3205 resultaten.
Topotijdreis.nl
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
416 Nederland
zoom in op je stad
en zie wat
er anders wordt
jaar na jaar
van 1815 tot nu
beetje bij beetje
komt het veen afgraven
voor elkaar
cartografen
tekenen elke meter
nieuw ontgonnen
akker in
losse kanalen
zwellen uit tot
bloedvatenstelsel
natuur overwonnen
op de kaart
in 1850 kwam
bij Sellingen een molen
aan de Lammerweg
verdween…
Koperdieven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
523 Jipsinghuizen heeft geen
bronzen plaquette meer
op een zwerfsteen
over de beroemde veldslag
die verdween.
Hasje de heks is terug
maar van ijzer
het bord bij de Giezelbaarg
ook ander materiaal
dat is wijzer
want koperdieven
hebben geen cultureel besef
alleen maar
op winst gerichte
lef.…
Rensel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
546 vormde vroeger
de grenze
tussen Winschoten
en Westerlee
het veenriviertje
verdween
maar het laatste stuk
van Winschoten
tot de Pekel Aa
staat met wat geluk
op de kaart
als trekvaart
en dat daarna
verbreed
als haven
dienst deed
in combinatie met
het bedrijventerrein
dat ook Rensel heet
misschien
laat de Trekweg
ons nog zien
hoe…
Zwaag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 van Woldendorp weg
neem je de Zwaagweg
naar het zuidoosten
loopt die recht
aan het einde
naar men zegt
werd in 1827
een sloot gegraven
en ze zagen terstond
al die mensenbotten
in de grond
het kerkhof van Zwaag
onder de kleilaag
vanaf eiland Munnikeveen
is het niet ver daarheen
een paar kilometer
naar het noorden
ligt Zwaag dat verdween…
Tollende blaadjes
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
461 Ze hingen, tot het groen verdween
langzaam werden ze bruin
en als je denkt: ze vallen een voor een
dan is dat dus niet juist.
Herfst heeft zijn intrede gedaan
dat is duidelijk, oh ja
je ziet de blaadjes vallen gaan
tollend om hun as ook nog.…
Sinterklaas 2021
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
882 En ik...ik zou allang verdwenen zijn, maar nee zij kunnen niet zonder mij, die pijn.
Daarom doe ik elk jaar of ik besta
of ik een zonde bega,
o...help,
gena!…
Moeder Theresa
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
632 tweede moeder
Theresa kunnen zijn
alles geeft zij weg
de huisraad van de buurman
en het spaarvarkentje van de buurvrouw
de voedselbank staat nu weer
blank te glimmen
zonder al die dozen
met die lekkere dingen
voor de allerarmste van ‘t
welvarend Nederland
de baby’s huilen
om hun speen
omdat moeder Theresa ermee
verdween…
verloren paradijs
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
551 een
mythische reidans met
stokjes over onbewogen graniet
takjes bedachtzaam
gedraaid en verschoven:
een bezwerende offerande
het zachte prevelen
de geheimzinnige tekens
van een priesteres in trance
daar is plots grote zus
die trots de pleister toont
op haar bebloede knie
de toverkracht verbroken
de magie in rook verdwenen…
Oliesheiks bevaren hun zeeën
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
606 't Eén was overduidelijk het gevolg
van het ander en
Zonder twijfel ook alleszins andersom
In het vervoer wordt alles tegenwoor-
dig elektrisch
Intelligent
Geenszins dom, daar uitstoot zonder e-
nige twijfel niet meer terug te vinden
of inmiddels echt verdwenen zou zijn
Oliesheik en partners bevaren hun zeeën
van baar geld en realiseren…
Grafmonumentenstraten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
372 verdoezelt
Ook het foltermuseum
en het oorlogsmuseum
ontberen de inspiratie
door een muze
Ze zijn grafmonumenten
en zouden zo moeten heten
Naast de ongebouwde musea
van vernietigde kunst en
oude culturen kunnen ze
in elke stad een straat vullen
'Ecce homo', zie de mens
het edele dier, de meester
van dingen en ondingen -
virtuele en verdwenen…
Planetair mycelium
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
376 ik zag ze
al wenken
hun kleurige
harten zwenkten
door zon verlicht
in het eerste zicht
zij wisten
dat ik zou komen
in deze laatste
afspraak die wij
samen droomden
voor het duister viel
en donker alles
verhulde in de
gelijkvormigheid
van de nacht waarin
het onderscheid
verdwenen was
wij hadden de
lijnen open
gehouden
onzichtbaar…
Licht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
435 Tussen dit en de dood is er
licht op vrouwen die verdwenen
in de plooien van de tijd
Licht op het mes van de moordenaar
op de tanden van het roofdier
in de ogen van het hert
Op het geruis van de zee
het laatste woord van
de kluizenaar in het woud
Licht in de schilderkunst
elke verlichte partij eener schilderij
licht op de ingetogen…
bewogen
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
512 toen de bomen zacht bewogen
in de plooien van de tijd
verdween je lichaam onder
zwarte aarde
verborgen voor het ruisen van de dag
toen de wind aria’s zong
met regen en nevel door de heuvels trok
werd het zoveel stiller
je naam bevrijd van zijn letters
vleugels die niet uitslaan
nu de bomen zacht bewegen
voor het huis zonder hart…
WERK IN DE AARDE
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
525 In de winter zijn
paddenstoelen verdwenen
ofschoon talloze draden
zwamvlok genaamd
werkzaam voort bestaan in de grond
verzonken verteerd leven
in zich laten komen
om over te brengen
in de sluimerwortels
van boom plant en bloem
het barre getij
verzorgt verborgen voeding
voor ongeboren bloeikracht
die stil haar sterkte vergaart…
'In wijsheid schuilt veel droefenis.'
gedicht
4.8 met 8 stemmen
3.805 Wij spreken er niet over waar
wat dierbaar was verdwenen is,
maar koesteren een stil gemis
dat allen weten van elkaar.…
thuiszitten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
535 te groot, veel te druk,
in de klas verdween ik stil.
verdwaald in mezelf.
diep in mijn dromen,
buiten lachen, samen zijn.
als vriend en leerling.
hoor je mij soms fluist’ren?
reik je hand en blijf dichtbij,
tot ik zelf kan spreken.
ruimte, tijd en liefde.
help me groeien, laat mij zijn,
een kind, als ieder kind.…
Mijn bloed kruipt van waar het thuis hoort
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.112 gelukkig zijn heeft meerdere kanten
jonge loten groeien verbazend snel
met snoeien even een pijnlijk moment
om bij stil te moeten staan, terwijl hun
wortels aansporen verder te gaan
veel jaarwisselingen
versterken een vruchtbaar verleden,
zorgen voor terugzien in dankbaarheid
nu de uitbreidende mist optrekt en
met een groeispurt is verdwenen…
Getekend beeld
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
332 D’eens getekende gekende vormen
Vormen een eertijds beeld
Van ’n oude foto, vergeeld,
Verdwenen in eer gewoede stormen.
In die foto keer jij weer
Door de vingers van mijn hand,
Een getekende keer,
Uit ’t niet-zijn aan d'andre kant.
In ’t hier ben jij niet meer,
Alleen slechts in dit broos verband.…
Circeshot remedie
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
309 en wraakzuchtig
erupties van proliferatieve onderhuidse universa,
subcutaan ontstane
opperhuidse zeepsopbellen
opgeblazen wrijvingswratten
in zenuwslopende aantallen
maandenlang wazig woekerend
en na een Circeshotremedie
als deus ex machina wonder
op miraculeuze wijze
als zwarte gaten imploderend
uiteengespat uit zicht verdwenen…
Die ene dag
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
396 De dag dat het zo warm was
Een dag voor moederdag
We herinneren het nog elke dag
De grote knal en vuurzee
Enschede ik leef met je mee
Het was zo ongelofelijk hoeveel mensen hulp tegelijkertijd
De vraag was staat mijn huis er nog,is je dierbaren in leven
Of ben ik alles kwijt
Die ene buurt onder het puin in een keer verdwenen die ene dag in…
Leven als Kees
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
248 Het is waar
als het werkelijke licht allang verdwenen was
en zelfs het Belgisch blondje niet meer bitter smaken wilde
bevond hij zich daar
af en toe
in een verwaarloosbare toestand van aanwezigheid
niet zo raar
als je toch eens weten zou
wat het daglicht nooit kon worden toevertrouwd.…
Wachten op het ruimen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
70 Onder een wirwar van wegen
verdwenen de lanen
naar de roestige poort
overvleugeld door de witte
marmeren trappen waar hemel was
Nu is het wachten op het ruimen
van de Nieuwe Begraafplaats
achter de wal van de stad -
voorbij de Elysese Velden
.....waar mussen zich tegoed doen
.....aan brokken brood en de duiven
.....niet durven met verscholen…
Woensdagochtend
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
626 Toen ik deze woensdagochtend wakker werd,
was je in mijn vreemdste droom verdwenen.
Geen kaarslicht meer of witte wijn,
je kon niet langer bij me zijn—
een snelle trein naar nergens,
nog vol van de nacht.
De dag hield me een spiegel voor,
zag geen geweten in de glans.…
Creoolse zalm
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
74 Maar als de stroming haar toch riep
En zij ertegenin wou drijven,
Dan keek de beer hoe zij verdween.…
leeg - LEGER - leegst
snelsonnet
3.3 met 200 stemmen
17.607 Ik reed links, veel te hard, en door rood licht,
door alcohol onmatig opgehitst,
werd uiteraard een keer of zes geflitst.
Een boete dus, ‘t bewijs is waterdicht.
Toch denk ik: foto’s, ach, het komt wel goed
als men dat rolletje ontwikkelen moet.…
de prijs
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
2.110 Nee, laat me maar schrijven van toen je verdween
Toen alles zo mooi leek, tot het plotseling weten
hoe fel onze zon in een ander bed scheen…
Gestolde neiging
netgedicht
1.0 met 8 stemmen
1.003 (voor Gerrit Komrij)
Jouw hand beroerde mijn rechterwang
en ik wist niet meer of het leven echt was,
je verdween naar de Portugeze bergen, waar
je boekenkasteel glinstert in de zon. Wat
wilde je toch van mij? Je kuste mijn derde
oog op de valreep van onze ontmoeting en
ook ik verdween naar mijn evengrote
boekenkasteel.…
verleden,heden....
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
814 Hoewel al jaren van de aardbodem verdwenen,
kwam ik hem vannacht tegen.
Hij wuifde van ver
in het licht van een ster.
Ik wilde hem een knuffel geven.
Met hem mijn jeugd herbeleven.
Zijn eeuwige glimlach en zijn stem horen
alles inhalen wat wij hadden verloren.
Ik wilde hem vertellen wat de toekomst mij
had gebracht.…
Verleden, heden en....
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
737 Hoewel al jaren van de aardbodem verdwenen,
kwam ik hem vannacht tegen.
Hij wuifde van ver
in het licht van een ster.
Ik wilde hem een knuffel geven.
Met hem mijn jeugd herbeleven.
Zijn eeuwige glimlach en zijn stem horen
alles inhalen wat wij hadden verloren.
Ik wilde hem vertellen wat de toekomst mij
had gebracht.…
De vertraging goedgemaakt
gedicht
3.0 met 28 stemmen
23.645 Nu en dan slaat de vermoeidheid toe in de vorm van een reeks troebele
gedachten en het spel wordt gestaakt tot de spanningen verdwenen zijn.
Harder knalt de bal bij elk slag. In een melkwitte lucht.
De bal relativeert de regels van het spel tot in het oneindige.
---------------------------------
uit: 'Geen hand voor ogen', 2004.…