2582 resultaten.
halverwege de nacht
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
1.303 nachtelijke lagen
die nog schemeren doorheen zijn zielensmart
hij schikt het zwijgen in ’t bleke ochtendlicht
onder de grimmige wolken op de ruit
verzamelt zinnen voor zijn stervende bruid
wanneer zij het uur volgt zonder morgenzicht
en in die stilte van lijdzame dromen
heeft hij zijn liefhebben nooit verzwegen
als was hij uit haar tere schoot…
VADERS HAND
poëzie
3.8 met 21 stemmen
3.687 De jongen roept: ‘ Dat heit geen nood,
Dat weet ik wel al lang;
Ik ben, zit ik op vaders schoot,
Voor niemendal niet bang.’
De vader kust de kleine klant
En zegt bij ’t hos, hos, hos:
‘ Vertrouwt gij maar op vaders hand;
Die laat zijn Kind nooit los.’…
Vogelvrij
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
627 Een schot! Een krijs!
Een fladderende val,
het roemloze einde van een vogel
die in het hoge blauwe ruim
nooit meer triomferen zal
door de vernielingskracht
van een zinloos moordende kogel.
Hoog, sierlijk, vrij.
Vogelvrij!…
Hoe alles verder zou moeten
gedicht
3.1 met 25 stemmen
10.549 Als er schot in de zaak komt
- wat je kunt voelen zonder iets te voelen, net als het naderen van de herfst -
wordt alles prettig overzichtelijk.
Geen bergen. Heuvels.
Niet winnen, niet verliezen.
Niet vriezen, niet dooien.
Bedaard glooien. Gloeien
vermijden. Vrouwelijke heuvels,
appels en ballen rimpelig laten worden in de herfstzon.…
Drieënveertig Lentes
netgedicht
2.3 met 58 stemmen
5.486 vleide je 'n tapijt neer van zacht fluweel
kwamen uiteindelijk groene stengels uit de grond
verschoten knoppen al gauw van kleur
speciaal voor deze feestavond
drieënveertig lentes geleden in maart
werd deze roze wolk geboren
vandaag is de dag waarop deze vis verjaart
geniet ik van vers geboren lentebloemen
overvloed aan stuifmeel in hun schoot…
Anselmus
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.151 broeder Anselmus begon
en mikte op het glas in lood
maar niet veel later toch gericht
op broeder Karel zijn gezicht
die lag te slapen als een bakvis
op de grens van half dood
maar ondertussen alles ving
wat hij met klappertanden sloot
En broeder Anselmus genoot
lachte zijn oude kaken rood
met elk salvo dat hij vuurde
en er monden vol mee schoot…
Maan
gedicht
2.0 met 47 stemmen
10.660 Ik speel bij mijn beide dochters op schoot.
Mijn moeder heft haar beide handen uit de dood.
---------------------------------------------
uit: 'Kijken naar de wolken', 1956.…
Schoothondje
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
930 het roofdier werd een trillende neuroot
een prooi voor rusteloze vrouwenhanden
soms gromt hij wat, ontbloot verward zijn tanden
maar meestal vindt hij vrede op haar schoot
ze maakt hem van geheimen deelgenoot
van smeulend vuur dat nimmer fel zou branden
de dromen die als wrakhout telkens strandden
al strelend wordt de trage tijd gedood…
In memoriam patris
poëzie
3.2 met 5 stemmen
1.262 O vader, die ik nimmer heb gekend,
Die in de schoot verzonken zijt der aarde,
Voordat ik werd geboren, toen de lent’
Wederom ontbloeide in Hollands weide en gaarde.
De zorgen, die mijn moeder sindsdien gaarde,
Zij raakte daar wel nimmer aan gewend,
Terwijl voorts ik haar leed en kommer baarde,
Hetgeen ik pas veel later heb erkend.…
Zuster
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
674 gaf ik u de zinnen
als spinnende kat in de schoot geworpen
uw stem verbonden met kloosterstilte
duwde mij in richtingen
welke buiten mij stonden
ik verzoop
in vrouwen die wuifden
als maagden in volle maannachten
ik blies de kaarsen uit
en nam hen tot mij als witte kruiken
daar ik achter hun ogen enkel u zocht
ik verbleef als toerist…
Oranje
poëzie
2.9 met 7 stemmen
2.740 Holland rijst met nieuwe moed
Uit de schoot der waat'ren!
Huppel vrolijk in het rond!
Daver Hollands vruchtbre grond!
Laat de vreugde schaat'ren!
Holland grijpt de wapens aan,
Om de vijand af te slaan;
Plant de leger vanen,
En het uitgetogen zwaard
Zal de fiere Leeuwstandaard
't Spoor der zege banen.…
impressie van het onzichtbare
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
678 niemand kijkt
vragend
wanneer ik nacht word
eenzaam val
uit de schoot van het licht
als was ik enkel een stem
waarvan waanzin zich
niet meer lost
het is wat het is
en geloven was nooit
een waarheid
slechts een ontbinden
van gedachten zonder
gezicht
waar wil je dat ik sterf
mij te grijpen leg,
vierhoofdig
in de onmacht
op lippen…
HOE DAN OOK EEN WONDER
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
800 Maria, Moeder Gods, Sterre der Zee
Gezegend zij uw wonderbare schoot
Die aan een wonderkind een groeiplek bood
Een schoolvoorbeeld, een heelmeester in spe
U was nog maagd en u had geen idee
Van zwangerschap, conceptie, van hoe groot
De impact zijn zou van zijn vroege dood
U was zo jong, het was dan ook een pre
Dat de timmerman u wilde huwen…
Twee vrouwen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
525 Het nieuwe leven in hun schoot
glanst als de morgen rozerood
en brengt de wereld licht.
Twee vrouwen vol van tederheid
bezingen wie hen heeft bevrijd,
Wie wonderen heeft verricht.
Voor de vierde Adventszondag…
DIRECTEUR
gedicht
4.0 met 11 stemmen
12.152 Er schoot een scherpte door mijn ingewanden,
omdat hij mij gevangen houden kan
zolang hij wil, want duizend wegen leiden
naar Rome, één verkeerd gekozen woord
staat nog dezelfde avond in 't rapport
en blijft bewaard tot aan het eind der tijden.
Onmacht en rechtloosheid ontbinden
de ziel, die langzaam onpersoonlijk wordt.…
Vrieskou
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
472 Vroeger woei de wind zo straf,
hadden we nog echte winters,
waar aangevroren spelden
op moeders schoot
werden weggewreven.
Snot pegelde aan neuzen,
terwijl de dapperen het
eerste ijs, onheilspellend
hoorden kraken
en of 't zou begeven.…
Kwelduivels
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
564 neemt u
DEZE mensen
echt mee
daar straten
volgesmeerd met
gladde zeep
schitterende diamanten
van de
Schepper glijden
uitrollen over
het wegdek
doodsbang op
weg naar
de arena
ja
eindigend met
verschrikkellijke kweluren
voor de
onrechtvaardige dood
ga innig
geliefde stier
naar de
eeuwige dierenhemel
op de
heilig Schoot…
Moeder van zonen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
590 Hoor de dragonders
de schreeuw van een arend
stil blijft de wereld
de zon voelt geen schuld
moeder van zonen
telt wanhopig de kinderen
waarvan eens warm
haar schoot was
met hun leven gevuld
krampachtig gevouwen
haar handen tot bedes
als brandende lava
de pijn in haar hart
gesluierde vrouw
moeder van zonen
stilt met haar tranen
de dorst…
Hoe te poseren
gedicht
5.0 met 1 stemmen
11.314 Zorg dat de servetten vleugels zijn en boten
voor ze op schoten liggen bij het morsen.
Moet iemand even doen alsof een hoed,
laat maar begaan.
Dan kruimels weg en kleren recht en voorsten
vooraan neergelegd, daarachter door de knieën,
daarachter staan. Lach zacht, vlucht niet,
kijk niemand aan.…
Elvis
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
596 Een kennis van mij wel, want die heeft zijn
huis in Memphis bezocht en hij stond ooit in
de kamer waar Elvis zichzelf om zeep hielp
en waar hij zijn televisie kapot schoot.
Elvis leed aan obesitas en hij was een
notoire drugsverslaafde.…
Paniek krijst stilte
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
520 zonder verbondenheid
het gif gist onderhuids
in wanen van de dag
uit losgeslagen menigten
vooraan het ergste tuig
zij rappen marsmuziek
uit oude oorlogsdozen
zwaaien vaandels met een
vage link aan lederhosen
angst regeert
orkestreert de wanhoop
in gebalde vuisten
en bebloede knuisten
de massa deist
deint weer uit als er
schoten…
nabijheid
gedicht
4.3 met 7 stemmen
7.337 Jij in mijn robuuste schoot,
een hevig moment van malse gratie.
Ga nu maar, onzegbaar kind,
ploeg akkers en lijd honger
laat je bijten door de noorderwind
maar schop de jakhals van je vege lijf.
Ga nu en word verteerd, er is geen weg terug.…
de einder nabij
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
561 als verlaten natuur
haar kille kim vertoont
dan verdwijnt hoop
en taant vaak innerlijk vuur
verte groeit onzichtbaar groot
stof verwordt tot koude steen
maar legt het in en uitademen
wel steeds meer bloot; dat
nabijheid het enige doel blijkt
en als je je ogen verder opent
valt vaak het ware gevoel in je schoot;
dat wat je nodig hebt…
Jij bent anders
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
439 Valken pakken geen schoeisel
voor hun nest, niet de slipper
die de farao in de schoot valt
.....Hij kijkt omhoog en iedereen
.....kijkt met hem mee
.....naar de valk in de lucht
Het moet een teken zijn
een opdracht uit de hemel
en de zoektocht begint
.....Het welzijn van heel de natie
.....staat op het spel, de vraag
.....is: vinden…
Vrijgesnoeid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
442 Hoe onze zaden wortel schoten,
maar ons geluk toch bitter werd.
Onze laatste jaren braken aan.
We leerden vallen en opstaan.
We leerden leven met de dag.
Bitterheid veranderde in liefde.
Wat pijnlijk leek bleef zoet.
Wat we gezaaid hadden zien we,
gelukkig weer, ontkiemen.…
Kavkas #2
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
399 Uit de buik van de boot
als beeld van onze Moeder
Aarde, die geboren is waar ze is
in de schoot van de hemel
boven de heilige bergen
die de eeuwigheid kussen
op de grens van ons bestaan
We trekken verder en geven namen
aan de wereld die we ontdekken
Tijd en ruimte omarmen ons…
Wij waren meteen thuis
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
429 er waren
altijd wel
vonkjes die
oversloegen
vlammetjes
die lieflijk
dansten op het
uitnodigend
ritme van blauw
gele warmte
zij vertelden
elkaar geen
verhalen maar
deelden hun
stralend comfort
wij schoven
wat dichter
naar elkaar
communiceerden
met handen en ogen
waar woorden
tekort schoten
omdat nieuwe
opwindende energie…
TERE KRIJG
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
884 Hij mag stervend, zijn hoofd in haar zachte schoot,
getroost, gesterkt, naar de Eeuwigheid gaan.…
In bloedverzachtende doortastendheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
456 En suizen deed ’t:
tekort schoten woorden na elkaar,
vervaarlijk opeenvolgend,
uit zijn comfortabele ruimte,
uit zijn sprekende mond
die verzuimde te pruimen
wat de wereld aanbood,
nooit echt inbond, doch
niet echt van zich afbeet.
De buit in de huidige zak,
-wie had dat ooit gedacht,
voor mogelijk geacht!…
Schim in het meer
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
316 In ’t schijnsel van de Schotse maan,
Waar mist de stille dieptes slaan,
Glijdt iets voorbij in het water zwart,
Een schim, een fluistering, een zachte vaart.
Het rimpelt licht op ’t duister meer,
Verhalen zweven, steeds meer en weer
Met ogen die nooit volledig zien,
Het geheim blijft veilig, tussen steen en misschien.…