3326 resultaten.
De zee
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.217 Wat is daar toch, achter die horizon?
waar gedachten ongehinderd
worden opgenomen in het zilte.
Gedragen door het ruisen,
maar meer nog, door de stilte.…
Liefdeshaat
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
1.282 Jouw levenslied kent geen melodie
Een toonloos gehuil over kale vlakten
Rollende kille mist voortgestuwd door de wind
Gruwelijke afspiegeling van jouw minzaamheid
Rottend gaapt je versteende mond in de verte
Wellustig kronkel jij voort aanziend mijn leed
En verlicht door het vuur van palmtakken
Gloort aan de horizon de eeuwige hoop
Rust…
ik orakel labyrinthen
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
695 ik orakel labyrinthen
spoorloos zonder hinten
spreek alleen met zon
en wolken om me heen
de hemel is gesloten
de ruimte is te groot
maar ik ben vastbesloten
een weg te vinden uit de dood
handen reikten
trokken terug omdat de hitte
te intens was om te leven
ze keerden mij de rug
nog zie ik je lach,
ogend naar de horizon
herinner…
uit de zee van ons twee
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
795 wil je spelen
in gedachten
los van krachten
ver voorbij de horizon
jij, nee wij,
het vliegen verdween
met de lucht, niet op
de vlucht ergens heen
zonder mensen
zijn wij wensen
lenen tijd en bestaan
uit de zee van ons twee
de blik is ontmoeten
raken wordt maken
want aarden is weten
en ervaren van veel
los van krachten
de machten…
Heimwee
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
965 Ik wil alle bergen
van de aarde beklimmen,
waar ik kan stilstaan bij
het bewegen van de zon
Ik wil de wereld
warm gaan bezingen,
waar de lucht roze is
en de wolken lichtpaars
Ik wil me met
de zeeën omringen,
waar de horizon een lijn is
tussen rust en vree
Ik wil mijn dagdromen
niet verdringen,
waar tranen zich mengen
met een…
Met geen pen te beschrijven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.532 Soms zit ik heerlijk weg te dromen
en staar ik uren naar de horizon
dan zie ik m’n dochters voorbij komen
en weet weer hoe mijn trotse vaderschap begon
Dat was iets wat moest groeien
ik wist niet wat me te wachten stond
maar toen het zo mooi ging bloeien
maakte het mijn levenscirkel rond
Ik verwacht niet veel van het leven
probeer gewoon…
De hemel robijnrood,
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
1.469 heel erg stilletjes
was de avond
gevallen
starend in de verte
liep er 'n rilling over haar
rug
terwijl de zon
plaats maakte voor de
maan
kleurde de hemel robijnrood
over de rimpelloze
zee
glimlachend nam hij haar
in zijn armen
zoende hij teder in d'r
hals
keken zij samen naar de horizon
hun toekomst vurig
verlicht
voor…
Gedoemd
hartenkreet
3.6 met 12 stemmen
1.017 ik mijn geleden tijd
verafschuw rimpels mijner handen
wring ik mij in de stroming van weleer
echter opgenomen word ik niet meer
geslonken is mijn gulle minne tijd
doch gesmoord dendert deze voort
ongezien over de amoureuze vlakte
verteert het mij en heeft mij stil vermoord
nimmer kan en zal ik aanvaarden
die langzaam vervagende horizon…
verdwalend in niemand zijn land
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
721 schemering ruist
op een lichtende vleugel
dromen vervliegen
de nacht houdt
het licht weer apart
we vragen de wind
je te dragen
te koesteren als kind
we wieken
verdwalend in
niemand zijn land
we leggen
de hand op de
schat van vandaag
waar al onze
wensen liggen
te glanzen
in de zon die
we stelen
van morgen
de horizon…
Jij fluistert
gedicht
3.6 met 7 stemmen
12.736 Jij fluistert zoals een robuuste pianopalm
wat afgevlakt en afgezwakt door
gipswit omzwachtelde liefdes
die woorden die
Jij fluistert
zijn slechts hevig korte snikken
bloeien vrijelijk in de lente op de achtergrond
van de horizon aan elk regeleinde
stotteren ze vloeiend
en in uitgestreken vlagen
de laatste druppels rijpe
symfonie uit…
Bakkeleien in de galeien
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
647 riemen
het bakkeleien
in de galeien
de striemen als
je minder deed
altijd onderdeks
als slaven aan
de ketting weggezet
roeien op bevel
zij sloegen mij
hun ritme wel
ben gegaan heb
de oorlogsvlag gehesen
in het want
waar wij nooit
mochten wezen de
messen blikkerden alom
gesprongen naar de
vrijheid toe gezwommen
zag een horizon…
Prismatig
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
521 Ik herken de blauwe zaden
van een pril begin, te proeven
van vergeelde zeden in huid
en haar, daar nog wat tussenin,
woekering van onbekende goden
uit een terracotta oerinstinct,
zich voorspelbaar laat verraden
getooid in de lange lijn der doden
met kroontjespen en zwarte inkt, het
avondrood zich in de horizon verminkt
waarachter de as…
Resurrectie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
531 wichelroede
Doezelend op de thermiek
Van mijn gevoel
Regen geselt het sentiment
De huid doorweekt
Infiltratie tot het skelet
De diepste krenking
Letselschade
Afbrokkelende koraalbank
Zon aan de hemel
Aarzelende oogopslag
Stramme ledematen
Herleven
Warme luchtstromen
Als levenselixer
Van een kiemend
Nieuw begin
Op weg naar de horizon…
Als golvend graan
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
616 Haar ogen boetseren
een droombeeld
geven het een hart zo
onstuimig als de branding
van de zee
ogen als sterren
een warme lach
als een gouden horizon
een haarkleur als golvend graan
in het zomerse zonlicht
mocht ze hopen
ooit in deze droom te lopen
dan zou ze onwankelbaar gaan
in de vallei van de liefde
heel zacht fluistert de wind…
De overpeinzing
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
523 Zoveel dat je wordt opgeslokt,
het hoofd omhoog en boven water,
zo turend naar de horizon.
Ik droom en pieker over later,
we dartelen de toekomst in.…
September
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
545 Wat kan meer poëtisch stemmen
dan een boom nog half verborgen,
verguld boven een watten deken
door de lage horizon-zon
op een laat septembermorgen.…
zacht land
netgedicht
4.1 met 24 stemmen
1.045 alle gedachten
die ik uit de winter
verzameld heb
alle slachtoffers
uit het reliëf van de nacht
bange stappen en mistranden
het knielen
voor de duisternis in mij
ze verdwijnen
wanneer de horizon duinen dichterbij brengt
nog dichter dan een witte oever
aan de dood ontleend
de wind, een vogel,
het schuimen
van verzen…
Ogen als planeten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
577 Ogen als planeten
staren strakblauw naar de maan
Voorbij de hemisferen
Trekken sterren trouw hun baan
Ogen als kometen
doorklieven tijd en ruimte
De toedracht is niet vluchtig
naar de horizon ver buiten
Sterrenstand geeft ruggengraat
Men zal nog wat beleven!…
De zee van jouw woorden
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
632 gekerfd
mijn mes geslepen
op bomen
het hart gesneden
met pijlen doorboord
godvergeten veel
van je gehouden
jij hebt me niet gehoord
mijn liefde werd stil
verdronk in de zee
van jouw woorden
mijn golven
sloegen stuk in de
drukte op strand
als los zand
liet jij mij
door de vingers glijden
naamloos op drift
sneed ik de horizon…
Ik wandel met voeten
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
725 wolken witberen helder
als ik de horizon aanschouw
aan het verlaten strand
alleen diverse vogels
vergezellen mij op de wandeling
er is een zoutzilte zeelucht
dat zweeft in de lucht als een trotse veer
ik wandel met voeten
in maanwitte duinen met open grenzen
dat maakt iets los in mij
en ik herdenk: nu blijde
de wonderlijke magie van…
Bon Voyage mon Chérie
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
611 ga maar dromer, het is tijd
dank voor elke bijzondere dag
jouw woorden, ik bewaar ze
en plak ze aan de horizon
als een zonnige lach
de boot wacht
brengt je over de oceaan
naar de lichtjes bij nacht
vergeef me mon Chérie
ik kan niet meegaan
zie niet meer om
onderschrijf het leven
speel, speel de muziek
dans, dans, heb lief
je hebt zoveel…
het heeft de nacht gezien
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
677 ondergedompeld
in de heldere stroom
die ons kabbelend kuste
het leven verliep
als een rivierstroom
die zich haast naar zee
en zoals waterdruppels
de stenen uitholt, zo
versleet de tijd ons hart
de steen is geslepen, gekerfd
vol littekens het hart
het heeft de nacht gezien
en wacht op de zon
die geel opstijgt achter
de oostelijke horizon…
Eeuwige liefde (1)
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
881 Vroeg in de morgen, de zon staat aan de horizon
een roze gloed verwarmt teder onze harten.
Ik houd je stevig vast met beide handen
mijn vastberaden blik;
het doet jouw ogen branden
het moet zo zijn, zeg ik
jij mag door mij niet stranden.…
Gift van de zon en de zee
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
636 wij hebben
de duinen zien bloeien
als gift van de zon en de zee
eerst het lichtere paars
dan het zomerse geel
de wind speelde mee
verlieten de drukte
van zaken en stad kozen
de stilte van het glooiende pad
in het zand bij laagwater
tekenden sporen de lijn
een horizon verder zal het rustiger zijn
elkaar bij de hand
in een tocht…
kolkenklank
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
677 k voel mezelf meestromen
met de schaduw die rond mijn hart waart
hoe hij klotst, onderweg, tegen een leger wordende horizon
nimmer thuisgeraakt door de wreedheid van de wind,
in de avond gebaard
jij beweegt naar rotsvaste gestaltes, waarin mijn lichaam vervaagt;
zich niet vertonen kan omdat verdriet om ziltig vertrouwen vraagt
wij verliezen…
Kleindochter op pad
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
694 Zo lang de horizon onzichtbaar is,
telt nu alleen het stap voor stap,
vooruit op de vertrouwde grond.
Bewaart ze deze beeltenis,
als het wenkend vergezicht haar
wegtrekt van alles wat haar bond?…
zoals zij in de ochtend
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
692 ik waai en waai
verblijf tussen spiegels van hoop
en horizon; het veld waarop
wolken verder drijven
traag vliezend in het bestaan
mijn lot vloeit uit
in zeebelopen vloed, kartelt
randen waar mensen staren
naar diepe zin
aangekruist door hongerigen
hoe zou mijn stem zijn
in tegenwoordige tijd
spraakverwarrend door de jaren
die…
laat september
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
519 het leven een tijdlijn
die ons bindt, een gegeven
die je zonder liefde niet vindt
laat september, de komende dood
huilt in het groen de wind beeldhouwt
de polder in een verloren segment
de horizon verlost van schuld staakt
de zichtbaarheid en verhult zich
in een zilveren nevel waar meeuw
en kind gezamenlijk sterven
er is geen eind als…
Kunstenaar in rouw
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
662 vaas
het geld dat hij nooit kreeg, de vrouw die hem verliet
door liederen van de nacht, en innerlijk verdriet
een kunstenaar in rouw, de kwasten niet meer trouw
aan het verlegen heimweelied, het ego in de kou
een zolder vol met werk, het zingen zonder kerk
de handen moe door eelt, geen dag die zich verveelt
door angsten drooggelegd, een horizon…
Maan
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
599 Maantje
Maantje luister eens goed
Wie ik nou weer heb ontmoet
Langs de sterren aan de hemel
Heb ik mensen ontmoet
Mensen vanuit mijn leven
Daar ben ik nooit gebleven
Maantje luister eens goed
Wie ik daar heb ontmoet
Daar aan de horizon
Mensen uit mijn vorige leven
Wat ben ik blij
Dat ik hier ben gebleven
Maantje luister eens…