1987 resultaten.
- De wereld proeft -
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 Heer
de puinhoop vertrap ik onvervuld
vol depressiever verwachting
niet waardig ben ik meer
expressie in gebed
zoals de dag opnieuw begint
opend lotusbloem de voordeur
voorbij de goddelijke ochtendwind
zuiverheid boordevol aroma
perceptie is mijn realiteit
heerlijk zachtaardig wentel ik mij
in een waardevolle wereld vol kwetsuur
brand…
Brieven
gedicht
3.7 met 3 stemmen
10.966 in een steeds onverklaarbaarder wereld
dat iemand zei:
gij hollanders, ge zijt allemaal hetzelfde
terwijl ik toch had betaald
en een franse bril op had
en een duitse gedichtenbundel op zak
en thuis op mijn tafel
Anne Sexton's onovertrefbare gedicht
'wanting to die'
en luister hoe ik de stoppen vernieuwde
en het licht opeens weer brandde…
Mijn potentie ( P.H. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
585 Ik brand van verlangen, om dat wat is
om te buigen
in positiviteit...
Ik heb alles in mijn schrijfster handen
waarin geen man vanuit eigenliefde zal belanden.
Niet jouw vriendin, niet jouw vrouw zal ik zijn.
Neen.…
Gent
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.350 Ze brandde nauwelijks
en toch helemaal. Ik kan niet doven, zei ze. Ik mag niet.
De evenaar rond mijn ziel viel als een touw uiteen
en wat mij draaiende hield moest sleuren.
Met stijl probeerde ik de kathedraal te verlaten.
Geen stap was overbodig, alleen maar tevergeefs.…
Als mijn wereld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
618 Als mijn wereld in brand staat;
de wereld om mij heen. De bouwsels
van mijn dromen afgebroken worden
tot de laatste steen.
Als mijn wereld niet meer draait
om zijn dagelijkse zon. De duisternis
overschaduwt het licht waar het eens begon.
Als mijn wereld niet meer rond is,
maar een helling naar het ravijn.…
moeders zijn helden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
719 troosten moeders ons
bij het doen of laten
met standjes en lieve woordjes
corrigeren moeders ons
hoe verwondt ook
bij kleine en grote pijn
pleisteren moeders ons
waar verveling toeslaat
van zin in niks tot vervulling
vermaken moeders ons
bij wat keuzes vraagt
van einstein tot neuscorrectie
adviseren moeders ons
waar kaarsjes branden…
Als de winter komt
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
660 bleef een geborgen gevoel -
met de hulp van een buur om de hoek
rimpels als diepe groeven
bruine vlekken, tandenloze mond
hard en luid moest je roepen
ook als je vlak voor hen stond
zij zette hem koffie met de suiker erin
moeizaam las hij de koppen van de krant
en vroeg zij:wat stond daar al binnenin
-‘t is al van moorden, diefstal en brand…
KUN JE NOG WEL ECHT LACHEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 mag het nog
als je de wereld ziet branden
op diverse plaatsen veroorzaakt
door oorlog nalatigheid of
hebberige mensenhanden?…
aangedaan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
473 eindjes aan elkaar
en geen mens weet zich nog raad
ouders slaan zich er wel doorheen
kinderen en ouderen zijn de pineut
de meteorologen zijn depressief
de arbeiders zien werkeloos toe
rijken worden de nieuwe armen
en geestelijken geloven het wel
door het tweestrijd zaaiend virus
voelt iedereen zich alles genomen
dus schreeuwen zij moor en brand…
Balkenweg
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
449 Het leger kwam onverwachts
door de moerassen
ons verrassen
afvalligheid bestraffen
maar bij Jipsinghuizen
in 1665
hadden we hinderlagen
de bisschop werd verslagen
de balkenweg ging in brand
één-nul voor Nederland.…
WEZENLOOS
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
497 smart
‘t Stille liet haar meer dan ooit tevoren lijden
in haar borst beukte nog altijd ‘t droevig hart
Haar ogen staarden in de ogen van die nacht
of ze van deze nacht ondersteuning vermoedde
Het zwarte leek haar een wolf in schaapvacht
van het snel naderende noodlot de voorhoede
Ze wist ‘t niet; het denken viel haar zo zwaar
het eenzaam brandde…
Kappen nou!
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
458 Hè ja laten we de
boel op stelten zetten
ons niet langer laten beletten
door regels, binnen zitten
een klok en afstand
we steken de boel in brand
hè ja laat ons lak hebben
aan mensen, zieken, oud
het laat ons koud
wij kunnen rellen
wij ondernemen niet
wij zijn niet failliet
schoppen en dwars liggen
met zijn allen tegen oom agent…
Geuren
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
672 De hele wereld stond in brand
met miljoenen doden.
Gesneuveld, zogenaamd voor volk en vaderland.
Daarvan had ik nog geen weet,
stond nog aan geen enkele kant.
Mijn moeder huilde,
ik wist niet waarom.
Terwijl ik in haar armen schuilde
en probeerde haar te troosten,
zoveel ik kon.…
Sjeng de bokkerieër
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
822 Die nacht, een boerderij in brand,
overvallen door bokkenrijders, wreed
maakten ze de bewoners van kant.
Toen hun hoofdman de geldkist opendeed
slaakte de bende een vreugdekreet:
elk van hen bezat menig gulden florijn
toen hij later naar huis toe reed.
Sjeng vond het fijn een bokkenrijder te zijn.…
Droomlicht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
586 neonreclame,
Koud rood-wit lokkend licht,
Een dans van blind gezicht,
Licht dat licht doet versperren,
Licht dat zichzelf morst,
Mag naar buiten kijken,
Onnodig overbodig licht,
Goed genoeg voor daklozen,
Zelfs het licht van de kerstboom,
Schijnt niet in kartonnen dozen,
Kil harteloos besmet licht,
Afval van de rijken,
Bittere tranen branden…
Zonnebloemen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
496 eeuwigheidsmoment, geheime liefde, rendez-vous
*
Vaak staan ze stil te pronken
op damasten tafelkleden
Op koektrommels, de felle Provençaalse zonnebloemen
Obsessie van de meester werd toeristische attractie
*
Op sweatshirts pennen potloden, zelfs klokken en horloges
Souvenirs als mini repro's, broches grote posters
Ik brand…
Het komt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 We vernamen dat steden werden geplunderd,
tegenstanders gevangen gezet, gegijzeld,
gemarteld, soms levend in brand gestoken,
door ratelende tanks verbrijzeld.
Nu schreeuwt er iets diep in het woud,
de kreet van een of ander wild beest?
Een bijl wordt in een boom geslagen.…
Beneveld
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
652 De zon heeft de huizen al in brand gestoken,
vreemd schokkend schuiven ze langs elkaar,
het plein is een traag golvend meer,
waar ik onzeker dwarrelend over vaar.
Graag zou ik even op een bankje gaan liggen,
maar dat moet dan maar een andere keer,
de vraag is nu of ik de overkant wel haal,
gelukkig is er nog niet veel verkeer.…
Survivalkit
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
552 Wat neem je mee op reis
of inderhaast bij overstroming
bij aardbeving, explosie of
bij fel uitslaande brand
bij onverwacht bezoek
van ongenode gasten
Je geld en smartphone in een tasje als survivalkit?…
Mijn lief is al mijn vreugd.
poëzie
5.0 met 2 stemmen
707 al mijn goed,
Die mijn hartje branden doet,
Door uw lonkjes,
Vol van vonkjes,
Vonkjes die van 't lodder oog
Kwetsen, als pijltjes van een boog.
Schone, waar schuil je hier in 't groen?
'k Moet mij laven met een zoen,
Voor de tipjes,
Van uw lipjes,
Lipjes die, als rozeblaân,
Zijn met een zoete dauw belaân.…
ik overspeel liever mijn ziel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
486 ik overspeel liever mijn ziel
over randjes van ‘t toelaatbare
dan dat ik mijn tanden brand
aan uitgewoonde versspraak
of spaakloop in verleden taal
ik wil neodraken roosteren
zonder d’oude te verbrassen
want ik heb voetvegen nodig
met papier van de Shakespeare
in Komrijstront verkommeren
ik heb schijt aan schoenzolen
die passen als vingerafdrukken…
Woede
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
342 Het zondige schuilt
in het botvieren,
het breken van bruggen
omdat je hart in brand stond.
De ware kracht is
niet de vuist,
maar de adem ertussen.
Niet het bord dat breekt,
maar de stilte die je kiest
als je hand omhoog wil gaan.
Want woede wil erkend worden —
gezien, gevoeld,
maar niet gevoed.…
De leegte in haar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
341 Brand het af en vecht voor wat ís,
maar vergeet nooit wat echte liefde is.
Het wordt vechten voor een strijd,
op zoek naar de leegte.
De leegte zal haar weg vinden in haar.
Voldoening zal het brengen in een leeg bestaan,
zo ver weg bij mij vandaan.
Liefste lief… rotzak… bedrieger…
ooit had ik je zo veel liever.…
De leegte in haar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
347 Brand het af en vecht voor wat ís,
maar vergeet nooit wat echte liefde is.
Het wordt vechten voor een strijd,
op zoek naar de leegte.
De leegte zal haar weg vinden in haar.
Voldoening zal het brengen in een leeg bestaan,
zo ver weg bij mij vandaan.
Liefste lief… rotzak… bedrieger…
ooit had ik je zo veel liever.…
Wintertafereel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
302 In witte rijp en nacht gloort weemoed,
een vlam die niemand branden kan.
Het hart dat zoekt, wordt zacht behoed
door sneeuw en schaduw, stil en bang.
En onder elke witte deken
schuilt iets dat bijna nooit verdwijnt:
gemis dat meteen de stilte breekt...
Het gele licht dat door de vensters schijnt.…
Kom terug
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
383 maar kom terug
verjaag me als echo's,
die te lang hebben gezweefd
laat me trillen onder het gewicht,
van jouw onverbiddelijke gemis
maar kom terug
chanteer me met je schaduw,
kleineer me tot een heuvering in de nacht
bedrieg me met honing die brandt,
lieg me tot ik dronken ben van jouw illusie
maar kom terug
verleid me, verteer me, brand…
De weegschaal van Lessius
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
160 De geest wil matigheid, het bloed wil branden.
Zo leef ik in de schaduw van zijn streng citaat:
buigend naar het sobere, gezonde licht,
terwijl mijn hand nog naar de weelde reikt.…
Wat bleef
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
127 Zij herinneren zich niets van onze val,
zij blijven gewoon branden,
geduldig en van ver.
Kijk naar een bloem
die opengaat zonder haast,
zonder verdienste, zonder vraag,
zonder kennis van goed en kwaad —
zij groeit gewoon
naar het licht toe,
zoals ze altijd deed.…
Onder de avondzon
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
432 Blijf zacht branden,
in elke hand die reikt,
in elke deur die open gaat,
in ieder mens
dat mens durft zijn
bij het licht
dat jij naliet.…
De ontdekker
poëzie
3.7 met 24 stemmen
4.042 Ik neeg – maar in mij brandde toch het felst
't Vuur dat mij voorschrijft buiten rust en rede.
En haastig heb ik mij weer ingescheept,
Zeker van een ontdekking, anders groots,
Maar ben door onweerstaanbaar drift gesleept
Naar zeeën leeg en kusten steil en doods.
Nimmer belijd ik mijn dwaling, mijn zwak.…