5930 resultaten.
Stukjes zien sterven
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
435 ik heb al
te veel stukjes
zien sterven
te snel
omdat er in
de laatste
ademfase
geen adequate
hulp meer was
niet om de
processen
te keren maar
om de pijn van
het flamberen
van leven te
nivelleren het
gaan dragelijk
te houden
zacht is de
troost van het
samen lijden
in een strijd die
al verloren was
maar die de
conceptie van…
De tijd flirt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
622 Haar lentewereld
een te kort seizoen
raakte verloren
in zomerleven.
Tijden in elkaar vloeiend
meanderden tot het NU.
Gebundeld verleden
verpakt in dat hoopje heden.
Tijd flirt met het leven.…
Te veel alleen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
338 Alleen, alleen, men is te veel alleen
en verdoet zijn tijd
verlangend, ik wil
geen passerende mensen
geen saaie wederwaardigheden
geen dagelijkse nutteloosheid
maar belangstelling
voor mijn bestaan, voor mij
Ja, ik wil
leven, liefhebben
en zorgen en doorgeven
wat niet
verloren zou moeten gaan
Ja, dat zou moeten
Maar er moet niets…
Onmogelijke taak
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
267 Ondanks verzet met hand en tand,
Verloor hij zijn verstand.
Hij kwijnt nu weg in ’n gesticht,
Waar niets hem tot iets verplicht,
Zich onbewust er is aangericht,
Vroeger is bij hem gans uit zicht.…
Wat het betekent
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
178 De bosuil verscheurde
de kermende kuikens
van de torenvalk om ze
snel op te vreten
De harteloze hermelijn
beet bliksemsnel alle jongen
door om ze daarna
een voor een te verslinden
De graspieper
verloor zijn kroost aan
een brutale boommarter
de dichter voelde
de oneindige droefheid
van wat het soms betekent
om mens te zijn…
Angústia
poëzie
3.9 met 21 stemmen
3.957 Zo zocht ik om te vergeten
Dat ik alles verloor om een vrouw;
Maar waar hij ook door haar schijnt bezeten,
Word ik toch weer gedompeld in rouw.…
Breda
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.209 Het Venijn
De Andrieskruisen wapperen in karmijn over de stad
de oude haven huilt, rilt nog van haar verloren water
een waterpoort toont geschiedenis, bewaart voor later
haar kloeke mannen, als vent uit Breda, dan had je wat
stad van koepel en kerk, huis van geel en zwart
de Heren van Breda huizen nog altijd in hun burcht
van geadeld bloed…
Bidstoelde in de refter
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
800 ik was een wereldheer
mijn kruin nog vol behaard
nu ben ik broeder maar
draag als enige geen baard
verloor mezelf in
starend volgen van de bogen
die welfden tot het dak
vlak bij des herens hoogte
bidstoelde in de refter
die te koud voor woorden was
chambrette achter een gordijn
dat alle privacy verloren gaf
ijsde bij de koude kranenrij…
Bovenal
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
895 Onbezonnen in een waas van naïviteit
Vol van verroering raakte ik mezelf kwijt
Stukje bij beetje gaf ik mezelf aan jou
Vervuld van liefde en bovenal trouw
Mijn kwetsbaarheid getoond zoals nooit tevoren
Innige warmte, tederheid ik was in jou verloren
De passie vurig en vragend om meer
Het pijnlijke afscheid telkens weer
Het emotiespel fel…
Opvoeding
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
2.226 presteren
want ieder kind wil immers toch
zijn bestaansrecht niet negeren
Mijn gevoel mocht er niet zijn
geplaagd door vernedering, was ik radeloos,
maar voor de buitenwereld een schone schijn
inwendig gekrenkt, kwetsbaar en broos
Vragend om liefde en aandacht
zoekend naar begrip en genegenheid
worstelend met de onmacht
steeds weer een verloren…
Felle licht
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
551 En als ik dan de heenweg
ben verloren,
ben ik dan niet zondermeer
mijn doel ook
uit het oog verloren?
Ik wapper mij met mijn agenda
wat frisse lucht in het gezicht
en zie nog door de zonnewering:
licht. Fel licht.…
De dichter en ik
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
476 laten gaan
Niet uit mijn diep verkrampte noden
Of om mijn vijanden te slaan
Ik dicht omdat er geen ander is
Dan de Dichter, in wie ik mij herken
Niet omdat hij zo schrander is
Verslagen, leunend op zijn pen
Ik dicht niet uit een groot vertrouwen
In de schone muze, mij toegezind
Niet om mijn oeuvre uit te bouwen
Of heimwee naar het verloren…
Arrogant en dominant
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
937 De aristocraat verloor zijn magie
bij de geboorte van mijn fantasie.
In mijn geest staan vrouwen op: beheerst,
sterk en stevig bestaan wij op de barricade!
Geen enkel ideaal ging verloren,
voor in nieuwe samenlevingsvormen.
Er zouden andere normen komen;
ja, na vele pijnlijke stormen.…
Zo, zo troosteloos
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
595 Verloren zit hij daar, in zichzelf gekeerd
van god en iedereen verlaten, wat oh wat
deed hij toch verkeerd?
Geen mens kijkt nog naar hem om, ook wordt
hij niet begroet,
je zou meelij met hem krijgen, maar juist dat
moet niet.…
De poëzie van 't leven
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
572 Mijn ziel danst op het ritme van de pijn,
Verloren liefdes, het moest zo zijn.
De inkt vloeit rijkelijk uit mijn pen,
Schrijvend, scheppend, weer levend, hoe ik nu ben.
In de gedichten vind ik mijn thuis, mijn bestaan,
Een plek om te schuilen, om nooit meer weg te gaan.…
Naakt en alleen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
157 is er een ooit in het heden
het oude missen knaagt aan nieuwe liederen
de weemoed blijft de harde rust ontwrichten
misschien mag jij weer vrolijk buiten dansen
met dichtersvolk in verre vreemde landen
bevrijd van knellende en zware banden
krijgt jouw verloren charme nieuwe kansen.…
Zij wordt
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
155 Ik werd toen ik mij verloor.
Ik ben omdat ik verloor.
Ik word omdat niets blijft.
Ik was zonder te weten.
Ik ben zonder te begrijpen.
Ik word zonder aan te komen.
Ik was wat mij droeg.
Ik werd wat mij brak.
Ik ben wat bleef.
Ik word wat nog ontbreekt.
Ik was de vraag.
Ik werd het zoeken.
Ik ben het antwoord dat blijft veranderen.…
Grijze asfaltzee
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
199 Neonlicht flikkert in een vette plas
blauw baken voor een verloren ziel
de tramlijnen snijden door de stad
ijzer op ijzer snerpt in de kou
de vroege ochtend breekt aan
en dromen worden uitgespuugd
Op de hoek staat een man met lege handen
hij praat zacht tegen een lantaarnpaal
deelt zijn dronken wijsheid met het kille licht
steegjes ruiken…
Martinitoren
poëzie
3.2 met 16 stemmen
2.590 Rondom zijn voet een rosse schijn,
Waardoor de regendruppels stoven
En zwaar en traag daarboven
Het zwart geheim
Der stijging in de donkerten verloren
Tot waar, een vuren knop,
De lichte top
Dreef op de hoge duisternis. –
Ontzaglijk in zijn vreemde luister is
Het wezen van de nachtelijke toren.…
Ruim over de helft
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
4.199 Mijn leeftijd verraadt
Een onbemiddelbare crisis
Ik solliciteer mezelf naar
De uitkering die ik verdien
Men zegt dat arbeid adelt
Maar ik ben opgezadeld met de vraag
Naar reeds lang verloren jeugd
Werken is een deugd, dat wil ik graag
Maar ja, deze meneer wil wel
En krijgt geen enkele kans,
Vijftig-plus krijgt een Judaskus.…
Stille bomen
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
903 Ik draag de eenzaamheid naar een bos,
vochtige bladeren in mijn hand,
geurend naar een verloren land.
Langzaam praat ik
tegen zwijgzame bomen,
ik vertel hen
een eeuwenoud verhaal.
Heel bewust haal ik adem
en voel in het ruwhout
van mijn lichaam
oude tranen,
van schors ontdaan…
Een laatste zucht
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
987 Huiverend opkijkend
Dicht bij de dood
Snakkend naar een laatste woord
Zachtjes stervend
Verloren als mens
Delvend naar een laatste wens
Stokkend ademend
Gevangen in een gedicht
Raspend naar een laatste evenwicht
Angstig zwijgend
Vergeten in de tijd
Vergruisd naar een laatste waarheid…
Poging
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.130 keer op keer
geen contact
nogmaals weer
verloren
nogmaals weer
onderga ik
ook weer deze keer
wat ik niet wil
ook weer deze keer
huil en schreeuw ik
dat ik ... niet weer
laat me met rust
niet weer ....
machteloos roep ik
stoppen deze keer !…
ik lief jou
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
927 stratenlang
deint zich verlangen
nooit eindigend
voor mij uit
ik lief jou
van binnen naar buiten
kan nooit meer vergeten
vervulling verloren in verten
van horizonten verkort
jou nabijheid tot niets
zon!
secondelang herinner ik mij
warmte van een huid
zij versmelt met mij
een deur opent zich
en ik ben in ’t wij.…
Je armen
hartenkreet
3.2 met 34 stemmen
4.612 Je armen om me heen
Ik denk laat me los
Maar voel me tegelijkertijd zo verloren
Ik kan niks meer
We zitten daar maar
Geen idee van tijd
Wat we wel weten is..
Dat we elkaar nooit meer loslaten
Voor eeuwig bij elkaar
We hebben misschien twee harten
Maar ze kloppen als één!…
Morgen zal ik huilen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.124 Met gisteren als verleden tijd
die ik door elke nieuwe dag verving
roert mij geen wroeging meer, noch spijt
om alles wat verloren ging
in nevelen der vergetelheid.
De hoogtepunten en 't verdriet
bewaar ik zonder om te zien;
en ligt er niets meer in 't verschiet,
dan huil ik morgen misschien,
maar vandaag nog even niet.…
dit moment
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.266 mijn hand kruist
de vier windstreken
terwijl mijn
stramme benen
op de versleten plank
pijnlijk wenen
de ogen
verstard gericht
op een beeld
van verbeelding
aan wie ik mijn
verloren hoop
met droge tranen
schenk
de geur van een
gedoofde kaars
is als balsem
voor mijn pijn
in dit moment
van alleen zijn…
Nooit zal ik vergeten
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
746 Nooit zal ik vergeten
De lege straten in de wijk
We durfden het niet te geloven
Dat was onze grote fout
Nooit zal ik vergeten
De dag dat ik jullie heb verlaten
De keuze die ik heb gemaakt
Ik was nog niet zo oud
Nooit zal ik vergeten
De oorlog die alles vernietigde
De zwarte en verloren harten
Van degene van wie ik houd…
Alleen voor jou
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.440 Er klonk een lied
Vreemd maar mooi
Gezongen alleen voor jou
Arabesken van een verloren wereld
Bloemen in de nacht
Engel in aquamarijn,
bloeiende roos
vergeet het licht niet
warmer
zoeter
dan duizend honingbronnen
Vergeet het water niet,
helderder
verdroomder
dan de meren van je ziel…
KOMPAS
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.291 Ik liep averij op
terwijl
ik dacht
in veilige haven te zijn
Woorden met
orkaankracht
dringen door mijn
wanden
Als woeste wind
komt de haat
binnen
De utopie verloren
Het zuigt mij
de kolkende massa
van verbetenheid in
Geen rust
of
hogerwal
Ik koers
door onbekende werveling
Zoekend naar
een
thuishaven…