256 resultaten.
Betovering (deel 1)
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
609 De wolf huilt bij de maan zoals haar stem weergalmt
de lichtende nachtwolken belichten haar schoonheid
de achtergrond is haar schaduwkant als de nacht.
Ieder woord komt als een vonk door mijn pupil
haar spierkracht en sierlijke beweging betoveren mij
als haar giftand zichtbaar wordt wanneer zij lacht.…
Avondland, mmxxii
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
459 Heeft zij als een Pandora
het deksel opgelicht
van het oude Avondland
de ondergang belicht
Waar de geest
van homo sapiens
op nieuwe leest
geschoeid werd
herontdekt
opnieuw in kaart
gebracht, verlicht?…
Nooit te moe
hartenkreet
4.4 met 15 stemmen
1.846 Ik dacht: ik schrijf eens een gedicht
Dichterbij de waarheid kan ik niet komen
Want als ik mijn liefde voor jou op deze manier belicht
Dan lees jij waarover ik 's nachts lig te dromen
Ik dacht: ik stuur hem maar meteen per mail
Sneller kan ik het jou niet laten weten
Die nacht met jou betekende voor mij erg veel
Hopelijk ben jij mij net zo…
Vroege haan
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
1.097 De haan, een kunstenmaker,
vroege vogel met zichzelf begaan,
in eerste stralen opgestaan, leurt
in het licht met schorre stem,
waarmee hij mijn dromen en de
ochtendstond verscheurt, de
zon zijn narrenkap en hanenoog
belicht, mij met tirannie de
slaap verdrijft, zaait uit krop een
litanie, dwingt mij tot verweer te
vergezellen in zijn…
Geblokkeerd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
504 weg geblokkeerd
voorwaarts door dierlijk instinct gedreven
geen richting bepaald naar duidend doel
slechts één brede snelweg is heilig
het eindpunt ligt ergens achter de horizon
terug is de weg geblokkeerd
een oude man staat aan de zijkant
zijn blik naar de toekomst gericht
waar tijd van jeugd eens vandaan kwam
was toen de kim anders belicht…
Bij een dode
poëzie
4.1 met 9 stemmen
1.966 In het schoon doorzichtig stenen
Masker voor zijn aangezicht
Dat de dingen er om henen
Met zijn bleke toorts belicht.
Lief ik kan geen tranen vinden
Als mijn hart hem elders peist,
Waar zijn ziel met de beminde
Sterren van de avond rijst
En ons, dagelijks verblinden,
Hoger wegen wijst.…
ONMACHT
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
508 Er ligt een dreumes op zijn buik te slapen
Hij geeft aan vluchtelingen een gezicht
Hij heeft hun lijden extra fel belicht
Moderne media zijn dan een wapen
Het lukt een man het lijkje op te rapen
Hij wendt zijn hoofd af, doet ontdaan zijn plicht
Men is vergeten hoe men vrede sticht
En met welk doel de wereld werd geschapen
Het leven zou om…
als een oase
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
668 zomerse dagen lopen op hun laatste benen
evenals de zwart- en bruin gevlekte koeien
grazend onder een late zon die het boerenland
nog zacht belicht waar in alle rust de avond valt
aan de einder schildert van Gogh een handvol
kraaien boven het goudgele, ongemaaide koren
waar verzonken boerderijen en een verre toren
in ijle nevels geruisloos…
Ik mis je
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
300 Wissel elkaar af in wacht dienst en belicht onze wereld.
Oh avondlucht! waar blijf je?
Ik mis je……
Zomaar een zomerdag
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
630 Bloemen staan in alle kleuren
strooiend nieuwe zaden
feestelijk belicht
voor een zomerfeest,
dat niet is, en nooit zal zijn.…
we waren er samen goed in
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
727 bouwden ons plein steen voor steen
ik het voeteneind en jij het hoofdeind
zo kropen we samen naar elkaar toe
het werd een levendige schoonheid
waar we samen alles inbrachten
in een ruimte zonder omheiningen
liefde in lijnen naar alle hoeken
nimmer te bedwingen in houden
van onze plek - waarin we geloofden
en lantaarns onze liefde belichten…
Leemte (ode aan Toon Hermans, overl. 22-4-2000)
netgedicht
4.3 met 21 stemmen
3.125 Wie belicht nú simpelweg
de lelie, lis en roos
de boterbloem, de bosframboos
de heide, groen en gras
de vlinderstruik, het struikgewas
Wie bezingt nú simpelweg
de vlinder, vlieg en mier
de watervlo, de regenpier
de lijster, spreeuw en kraai
de roepie-roepie, vlaamse gaai
Wie omlijst nú simpelweg
het wonder, land…
Synthese
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
508 De wereld draait zich
in genot, wat verdroogd is
wordt doorschijnend, obsceen
belicht in röntgen van de
opkomende zon, lichten
nerven op, de rijke
aderen van de synthese,
vertaald in de passie van
vuurvliegen, die na hun
daad sterven, bekijken de
toekomst vanuit het Eoceen,
het venster van een barnsteen,
transparant verstild in…
Omlijsting (3)
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
749 Bewaakt in een omlijsting
met goudblad antiek gevormd belicht door sterren
drijft jouw passie nooit weg zoals mijn droom jou markeert
met het drijven naar het licht
bevestigen contouren van jouw silhouet
mijn leven nu wat door jouw respons mijn poëzie illustreert.…
Kop of munt?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
429 nacht, geen geld voor
alternatief vervoer, omdat ik
mij in de rekening had verteld
overweeg de kansen in een
spiegeling van onmacht
op het bevingerde glas,
als laatst betast door lipstick
soms te vol om leeg te raken
na de laatste slok volgt nog een
diepere plas, waarin het genot
door bijwerking bittert,
de bijsluiter anders belicht…
ZE DOEN WAT ZE DOEN
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
373 woordengegoochel
een spin die in een boek
zijn eigen web ontspon
ze doen wat ze doen
omdat ze het altijd zo deden
zij zijn het die het langst
zullen overleven
ver voorbij de dagen van heden
omdat ze altijd dichtbij
wat ze zijn zijn gebleven
daarom blijven dichters dichten
zich op hun manier uiten
persoonlijke en wereldse
onvolkomenheden belichten…
Potsenmaker?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
428 De haan, de potsenmaker, vergulde
vogel met zichzelf begaan, leunend
op een been van z’n draaiende imago,
litanie in het eerste licht met krasse stem,
geen poot meer heeft om op te staan
waarmee hij mijn droom in de ochtendstond
betreurt, omlijst de zon zijn narrenkap door
spiedend hanenoog belicht, bedrijft de spot
in de winden van…
Doorprikken
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
657 De ander fair belichten.
't Frist enorm op om een inzicht
realistisch in te richten!
Tot het te persoonlijk wordt...
Mensen zich ontplichten,
met grijnzende gezichten
elk verbaal ontwrichten,
verschrikkelijke taal uitslaan...
Zulk gedrag, ook nog
als een steekspel dichten,
zal ik tutoraal weerstaan:
met een traan ontmaskeren!…
Zijn stukje hemel
netgedicht
5.0 met 63 stemmen
493 op
het familiair informele
familie en vrienden
die elkaar bedienden
in de eerste avondkoelte
bij het genieten van de dis
waarbij de afstand
het welkome gemis is
om gezellig met elkaar in
rust van alles te bespreken
de contradictie met
het verraad van judas
kan niet groter zijn dan
de steek in zijn zij aan het kruis
jij belicht…
Mijn tegenspel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
438 aanhankelijkheid
sprak iedere
seconde warmte
met die blik
in tal van
eigen kleine
changementen
al naargelang
de stemming op
jouw bühne en
mijn tegenspel in
de choreografie
die komt
uit het intens
geestelijk
contact dat
aanviel en
pareerde waar
lichaamstaal
lachte als applaus
bijzonder
hoe het echte
leven verandert
als derden
belichting…
HEEM HONK HUIS THUIS
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
567 De takken spelen wild een schimmenspel
Het scherm is kant en klaar - ecru gordijnen
De zon is lamp en niet te dimmen, fel
Belicht hij wat ik zoal voel verschijnen
Intense liefde voor het fundament
Waarop hij rust, mijn meesterlijke woning
Aan mij nu vijfentwintig jaar bekend
We zochten lang en dit was de beloning
Het pand lag lonkend…
Herboren
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.039 wat stilte
Liggend op mijn bed
Gezicht verstopt in dekens
Mijn masker afgezet
Gehuld in stof en warmte
Ontnomen van mijn last
Vergeten door de wereld
Rust ik en slaap dan vast
Als ik daarna ontwaak
Herboren en vitaal
Me nergens druk om maak
Mijn spieren weer van staal
Dan heb ik in mijn slaap
Weer bruggen opgebouwd
De paden weer belicht…
leven wordt geleefd
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
3.545 wanneer een zon de maan niet langer kan belichten is het leven overhoop.
het leven kruipt uit je ziel, golven brengen niet langer een leven.
ik en jij.
ik ben hier, jij bent hier.
wat gaat gebeuren als ik daar ben en jij nog hier?
waar gaat men ziel heen?
is het leven dan geleefd?…
het roerloos meer van glas
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
885 je geest is altijd vrij geweest
tijdloos in het schouwen
je lijf is meer verblijf om tijdelijk
van de eeuwigheid te houden
je vloog, ontsnapte aan verplichting
landde in een andere belichting
bezielde eeuwenoude graven
raakte aan wat koningen ooit zagen
je zag het roerloos meer van
glas dat plotseling verscherfde
als de wind heel even…
Leiden of Lijden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
902 in mijn toestand
van half beschonken zijn
zie ik mensen
dansen
praten
lachen
de muziek klinkt luid
door de verkeerd belichte ruimte
obers rennen af en aan
niemand stoort zich eraan
een paartje danst
op de te kleine dansvloer
bewegingen vol sensualiteit en lust
niemand stoort zich eraan
ogen
sprekend zuiver
half gesloten
het…
Pinksterbloei
netgedicht
4.7 met 22 stemmen
1.490 de felheid van de geest
belicht de pinksterbloem
de bijen neuriën gezoem
de geest is langs geweest
de geest kleurde de kern
gezoem fleurde ook mij
de pinksterbloemen in een rij
paars in een groene berm
met Pasen vertraagde de groei
altijd waren ze dan in bloei
nu hebben ze hun naam terecht bewezen
de bloei met Pinksteren langs ’s Heren…
- Een vroeger Leven -
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
650 Het stuk leven waaraan wij hechten
speelt onbewust pianoduetten
verbazingwekkend kort en krachtig
versnelde het voorjaar levens terug
zag ik de bloeiende akkers aan mijn omgeving,
visioenen belichten gevoelig eeuwig leven
beter, feller de ligging van dorpjes,
echte herinneringen komen vaak terug
..al was het in lang vergeten velden
van…
De kluizenaar
netgedicht
3.7 met 25 stemmen
1.139 ik ben aan mijzelf gebonden
in stilte
ver van aanwezigheid
ook ik raak daar niet aan gewend
het blijft hongeren naar geluk
dat mij vaak schemerig verraadt
ja, ik ben vrij
maar iedere keuze is slechts
in het ongekende bekend
mijn ziel is daarom, denk ik,
slechts met overgave gebaat
zo is de weg naar liefde
die mijn komende oogst belicht…
Meigeluiden
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
1.567 daar waar de IJssel stroomt
was er een dichterlijk ontmoeten
een kunstenaar met zwarte hoed
toverde er warme welkomstgroeten
de zon belichtte de ramen
het uitzicht op de Hanzestad
bloemlezingen leken te blozen
op elk beschreven blad
dichtmaatjes van ver
brachten rust zo heel dichtbij
muzikanten speelden vol souplesse
de mooiste…
Potsenmaker?
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
548 De haan, de potsenmaker, vergulde
vogel met zichzelf begaan, leunend
op een been van z’n draaiende imago,
litanie in het eerste licht met luide stem,
geen poot meer heeft om op te staan
waarmee hij mijn droom in de ochtendstond
betreurt, omlijst de zon zijn narrenkap door
spiedend hanenoog belicht, omarmt de spot
in de winden van zijn…