Alle inzendingen over uitgesponnen grijs

1824 resultaten.

Sorteren op:

Het traagste zien der dingen

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 632
Trek je ooglid dicht met een zweem van bezwering, tot de tranennevel; wit en grijs soms crèmezwart zich vergist en het donkerste leed van de klaarste irissen zich met het blauwste wit van levend koraal vermengd.…

weer thuis

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 736
de vraag uiteraard waarom nog nooit nu wel wij van zee afgeleid over het rechte dijkpad met zicht vanuit den hoge op vernielzucht nieuwbouw villa's doorzonwoningen kris kras garages in wit grijs steen nieuwe barbarij de geest verdreven uit ruige landen even later ging ik vreemd prikkeldraad wegblokkades voorbij op kijkduin naar strand…

Sneeuw

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 596
De sneeuwvlokken dwarrelen naar beneden, de lucht is donker en grijs, en de slootjes zijn bedekt met een laagje ijs. Van deze dag moet je genieten, eindelijk dan een beetje sneeuw en tijd voor een stamppot bieten. In het bos is het rustig en stil, hier en daar een vogel die doet wat hij wil.…
Elly boudrie15 december 2010Lees meer >

Nieuwe grenzen

netgedicht
4.8 met 21 stemmen aantal keer bekeken 682
ze komen overal vandaan geen zee te hoog vanwaar de schaduw langer is en de wolken grijs ze pakken hun dromen in gelijk een vluchteling zoals volkeren altijd doen wanneer de glimlach ver is horen van een wereld daar en vrienden overal zoekend naar wat er nog rest om ook te delen zoeken naar een eigen plaats zoals zovelen dan komt de…

Torenbewoner

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 984
Ik heb nog vaak nachtmerries van al die stenen treden, zo grijs als mijn ziel destijds. Maar bovenin woonde broeder Henk, een brave zonderling binnen de toch al zonderlinge gemeenschap.…

Het heelal van fop

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 668
soms overvolle gedachten ergens in die ruimte is er een ster genaamd foppe en als die ontdekt wordt dan ben ik wereldberoemd ik had mijn eigen oerknal in de kop en werd opnieuw geboren als de fop met weinig energie en veel fantasie maar ik leef in mijn eigen wereld en de hemel boven mij is zwart in de nacht en overdag blauw of grijs…

Prinses van gouden woorden

netgedicht
4.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.967
Voor Kerima Ellouise * * * De mens werpt kogels op als kansen de vruchten van een bedorven geest maar in het woord van deze dichter bloeit het kruid wat hem geneest * * * Zinnen slijpend werpt zij haar blik op leven ‘s smalle schaduw die zich aftekent voorbij de wijzers van de tijd In zacht grijs en krijtwit beschrijft…

Kerst.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 881
De dag is grijs en grauw, heel anders dan ik mij had voorgesteld. 't Is kerst. De nacht is kil en koud. 'k Heb nog geen enk'le ster geteld. Want ze huilen om de doden, de zieken en gewonden, de slachtoffers van moorden, om alle oorlogswonden.…

De Tuin Der Lusten

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 495
Ik zei de boer: "Ik plant een boom", "Ik kweek de wereld een appel voor alle seizoenen", " Ik kleur de velden tussen het grijs", "Ik laat de handen plukken, wat voor hen zal groeien". In Ede zal het zijn! waar de mensen zonder pijn, Van mijn deugd mogen proeven.…

Rendieren

hartenkreet
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 544
fles water en een ijsco erbij Die topatleten maken alsmaar meer heilige grond terwijl ik als een geel kuiken naar hen staar al dat gezwoeg lijkt me hoogst ongezond dus kijk ik steels naar een ingelijst borstenpaar want dat gedoe gaat me zowiezo te snel en ik ben gestopt bij namen als Joop Zoetemelk en Freddy Merckx weet je wel eenmaal grijs…

in de lucht, zo ruim

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 437
ik zal het niet verder duiden dat is al laat die klok luiden alhoewel een zwaargewicht die klanken aan de hemel schenkt ja, slechts denkbaar in gedachten of tastbaar in gevoel het is ook als op een verleden wachten die blijvend wenkt een enkele ziel weet wat ik bedoel maar daar ga ik niet heen onder 't blauwe dak, wellicht grijs draag ik…

In de herfstjaren van mijn leven

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 525
Zoals het leven in al haar facetten voorbijgaat, mijn haren worden grijs tot wanneer ik word gesluierd in een koude wintermist Maar, beste lezer, laten wij eerst de lof zingen van deze nadagen vol vruchten Klanken van mijmeringen en overpeinzingen maar ook nieuwe uitdagingen en groei.…
CB6 november 2021Lees meer >

Jan Rot is zot op het leven, ‘n Prachtmens

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 780
Een stem valt stil Maar houdt zijn oude zeggingskracht Dag prachtmens, rust nu zacht Het lichaam is verlaten, leeg, Onze harten grijs en grauw verslagen Maar wie is dood Op zo’n manier herdacht? Dag prachtmens, rust nu zacht! In mijn verbeelding zie ik hoe je minzaam lacht, Jouw hoop maakt ons verschil van dag en nacht.…

Heb je enig advies voor degenen onder ons die net beginnen?

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 449
Rood boek op zwart Grijs boek op bruin, hij bouwt een toren. Hoe hoger hij wordt, hoe groter zijn grijns. Jij, die om advies vroeg, luister: als de toren omvalt, wees dan als dat kind. Lach zo hard dat werkelijk iedereen zijn wenkbrauwen fronst en ‘ssst.’ zegt. Begin dan opnieuw.…
J.Bakx6 april 2022Lees meer >

Hemeltranen

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 386
Hoe het grijs wordt ingericht in een nog maar korte tijd geleden ontwakende hemel waar zij verschillende tinten aanneemt bij gestapelde wolken van waaruit tonen in delicatesse en subtiliteit vloeien tegelijk proeft men fracties tederheid in dit ongezien fluweelzacht.…
CB21 juli 2022Lees meer >

Herfstregen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 445
Recht uit de wolken vloeiende regendruppels parels van hemel Hoe het grijs wordt ingericht in een nog maar korte tijd geleden ontwakende hemel waar zij verschillende tinten aanneemt bij gestapelde wolken van waaruit tonen in delicatesse en subtiliteit vloeien tegelijk proeft men fracties tederheid in dit ongezien fluweelzacht.…
CB16 september 2022Lees meer >

Het Noorden

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 614
Dit vlakke land, weids, adembenemend leeg, altijd hangt er kille mist of nevel, vaak valt er trage regen, gaan de dagen in stemmig grijs gekleed.…

Nat weer

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 389
Droevige hemel zweert samen met elke wolk laat tranen vallen Hoe al in de vroegte van de morgen het grijs wordt ingericht in een nog maar korte tijd geleden ontwaakte hemel waar ze verschillende tinten aanneemt bij voorbij drijvende wolken die steeds meer samenkomen tot ongekend geheel.…
CB20 november 2023Lees meer >

De reis van de regen

netgedicht
1.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 486
Elke boom schittert in de zon na die regen zacht dampt de aarde Hoe al in de vroegte van de morgen het grijs wordt ingericht in een nog maar korte tijd geleden ontwaakte hemel waar ze verschillende tinten aanneemt bij voorbij drijvende wolken die steeds meer samenkomen tot ongekend geheel.…
CB15 april 2024Lees meer >

In stilte van toen

netgedicht
2.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 640
Thuis in gedachten de geur van oude ramen ademt verleden Hij zit bij het raam, terwijl de middag langzaam vervaagt in grijs, zijn handen rusten op zijn knieën, stil, zoals de muren om hem heen.…
CB13 januari 2025Lees meer >

Het stille meer

netgedicht
2.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 650
Een meer bevangt mij haar rust neemt mijn adem in reflectie nabij Langzaam strekt het water zich uit als een spiegel van eindeloze lucht, waar wolken zweven in een zucht van wit en grijs. Oevers buigen zich naar hun eigen spiegelbeeld, terwijl riet zacht ritselt in de ademhaling van onzichtbare wind.…
CB21 februari 2025Lees meer >

Het geluid van hoop

netgedicht
1.4 met 25 stemmen aantal keer bekeken 346
Zijn vleugels scheuren het grijs open als een eerste teken. Zijn lied is geen antwoord, geen zekerheid, maar een richting – alsof hoop eenvoudigweg besluit verder te gaan. Het zachte licht valt niet groots, maar zoekt zich langzaam een pad langs barsten in muren, over stof in verlaten kamers.…
CB12 juli 2025Lees meer >

De hand die geneest

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 207
De stormen razen over grijs metaal, waar ooit het woud de wind kon overzingen. Een lege wereld fluistert haar verhaal, begraven onder bergen oude dingen. Wij lieten achter wat men niet wou zien, verloren in de zucht naar meer en meer. En we vergaten in onze vlucht misschien: de broze aarde ademt maar één keer.…

Nieuwjaar

gedicht
2.4 met 93 stemmen aantal keer bekeken 37.134
Nieuwjaar, kom niet naar onze huizen, want wij zijn dwalers uit een schimmenrijk, verloochend door de mens De nacht ontvlucht ons, het lot heeft ons verlaten We leven als dolende zielen geen herinnering geen dromen, geen verlangens, geen hoop De horizon van onze ogen is asgrauw geworden het grijs van een bewegingloos meer zoals ons stille voorhoofd…

2e Oosterparkstaat, Amsterdam

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.377
in de chique achterkamer voor visite de salon geurt de geest van jaren dertig Donker rode pluche crapauds in authentiek grijs streeppatroon amper nog bezeten Even maar verschaft het zonlicht vrij entree en zucht de wind door opgeschoven ramen Weerkaatst kristal geslepen glazen en karaffen op het glanzend gepolijst dressoir Dan klooit…

Mei boek II [fragment]

poëzie
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 3.614
Lachende reist die in tussen de horden Huilende wolken -- zo waren de riffen Van zonverlichte bergen die in effen Glooiingen hoog liepen, blauwend en grijs.…

Liebeslied

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.015
vannacht nog op bezoek geweest heel even maar na een lange tocht door gangen die voornamelijk somber waren grijs-wit, beetje middeleeuws als in een Francis Durbridge film die Duitse waarin dan steeds die man (weet jij nog hoe hij heet?)…
Jo Hendriks5 november 2008Lees meer >

wandelen in de sneeuw

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 807
ik dat goed - Had een bijzonder mooi gezicht Daarvoor was ik gezwicht Met glimmende tanden Zei hij, ik heb ook mooie handen Echter toen klam en kou Ze straalde warm Genoeg voor zijn vrouw Weg liepen ze arm in arm Krakend de witte sneeuw in Dit was nog maar het begin Elke keer als ik tekende potloodgrijs Was ik al snel van de wijs Mijn grijs…

Stilte van de dageraad

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 633
Al nadert je gewisse dood en trekken de wolken dicht van wit naar grijs tot zwart het waait al sterren je laat mij mijmeren. Jij weet je plaats al en ik ik uit met vlinderende gevoelens ons bloed is vermengd zo leef je straks in mij door je voet blijft nu nog haken.…

Over een plein klinkt een schreeuw

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 455
Luchten zijn niet altijd grijs als onder hen roze wolken worden geboren. Voeten gaan in rijen vooruit. Maar soms klinkt tussen hen een nieuwe stem heel luid. Op een plein spelen kinderen een spel, die voor de eeuwigheid lijken te zijn geboren. Het hinkelen haast hen wel, omdat er geen tijd mag worden verloren.…