder haard
sereen, onwezenlijk
en toch echt
de levendige herinnering
je lach, je humor
zorgzaam mens
betrouwbaar en oprecht
het gevecht was hevig
je streed als gladiator
vanuit je diepste wezen
moedig en fier
je wilde door
echter, het leven zei
tot hier…
Mirakel
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
675 Vrolijk loop ik verder door de straten
de karbonkel is verdwenen
niemand trapt meer op mijn schenen.…
Peinzen in de nacht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
529 De horizon wordt klein,
de wereld comprimeert
zich in gedachten
die om de
voorrang strijden
binnen de stilte
van verdwenen licht
en raken aan
zin en waarde van
omfloerst bestaan
dat zich verliest
in nagedachten,
rust hervinden
drijft naar perspectief
in oud gesproken woorden
die alle eeuwen dragen,
het biddend hart
smacht naar Gods…
Sluier van tranen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.759 Elke dag komt weer dat moment
dan sterf ik eigenlijk net niet
maar het feit dat jij verdwenen bent
bezorgt mij vreselijk veel verdriet
Ik zie alles door een sluier van tranen
onophoudelijk dwaal jij om mij heen
ik probeer die lange weg te banen
maar ik voel me zo verdomd alleen
Ik zal jou absoluut nooit meer vergeten
met jou samen was mijn…
oude man
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
507 hij stond en groette de viooltjes
zachter ging zijn zucht langs lieve namen
in een duister gemoed- de dagen telden niet meer
zijn liefde wel, dat gold
en bracht zijn ogen terug naar nu
ik stond in mijn respect
liet een glimlach boven drijven (zonder schroom
verviel ze tot mijn warme woorden)
toen de zon wat mooier scheen verdween
zijn droomloze…
Stap voor stap
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
758 Mijn doel is in de mist verdwenen.
Waar vind ik nu betekenis?
Op reis zijn is wat leven is.…
Balgevoel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
508 Terreinknechten
met kapsels van graniet
rollen lange slanke benen
van hun haspel
blazen strandballen
vol dobbelstenen
op het blauwe gras
en langs de kant
verkoopt een winkeltje
in konijnenpak verse penen en nu
de schapen met herdershondoren zijn
verkast en ook de rij
ziekenhuisbedden zijn verdwenen
stappen de spelers uit de tunnel
als…
Marcels lach
hartenkreet
2.9 met 12 stemmen
1.612 Jouw lach
Als afleiding voor jouw innerlijke pijn
Jouw lach
Waarmee je ons om de tuin dacht te leiden
Jouw lach
Bedoeld om anderen te verblijden
Maar jezelf
Kon je niet bevrijden
Want jouw eigen pijn
Mocht er van jou niet zijn
En toen de dagen nachten bleven
Jouw lach op duisternis bleef zweven
Besloot jij dat dit niet meer kon
En verdween…
LIED VAN HET HERDERSVUUR
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.107 Steeds geef ik de schapenhoeders
knusse warmte vol bescherming
en smakelijke spijs
enige nachten geleden
verdween mijn knettergloed
onder wijde zingende glans
die van hemelwezens straalde
de verraste herders
waren korte tijd weg
sindsdien spreken ze
over grote blijdschap
welke als een zuigeling komt
langzaam de mensen zal winnen…
Het dromende kind
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.881 Van 't zalig Eden
Der Onschuld, dat voor ons verdween.
Gods Englen dalen naar beneden
En blikken door het venster heen.…
Het lot van de tuintafel
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
571 stevigheid en is grijs in plaats van bruin
Niet meer zo fier als toen het de tuin betrad
In de kieren is het met mos beklad
Het heeft kwasten als een kale kruin
Het doet alleen nog dienst als puin
Verweerd is elke lat
Er zijn tijden van vreugde geweest
Warmte van mensen er omheen
Het middelpunt van elk tuinfeest
De kracht en pracht verdween…
Gezwinde pas (II, tevens slot)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
525 De zon was verdwenen
Gezien maan als schil
Onz' kus verlichtte de
hemel. Groots in gloed
Onze kus voor altijd
Een massage met
een dimensie van en
voor eeuwig.…
Vergeef me
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
526 Ik vroeg je om me het leven te geven
Tevergeefs was mijn vraag
Verdwenen in de leegte, in alles om ons heen
Vergeef me omdat ik je het vroeg
Maar vergeef me niet omdat ik het probeerde
Mijn leven lijkt zo leeg
Onbeholpen en wreed
Maar anders dan dit, zou het mijn leven niet zijn
Ik zou dan iemand anders zijn, iemand anders ben ik niet
Ik…