1980 resultaten.
Onze Ardennen
netgedicht
1.2 met 6 stemmen
621 Heerlijk genieten met alle zin-
tuigen in een omgeving waar ik dwaal door
dalen en heuvels, meren en rivieren, rotsen en stenen maar
ook ongerepte plekjes om tot rust te komen, een idyllisch gelegen dorpje nabij.…
Langs de ladder naar beneden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
454 ooit mijn
Bestaan was -
Op de plek waar
Mijn leven zich
Gescheurd en gevlekt
Op een ordeloze bult
Heeft neer gevleid
Ontwaar ik een lange
Houten trap die naar
De diepte leidt -
Mateloze diepte
Die misschien wel
De dood kan zijn,
Of anders een nieuw
Leven na mijn
Vorige, dat zojuist
Is afgelopen -
Voorzichtig daal…
De kleine Mens
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
720 De kleine mens op een grotere aarde,
Die gevangen is in de hoogmoed van het getal;
Zal zich afvragen op een morgen,
waarom de bergen zo hoog zijn rond zijn dal.
De vogels en de bloemen
En het beestenspul zonder mensenverstand.
De kleine mens weet zich opnieuw omvangen
Door een ruimere wereld die hij zo talrijk bemant.…
Aan mijn wandelvriendin
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.149 En dan na aankomst
in de bergen en regen
naar het einde lopend
van een kaal dal
terug langs een helling
op een schapenspoor.
De passen en angst die je overstak,
op keien die groen-blauw blonken,
beekjes, niemandsland
uren in het stenige,
kreet van een vogel,
contouren kammen, een waterval.…
In alle vroegte
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
426 Uit diepere dalen en krochten is hij vast ooit opgestaan
om in alles weer met gedachten in redelijk evenwicht
in het ochtendgloren onverplicht zijn mannetje te staan
wetend :" de zonnestrepen dansen al het leven is een bal."…
Levens-etaleur!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
556 lachen
ze lachen je nog net niet uit
maar denken ach die Jan Jacob
hij wist het aardig te verpakken
maar de inhoud staat uiteindelijk
zo ver van mij, van ons, allemaal af
maar wat ze pakken kunnen, pakken ze
Die constatering pak ik niet van ze af
laat graag de anderen daarmee leven
laat alle aardige afscheidswoorden
over me komen, maar ze dalen…
Ik ben niet stil geweest
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
555 ik ben vergeten stil te zijn
toen heel dit land
haar eigen verleden verzweeg
nu dalen mijn gedachten
neer aan de voet
van onderdrukking
wat is er nu veranderd, in Groningen
zijn de kraters de flaters van hen
die nimmer zullen zwijgen, gescheurde
stenen zijn als wegwijzers genummerd
naar het kansspel met slechts verliezers
zelfs heerst…
Nachtelijke Woestijntocht
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
988 Dagen en nachten ging ik door
het ondoordringbare zwart
van mijn rouwend hart…
geen streepje licht
geen vonkje hoop
geen greintje verlangen
Het dal van de dood
Waar alleen angsten en tranen
mijn metgezel waren
op die nachtelijke woestijntocht
waar schimmen dwaalden
die me deden huiveren
en ineenkrimpen van schrik
en mij isoleerden…
Sardinië
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
497 Diepgroene dalen met loofrijke hoven
Wormstekige rotsen verminkt onbewogen
Stenen verspreid als een hellingguirlande
Geossificeerde vulkaancontrabande
Verbrokkelde huizen, misplaatst welgelegen
Onwrikbaar vergaan langs de bochtige wegen
Rietzomen, kruid, vermiljoen emballage
Tressen van plastic als zandsteenbandage
Bronzen mensen…
Jij bent
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
529 ik wil lachen, praten en zoenen
De ogen waardoor ik naar mijzelf leerde kijken
Jij bent de zon die warmt, brandt, mijn leven kleurt
De regen, die mij laat voelen en doet groeien
Jij bent de wind die blaast in mijn kleine zeilen
De muziek waardoor ik wil zingen en kan dansen
Jij bent de berg die door de wolken naar de hemel reikt
Het dal…
Cucina nomade
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.199 '
"Mijn teerbeminde jonge god, Adonis
beminnelijke hartbreker,
mijn lief
ook vader Zeus was ooit mijn hartedief
hij weet dat eros' liefde
ongewoon is
ik ben een amorzoekende najade
een nereïde, dochter van de zee
van buiten lijk ik op kalliope
draag schoonheid in de godenogen mee
in berg en dal zien zij een oreade
geliefd en…
MOLENKOREN (tijdigheid van het weten)
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
288 De mijmer verstijft:
de regen blijft,
zolang het duurt,
in vlagen dalen
van onzekere wind
in onstuimige vaart
die onrust baart;
achter dat onheil
der wichelaarsgoden,
de lachende derden
zonder mensengeboden,
verblijven in vaste beelden
de sterren,
zoals de tijdigheid
van het weten
beklijft.…
Herfsttranen
netgedicht
1.4 met 8 stemmen
447 Ze dalen neer op
mos, in stilte die niet koud is maar vol van berusting, als
een zacht gebaar van afscheid dat niets vraagt, alleen terugkeert naar het licht.
Ik zie hoe één druppel op
de hoed van een paddenstoel blijft liggen.…
Op brakke grond
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
105 doorheen de jaren weet hij wijsheid te vergaren
en dat al stapelend op dat ene stukje brakke grond;
ja, tegenover mij zit een bijzonder mens
die pieken en dalen aan elkander weet te verklaren
.…
Psalm 23
poëzie
3.6 met 29 stemmen
9.078 Al gaat mijn weg
langs een donker dal,
ik vrees geen gevaar,
want u bent bij mij,
uw stok en uw staf,
zij geven mij moed.
5. U nodigt mij aan tafel
voor het oog van de vijand,
u zalft mijn hoofd met olie,
mijn beker vloeit over.
6.…
DE MANESCHIJN IN 'T BOS
poëzie
3.2 met 5 stemmen
1.579 Zij hipplen, tripplen op en neer,
En schommlen in het blad;
Zij dalen langs de stammen af
En dartlen op mijn pad,
Als of ze in mengeling van lichten,
Hun dartle rondedans verrichten.…
Psychische Natuurramp
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.891 De onzichtbare dam houdt het niet meer tegen
alle beheersing is nu kwijt
weg gespoeld met de regen
die vanuit mijn ogen een spoor slijt
Deze kolkende rivier verandert in een waterval
als hij de rand van mijn kin bereikt
het verdriet klettert in een dal
alwaar ook de tweede dam bezwijkt
Het hele lijf in paniek, de nood toestand van kracht…
zonneleen 14 en 15
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.137 absconditus (de verborgene)
begeerte heeft mij aangeraakt
weerbarstig desolaat gemaakt
men zoekt de duinen af de dalen
wordt ooit dit monnikswerk gestaakt?…
Nieuw leven
netgedicht
3.5 met 23 stemmen
4.896 Gedijen in getijden
Door het tikken van de sikkel
Wiegend door haar rijs en dalen
Omringd door klotsend gulg
Alle kennis losgelaten
Geketend aan het nieuw
Drachtig onderdeel
In een nieuw bestaan
Door zintuigen gevangen
Gebonden door verlangen
Zonder weet van weten
Wat geweten is en wordt
Zinderend vertraagd geluid
Doet horen voelen…
Adem van de Hemel
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
1.121 En zoek in de verste verten een rustpunt
Daar waar de hemel rust op haar bogen
Machtig staan bergen aan het einder
Leunend tegen reusachtige wolken
Op de loden bodem van de tijd
Mijn land zo stil en wijd
Wachtend op de sluier
Waarmee de nacht hen dekken zal
Ver gaat mijn blik, ver over de wolken
Uitziend naar de wind die daagt uit het dal…
Bekoring
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.244 binnendringt
Jouw neusvleugels van was
Zijn fraai uitgesneden
Uitgestald achter beduimeld glas
In een muffe zaal
Waar ik gluur naar hun trilling
Jouw vingers kruipen als kevers
Onder mijn broekspijpen
Verhit in eigen zweet
Gesmolten in de tropen
Het kriebelt
Als een bange vlinder
In de kom van mijn hand
Jouw bekken is een donzig dal…
Portret van een najade
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
134 "Mijn teerbeminde kunstenaar, Adonis
beminnelijke hartbreker, mijn lief
ook vader Zeus was ooit mijn hartedief
hij weet dat eros' manie ongewoon is
ook als een amorzoekende najade
een nereïde, dochter van de zee
lijk ik van buiten op Kalliope
draag schoonheid in mijn groene
ogen mee
ziet men in berg en dal een oreade
verliefd als Echo…
Het vaderland
poëzie
3.6 met 22 stemmen
5.303 'k Haat evenwel geen ander land,
Dat waar een blijk van onverstand;
Op zee, te land, op berg, in dal,
Veel goeds - men vindt het overal;
Maar hen, die 'k van mijn jonkheid ken,
Hen, wien 'k mijn welzijn schuldig ben,
De grond waarop ik dankend kniel,
Schenk ik vóór alles hart en ziel.…
lieve dochter
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
2.322 zoiets
Een schilderij wil ik
nog voor je maken
met daarop de dingen
die van belang zijn
voor mij en voor jou
hoe je begon
met blokfluit en violen
over verhaaltjes
die ik jou vertelde
omdat lieve dochter
ik veel van je hou
Wat zou ik nog graag
iets moois willen zingen
met jou op piano of accordeon
een lied over mensen
en bergen of dalen…
DE WINTERREUS
poëzie
3.9 met 7 stemmen
2.719 Zo schrijdt hij over berg en dal
Heel langzaam en heel stil;
En waar hij komt en ademhaalt,
Wordt alles dor en kil.
Zo heerst hij maanden lang, tot dat
De jonge Lente opdaagt,
En hem voor haar zonneschicht
Weer naar het Noorden jaagt.…
DE TAVEERNE
poëzie
3.8 met 4 stemmen
2.471 Als smeltend zilver vloeien
de golven van de oude Rijn,
der bergen toppen gloeien
in purperrode avondschijn;
in ‘t dal wel verre beneden,
klinkt stil weemoedig het knapenlied,
en diepe, statige vrede
wiegt zwijgend over het blauw verschiet...…
Hoogtepunt
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
3.303 Een zoen wordt beëindigd
Langzaam begin je te dalen
Je laat niets aan de verbeelding over
Ik doe mijn best om adem te halen.
Met alle passie bemin je me
Je hand verdwijnt richting mijn buik
Ik geniet eindeloos
Terwijl ik al mijn energie verbruik.…
mijn zus ging op skiën
hartenkreet
2.2 met 18 stemmen
3.469 echt paar
met de hele wereld in ons vizier
staan wij nochtans lief particulier
toen zij vertrok zo zei hij
vertrok zij op caractère
meer vliegend dan glijdend
een stipje snelde toen al
steeds stiller lijdend
naar zij hem later zei
reeds ruim voor haar val
vele verdiepingen lager
kwam zij tegen een witte rand
half hard op weg naar het dal…
Michelbach
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.256 Michelbach,
idyllisch als geen één…
je bent een zeldzame parel,
Michelbach,
in een dal verpakt,
met tatoo’s van ’t verleden…
hier kan ik staan waar ik wil,
kan ik doen wat me zint,
niemand kan me storen…
hier kan ik zijn wie ik ben,
als een den in de wind,
op een bedje van varens…
Michelbach,
idyllisch als voorheen,
met je eenzame…
In 't dorpje Deudesfeld...
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
2.078 Een dorpje, sluimert in het dal,
maar eens, was ’t vuur en vlam
Een vreedzaam landschap, stil en puur,
maar eens, was ’t boem, boem, boem!…