2296 resultaten.
Tot de zonne-stralen
poëzie
3.3 met 7 stemmen
4.219 gevel-toppen gunt uw zachte schijnen,
Die eeuwig weer in ons te wekken lust,
Der schoonheid pelgrims, de eeuwige trekkens-lust,
Zon-stralen, gij, 't zij, waar in de woestijnen
Of land-, of zeeë-vlakten en eindloos deinen,
Uw rustloos licht op lege leegten rust,
't Zij gij de heilige kracht of 't teder kwijnen
Van uwer liefste kinderen kust…
Rust
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
2.161 warme zonnestralen
Eens andere winkels waar je de boodschappen gaat halen
Tussen de grote hoge bergen, verscholen en heel klein
Krijg ik het gevoel, dat ik daar voor altijd wil zijn
Ik denk er zo sterk aan terug,even lijkt het erkelijkheid
Maar dan open ik mijn ogen en ben ik terug in de realiteit
Niet meer de stilte, de bergen en de mooie kust…
't Is lang geleden (14)
poëzie
2.9 met 12 stemmen
2.002 Want met Poseidaon's hoogzwalpende haat
Worstelde lang Odusseus' heldendom,
Tot hij door spleet in muur van branding zwom,
Waar gunst van stroomgod hem tot effen straat
Zijn glazen wildheid gladstreek, en gewaad
Door dragend water hij op de oever klom,
En bukte in krakend riet, en kuste stom
De heilige aard', geefster van 't voedend zaad…
jij
hartenkreet
2.5 met 10 stemmen
1.917 de zon kuste de horizon
zoals ik jou ooit wens te kussen
weet je dat mijn hart voor jou zong
zonder refrein ertussen
je woont in mijn hart
dag en nacht
ik denk aan je droom van je
ik smacht ernaar altijd bij je te zijn
ik zal met je willen delen
al je pijn
je betekent heel veel voor mij
ik lag vannacht om je te huilen
maak me gelukkig…
Wind reist sprakeloos (Ballade voor Ronald)
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.785 Begraven lig je, hier aan de kust,
waar meeuwen op de wind drijven.
Wind reist sprakeloos door de tijd,
waar jouw leven stil blijft staan.
Ik weet niet waarheen m'n weg leidt,
maar ik zal altijd steeds verder gaan.
Daar lig je dan, te rusten in het gras,
je zwijgt, je ligt daar al 'n hele poos.…
Samen afdalen...
hartenkreet
3.9 met 35 stemmen
4.428 Je mond kust zacht mijn gezicht
Zacht streelt je tong verleidend
Mijn lichaam smeekt om je lijf
Hunkerend druk ik mij tegen je aan...
In een roes van verleiding
Laten we ons wiegen vol genot
Tot wij samensmelten in hoogtes
Afdalend in grenzeloze oevers van passie...…
Rust
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.089 Iedereen heeft het wel nodig
Af en toe een beetje rust
Gewoon met een boek op de bank
Of wandelen langs de kust
Het dagelijks leven is zo druk
Er wordt veel van ons verwacht
Dat is niet erg, het lukt je wel
Want uit die rust put je je kracht
Gewoon tijd voor jezelf
Niemand die aan je trekt
Je hoofd leeg kunnen maken
Geen wekker die je…
Soms
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.632 Soms komt de huiver
De zucht van vingertoppen
Die aarzelend mijn haar vinden
Dan verbeeld ik hoe uit een onbekende hoek
Een lied van lust en vreemde kusten breekt
Soms komt de dorst
Met schilferende lippen van haar pupil nippen
Waarin kalm en frivool mijn blik weerkaatst
Dan droom ik hoe wij met een ijle snik
Naar een zwevend eiland verhuizen…
Filmvrouw
hartenkreet
4.5 met 10 stemmen
3.761 Totdat je langskwam, me kuste, vertelde
dat j'op me gewacht had, mijn spoor had gezocht
en toen je vertrok en m'al op de hoek belde
en mij met die meisjesstem opgewekt meldde
dat je bij me wou blijven, zei ik dat dat mocht
En nu slaap je hier, 'k wou dat ik kon geloven
dat jij er nog steeds bent als ik straks ontwaak
Ik hoor het je gisteren…
kringloop
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
2.563 de rivieren heb ik achter mij gelaten
ik regen in zee ik zee ik water
in de schelp aan mijn oor hangt alles in de lucht
alles behalve ik de grote klucht
ik zit vast in mijn tijdelijke gestalte
ben ik gebouwd of gebaren geboren of geschapen
dwaasheid in de vraag verstilt de vraag
een lege schelp valt een moment lang dood
tegen een warme kust…
Pablo Neruda
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.348 slingert je land je lief
langs de rand van een continent
zo zwanger van tragiek
in die smeltkroes van
smeulende strijd
stromen je woorden
als linkse lava
strooien in wonden
van de kolkende massa
de kiemen van Hoop
de kracht van Geloof
met die oer-natuurkracht
maar dan lipzacht
- zoals de Stille Oceaan de
stranden van Valparaiso kust…
De andere kant van de stilte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
867 leven
Aan de andere kant van de waterlijn
waar de oceaan begint
daar waar het wonder en de dromer
weten dat de laatste dans
de dans der liefde zijn zal
daar zal de bloem niet meer verwelken
Een oude man
sluit bedroefd zijn ogen
de rimpels die zich met de tijd
op zijn gelaat vestigden zijn star
men vouwt zijn handen
kust…
Herfstvakantie geluk
hartenkreet
4.3 met 19 stemmen
1.542 En als toetje een dik bord warme rijstebrij
Na het eten niet meteen van tafel
Nee…nog even blijven zitten nagenieten
Opa leest een mooi stuk uit de bijbel
Dikke vrienden zijn we, …wij Pieten
Opoe kijkt vertederd naar me en lacht
Strijkt over mijn haar en ze bukt
Geeft me een aai en kust me zacht
Ja… dit heet nu het ware geluk…
Macht van de zee
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
750 Waar ik ook ben
de zee roept in rust
overal voel ik
dat zij mij kust
de wind over stranden
schuurt de hemel rood
schelpen vol ervaring
leggen gedachten bloot
waar ik ook ga
de zee lacht in tranen
overal zie ik
huilende heuvels in banen
de branding verleidt
voor wie het ruisen hoort
dansende lichtbundels
van stuur- naar bakboord…
Haibun
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
607 Maar nu staren ze de Hollandse kust af
tot aan de vlakte van de Maas toe.
Roerloos
kop in de wind
de meeuwen…
Misschien
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
2.235 Mijn emoties de baas, ook het verdriet,
Wandel ik zwijgend langs de kust.
Misschien is het ooit slechter geweest,
Of anders, ik kan het je niet goed zeggen.
Misschien was de lucht toen niet blauw,
Of leefde ik meer dan nu met de zorgen.…
Noordse sterns
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
899 Laat ons onderweg zijn
tot we sterven aan de kust
en zand en schuim
ons toedekt.
Maar kom! Ik verlang
naar je stem
boven de donder
van de branding
je silhouet
tegen de zuidelijke kapen.
Zonder jou
kan ik niet op weg
geen begin, geen nieuwe circel
we gaan samen, we moeten samen!
Kom liefste vlieg mee
kom vlug!…
vragenuurtje
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
957 wij zijn hier hevig verontrust
woont onze Koninklijke Majesteit
bij voorbeeld niet te dicht op de kust
kan ze niet beter ongebruikte kroonjuwelen
bij Lopik in de bewaar geven
in roestvrij stalen laden
met al die toegenomen winderigheid
hoe staat het met haar assurantie
weet zij dat er alleen wordt uitgekeerd
bij officiële storm met gedeelde…
Ik hou zo van jou
hartenkreet
4.6 met 76 stemmen
3.692 Er gaat geen uur voorbij
Dat ik niet aan je denk
Aan de liefde die we hadden
Niet door iedereen erkend
Je kwam en veroverde me hart
Je mond kuste me zo zacht
Je handen ontdekten mijn lijf
Je ogen vertelden me de liefde
Toch heb ik je laten gaan
Ook al dacht ik, hier komt geen einde meer aan
Je was zo jong, veel te jong voor mij
En ik…
De maan de zon de...
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.588 haar zonden zoveel schraler dan het stikken van woestijnen
gestuurd als aanzichtkaarten met de groeten; lekker warm
en dat ze zou gaan lijnen langs de lippen overblijven
zodat het wilde kusten waren nu speciaal voor hem
`t was toen dat ze ontaarde en de wereld kleiner bleekte
verdwijnend achter al die wijn en chocolade reep
waarmee bijna schaamteloos…
Restjes
netgedicht
2.5 met 18 stemmen
1.835 Pluk een bloem van langs de straat
ze kijkt me aan en lacht me toe
geknakt toch kleurig levensmoe
een kind dat door de branding waadt
wordt naakte vrouw die lustig baadt
Jaren later aan de kust
zie ik haar liggen in het zand
een beetje eenzaam aan de rand
de blik een weinig uitgeblust
gegrepen door serene rust
Voegt zij de woorden tot…
blijft het speelse kind
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
767 met warme handen
zomaar moet ik je verlaten
je blijft het speelse kind
dat bij vlagen zijn vreugde
en verdriet weer vindt
ik geef je zon
om mee te spelen en
weet vanaf het verre strand
dat jij je geen seconde zult
vervelen want de zee die we
gaan delen is altijd bij de hand
mijn spaans en italiaans
griekts jou langs
turkse kusten…
overleven was een naam in steen
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
706 je zult niet stranden
aan de turkse kust
het binnenland bindt
weer je handen omdat
geschiedenis in rotsen rust
jij voelt hoe steen
in het zacht raken
al zijn emoties zucht
de empathie met het verleden
komt in je vingertoppen terug
je weet de pijn die
is geleden niet door
generaties uit het heden
ziet het bloed niet rood
maar…
Het dodeneiland
poëzie
3.2 met 11 stemmen
3.065 Aasvogels blijven mijlen uit de kust;
Alleen de albatros, die enkel rust
Op raas van schepen, varend naar hun schipbreuk,
Strijkt neer en krijst, zijn doodsroep maakt geen inbreuk.…
ons huisje
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
1.910 Ik ben nog op de plaats waar we kusten, feesten, en tustten, op de plaats waar we vreën en onze eigen dingen deden.
Gaf je mij maar even de tijd, dan kwam alles weer goed, gewoon zoals het eigenlijk zijn moet!
Ach ja, Jij bent mij vele stappen voor, en ik kan niks anders dan piekeren hoe ik jou uiteindelijk verloor.....…
Zwak-burgerlijk en laf-lief levend Bussum
poëzie
2.8 met 6 stemmen
4.134 Ik zie, je kust hem,
Schijn-heilige gezichtjes en verslinderen
Van al wat echt in mensborst is.…
Karakter
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
1.691 Op de vraag of ik genoeg
van mijn vader hield
om hem voorgoed te vergeven
het liefst vergeten
kan ik niet ontkennend antwoorden
hij timmerde zijn hart
uit de ingewanden van een boot
liep langs de oevers
van een onbewogen kust
bouwde vogelpaleizen
langs de zijkant van het huis
was nooit ergens anders te bekennen
dan onder mijn moeders…
Het beste cadeau
hartenkreet
3.8 met 29 stemmen
2.115 Gedachten in mijn hoofd laten me niet met rust,
Alles gaat terug naar het moment dat jij me kust.
Toen stond mijn wereld even stil,
Maar ik dacht ook is dit werkelijk wat ik wil?
Dat weet ik nu nog steeds niet.
En al ga je nu voor goed weg,
Luister alsjeblieft nog even naar wat ik tegen je zeg.…
ook liefde spaart je niet
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.356 elk ruw tot een fluweel – in jou verzonken
valt men geloof ik als van jou bedronken
op ’t einde zelfs in zachtere gesteen;
schijn is niet helder; helder dat is schijn
jij hoeft mijn rotsenmond niet te verwarmen:
’t verwelkte bladgoud in je armen
kan nooit de prijs voor alles, alles zijn
hou op, wees stil: ik wil niet willen willen
jij kust…
Bloesemnacht
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
605 ik met een zwaard naar het dorp
en vroeg de bakker om een degelijk brood
mijn vrienden over het water
hadden mij werkelijk broodnodig
er waren geen bloemen om te drogen
en het Amerikaanse telefoonboek
leende zich beter voor Italiaans
maar jij bracht mij terug
tijdens de bloesemnacht
naar het land van duistere liefde
waar jij mij kuste…