1774 resultaten.
LIED DER IERSE LANDVERHUIZERS
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.164 .'
'Wij zelven keren nimmer weer,
Wij zelven zoeken goud noch eer,
Slechts brood en straks een graf;
Ons hart vergeet Groen Erin niet,
Wij eren 't nog in zang en lied;
De kindren horen 't af.'
'Die kindren, thans nog zwak en klein,
Die zullen eenmaal krachtig zijn
Aan gindse zij van 't meir;
Een fors geslacht vol geest en moed,…
Het verzonken eiland
poëzie
5.0 met 2 stemmen
3.646 Alleen wat drijvend hout en ook
een jammerlijk-verdronken dier,
zwermende vogels, over 't graf
hun krijsen en hun hees getier.
Hij werd weerom - zo zegt 't verhaal -
een ziel die zwierf van kust naar kust,
een mens ten dode toe vermoeid,
vervreemd van vrede en rust.
Maar welke vloed - en dan waarom?…
Alledaags
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
752 glorieert
Pindakaas popelt
Jan de Hoop groet
De mok kleurt
Een hond blaft
Een man groet
Als altijd
Mogguh
Een klap valt
Een steen vliegt
Een vrouw kermt
Een gedachte sluit
Een lampje gaat uit
Dag en dauw lacht
Groen is rechtdoor
Snelbinder gespannen
Een student protesteert
Is dwars
Graaft vervolgens voor de kogel
Zijn eigen graf…
Mijn moeder
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
1.030 Ik snakte naar adem en ik weende diep,
dieper dan zijn graf in de natuur.
Mijn oudste broer wreef over mijn rug.
Ik ging met mijn moeder naar de binnenstad
van Assen en zij paste een jas en trui van
beide bijna 400 euro. Ze weet soms van
gekkigheid en verdriet uit gemis niet wat
ze moet doen om die leemte te vullen.…
Verlangen naar eeuwigheid
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.035 Als niets ons verder uitzicht gaf,
Dan ’t vroeg of laat ontsloten graf,
Waartoe dan ons ontwaken
Uit stof, dat stil, bewustloos sliep?
Wat wrede stem dan, die ons riep,
Om luttel vreugd te smaken,
Gekocht voor moeite en bange strijd,
Beklemd in eng begrip van tijd?
o Eeuwigheid!…
Overpeinzing
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
675 passé
toen primitieve strijders, als demonen
te voorschijn kropen uit de wereldzee
Cyclopen en giganten, reuzen, dwergen,
gedrochten uit de diepten der vulkaan
die nu nog steeds ons teisteren en tergen
door middel van hun mesmerieke waan
De mensheid is, au fond, nog steeds bezeten
door deze schimmen uit het schaduwrijk
alsof door Vlad, graaf…
Slotzang.
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.470 Zestig lange, bange jaren brachten me aan den rand van 't graf.
Zestig lange, bange jaren (dank zij de Almacht!) zijn voorbij,
En ik heb die doorgewandeld aan de hand der Poëzy.
Zij, getrouwe gezellinne, zij, meestresse van mijn hart,
Was mij weelde bij de weelde, was mij toevlucht bij de smart.…
Conatus Corona
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
475 elkaar te slaan
Om t’ontsnappen aan deze waan
De ganse wereld gaat op slot
Voor die letale golf van snot
Elkeens vrijheid zeer strak beknot
Veroordeeld tot ons eigen kot
Zorgverleners moeten hun grenzen bewaken
Opdat ze zelf niet uitvallen of afhaken
In zulks een crisis vallen de maskers vlug af
Menig politicus dolf reeds zijn eigen graf…
De Vrouwe van Terschelling
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
713 Geen vloed bracht hun lichamen mee,
zij kregen geen ander graf
dan dat wat de diepte hen gaf.
De jonkvrouwe op haar kasteel
kreeg Terschelling als haar erfdeel.…
Een handvol zand
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
778 Ik strooide ze uit over haar graf, zei zacht,
Ik kan je niet vergeten.
In Memoriam Lara van Dijck
11-12-1981 - 08-02-2012
J van Dijck
Dec 2023 ©
https://www.facebook.com/joseph.vandijck/videos/739113511455016…
NIEUW LIEDEKE
poëzie
4.2 met 12 stemmen
3.954 Al waar’ ik een graaf,
Ik werd een slaaf
Van de vrouw die ik min,
Die ik lief, die ik loof,
Die ik strook*, die ik stoof*,
Die ik huis, die ik hoof*
In mijn ziel, in mijn zin:
want in mijn hart, daar woont een jonkvrouw in.
-----------------------------------------------
*moed = gemoed
*haar = zijn
*leid = leed
*zich...verspreidt = zich…
petrarca sonnet 126 vertaald in blank verse
poëzie
3.5 met 2 stemmen
5.565 veer
gezegend zij die morgen die de
huid stropt en de blik oplaadt
en keert; dan valt zij als een stenen
schaal respectvol naar de grond,
amor geinspireerd door ademende zwang
zo zacht de binnenkant oprijst tot
aan de vlucht der wil tot dank
daar, bij het schuinopen venster,
hoe zoet de memorie een bloem in een
vuist geklemd boven het graf…
Klokke Roeland
poëzie
4.2 met 12 stemmen
3.286 Toezang
Trilt in uw graf, trilt, Gentse helden,
Gij, Jan Hyoens, gij, Artevelden:
‘mijn name is Roeland, ‘k kleppe brand
en luid de storm in Vlaanderland.’…
DE WIJSGEER EN HET KIND
poëzie
3.6 met 8 stemmen
2.417 - ‘Ik graaf een kuil hier aan mijn voeten,
En schep er straks de zee in uit:
Ik wil het zien – ik wil het weten,
Wat zich daar wegschuilt voor mijn oog;
Ik wil die diepe zeekolk meten
En hoos de bodem daarom droog.’…
Niks doen
hartenkreet
4.2 met 17 stemmen
1.930 maar het gaat maar door en door
geen gehoor, niks waar ik me aan stoor
behalve dat kleine stemmetje in mijn oor
ik hoor het keihard krijsen neen nou niet weer die 'paar' hijsen
maar ik, ik blijf er maar niet vanaf,
steeds maar dichter op weg naar mijn eigen graf,
steeds maar dichter bij het punt dat je nooit meer stoppen kunt
'ik stop'…
Ontmoedigingsbeleid
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
1.016 Een krans
verdient ons volk van braven;
het geeft de roker nog een kans
z'n eigen graf te graven.…
De stervende christen
poëzie
4.4 met 8 stemmen
5.631 …
’t Is voorbij, ’t is voorbij,
Al wat mij aan deze zij
Van het graf ooit vreugd kon lenen
Ook ’t verdriet dat mij deed wenen.
‘k Ben aan ’t eind der woestenij!
Ik ben blij! ’t Is voorbij!
O! Hoe snel, o hoe snel,
Lieve trouwe reisgezel!
Vlogen onze pelgrims dagen.…
Mag ik vriend tegen je zeggen?
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
994 Allemaal dingen waar zo’n familie
geen weet van heeft
Familie, die niets weet van eenzaamheid
Familie, die niets weet van hoe hij eerst zijn vader
en later ook zijn moeder naar het graf heeft gebracht
Toen was die familie er niet, godverdomme!
Nu wél.…
Het gebarsten kannetje
poëzie
2.7 met 3 stemmen
1.707 Ze wilde gebarsten en levensmoe
Het liefst naar haar graf en asbak toe.
De kaasstolp vond dat ze blijven moest,
Had meelij met de vreemdeling gekregen.
Maar 't broodmes, minister van oorlog hield vol
En stemde onherroepelijk tegen.
De vorken en lepels als leden der raad
Waren innerlijk woedend en dol obstinaat.…
Rust
poëzie
4.2 met 4 stemmen
3.494 Wat draagt men, hellende over 't graf,
Hier, hooggetopte duinen af,
Daar, bergen op in vlakke heiden,
Op dat het alomvattend oog
Langs 't eindloos zeeruim weiden moog,
En de avondzon te bed geleiden?
Uw zon, o stervling, daalt eerlang!
Reeds helt zij naar haar ondergang,
En de eeuwigheid gaat voor u open.…
FANTASIE.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.466 0 gij, die de wieg en het graf zijt der aard,
Gij Zee, die daar gaapt aan mijn voeten?
Uw golven aanschouwden in 't nijpende Noord
De zon die niet wijkt van de transen;
Tot de evennachtslijn zet ge uw wandeling voort,
Gepurperd met gloeiende glansen.…
Op de roos
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.267 Der Helden graf versiert men door 't gebloemt
Van Rozelaren.
Niet minder is haar frisse reuk geacht:
Vergeefs beproeft de tijd daar op zijn macht;
Haar geur houdt stand, hoewel haar tooi en pracht
Zijn weggevaren.
Doch melden wij, hoe ze eerst haar oorsprong kreeg!…
Arcanum XV De Duivel
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
626 angst
en maatschappelijke onrust
het vraagt moed
het pad van Lucifer te volgen
langs de dunne richel,
te dansen op het scherp van de snede
van amorele vrijheid die inzicht biedt:
zwakke rebellen houden de opstand niet vol
en hoe dan ook verslindt de revolutie haar kinderen
en herbegint de cyclus
ooit zal de duivel
dansen op het graf…
Soldatenstand.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.022 Een tijd, die zich afdeelt
In rust en appèl,
De roffel der tamboers
Ter klok of bevel -
Ten jubel der zege -
Tot mare der straf -
Een krijgszang bij d'aanval -
Een treurtoon bij 't graf.
Soldaat, een bedwelming,
Te laat soms betreurd,
Een hefboom, die de armoê
Op 't voetstuk vaak beurt.…
Gebed, uitgestort tot God, over mijn gedurig kwijnende ziekte
poëzie
4.0 met 23 stemmen
5.011 Dit maakt mij 't leven zuur en mat de geesten af
en doet ons hemelwaarts vaak zuchten om het graf.
Als ik de zwaluw zie geherbergd aan de gevel
van 't overlenend huis - o die van d' aardse nevel,
ontslagen, spreek ik dan, mocht nest'len waar 't gestarnt,
waar 't goud in 't blauw turkoois zo flonkerende barnt.…
Voorheen en Thans
poëzie
3.5 met 15 stemmen
3.987 De pelgrim, die hier 't matte lijf,
Gebogen op de wilgenstaf,
En zat van 's werelds laf bedrijf,
Verpoosde op 't vochtig zoden graf,
Die pelgrim, 't levens walgens moe,
Ging naar de markt en kocht een koe.…
WANNEER DE KINDREN GROOT ZIJN (1858)
poëzie
3.4 met 33 stemmen
10.197 De kindren worden groter — maar op hun moeders graf.…
Bedenking op mijn eigen verjaardag
poëzie
3.1 met 18 stemmen
8.625 Dan slijte ik ik kwijnende al mijn dagen;
Dan kruipe ik hijgend naar mijn graf,
Want ’s Hemels ongunst weg te dragen
Is ’t hardste leef, de zwaarste straf.
Neen, ’k grijp weer moed: gij zult mij sterken
In u, mijn hulp, mijn hoofd, mijn kracht;
Dan wordt het willen en het werken,
o God! in mij door u volbracht.…
Drinklied in een kring van jongelingen.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.505 Eer en tranen op hun graf!
En wie Hollands val beramen,
Antwoord - als hun moed ze gaf!
Immer woonden bij onze ouden
Orde, vrijheid, volksgeluk.
Wie geen kelk ze waard zou houden,
Hij verdient het slavenjuk!
Waar ze armen ons vragen,
Het leven te wagen,
Is heilige plicht!…
BESPIEGELING BIJ ENE AVONDSTOND.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.708 Ik had een vaderland voor deze,
Dat mij zo teer aan zich verbond;
Ik zag het voor mijn oog verzinken,
En treurde op enen vreemde grond;
Mijn hart had lieve, dierbre vrienden,
Zij scheurden van mijn hart zich af;
Ik zag voor 't laatst hen op de bare,
En volgde snikkend hen naar 't graf.…