2289 resultaten.
Dromen aan zee
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
480 Golven rollen als branding over het strand
En spoelen wieren, schelpen en wrakhout aan
Wissen sporen van verleden uit het zand
Maar de deinende zee blijft altijd zelf bestaan
Vanaf d’ horizon rollen golven af en aan
En peinzend op ‘t duin over verre watervlak
Zie ik tot ver blinkend witte vogels gaan
Zwevend op thermiek met onvoorstelbaar…
De wens naar water
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
685 Het is zo walgelijk warm, zo plakkend, zo vies
zelfs de schaduw helpt geen barst
maar een koele duik in die verre zee
daar maak je me vandaag wel jaloers mee
dus sta ik op, loop naar de kraan,
want de zee, is hier te ver vandaan!
Helaas…
Streeltalen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
546 Zoals éénogigen koningen zijn,
in verre liefdeslanden,
waar ze leren zien.
Kunnen pratenden zwijgen,
temidden van emoties?
Zoals woordeloze muziek,
verhalen vertellen kan.
Dichters oren strelen,
tussen woorden in.
Kunnen handen praten leren?
Kunnen gevoelens luisteren,
zoals violen kunnen spreken?
Dansers tot beweging komen.…
Donald uit Noland
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
441 Eergister liep ik met
mijn verre uncle Donald
in de tuinen, de kebons,
zoals hij vroeger zei
Onder het genot van een
senseootje vertelde hij
ten langen leste
mij zijn biostory,
gezeten in een luie
stoel in de wintertuin
onder het foliage
van een palaverboom
In een vorig leven
op deze groene aardkloot
diende hij als…
Vluchten kan nu weer...
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
454 Een allusie op Nico's snelsonnet van hedenochtend, waarin hij een groot vraagteken zet bij de niet te stuiten drang onder 77 procent van de Europeanen om zich als pijlen uit een boog te laten schieten naar verre, vooral vredige, zo zuidelijk mogelijke costa's, de tot ieders verbeelding sprekende, maar nog nooit bewonderde Bahamas en Malediven en het…
LICHT
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
595 een queeste met flonkerend floret
naar het schimmenrijk waar
engelen geduldig offers roosteren
boven zachte vuren
een reis naar hoge hemelse vlakten
van euforie en wanhoop tegelijk
hoekige stormgoden gewapend
met kokers vol rechtlijnige pijlen
doemen in bruin-grijze tinten op
waar is boven wat onder en opzij
verre melancholische klankdichten…
Kwaadaardig
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
434 Haar ogen puilden bijna uit hun kassen
Het herbegon, het aloude verwensen
Vaak kreeg zij 'vuile rotjodin' te horen
Zij moest zonodig hier in Holland wonen
Bracht vijf jaar oorlog, doodde vaders, zonen
Totdat de Duitsers eindelijk verloren
Het Lage Land was vast met rust gelaten
Als zij er verre van zou zijn geweest
Beweerde tegen…
Voetstappen op de weg
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
449 omdat toen het rennen begon
ze rennen naar een wereld
hier ergens ver vandaan
en kunnen gewoon niet stoppen
ze moeten, moeten verder gaan
ze rennen verder en weer verder
en hebben het ontzettend druk
ze zijn alleen maar bezig
met hun zoektocht naar geluk
ze zien niets van al het moois
niets van alles om hen heen
ze zien alleen die verre…
Toch Bid Ik
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
610 geen God
die ons beschermt tegen
elke schending van wet of gebod
toch bid ik
Ik bid voor de wereldvrede
voor het zachte en tegen het wrede
Ook voor moeder natuur blijf ik ‘t proberen
niemand immers kan het deren
dus bid ik toch maar
Ik bid voor mezelf
voor een genadig einde
voor mijn naasten ze zijn me zo lief
voor de pechvogels van verre…
Te zijn, of niet te zijn
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
608 Ga heen, en zoek de verre einders van het land,
waarvan zo weinigen terug komen.
Maar oei! daar zit hem de knoop!
Wie zal de afwas doen?
en de vuile sokken?
Wie betaalt alimentatie
en een vlooienband voor de hond?…
ma petite princesse
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
508 Van ooit gekomen en van verre
aan 't firmament ontvallen sterre
sta 'k even vast in 't ogenblik
bezonken peinzend hoe het was
als kind dat leed en schreef en las
bestemd te worden tot een ik
Verplaatsen deed ik mij in tijd,
de ster vanwaar ik kwam werd ruimer
en mijn horizon zo wijd
dat ik me zonder vrees of sluimer
op de mensenaard…
Zomers
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
434 nog net
geen trillende
horizon maar
wel zomers
de verre mêlee
van hooikleuren
met wilde bloemen
en knisperend gras
in de verte
klept de abdijklok
zijn twaalf uurtje
wereld neemt rust
na een vroeg begin
waarvan het fris nog
in de donkergroene
schaduwen hangt
generaties
oude bomen
zien de mieren
naar buiten komen
met koningin…
Fantoompijn
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
522 De dag voor D-day
stond mijn hart in brand
mijn ziel in vuur en vlam
hooggespannen
wachtend op haar vlucht
mijn verre oostenvlam
onwetend van
last minute lies
gewiekst gevleugel
op het laatst
van pechvogels
gehoornde duivels
zwarte beren op mijn pad
schiet ik
als een pijl uit een boog
door bos en beemd
dwars over…
Fear of f...lying
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
602 het wel waar, klopt het
wat hij mij zei
Ging jij voor bijna niets
over de schreef
Waarom nam jij iets wat je geest verdooft
Waar jij voor vastzat in dat
seminarie
Of was die vlucht een uitvlucht, leugen larie
Wat hangt jou nu in godsnaam
boven 't hoofd
Ik geloof jou pas als jij komt
met bewijs
Maak jij ooit nog zo'n lange
verre…
Een verfijnd spel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
600 we reisden veel
vlogen naar verre
bestemmingen en
ervaarden dat de
warme leefomgeving
zachter werd
als de zon vaak
zijn licht liet zien
haar energie
haalden de
scherpe kantjes
uit het bestaan
zelfs bij de mens
was deze metamorfose
zichtbaar in het
omgaan met elkaar
de openlijke flirt
zoals gangbaar
in het westen werd
daar…
Herfstwandeling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
382 Beter is het antwoord van de echo
dan de lokroep van een verre reiger,
want de echo heeft allang gehoord,
de vraag die nooit werd gesteld,
zoals een blad de wind kent voor hij waait.…
EMMA JANSSENS
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
264 De wijze vrouw brengt in het leger Gods Woord,
maakt verre reizen, waar felle oorlog woedt,
geeft Nederlandse strijders troost en moed
bij levensgevaar in dreigend oosters oord.…
Wolf
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
377 Er is een wolf gedood
Voor iedere wolf
Die vermoord wordt
Komen er tien terug
Staan honderd mensen op
Met wolvenkracht
Huilen duizend wolven
Bij nacht
In het licht van de maan
Komen zij in roedels
Van heinde en verre
Naar de plek des onheils
Om de nabestaanden
Bij te staan
En te beschermen
Tegen de aartsvijand…
Avondklokke
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
365 de klokke klinkt en zingt
over velden, verre, wijde;
't avondliedeke dat springt
langs de beemden, blij ter zijde!
Gouden glansen gaan en glijden
waar de zon ten dale daalt,
en de kleuren, klaar, verblijden
't oog dat stillekes hen staalt.
Luistert! luistert!…
Wanneer Sterren Fluisteren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
876 Laat hun lied tot ons komen,
zacht,
als een verre ruimte-opera.
Omhels de wonderen die het heelal biedt
nu het zich nog laat verstaan.
Zodat de ontberingen van dit leven
ons niet breken,
maar ons even doen vergeten,
dat elk licht uiteindelijk
uit moet gaan.…
Na het gras
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
470 Langs open wegen
liep het kind
langs open
stranden
door de wind
langs open huizen
licht en vrij
de wereld leek
oneindig blij
het dacht dat
elke weg doorging
dat elke deur
naar morgen ging
dat achter elke
verre bocht nieuw
licht haar zocht
maar soms vroeg het
zich stilletjes af
waar gaat de weg
naartoe
na het gras
en…
onze taal
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
261 zullen wij dan voortaan
de taal van stilte spreken
de taal van toen wij
hier ooit met elkaar lagen
in ongeschonden samenzijn
en alleen maar stilte waren
de taal van verklankte stilte
van klaterende klanken
in kleuren en geuren gevat
- de wanklanken van de klok
die de uren slaat
het loeien van sirenes
in een of andere verre stad
nemen…
je krijgt wat je dragen kan
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
116 zijn woorden schrijden langs
verzande voorspellingen
die alle prielen van de kwelder
laten droogvallen terwijl de vloed
het getij berust met
woorden die een ruwe
zee belet zich te keren tegen
al wat een stormvloed in
springtij kan aanrichten
geduld oogst laag water
in het aanzien van het verre
vasteland dat aan de kim
het violette licht…
Wat boven blijft drijven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
48 Het leven bespaart ons niets:
namen, van de ene op de andere dag, weg,
de verre grens waar mensen worden geteld,
het water dat een dijk vergeet
en tot in de kamers klimt.
Wij weten hoe zwaar een dag kan vallen
op een vermoeide schouder.
Toch, als het water zakt,
komt er iets boven dat niet verdronk.…
Begin
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
27 De zon klimt over de verre wal,
ze zoekt haar blinde weg alleen.
Wanneer de donkere nacht verdwijnt,
blijft in de tuin een diepe kilte.
De herinnering die traag verkwijnt,
wordt zachter in de stilte.…
(niet) voor het laatst
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
432 nooit zo zagen
een meermin zingt haar lied
diep als de zee vol melancholie,
als ik je haar in mijn armen neem
voel ik enkel pure harmonie
terwijl onweer dreigend nadert
drinken wij met onze vrienden
het bier bitter is en de wijn zoet
tot dan ook hier de pieper klinkt
ik laat mijn liefste meisje gaan
langs een zelf gekozen pad
een verre…
Zomer (III)
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.124 Daar krauw'len uit de schurft luizen en maaien:
Ze zien verbleken de onschaadlijke dweil,
En machtloos-verre tanden groenig laaien:
Lovend hun luizengod in luizenstijl,
Gaan dankbaar ze naar bed, en vroom en geil
Kruipen ze zwetend op elkaar en n.....
---------------------------------------------
uit: Nagelaten Gedichten (1919)…
't Is lang geleden (9)
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.503 Maar dan deed meester toch een mooi verhaal
Van jacht op leeuw en wolf en 't wilde zwijn;
- En langs de muur schoof stil een zonnestraal; -
Van verre landen, waar nog rovers zijn.
Op straat geklets van emmers. Langs 't kozijn
Dropen de straaltjes. - Heerlijk schoollokaal!…
't Is lang geleden (20)
poëzie
3.6 met 12 stemmen
2.397 En plechtig, in vervallen ridderzalen,
Stonden te zwijgen, held naast held, de stalen
Harnassen van mijn ad'lijk voorgeslacht;
En 'k hoorde, schuif'lend langs de kronkeltrappen,
Tot boete voor vergeten schuld de stappen
Van verre vad'ren spoken door de nacht.
---------------------------------------------
uit: Nagelaten Gedichten (1934…
't Is zomer, zondagmorgen, een toneel
poëzie
3.2 met 15 stemmen
2.677 Een toneel
Zie 'k plots'ling voor me uit verre jongensjaren:
Ik lig in 't gras; er liggen rozeblaren
Overal om me, roze en wit en geel;
Mijn moeder speelt piano, 't laatste deel
Van Gounod's Faust. En 't leek op eens, als waren
Aan 't trillen ergens in mij zelf de snaren,
En 't bonsde door mijn borst tot aan mijn keel.…