1824 resultaten.
Het traagste zien der dingen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
632 Trek je ooglid dicht met een zweem van bezwering,
tot de tranennevel; wit en grijs
soms crèmezwart zich vergist
en het donkerste leed van de klaarste irissen
zich met het blauwste wit van levend koraal vermengd.…
weer thuis
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
736 de vraag uiteraard
waarom nog nooit nu wel
wij van zee afgeleid
over het rechte dijkpad
met zicht vanuit den hoge
op vernielzucht nieuwbouw
villa's doorzonwoningen kris kras
garages in wit grijs steen
nieuwe barbarij de geest
verdreven uit ruige landen
even later ging ik vreemd
prikkeldraad wegblokkades
voorbij op kijkduin naar strand…
Sneeuw
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
596 De sneeuwvlokken dwarrelen naar beneden,
de lucht is donker en grijs,
en de slootjes zijn bedekt met een laagje ijs.
Van deze dag moet je genieten,
eindelijk dan een beetje sneeuw
en tijd voor een stamppot bieten.
In het bos is het rustig en stil,
hier en daar een vogel die doet wat hij wil.…
Nieuwe grenzen
netgedicht
4.8 met 21 stemmen
682 ze komen overal vandaan
geen zee te hoog
vanwaar de schaduw langer is
en de wolken grijs
ze pakken hun dromen in
gelijk een vluchteling
zoals volkeren altijd doen
wanneer de glimlach ver is
horen van een wereld daar
en vrienden overal
zoekend naar wat er nog rest
om ook te delen
zoeken naar een eigen plaats
zoals zovelen
dan komt de…
Torenbewoner
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
984 Ik heb nog vaak
nachtmerries van al die stenen treden,
zo grijs als mijn ziel destijds. Maar
bovenin woonde broeder Henk, een brave
zonderling binnen de toch al zonderlinge
gemeenschap.…
Het heelal van fop
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
668 soms overvolle
gedachten
ergens in die ruimte
is er een ster genaamd foppe
en als die ontdekt wordt
dan ben ik wereldberoemd
ik had mijn eigen oerknal in de kop
en werd opnieuw geboren als de fop
met weinig energie en veel fantasie
maar ik leef in mijn eigen wereld
en de hemel boven mij is zwart
in de nacht
en overdag blauw of grijs…
Prinses van gouden woorden
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
1.967 Voor Kerima Ellouise
* * *
De mens werpt kogels op als kansen
de vruchten van een bedorven geest
maar in het woord van deze dichter
bloeit het kruid wat hem geneest
* * *
Zinnen slijpend werpt zij haar blik
op leven ‘s smalle schaduw
die zich aftekent
voorbij de wijzers van de tijd
In zacht grijs en krijtwit
beschrijft…
Kerst.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
881 De dag is grijs en grauw,
heel anders dan ik mij had voorgesteld.
't Is kerst.
De nacht is kil en koud.
'k Heb nog geen enk'le ster geteld.
Want ze huilen om de doden,
de zieken en gewonden,
de slachtoffers van moorden,
om alle oorlogswonden.…
De Tuin Der Lusten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
495 Ik zei de boer:
"Ik plant een boom",
"Ik kweek de wereld een appel voor alle seizoenen",
" Ik kleur de velden tussen het grijs",
"Ik laat de handen plukken, wat voor hen zal groeien".
In Ede zal het zijn!
waar de mensen zonder pijn,
Van mijn deugd mogen proeven.…
Rendieren
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
544 fles water en een ijsco erbij
Die topatleten maken alsmaar meer heilige grond
terwijl ik als een geel kuiken naar hen staar
al dat gezwoeg lijkt me hoogst ongezond
dus kijk ik steels naar een ingelijst borstenpaar
want dat gedoe gaat me zowiezo te snel
en ik ben gestopt bij namen als Joop Zoetemelk
en Freddy Merckx weet je wel
eenmaal grijs…
in de lucht, zo ruim
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
437 ik zal het niet verder duiden
dat is al laat die klok luiden
alhoewel een zwaargewicht
die klanken aan de hemel schenkt
ja, slechts denkbaar in gedachten
of tastbaar in gevoel
het is ook als op een verleden wachten
die blijvend wenkt
een enkele ziel weet wat ik bedoel
maar daar ga ik niet heen
onder 't blauwe dak, wellicht grijs
draag ik…
In de herfstjaren van mijn leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 Zoals het leven in al haar facetten voorbijgaat, mijn haren
worden grijs tot wanneer ik word gesluierd in een koude wintermist
Maar, beste lezer, laten wij eerst de lof zingen van deze nadagen vol vruchten
Klanken van mijmeringen en overpeinzingen maar ook nieuwe uitdagingen en groei.…
Jan Rot is zot op het leven, ‘n Prachtmens
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
780 Een stem valt stil
Maar houdt zijn oude zeggingskracht
Dag prachtmens, rust nu zacht
Het lichaam is verlaten, leeg,
Onze harten grijs en grauw verslagen
Maar wie is dood
Op zo’n manier herdacht?
Dag prachtmens, rust nu zacht!
In mijn verbeelding zie ik hoe je minzaam lacht,
Jouw hoop maakt ons verschil van dag en nacht.…
Heb je enig advies voor degenen onder ons die net beginnen?
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
449 Rood boek op zwart
Grijs boek op bruin, hij bouwt een toren.
Hoe hoger hij wordt, hoe groter zijn grijns.
Jij, die om advies vroeg, luister: als de toren omvalt,
wees dan als dat kind. Lach zo hard dat werkelijk
iedereen zijn wenkbrauwen fronst en ‘ssst.’ zegt.
Begin dan opnieuw.…
Hemeltranen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
386 Hoe het grijs wordt ingericht in een nog maar
korte tijd geleden ontwakende hemel waar zij verschillende
tinten aanneemt bij gestapelde wolken van waaruit tonen in delicatesse
en subtiliteit vloeien tegelijk proeft men fracties tederheid in dit ongezien fluweelzacht.…
Herfstregen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
445 Recht uit de wolken
vloeiende regendruppels
parels van hemel
Hoe het grijs wordt ingericht in een nog maar
korte tijd geleden ontwakende hemel waar zij verschillende
tinten aanneemt bij gestapelde wolken van waaruit tonen in delicatesse
en subtiliteit vloeien tegelijk proeft men fracties tederheid in dit ongezien fluweelzacht.…
Het Noorden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
614 Dit vlakke land, weids, adembenemend leeg,
altijd hangt er kille mist of nevel,
vaak valt er trage regen,
gaan de dagen in stemmig grijs gekleed.…
Nat weer
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
389 Droevige hemel
zweert samen met elke wolk
laat tranen vallen
Hoe al in de vroegte van de morgen
het grijs wordt ingericht in een nog maar korte tijd
geleden ontwaakte hemel waar ze verschillende tinten aanneemt
bij voorbij drijvende wolken die steeds meer samenkomen tot ongekend geheel.…
De reis van de regen
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
486 Elke boom schittert
in de zon na die regen
zacht dampt de aarde
Hoe al in de vroegte van de morgen
het grijs wordt ingericht in een nog maar korte tijd
geleden ontwaakte hemel waar ze verschillende tinten aanneemt
bij voorbij drijvende wolken die steeds meer samenkomen tot ongekend geheel.…
In stilte van toen
netgedicht
2.6 met 12 stemmen
640 Thuis in gedachten
de geur van oude ramen
ademt verleden
Hij zit bij het raam, terwijl de middag langzaam vervaagt in grijs,
zijn handen rusten op zijn knieën, stil, zoals de muren om hem heen.…
Het stille meer
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
650 Een meer bevangt mij
haar rust neemt mijn adem in
reflectie nabij
Langzaam strekt het water zich uit als
een spiegel van eindeloze lucht, waar wolken zweven
in een zucht van wit en grijs. Oevers buigen zich naar hun eigen
spiegelbeeld, terwijl riet zacht ritselt in de ademhaling van onzichtbare wind.…
Het geluid van hoop
netgedicht
1.4 met 25 stemmen
346 Zijn vleugels scheuren
het grijs open als een eerste teken. Zijn lied is geen antwoord,
geen zekerheid, maar een richting – alsof hoop eenvoudigweg besluit verder te gaan.
Het zachte licht valt niet groots,
maar zoekt zich langzaam een pad langs barsten
in muren, over stof in verlaten kamers.…
De hand die geneest
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
207 De stormen razen over grijs metaal,
waar ooit het woud de wind kon overzingen.
Een lege wereld fluistert haar verhaal,
begraven onder bergen oude dingen.
Wij lieten achter wat men niet wou zien,
verloren in de zucht naar meer en meer.
En we vergaten in onze vlucht misschien:
de broze aarde ademt maar één keer.…
Nieuwjaar
gedicht
2.4 met 93 stemmen
37.134 Nieuwjaar, kom niet naar onze huizen, want wij zijn dwalers
uit een schimmenrijk, verloochend door de mens
De nacht ontvlucht ons, het lot heeft ons verlaten
We leven als dolende zielen
geen herinnering
geen dromen, geen verlangens, geen hoop
De horizon van onze ogen is asgrauw geworden
het grijs van een bewegingloos meer
zoals ons stille voorhoofd…
2e Oosterparkstaat, Amsterdam
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.377 in de chique achterkamer
voor visite de salon
geurt de geest van jaren dertig
Donker rode pluche crapauds
in authentiek grijs streeppatroon
amper nog bezeten
Even maar verschaft het zonlicht
vrij entree en zucht de wind
door opgeschoven ramen
Weerkaatst kristal
geslepen glazen en karaffen
op het glanzend gepolijst dressoir
Dan klooit…
Mei boek II [fragment]
poëzie
4.2 met 13 stemmen
3.614 Lachende reist die in tussen de horden
Huilende wolken -- zo waren de riffen
Van zonverlichte bergen die in effen
Glooiingen hoog liepen, blauwend en grijs.…
Liebeslied
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.015 vannacht nog op bezoek geweest
heel even maar
na een lange tocht door gangen
die voornamelijk somber waren
grijs-wit, beetje middeleeuws
als in een Francis Durbridge film
die Duitse waarin dan steeds die man
(weet jij nog hoe hij heet?)…
wandelen in de sneeuw
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
807 ik dat goed -
Had een bijzonder mooi gezicht
Daarvoor was ik gezwicht
Met glimmende tanden
Zei hij, ik heb ook mooie handen
Echter toen klam en kou
Ze straalde warm
Genoeg voor zijn vrouw
Weg liepen ze arm in arm
Krakend de witte sneeuw in
Dit was nog maar het begin
Elke keer als ik tekende potloodgrijs
Was ik al snel van de wijs
Mijn grijs…
Stilte van de dageraad
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
633 Al nadert je gewisse dood
en trekken de wolken dicht
van wit naar grijs tot zwart
het waait al sterren
je laat mij mijmeren.
Jij weet je plaats al en ik
ik uit met vlinderende gevoelens
ons bloed is vermengd
zo leef je straks in mij door
je voet blijft nu nog haken.…
Over een plein klinkt een schreeuw
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
455 Luchten zijn niet altijd grijs
als onder hen roze wolken worden geboren.
Voeten gaan in rijen vooruit.
Maar soms klinkt tussen hen een nieuwe stem heel luid.
Op een plein spelen kinderen een spel,
die voor de eeuwigheid lijken te zijn geboren.
Het hinkelen haast hen wel,
omdat er geen tijd mag worden verloren.…