1730 resultaten.
Een klein draadje
gedicht
2.2 met 19 stemmen
5.200 Wat zou er b.v. gebeuren
als twee draadjes zouden scheuren
en contact maken met elkaar
onzichtbaar, diep onder mijn haar,
terwijl ik uitwendig zo
maar in een winkel bezig ben
groenten en vlees te ko-
pen...
Er knetteren geen vlammen en vonken.
Iemand zegt: is hij dronken?…
Voorwinterdagen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
575 De lucht hangt zwaar op het land
als een soort drukkend blok,
onzichtbaar en nevelig massief .
De wind, geurend naar aarde,
strijkt vluchtig over het koude stervende groen
om te verdwijnen tussen de duisterrode uitgebloeide novemberbomen.
Een straal zonlicht en haar iriserend spel bevriest nog voor ze grond kan raken.…
Vroege vogels
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
562 Over de weidse
Oostvaardersplassen
hangt in de kilte
der morgenstond
de wazige damp
van een manshoge nevel,
schuilplaats voor duizenden gasten
Onder de brede
vleugels van Jara
wacht ik, onzichtbaar
voor andere vogels,
in slinkend duister
aan drempels van licht,
op de rossige gloed van Aurora
Door galerijen
verspreidt zich…
Water
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
597 golven vuur opjagen
welke vele stormen kan weerstaan
daarna mijn kracht het zal begeven
terugziend op een jong onstuimig leven
waar eeuwig liefde met seizoenen kweelt
wat is toch mijn verbondenheid met de zee
zou het mijn eigen lichaam kunnen zijn
dat bestaat uit twee derde deel vocht
spiegel mij in zuiver helder water
zodat ik mij bijna onzichtbaar…
Koester elk moment
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
340 De wind streelt bomen en bladeren met een tedere onzichtbare hand
en weeft zo een lied dat zingt van harmonie tussen mens en land.
De aarde opent haar armen en schenkt haar overvloed zonder bezwaar:
vruchtbare gronden waar bloemen bloeien en bomen rijzen, recht en waar.
velden vol goud, bossen diep en geheimen in de schaduw van het groen.…
Vroege vogels
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
258 Over de weidse
Oostvaardersplassen
hangt in de kilte
der morgenstond
de wazige damp
van een manshoge nevel,
schuilplaats voor duizenden gasten
Onder de brede
vleugels van Jara
wacht ik, onzichtbaar
voor andere vogels,
in slinkend duister
aan drempels van licht,
op de rossige gloed van Aurora
Door galerijen
verspreidt zich…
Tussen man en muis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.679 Voor de juf, een zoetzure non, is hij voorbestemd
Voor de lauwe kudde
Onzichtbaar in spijkerbroek, flanellen hemd
Blonk hij enkel uit in zwijgen
Ze noemde hem Grombelijn de prof
Om van te proesten
Zou je er geen suf punthoofd van krijgen
Zoals hij mijmerde over maanstof
Hoe hij het galgenaas aan de drieste degen zou rijgen
Ma staarde zuchtend…
uit de serie: Ware nachtmerrie IV
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
631 Ik blijf haiku, traan onzichtbaar.
Je kijkt me nog steeds aan, zegt
kind, alles uit jouw droom is waar,
wij zwijgen, spreken over muggen,
hoe simplistisch was leven ooit,
wolken verhuizen alles is sterfelijk.…
Lantaarndrager
netgedicht
4.8 met 13 stemmen
998 Wie ben jij toch, die zo geruisloos blijft verdwijnen
en haast onzichtbaar in het duister verder schrijdt.
Wanneer ik uitgeput de hoop heb opgegeven
verschijnt een schaduw; zie ik ’n glimp van een gezicht.
Jij bent degene wiens lantaarn was geheven;
die mij verleidde met het schijnsel van zijn licht.…
DE RING VAN GYGES
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
471 roestende kaassnijders en veeschavotten
Door botstukken omgeven een bemodderd reliqui
de hand van een ketterse bisschop tot vluchten gedreven
door zijn drie overige leden geholpen met zijn voet
tastend naar zijn beringde hand op de vloer beroerend de bol van de steen uitstuwend een verblindende wolk in het
gezicht van de beul
Zijn lichaam onzichtbaar…
Ik zonder jou
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
516 De minuten rijgen zich aaneen
in nodeloos herhalen en vermalen
tot fijn stof, onzichtbaar verdwijnt
in ogen, neusgaten en longen
van ons lijfelijk bestaan op zoek
naar de bron van verjongen.…
Een Menu van Inzichten
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
533 Een stem net te warm, een blik te lang,
een onzichtbare, onverklaarbare zucht.
Hij nam zijn plek bij het raam,
hapte in zijn burger, dacht aan niks.
Maar toch, steeds weer—die krullen, die lach,
de scherpe kaaklijn van die gast bij de kassa.
Was het bewondering? Een bro-vibe? Respect?
Hij fronste, slikte, werd een beetje gek.…
Ons Koninkrijk heeft de kolder in z'n kop met die Top!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
435 de Koningin
is het hun regering olv Dick Schoof
of de oud Minister President
de vrij gezel de heer Marc Rutte
nu de Secretaris Generaal
van de Navo/Nato
Ja, ja, ze willen Nederland
op de kaart zetten
en daar moet half Nederland
voor wijken, zo zal blijken
de stad van de Vrede Den Haag
wordt een vesting van verdediging
tegen een onzichtbare…
stabat mater
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
761 uit de struik met eeuwige bloemen
vol van kleur en zachte geuren
waar engelen tijdloos aan alle zijden
de onzichtbare bekoren
wordt met liefdevolle zorg
nog zonder een uitgesproken naam
de echte oermoeder geboren
zij is verrijkt met
het oorspronkelijk verbond;
het voortschrijdend leven
aan elkander te smeden
om zo de schepping
van vrouw…
puber
hartenkreet
4.5 met 10 stemmen
2.312 zweepslagen waarmee je mijn hart en ziel krenkt
ik heb je lief mijn jongen, hoe moeilijk je soms ook bent
en al ben je voor mijn part 80
je blijft mijn kleine vent
mijn verdriet om zoveel afzetten van jouw kant
kan ik met geen pen beschrijven want
de liefde van een moeder voor haar volwassen kind
gaat door alles heen het is immers die onzichtbare…
Ruimte
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
548 Ik voelde de onbelangrijkheid van mijn bestaan,
een onzichtbaar gebeuren op een nietige planeet,
verwaarloosbaar in het kosmisch geheel.
Iets wekte mij uit mijn betovering,
ik stond nog bij het raam en ging maar weer naar bed.…
Pantheon
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
646 Hades
onzichtbare heer in de schaduw, uw rijk
schimmig maar gelukzalig, doods maar eeuwig,
rijkdom, schone schijn zijn er niet, enkel diepe
vrede in uw rijk.…
Tussen liefde en kanker
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
499 Onzichtbare kogels,
gericht op je lichaam,
op je hoop,
op je toekomst.
Zes letters.
Die alles veranderen.
Die je laten twijfelen
aan alles wat ooit vanzelfsprekend leek.
Je plannen.
Je rituelen.
Je nachtrust.
Zes letters
die geen genade tonen.
Geen pauze nemen.
Geen compromis sluiten.…
Een cadeau van licht en lucht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
317 Voor jou,
voor mij,
voor iedereen die Nederland thuis noemt
- en voor iedereen die Nederland nog leert kennen -
brengen we dit jaar
een kostbaar, onzichtbaar cadeau:
ruimte.
Ruimte om te zijn wie je bent,
ruimte om te spreken zonder angst,
ruimte om te groeien zonder oordeel.…
Waar het lichtkind waakt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
258 Misschien is dit zijn werk:
niet bouwen, niet zingen,
maar waken —
waar iets sterft
en iets anders, onzichtbaar,
begint.…
verlaten
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
598 soms is mijn aarde
niet groter dan twee voeten
en mijn hoofd het heelal
anderen zijn de schimmen
die onaantastbaar wroeten;
innerlijke duivels die de schaduw
in mij willen beminnen,
en al doende licht doen dimmen
dan heb ik weer echt weet
hoe naakt ik staar naar dromen;
en dat ik enkel door te sterven
bij jou, de onzichtbare
andere mens…
Kerstboom van Maslow
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
619 aankan op dit moment
en dat ligt vooral aan mij, aan mij alleen is die oorzaak te duiden
Maar de rest:
kennis, schoonheid, kunst, zelfverwekelijking, transcendentie en wat de mens overstijgt dat vertrouw ik vanuit mijn hart met kreten toe aan
www.gedichten.nl en www.nederlands.nl
en als ik naar de reacties kijk, dan gaan vanzelf de onzichtbare…
Aan Loan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
468 Hij omwikkelde jou met een koningskleed,
maar hij ruïneerde jouw innerlijke rijk
als een wolfspin met giftige tentakels,
als een Dracula zoog hij jou leeg,
onzichtbaar, pijnloos, onmerkbaar.…
De Warme Waanzin
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
286 De keuken draagt geur van verse koffie en stoute geheimen,
raakt mijn neus als een warme knuffel van een onzichtbare beer,
en in dat aroma voel ik het trekken aan het hart
dat klopt in ritme van een absurde wals.…
HOE ZERE VALLEN ZE AF
poëzie
4.2 met 20 stemmen
4.592 Hoe zere vallen ze af,
onhoorbaar in de lochten,
en schier onzichtbaar, in
de natte nevelvochten
der droeve maand,
die, 't ijzervaste speur,
ontembaar ingetreden,
die al de onvruchtbaarheid,
die al de onvriendlijkheden
des Winters baant!…
Het Collectaneum van een Mens --Deel 2: Interbellum -- paragraaf 1
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
667 neuroten
herkennen die plek
immers zij zijn mijn lotgenoten
u, die blikt naar mijn gezicht
ziet een zelfverzekerd persoon
al ware hij van enig elitair gewicht
maar, de waarheid stellende
vaak door eb en vloed
tijdens het leven is ontwricht
zo schep ik mijn universum
ja, u kijkt naar mijn portret
ik ben een schaduwrijk man
in een onzichtbaar…
PEREN
poëzie
3.7 met 3 stemmen
3.635 Vaarwel, die zulke giften laat,
o zonne, aleer gij henengaat,
en elders weunt, de lange tijd
dat ‘t wintert, en ge onzichtbaar zijt.
Dat ‘t donker is, dat ‘t waait en buist;
dat verre is al het groen verhuisd;
dat, naakt, of heel met ijs belaân,
onvriendelijk de bomen staan.
Vaarwel, o zonne!...…
Insomnia's strijder
netgedicht
1.9 met 10 stemmen
528 hemel gerukt
in de kou smelten cellen van
een gloeiende beweging
III
Duizend parasangen verder
in de hoge en kale bergen
tast de strijder naar het spel
van ‘t beest
in ‘t heiligdom van elke dag
overspeelt hij het lot,
voor fortuin die hij vreest
is zijn zielemaat te groot geweest
IV
Als redder van haar grote verwachtingen
van onzichtbaar…
De dichter
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
611 Het water maakte het tot zand – haast onzichtbaar –
en knipte als een overenthousiaste peuter
steeds deeltjes in twee, in twee, in twee. Klaar.
Dit was het vervloekte niets. Dit was ondeelbaar.
Het leven zei me niet te zullen rusten
voor De Dood mij in zijn kamer kuste.…
Op straat
gedicht
4.0 met 3 stemmen
2.394 Op straat - onzichtbare edellieden drukten mij
in hun mateloze zelfgenoegzaamheid, goedgekleed
als haringen, die men nog moet vangen, zwarte medaljes
in de vuist; daarnaast zwegen de uren polyfoon,
stemmingen stonden lijkbleek en werkeloos als juwelen
op 't trottoir verbeten na te denken over hun beurt
die ze verwachtten - overzag ik '…