2289 resultaten.
Het Andijker Volkslied
gedicht
3.8 met 102 stemmen
37.062 Lief plekje grond, omringd door groene dijken
Door 't voorgeslacht ontwoekerd aan de zee
Door vaart en weg verdeeld in kleine rijken
Waarop vol pracht de bloemenvelden prijken
Een oord van vree
Hier klinkt het lied van d'arbeid allerwegen
Te midden van de zangen der natuur
En verre van 't rumoer der stad gelegen
Komt hier 't gevoel van…
't Is lang geleden (19)
poëzie
3.8 met 8 stemmen
1.484 Voor heil'ge tocht hoorde ik de kloosterklokken
Hun vroomheid sprenk'len door nog duister dal;
Ik zag, hoe flikkerende pantsers trokken
De helling af, zilveren waterval,
En, lange rivier van choraalgeschal,
Golvende pijen achter pelgrimsstokken;
Banieren zag 'k bergop, schokkende, klimmen,
De kop vooruit, en goud en zilver glimmen
In verre…
Echtpaar in de trein
gedicht
3.9 met 232 stemmen
109.709 Voor ‘t verre reisdoel kant en klaar
zit ik dus tegenover haar.
De trein maakt zijn vertrouwd geluid
en zij rijdt vóór-, ik achteruit.
We zien dezelfde dingen wel,
maar ik heel traag en zij heel snel.
Zij kijkt tegen de toekomst aan,
ik zie wat is voorbijgegaan.…
Morgen-gebed
poëzie
4.1 met 7 stemmen
2.835 O helle morgensterre
Gods eeuwig zoon
Schiet op ons hert van verre
Uw stralen schoon.
Vermeer tot uwen love
Het kranke licht
Van onze klein gelove
En toeverzicht.
Maak wakker al ons leden
En traag gemoed
Om vlijtig in te treden
Uw paden goed.…
Jij en ik
gedicht
3.4 met 154 stemmen
77.468 Later ga ik reizen maken
heel alleen, naar verre landen,
en daar ga ik mensen redden,
redden met mijn eigen handen.
Iedereen zal in de kranten
van mijn grote daden lezen.
'Waarom zou die mensenredder
zo ontzettend moedig wezen?…
Linksaf naar Hodeida
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
951 Op verre reizen begint mijn hoofd
arm aan prikkels te knikkebollen
Ik raak vaak nog juist
wakker versuft en verdoofd
in mijn bedrijvige delen
Bij voorbeeld is er weet van pas in de trein
dat ik lang gelijk op bewoog met een buizerd
tot hij precies daar waar het spoor zich kruist
links af vloog richting Hodeida Airport Jemen
Later bleek…
Onttovering
poëzie
4.6 met 9 stemmen
3.004 En ook de dichterdroom, die verre is heengevlogen,
Een nevelbeeld gelijk, in walm en damp vergaan.-
Onze Oudren waren niet als wij; - hun vrome scharen
Gewonnen troost in smart uit heilge Bijbelblaren
En laafden zieledorst met englenmelodij.…
De kunst van het verleiden 2
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
1.685 haren niet eens blond
toch weet ik me geen raad
toen zei een wijze dame
‘prijs jezelf nou eens aan’
dus maak ik nu reclame
ga dansend voor hem staan
wijk niet meer van zijn zijde
ik swing me in het zweet
als doel hem te verleiden
pak ik zijn billen beet
ook sjans ik met de ander
dat staat wel zo attent
ben dan wel Nederlander
maar verre…
Dode woorden
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
753 Met langzame ogen staar ik
in het schemerdonker en hoor
enkel verre, vergeten geluiden.
Herinneringen overspoelen
de meedogenloze stilte,
oneindig traag draai ik me om.
Ik neem mijn tranen mee,
loop over blauwe scherven,
de trap kraakt slordig bij elk sterven.…
Machteloosheid
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.102 Je woorden klinken ongemeend en verre van oprecht.
Maar ik weet dat ik eerlijk ben en zoveel van hem houd.
Jij wint het niet hoor meisje, je bent onecht en koud.
En als zijn ogen open gaan en hij de waarheid ziet. Wat heb je dan nog over? Ons zeer zeker niet.....…
Dode woorden
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.222 Met langzame ogen staar ik
in het schemerdonker en hoor
enkel verre, vergeten geluiden.
Herinneringen overspoelen
de meedogenloze stilte,
oneindig traag draai ik me om.
Ik neem mijn tranen mee,
loop over blauwe scherven,
de trap kraakt slordig bij elk sterven.…
Vloeibaar
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.443 Ik wankel en val de dag in brokken
snor als een poes en niet veel later
nadert van verre een gretige kater.…
Wereld
poëzie
4.0 met 24 stemmen
3.851 O harten die nog zijt van hare strikken vrij
Vliet verre van dees trouw- en liefde-loze prij
Al is ze nog zo schoon versieret en bepereld.
Vraagt niet, hoe kan het zijn dat zij zo goddeloos,
Zo eer-vergeten zij en overgeven boos?
Helaas! het is om dat de wereld is de wereld.…
Reizen met Jongetje
netgedicht
4.2 met 27 stemmen
1.527 Hij houdt van verre reizen.
Jongetje draagt wat schatten mee;
Rombeer, ‘t Autoboek en Speen
En ik draag hem.
Op handen...
Dan klimmen we en drijven we
De bergen op de aarde.
Hemelhoog
Zijn oogopslag.
'Ik vind je lief,' zegt Jongetje
-Dicht tegen me aan -
Mijn hart maakt een vief sprongetje
Tot aan de zilveren maan.…
blijft het speelse kind
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
767 ik draag je over aan
de wind met warme handen
zomaar moet ik je verlaten
je blijft het speelse kind
dat bij vlagen zijn vreugde
en verdriet weer vindt
ik geef je zon
om mee te spelen en
weet vanaf het verre strand
dat jij je geen seconde zult
vervelen want de zee die we
gaan delen is altijd bij de hand
mijn spaans en italiaans…
DE KLEINE SAVOOIAARD
poëzie
2.7 met 11 stemmen
4.567 Zijn huid is bruin, zijn kleed is vreemd;
Hij komt uit verre streken.
Gij ziet hem aan met medelij,
Zijn taal, vol zoete melodij,
Kunt gij, helaas! niet spreken!
Gij denkt, dat hem het heimwee kwelt,
Dat kommervol verlangen
Naar berglucht en naar zonneschijn,
Naar allen, die hem dierbaar zijn,
Zijn boezem moet bevangen.…
onvoltooide liefde
netgedicht
4.8 met 18 stemmen
667 Zij droomt nog elke dag
Van hem die haar verliet
Zacht zuchtend zegt ze vol verdriet
Dat ze hem nog immer mag
Wonderen doorwoelden haar hoofd
Haar hart was immer nog van slag
Ze dacht aan wat hij had beloofd
Het spookte in haar elke dag
Teder trok ze zijn foto uit de la
Ik wil je weer dicht bij mij
Naar dat verre land ga ik je achterna…
Zomernacht
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.127 vleermuis spichtig
de nok van het dak ontschiet
en de nachtvlinder amechtig
de holten van de surfinea kiest
vervagen de geluiden,
versterft traag het licht
kruinen doemen dominant op
hullen zich in donkere pracht
een muggenzwerm warrelt kringelend op
animeert het straatlicht in de zomerse nacht
onder Cassiopeia's Wiegende stoel
klept een verre…
de gevangenis van het paradigma
netgedicht
4.9 met 12 stemmen
583 De gevangenis van het paradigma
O, gij filosofie
Evenknie
Van het labyrint van wegen
Van Klukhunn verkregen
Denken over denken
Parameters voor verre paradigma’s
Gespartel van
Andermans meningen
Leidraad voor’t verstand
En Kant
Hij eindigt met
Verdinglijking en het grote vergeten
Maar o filosofie
Ik wil weten
Van de wereld die alles…
Jeugdherinnering
poëzie
3.6 met 17 stemmen
4.639 Daar staarde ik op en voelde mij rampzalig;
Chinees en palmboom deden mij wegdromen
Naar verre landen, meer dan Verne-boeken.
't Ouderlijk huis was soms zo duf en stug.
'k Wist niet dat ik heus wel in de Oost zou komen
En even hard mijn lot er zou vervloeken.
--------------------------------------
uit: Al dwalend - X Herdenken…
Stop de tijd
netgedicht
4.5 met 46 stemmen
2.611 Onze ogen zien de zee,
een blauwe zomerlucht,
een zonovergoten strand,
hier en daar een scheepje
aan de verre einder
Onze vingers voelen vingers,
warmte en vertrouwen,
stil sprekend met elkaar
van een nieuw begin:
Het is waar!
Onze harten zingen plezier:
eindelijk, dus toch!…
het is maar een muziekstuk
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
707 de dreiging moet je laten horen
spak streng de lerares
het gaat, zoals ik zei
om een ophanden zijnde executie
de dodenmars kun je van verre horen
't geluid zwelt onheilspellend aan
de arme schuldige, ter dood veroordeeld
voelt dat hij niet ontkomen kan
dan ontwaart hij tussen ramptoeristen
zijn geliefde, die hem zo bemint
maar al haar…
Herfst
poëzie
3.3 met 9 stemmen
3.633 Onder de bomen hangt een scherpe geur
van vochte grond en van doorweekte blaren;
geen leven, geen geluid in 't grille licht,
dat gul door de ijle takken binnenvliet,
en eenzaam valt een schot, een verre knal,
die heel het woud vult, als waar' 't de eigen stem
van 't bos, dat in sonore toon verkondigt,
dat ergens op een dichte plek een vogel…
Sneeuw
poëzie
3.0 met 7 stemmen
4.323 Een verre wijken van wat Leven scheen...
- Luister van 't Ongerepte Reine alleen.…
LANDSCHAP
poëzie
3.5 met 4 stemmen
1.814 Hoe kwijnt in 't ronde 't vogelengerucht,
Nu de avond komt op vleuglen luw en loom -
Daar zinkt de zon in de vergulde zoom
Van 't verre ruim der ongerepte lucht.…
De zee / verlangen
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
674 Groot is mijn verlangen
naar je grote wijdte,
de kleur van kobalt groen en
het fonkelen op ijsblauw water
je speelse schuim, dat dartelt
als een wit kanten kraagje
kabbelend langs wachtende
rotsen, die glimmend als
pasgewassen robben jong
luisteren naar jouw verhaal
van waters uit verre zeeën.…
Ziekte, oude troosteres
poëzie
3.3 met 9 stemmen
1.879 - ‘O Gij, mijn zoon, die duldig leven mag
van 't glooiënd denken aan een verre liefde-lach:
ik zie hoe in uw oog dromen als zwanen zegen.’
- Ja, ik ben goéd. Maar 'k wilde vrédig zijn...
- ‘Mijn leéuwrik!…
Depressie
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
706 Vroeger droomde ik nog van verre landen als
Mexico of Haïti, maar het slechte nieuws o-
verspoelt telkens weer mijn mooie dromen.-…
ZOEMEN
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
793 wij zoemen hier
en een verre imker
oogst…
- Leeg aan de buitenkant -
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
1.260 Kijk mij eens aan, zachtjes..zachtjes
de momenten , zij verliezen woorden,
krachtige teksten zonder omhulsel
verdrinken in het glas van het fonkelen
van mijn verre beglazen ogen,
het hoofd helemaal leeggeroofd.
Zij zien sterfelijk leed in jou ..…