2943 resultaten.
lagune
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
925 op het klamme strand van haar huid
waar de lagune zich opent
huist het weekdier
in wier dat deint
op de hijgende ademhaling van een zee
die het akkerland verkleint
spiegels waarin wij herkennen
spatten uiteen en in scherven dalen wij
langs atonale toonladders,
happen naar licht dat zich nestelt
in haar vergezicht
jij, stamelt zij
met…
Wintercharme
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
483 Hoe stil ligt nu wateroppervlak
verstijfd als dood geboren
geen rimpeling maar vlak en strak
spiegelend kou bij zonnegloren
langs oevers het geknakte riet
als met een poederlaag bestoven
wat decoratieve schoonheid biedt
in natuurlijk gebonden schoven
daarboven door azuren blauwe lucht
een enkele wolk als donzen vlek
afgewisseld met een vogelvlucht…
Jouw Glans
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.027 wanneer wij
gevoelig
onze lippen hun weg laten bevaren
over golven van genot
zie ik vrijelijk en trots jouw glans verschijnen
langzaam
met tedere aanraking van borst en tepels
glijdend
jouw vingertoppen rond mijn mond
langs de kier
van innerlijk welbehagen
ogen verraden intense broeierigheid
gevoelig, heet en opzwepend
zijn wij
spiegelend…
Masker
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
507 In wiens spiegel zie
ik de naakte 'schoonheid' van
het ochtendkrieken,
waggelend door de gang met de
slaap nog in de kop,
de laatste scènes van een vervlogen
droom nog in de ogen?…
Hart van mij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
905 niet horen wat je zegt
Als ik zo ben ontdaan
Ik kan niet voelen waar het pijn doet
Als jij me zo hard raakt
Ik wil niet weten wat kapot gaat
Als houden van het niet meer maakt
Ga nu maar weg en hou het voor je
Al dat gefoeter en getier
Naarstig op zoek naar stilte
En het was al die tijd al hier
Ik kan weer voelen en weer horen
Deze spiegel…
onomkeerbaar
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
546 ik ren over de melkweg
verzamel zakken met sterren
draag toverballen in mijn haar
ik loop met lampionnen in de nacht
vind een verwilderde tuin
een oude boom
waar de wind in rust
een cherub aan de oostkant
houdt de wacht
ik zoek een meisje
wil roepen maar
ze heeft geen naam
ik keer de spiegel
ze hangt aan mij
groene ogen smalle lippen…
Omarm mij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
743 Te spiegelen aan jou, licht
en beminnen wat jij bemint.
Liefde, geliefde
omarm mij.…
Audiospoor
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
522 in de spiegeling van
het brakke water
droomt ze en
ligt ze stil in de zon
zij wier zoute huid
nog zoeter smaakt
dan suikerspinnen
op de Haagse kermis
waar onverhoeds
geluid verdwijnt
alsof we samen
verstoppertje spelen
en ik mij schuilhoud
in een stomme film
en Charlie Chaplin
grappig zie flaneren
over haar borsten
tussen…
K versus k. 2
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
626 dicht
op dat moment
kan ik geen warmer woord bedenken
dan zijn naam
ik struikel
over verwondering
opnieuw
de authenticiteit van zijn hart
en handen trekt me
overeind
wrijft over mijn kale kop
wanneer hij de blauwe plekken
- van angst en 't lage zelfbeeld-
uit mijn hoofd trekt, voorzichtig
verhalend over het licht
in de spiegel…
vriendschap - 2
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
929 vriendschap
groeit zich één ziel
in twee lichamen
vergroot het geluk
verdubbelt vreugden
en deelt het verdriet
vriendschap
geeft afstand ogen
stilte een stem
is onafscheidelijk
een kind - een poes
leeuw, hond of kabouter
vriendschap
biedt houvast
aan de eerlijke spiegel
die waarheid spreekt
uit sympathie en empathie
begrip…
Zelfreflexie
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
496 je ogen
van niet gehuilde tranen
zag dat jij je eigen handen vasthield
omdat er niemand was om ze te warmen
die luisterde naar je verdriet
jouw eenzaamheid te delen
ik zag je mond glimlachen
voelde dat je hart huilde
en bang was voor de nieuwe nacht
zoals alle andere alleen doorgebracht
greep ik je koude handen
keek in de spiegel…
Het zwijgend glimlachen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
528 Het zwijgend glimlachen in
een vleugje mysterie;
omdat woorden niet altijd
blijk geven van een begrip
voor de spiegelende ziel.
Die blik die iets uitstraalt
van een voorbij leven;
waarmee van vroeger tot op
heden nimmer te spotten viel.
Het zwijgend glimlachen dat nu
de woorden mimisch verhuld.…
Woensdagochtend
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
626 De dag hield me een spiegel voor,
zag geen geweten in de glans.
In de weken voor de nieuwe waarheid
had jij mijn achterdocht doorboord.
En eindelijk, naakt gezwommen naar het eiland,
zijn we bijna bij elkaar bezweken.
Onze liefde ontstond uit dorst
en een hevig samen zweten.…
Blamage
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
455 een andere
geaardheid verdient
een groot
pak slaag denk
het NIET
kijk in
de spiegel
ben jij
wel die
jezelf ziet
deze mensen
kiezen een
persoon waarvan
zij oprecht
houden zoals
het hoort
jij voert
misschien een
slecht toneelstuk
op dat
is wat
vreselijk stoort
jij hebt
een hart
vol haat
toont zeer
agressief
weg met…
berouw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
579 geef het water mij als een
herinnering als het drijft tot
ver na mijn tijd, schrijf mijn naam
op het spiegelend vlak en dicht
haar oever mijn geschreven woorden toe
het sterven in mij oogst het
laatste leven terwijl de zee aan mijn ogen
kantelt tegen het licht tot na het duister
het gemis zal slechts een vondeling
beroeren wanneer zijn…
14 februari dus weer
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
851 Op Valentijnsdag kijkt zij in de spiegel
smakt tevreden met haar rood gestifte mond
sluit haar ogen en voelt hoe zij zelfs nu
past bij het vloerkleed en de gordijnen
Op hoge hakken stuitert zij uit het beeld
vraagt of het zwarte ondergoed wel past
onder haar doorzichtige bovenkleed met
lange splitten aan beide, ronde zijden…
Zoeken en knielen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
481 Een antwoord is al vaak gevonden
maar ’t blijft een groot en diep geheim
dat nooit ten volle kan bekoren
en dat opnieuw doet zoeken naar de zin
van wat hier maar te vinden is, maar enkel
in gelijkenis en spiegels van de ziel.
Op zondagavond weet ik plots dat soms
ik even maar vol eerbied beter kniel.…
De Loenense Beek
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
515 Een van de vele spiegelende sloten,
maar mensen herinneren mijn naam.…
Het kan mij niet schelen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
439 Ik spiegel mijzelf aan wat ik vind;
val ik mee of val ik tegen?
Mijn ervaring heeft mij geleerd
te leven van de zon en van de regen.
Van nood wordt wel beweerd
kan men morgen beter leven.
Het kan mij niet schelen
dat ik vandaag de zon niet zal zien.
Als er morgen maar een zon schijnt;
voor mij heel misschien.…
De kinderen van Ruinerwold en het kind Krediet uit Rotterdam
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 De kinderen van Ruinerwold
Houden mij een spiegel voor
Welke ook weerkaatst
Op mijn eigen verleden
En speciaal mijn vader
Mijn dominerende vader
mijn dus alles bepalende vader
Mijn vader Gerrit Jan Krediet
Mijn zo Godsgetrouwe vader
Met een volgzame vrouw
Mijn vader op de aarde voelde
als Ónze Vader' in de hemel
soms een beetje meer…
volg het krullen van de lijn
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.897 ik zie de golven overslaan
hoe donker wordt verzwolgen
hoe wit maar steeds blijft gaan
ik volg het krullen van de lijn
het schuim verdwijnt en laat
de diepte zwart verschijnen
ik draai en kolk mee
het sissen wiegt verleiding
ik voel de vrijheid van de zee
nog aarzel ik terwijl
het water langs me gaat
vandaag zich spiegelen laat…
In de sportschool
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
552 In de sportschool heb je rekkelijken en preciezen
Normaliseerders en optimaliseerders
Kortom vetkleppen en juggernauts
Het postmoderne heeft geen plek waar
De lijven het ijzer nog voelen
spiegels exact en bepalend
Keurslijf en houding bewaken
Men gaat af en aan sleurt de kar
Een rondje en wankelt naar huis toe
Om te eten te slapen genezen…
grensvlak
netgedicht
3.1 met 42 stemmen
483 vandaag draagt de spiegel zijn muur
vooruitgeschoven als naderend front
naar weidsheid in aanliggend gebied
sprakeloos tot in uithoeken en gaten
de ruimte waarin we ons begeven lijkt
oogluikend op een paal boven water
we zijn onze tijd in een geleend lichaam
het huis van oneindige fantasie
nooit ver te zoeken en altijd bedrieglijk
dichtbij…
Wakker
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
470 Ben jij nog wakker
nu ik mijn zielgezicht
spiegel aan de horizon
of een diepe vijver
in het midden van het nachtwoud
adem jij die stille nacht
vol begeerte in mijn dromen
blijf je bij mijn nakend lijf?…
Huidbarrière
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
504 Als ik mijn nachthemd uittrok na ontwaken
En met de spiegel werd geconfronteerd
Kon ik volledig in vervoering raken
Sneeuwde ik vlokken, leek geobsedeerd
De rode vegen op katoen en laken-
Schandvlekken die dat razendsnel bemorsten
Waarom kon ik niet van gezondheid blaken
Moest ik aan schilfers pulken en aan korsten?…
Het sluieren
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
365 lieflijk
speelden
onze vingers
het eeuwenoude
spel van het
sluieren en met
opkomende
twinkelende
sterren luieren
die in jeugdige
overvloed
alles in
zonnegloed
zetten en wij
drapeerden de
minipaneeltjes
op elektronische
stekkersteeltjes
op strategische
punten die altijd
met zwarte gaten
naar jouw lach
leken te hunkeren
die in spiegelen…
Glimp als reflectie
netgedicht
5.0 met 184 stemmen
721 mijn schrik
de rode draad
verloren
onze levenslijn
als houvast
in bange dagen
die hoe dun
ook uitgerekt
ontzettend veel
liefde kan dragen
het voelde alleen
voor het eerst
niet verbonden
in de realiteit
van alle dag
waarin jouw lach
mijn leidraad was
hoe ik ook
mijn oren spits
ik zal het voorlopig
met de fotografische
spiegeling…
Een mentale vlam
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
459 jij had het
bewegen van een
prima ballerina
volmaakt in
rechte lijn en
harmonie van
druppel tot welle
vanuit het midden
cirkelend kabbelend
tegen de oevers
van de strak
spiegelende plas
tot in de uiteinden
van jouw bewegen
klopte de kracht
van je hart
met de zachtheid
van jouw macht
je talent was
extravagant waarbij
het…
Verlamd van schrik
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
465 handen rustend
op de balustrade
blik op verder
kijkend naar
het open
spiegelend
verlopen van
de horizon die
niet te vangen is
weidsheid
die geen
grenzen kent dan
de belemmering
van ons eenvoudig
zichtvermogen
dat niet alles
registreert wel
uit de verre verte
en daar de kleuren
van angst kan
waarnemen in een
ons onbekende…
Au temps perdu
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
465 terug
nog niet verzonken
tot op de bodem
van wat nog niet gezien was
nog niet aan de vlakte trad
er was geen vonk voor nodig
geen licht dat klaarder scheen
dan anders, maar zijn eigen
bron sprak door het wak van kroos
dwars door de leegte der lacune
tot in de hartklop in zijn keel
à la recherche du temps perdu
leek de vijver op een spiegel…