Alle inzendingen over verre

2289 resultaten.

Sorteren op:

Het Andijker Volkslied

gedicht
3.8 met 102 stemmen aantal keer bekeken 37.062
Lief plekje grond, omringd door groene dijken Door 't voorgeslacht ontwoekerd aan de zee Door vaart en weg verdeeld in kleine rijken Waarop vol pracht de bloemenvelden prijken Een oord van vree Hier klinkt het lied van d'arbeid allerwegen Te midden van de zangen der natuur En verre van 't rumoer der stad gelegen Komt hier 't gevoel van…

't Is lang geleden (19)

poëzie
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.484
Voor heil'ge tocht hoorde ik de kloosterklokken Hun vroomheid sprenk'len door nog duister dal; Ik zag, hoe flikkerende pantsers trokken De helling af, zilveren waterval, En, lange rivier van choraalgeschal, Golvende pijen achter pelgrimsstokken; Banieren zag 'k bergop, schokkende, klimmen, De kop vooruit, en goud en zilver glimmen In verre…

Echtpaar in de trein

gedicht
3.9 met 232 stemmen aantal keer bekeken 109.709
Voor ‘t verre reisdoel kant en klaar zit ik dus tegenover haar. De trein maakt zijn vertrouwd geluid en zij rijdt vóór-, ik achteruit. We zien dezelfde dingen wel, maar ik heel traag en zij heel snel. Zij kijkt tegen de toekomst aan, ik zie wat is voorbijgegaan.…

Morgen-gebed

poëzie
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.835
O helle morgensterre Gods eeuwig zoon Schiet op ons hert van verre Uw stralen schoon. Vermeer tot uwen love Het kranke licht Van onze klein gelove En toeverzicht. Maak wakker al ons leden En traag gemoed Om vlijtig in te treden Uw paden goed.…
Jacobus Revius29 september 2007Lees meer >

Jij en ik

gedicht
3.4 met 154 stemmen aantal keer bekeken 77.468
Later ga ik reizen maken heel alleen, naar verre landen, en daar ga ik mensen redden, redden met mijn eigen handen. Iedereen zal in de kranten van mijn grote daden lezen. 'Waarom zou die mensenredder zo ontzettend moedig wezen?…

Linksaf naar Hodeida

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 951
Op verre reizen begint mijn hoofd arm aan prikkels te knikkebollen Ik raak vaak nog juist wakker versuft en verdoofd in mijn bedrijvige delen Bij voorbeeld is er weet van pas in de trein dat ik lang gelijk op bewoog met een buizerd tot hij precies daar waar het spoor zich kruist links af vloog richting Hodeida Airport Jemen Later bleek…
suasso29 oktober 2007Lees meer >

Onttovering

poëzie
4.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.004
En ook de dichterdroom, die verre is heengevlogen, Een nevelbeeld gelijk, in walm en damp vergaan.- Onze Oudren waren niet als wij; - hun vrome scharen Gewonnen troost in smart uit heilge Bijbelblaren En laafden zieledorst met englenmelodij.…

De kunst van het verleiden 2

hartenkreet
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.685
haren niet eens blond toch weet ik me geen raad toen zei een wijze dame ‘prijs jezelf nou eens aan’ dus maak ik nu reclame ga dansend voor hem staan wijk niet meer van zijn zijde ik swing me in het zweet als doel hem te verleiden pak ik zijn billen beet ook sjans ik met de ander dat staat wel zo attent ben dan wel Nederlander maar verre…

Dode woorden

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 753
Met langzame ogen staar ik in het schemerdonker en hoor enkel verre, vergeten geluiden. Herinneringen overspoelen de meedogenloze stilte, oneindig traag draai ik me om. Ik neem mijn tranen mee, loop over blauwe scherven, de trap kraakt slordig bij elk sterven.…

Machteloosheid

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.102
Je woorden klinken ongemeend en verre van oprecht. Maar ik weet dat ik eerlijk ben en zoveel van hem houd. Jij wint het niet hoor meisje, je bent onecht en koud. En als zijn ogen open gaan en hij de waarheid ziet. Wat heb je dan nog over? Ons zeer zeker niet.....…
Ayla7 mei 2004Lees meer >

Dode woorden

hartenkreet
4.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.222
Met langzame ogen staar ik in het schemerdonker en hoor enkel verre, vergeten geluiden. Herinneringen overspoelen de meedogenloze stilte, oneindig traag draai ik me om. Ik neem mijn tranen mee, loop over blauwe scherven, de trap kraakt slordig bij elk sterven.…

Vloeibaar

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.443
Ik wankel en val de dag in brokken snor als een poes en niet veel later nadert van verre een gretige kater.…

Wereld

poëzie
4.0 met 24 stemmen aantal keer bekeken 3.851
O harten die nog zijt van hare strikken vrij Vliet verre van dees trouw- en liefde-loze prij Al is ze nog zo schoon versieret en bepereld. Vraagt niet, hoe kan het zijn dat zij zo goddeloos, Zo eer-vergeten zij en overgeven boos? Helaas! het is om dat de wereld is de wereld.…

Reizen met Jongetje

netgedicht
4.2 met 27 stemmen aantal keer bekeken 1.527
Hij houdt van verre reizen. Jongetje draagt wat schatten mee; Rombeer, ‘t Autoboek en Speen En ik draag hem. Op handen... Dan klimmen we en drijven we De bergen op de aarde. Hemelhoog Zijn oogopslag. 'Ik vind je lief,' zegt Jongetje -Dicht tegen me aan - Mijn hart maakt een vief sprongetje Tot aan de zilveren maan.…

blijft het speelse kind

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 767
ik draag je over aan de wind met warme handen zomaar moet ik je verlaten je blijft het speelse kind dat bij vlagen zijn vreugde en verdriet weer vindt ik geef je zon om mee te spelen en weet vanaf het verre strand dat jij je geen seconde zult vervelen want de zee die we gaan delen is altijd bij de hand mijn spaans en italiaans…

DE KLEINE SAVOOIAARD

poëzie
2.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 4.567
Zijn huid is bruin, zijn kleed is vreemd; Hij komt uit verre streken. Gij ziet hem aan met medelij, Zijn taal, vol zoete melodij, Kunt gij, helaas! niet spreken! Gij denkt, dat hem het heimwee kwelt, Dat kommervol verlangen Naar berglucht en naar zonneschijn, Naar allen, die hem dierbaar zijn, Zijn boezem moet bevangen.…

onvoltooide liefde

netgedicht
4.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 667
Zij droomt nog elke dag Van hem die haar verliet Zacht zuchtend zegt ze vol verdriet Dat ze hem nog immer mag Wonderen doorwoelden haar hoofd Haar hart was immer nog van slag Ze dacht aan wat hij had beloofd Het spookte in haar elke dag Teder trok ze zijn foto uit de la Ik wil je weer dicht bij mij Naar dat verre land ga ik je achterna…

Zomernacht

hartenkreet
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.127
vleermuis spichtig de nok van het dak ontschiet en de nachtvlinder amechtig de holten van de surfinea kiest vervagen de geluiden, versterft traag het licht kruinen doemen dominant op hullen zich in donkere pracht een muggenzwerm warrelt kringelend op animeert het straatlicht in de zomerse nacht onder Cassiopeia's Wiegende stoel klept een verre…

de gevangenis van het paradigma

netgedicht
4.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 583
De gevangenis van het paradigma O, gij filosofie Evenknie Van het labyrint van wegen Van Klukhunn verkregen Denken over denken Parameters voor verre paradigma’s Gespartel van Andermans meningen Leidraad voor’t verstand En Kant Hij eindigt met Verdinglijking en het grote vergeten Maar o filosofie Ik wil weten Van de wereld die alles…
gam rodie10 februari 2009Lees meer >

Jeugdherinnering

poëzie
3.6 met 17 stemmen aantal keer bekeken 4.639
Daar staarde ik op en voelde mij rampzalig; Chinees en palmboom deden mij wegdromen Naar verre landen, meer dan Verne-boeken. 't Ouderlijk huis was soms zo duf en stug. 'k Wist niet dat ik heus wel in de Oost zou komen En even hard mijn lot er zou vervloeken. -------------------------------------- uit: Al dwalend - X Herdenken…

Stop de tijd

netgedicht
4.5 met 46 stemmen aantal keer bekeken 2.611
Onze ogen zien de zee, een blauwe zomerlucht, een zonovergoten strand, hier en daar een scheepje aan de verre einder Onze vingers voelen vingers, warmte en vertrouwen, stil sprekend met elkaar van een nieuw begin: Het is waar! Onze harten zingen plezier: eindelijk, dus toch!…

het is maar een muziekstuk

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 707
de dreiging moet je laten horen spak streng de lerares het gaat, zoals ik zei om een ophanden zijnde executie de dodenmars kun je van verre horen 't geluid zwelt onheilspellend aan de arme schuldige, ter dood veroordeeld voelt dat hij niet ontkomen kan dan ontwaart hij tussen ramptoeristen zijn geliefde, die hem zo bemint maar al haar…
annabel13 augustus 2009Lees meer >

Herfst

poëzie
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.633
Onder de bomen hangt een scherpe geur van vochte grond en van doorweekte blaren; geen leven, geen geluid in 't grille licht, dat gul door de ijle takken binnenvliet, en eenzaam valt een schot, een verre knal, die heel het woud vult, als waar' 't de eigen stem van 't bos, dat in sonore toon verkondigt, dat ergens op een dichte plek een vogel…
J.H. Leopold24 december 2019Lees meer >

Sneeuw

poëzie
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 4.323
Een verre wijken van wat Leven scheen... - Luister van 't Ongerepte Reine alleen.…

LANDSCHAP

poëzie
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.814
Hoe kwijnt in 't ronde 't vogelengerucht, Nu de avond komt op vleuglen luw en loom - Daar zinkt de zon in de vergulde zoom Van 't verre ruim der ongerepte lucht.…

De zee / verlangen

netgedicht
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 674
Groot is mijn verlangen naar je grote wijdte, de kleur van kobalt groen en het fonkelen op ijsblauw water je speelse schuim, dat dartelt als een wit kanten kraagje kabbelend langs wachtende rotsen, die glimmend als pasgewassen robben jong luisteren naar jouw verhaal van waters uit verre zeeën.…
lijda15 mei 2010Lees meer >

Ziekte, oude troosteres

poëzie
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.879
- ‘O Gij, mijn zoon, die duldig leven mag van 't glooiënd denken aan een verre liefde-lach: ik zie hoe in uw oog dromen als zwanen zegen.’ - Ja, ik ben goéd. Maar 'k wilde vrédig zijn... - ‘Mijn leéuwrik!…

Depressie

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 706
Vroeger droomde ik nog van verre landen als Mexico of Haïti, maar het slechte nieuws o- verspoelt telkens weer mijn mooie dromen.-…
c. paris1 augustus 2010Lees meer >

- Leeg aan de buitenkant -

netgedicht
4.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.260
Kijk mij eens aan, zachtjes..zachtjes de momenten , zij verliezen woorden, krachtige teksten zonder omhulsel verdrinken in het glas van het fonkelen van mijn verre beglazen ogen, het hoofd helemaal leeggeroofd. Zij zien sterfelijk leed in jou ..…