3445 resultaten.
Extra tijd
netgedicht
3.2 met 29 stemmen
1.966 Een doelpunt kan wel vallen
winnend, gelijk of
verliezend zijn
De tijd tikt, komt erom
Niets kan het einde
nog uitstellen wat
zelfs het licht aan het eind
van de tunnel niet kan
Men heeft ruimte nodig
om afscheid te nemen
men kan niet tegen elkaar
blijven staan geplakt
Er wachten woorden en zinnen
de werkelijkheid moet…
Leven - Leven
hartenkreet
4.2 met 32 stemmen
1.990 Ik wil weer leven
mezelf ruimte geven
Eindelijk rust creëren
gevoelens evalueren
Ik wil goed denken
even flink bijtanken
Voelen wat ik nu wil
af die gekleurde bril
Ik wil gelukkig zijn
geen stress geen pijn
Geen onnodige tranen
niet hopen in wanen
Ik wil nu ontspannen
alle onrust verbannen
Energie niet meer verspillen
aan hoe anderen…
Berusting
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
2.073 de kamer was stil
van verdwenen gesprekken
de lucht ontwolkt
van gevallen regen
het pad onbegaan
door hen, die niet zoeken
de ruimte bleef leeg
maar het deerde niet meer.…
dood in een voortvluchtig rood
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.002 ik ga vandaag
de lucht inpakken
wolken, blauw, de regen
ik kan er niet meer tegen
gewoon in zinnen
buien om mee te beginnen
witte wolken schrijf ik af
grijze moeten zich nog legen
blauw stop ik in beelden
ondoorzichtig door de kou
de ondergaande zon gaat
dood in een voortvluchtig rood
dan komt er ruimte in het zwart
dat op zal lossen…
Ik sloot mijn ogen en was in
gedicht
3.5 met 21 stemmen
10.910 Ik sloot mijn ogen en was in
een donker bos, zodat ik ze
weer kon openen; de rechte
stammen stonden ordelijk en
los, het loof was zwaar en hing tot
op gelijke hoogte, de kruinen
grepen op gesloten wijze
in elkaar en het was er vochtig
en verademend; een ruimte
waar ik mijn ziel bevrijden kon
uit het on-eigene en wat haar
inspon en verstikte…
Vuur in de nacht
netgedicht
4.6 met 12 stemmen
998 Baart de eeuwige ruimte wijsheid
waar nieuwe woorden beelden
scheppen en waar inspiratie
zich tentoonstelt.
Het zal het laatste kwartier zijn.…
Als je een landschap was waar ik doorheen kon lopen
gedicht
3.3 met 368 stemmen
89.440 Maar 't meeste lijk je op de grote lucht erboven,
waar ruimte is voor buien licht en donkre wolken
en op de vrije wind daartussen,
die in mijn haren woelt en mijn gezicht met kussen
bedekt, zonder te vragen, zonder te beloven.
------------------------------------------------
uit: 'Vergezichten en gezichten' (1975).…
een vluchtige damp
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
804 ik snuif de vochtige damp
opstijgend uit het natte gras
het vult mijn longen en aders
zoals nieuw leven ruikt
zoals aldoor het prille was
het geurt mijn dromen vol
van ruimte en lucht
het geeft mij vleugels
laat het zware gaan
het schept een nieuwe vrucht
zo voel ik even
aan de schepping
word gewaar
van het onbestemde
dat zeker…
iets over niets en iets
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
805 een woord vermoord
een zin vergaat
het verhaal staakt
er is geen regel
die overleeft
deze leegte is gemaakt
voor dromen, visioenen
hoe je het beleeft
en de illusie doorzeeft
een hoofdstuk zonder hoofd
onzichtbare punten
mijn pennenvuur uitgedoofd
de gevulde leegte
vol van niets
ruim van ruimte
vol van gedachten
over iets…
STATUS QUO
netgedicht
1.6 met 7 stemmen
797 Kunnen in een ruimte werelden
zo verschillen dat er sprake is van
opruiming of ruimtegebrek?
Ruim nadat de bel was gegaan,
leek alles nog mogelijk:
een winkel vol boeken,
twee filosoferende klanten,
het meisje op de sofa.…
Gekooid
netgedicht
2.9 met 13 stemmen
1.941 Getemd, gekooid
Gevangen achter medicijnen
De kop nog goed
Het lijf beperkt
De ruimte die ik heb
De hindernissen die je steeds weer merkt
Getemd, berooid
Beperkt in het verlangen
De kop nog goed
Maar in de geest gevangen
voel ik de verandering
Draait alles slechts één richting op
met droeve melodie
waarin ik mijzelf vervagen zie…
in clubverband
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.994 hier is het goed tussen collega -
stervenden waar niet meer
om de hete brij heen wordt gedraaid
enkel gezegd hoe ze te eten
de comfortabele ruimte is groot
- een meevaller -
want hoeveel plaats heeft sterven eigenlijk nodig
als aanloop naar mijn malse weide
- mals is wel een vereiste -
in dit groene kader
iedereen die hier komt is dus…
verkeerd verloren
netgedicht
4.6 met 39 stemmen
1.686 Een vriend die mij pas ontvlood
Hoort nog lang niet in de dood
Hij was een aardig heel goed mens
Kende bij iedereen zijn grens
Toch moest hij dapper gaan sterven
Zodat anderen zijn ruimte erven
Zo gaat het leven immers door
Al stelt mij deze heengang zwaar teloor
Want liever had ik dat men de echte bozen
Naar eer en geweten juist eerder…
zoete bloemen
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.908 Liggend onder de bomen
van wilgenteen
en zoete bloemen en
bewierookte ruimten
die van Maria spreken?
die in jou de vonk van
verlangen heeft gelegd?
gaan we dan samen
in de boot van verlangen
door stromen en watervallen
op zoek naar onszelve?
in zoete geuren en
ontmaskerde gezichten?
in vrije geluiden en
geopende armen?…
verkeerd been
hartenkreet
4.0 met 23 stemmen
3.213 licht
en geluid dat van buiten komt
snuit langdurig haar neus
trompettert luid in de nieuwe dag
zij gaapt als ze voor de spiegel staat
vindt haar borsten te groot, te zacht
besluit de wereld op te blazen
met de middelen uit haar make-up tas
trekt daarbij een explosief gelaat:
hoed u medemens voor ik u genadeloos
van deze wereldbol de ruimte…
De dag deelt prima open
hartenkreet
2.5 met 17 stemmen
1.984 wat jij van mij weg liet
in draaiende seizoenen
van het levenspad
dat verraste mij nog het meest
jij ging weg in stappen verder
voorbij muren/deuren
toch blijven er raakvlakken bestaan
tussen jou en mij
biedt deze ruimte duidelijkheid
is dit niet het einde
het pad loopt alsmaar verder
de dag deelt prima open
als je ‘s morgens wakker…
in het begin
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
574 soms als de nacht fluistert
in ’t duister aarzelt
worstelt met het licht
de zon verduistert
staan maan en sterren stil
en wachten tot het woord
de ruimte klieft in echo’s
duizendvoudig verder verder
oude verhalen ontwakend
dreunend van ver en van toen
en van heel dichtbij nu
in dit ene tijdloze moment
horen de eb en vloed de dag…
Jij die mijn diepte hebt gekend
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
860 als het oude blad in de rivier
dat na een plotselinge storm
weer ongenood naar boven drijft
zo drijven zinnen door mijn hoofd
ze haken vast en maken
nog geen ruimte
geen licht om helder
zin te geven aan de tijd
*
ik twijfel of het ooit zal lukken
het oude eerst te laten zinken
zo zonder hulp van jou
jij die mijn diepte hebt gekend…
De twijfel zegt,
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
460 ijzer,
hout doordrenkt met
schuimend bier, verlichting
van het spongat, vanwaar ik kijk,
waaruit jij alleen kan tappen,
waarover een vooroordeel rust,
de twijfel zegt, dat alleen de
overgave telt in een moment
van gelaafd vertier, om dan de
grappen te verleggen, en met
je lippen van een halfvol vat
zal nippen, in die ontstane
ruimte…
Het komt vanzelf
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.090 Het zou zelfs mogen regenen
op het zolderraam
lege ruimte vol met liefde.
Je hart is open maar verward
jouw rust in onrust
omdat het van binnen waait.
Geen woorden of zinnen
bedruipen wat op je maag ligt
en nee, het is niet zuur.
Je ademt nu even heel diep in
en blaast het net zo langzaam uit
dat je ligt, en je ogen sluit.…
Michael Angelo' s Pieta
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
612 De plooien in je gewaad
maken je schoot groot
ruimte geef je volop
aan wat in je armen ligt
de plek waar jij snikkend
schonk zijn lieve leven
is ook de plek
waar hij nu rust
na deze gruweldaad
nu jij hem kust
in diepe eenzaamheid
zie ik aan je gezicht
zo jong zo mooi
zijn leven was maar even
het marmer lijkt zo hard
maar dat is buiten…
voor de dood of het leven
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
3.984 Voortgekomen uit jouw schoot,
zo zacht en zo geborgen
Als kind op diezelfde schoot,
luisterend naar je lieve stem
over Donald of Pietje Bell
Erin vluchtend voor de dood
of het leven of mijn angst
Altijd had jij ruimte in je over
voor mij waar ik veilig was
In jou kon ik krachten kweken
Door alle rollen die je speelde,
van Zwarte Piet…
Gevecht tegen het zwart
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
560 Licht schept ruimte
om te overleven
maar toch overwint
het duisterzoeken
rijkelijk te vaak
zwart vreet het wit
wit knabbelt slechts
wat randjes zwart
donker lokt nuances
laat ze verdwalen
spoorloos verdwijnen
in schaduwmoeras
waar de zon slechts
met donkere blik
kan vegeteren
de dag verkort
tot nacht
nog levend springen
gesprokkelde…
biergedachten.
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
587 de zee ruimt m'n gedachtes
op, maakt er sop, schuim van.
ik blijf verbaasd achter op 't
strand in een boot vol kogel-
gaten, zeewier op de randen.
laat ik deze droom verlaten,
denk ik. Maar dat is niet ge-
noeg. Eerst nog even naar de
kroeg. In m'n slaap kan alles.
ik sla acht bier achterover
en ga dan zó over de kop!…
Smaak van pijn
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
527 Wat vrij leven is voor mensen,
wat lucht en ruimte voor de vogels is
bestaat zich daarin vrij te wensen en
wat de oceaan is voor iedere vis, vergaat
in gesproken woorden, resoneert in
stemmen die voorgoed gebroken zijn
na al dat bloed dat is vergoten, smaakt
de verworvenheid naar pijn, blijft de deksel
op de beerput, of komt hij er vanaf, zonder…
Drempelloos is de entree
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
622 ik heb het huis gebouwd
gefundeerd op onze liefde
mag ik je rondleiden mijn bruid
drempelloos is de entree
overweldigend het licht in
ruimte om te groeien voor ons twee
ik heb je hand gepakt
samen op de trap naar boven
woordloos straalden zacht je ogen
het uitzicht bracht
de wereld dichterbij opende
meer vrijheid tussen jou en mij…
Trawant
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
466 Inspiratie gloort aan de horizon
glooit licht schommelend
van dal naar piek
soms ongekend de hoogte in
daar soms zwevend termiek
soms peinzend zoekend
naar een anker
dan weer soepel glijdend
op het wit van de sneeuw
bewegend van de bocht naar idee
en vice versa
soms ook zoekend daar
naar die enorme ruimte
daar in dat hooggebergte…
IEDERE OMWENTELING
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
968 Iedere omwenteling brengt me dichter bij jou
het tijdsbegrip ben ik al kwijt
voorgekauwde zinnen ga ik niet uitleggen
met jouw doortastendheid
kom je er wel degelijk
toch zit er een maar aan
in de ruimte van het verstand
ontstaan er leemten
waar de liefde een bijzondere plaats inneemt
dit komt alleen aan de orde
als rechtlijnigheid vakmanschap…
Op dwars gelegde latten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
483 uitzicht geven
een grote tuin vol leven
vloeren blinken
van generaties stappen
op dwars gelegde latten
in lichte plekken
op behang groeit de
familiestamboom al zo lang
de trap is sleets
kreunt en steunt
de tijd uit het verleden
op zolder galmt
nog steeds plezier na
kinderlijke nachtgebeden
heb het huis gezien
is er nog ruimte…
Cathy, hartenkreet 33148
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
558 Vormen verbleken,
je wilde vrouw eist ruimte!
klim uit je harnas.
Kleurrijke mannen
zullen je hart verwarmen,
maar eerst zelfliefde.
Aanbid de zesster,
maar begin nú met aarden!
of je raakt verstikt.…