283 resultaten.
Schuilhut?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
380 Werd niet alles
reeds beschreven
uit het stof van
liefde, verwachtingen,
associaties, misschien
anders in klank, kiemt
dit woord in alle talen
gesproken en verbeeld
zaait angst en twijfel,
waardoor de inhoud
wordt misvormd,
blijft de essentie van
humaniteit gelijk, het
tooit de fraaiste
synergie van mensen,
waarvan de kleur…
Dementie- Vervlogen Woorden
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
67 De wereld verandert, de geest wordt zwaar,
maar de essentie blijft ongeraakt.
In de stilte van wat niet meer kan,
leeft de liefde die nooit verdwijnt.
Want wie je was en wie je bent,
is een licht dat zacht blijft schijnen.…
Berlijn
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
778 hier
Een vereniging van Oost, West en bier
Als jij West bent en ik Oost
Met een verzameling lege flessen op de grens
Op weg naar grijs Nergenshuizen en een bierpens
Waar niemand elkaar gelooft
Omdat een kater alles stilletjes verdoofd
Een lange rit met vrolijke uitbarstingen
Kleine ergernissen,
Anderen die van kwaadheid slissen
De essentie…
Ontdaan van franje?
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
519 Waaruit die essentie de
ware aard doorklinkt,
in horizontale lijnen
met hoorngeschal,
verlegd het de wegen
in de taal en baart
z’n zinnen bloot in
poëzie als dolfijnen.
die nimmer zwegen.…
Valse aura van de dag
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
498 Je bewoont de tekst waarin je
het beschrijft, een bos kan niet
donkerder of lichter zijn, je
stelt je in op dingen, die je
met een wisselend diafragma
vast, de scherpte is bepaald
door de essentie van het domein,
de waarheidskern wordt helder
in een geweldcontrast,
Elk detail wordt in kritiek
of tegengestelde waarde
moet worden…
Paus en pasen
netgedicht
3.4 met 76 stemmen
386 in geschreeuw
gegrom van onmacht
en pure agressie
kwamen de scherpste
kanten van het lang kort
gehouden volk in
erupties naar boven
naar de afleider die
als mikpunt en oorzaak
door de stad werd
gevoerd met een
doornen kroon
en het kruis waar aan
hij later opgehangen is
nog lijken wij humaner
maar in essentie is er
niets veranderd…
ik streel de glazen stad
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
698 fragmentarisch zie ik jou
puzzel knoop en touw
uit weinig weten, hoe kon
ik jouw essentie zo vergeten
ik beeldde je in glas
de vormen kende ik maar pas
en je verscherfde op slag
ik kan gevoel niet
kleuren, weet niet
wat er gaat gebeuren
als ik je aan de wereld toon
je bent onwezenlijk schoon
in mijn ogen schijnt je ster
steeds…
De zweep
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
762 'Jullie maken van godsdienst een markthal
met romige rituelen een koeiestal
maar de essentie interesseert jullie geen moer.'
riep Hij.…
Ongeschonden, geschonden,
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
554 Hoe lang ben ik bestand
om eigen zure druiven
te slikken,waarvan ik niet
besef of ze rijpen,alvorens
me in de bloeiwijze te
zullen schikken, zonder
de essentie te begrijpen?
Hoe veraf is een antwoord
of oneindig dichtbij op
die kerende vragen?…
Het gedicht
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
834 zagen
z’n gedicht verwoordt bijhorende
dimensie van gedachten en gevoel
dichter zijn we door het dichtvuur
om onze sensaties te verwoorden
als gevoel ‘t verstand overweldigt
dansen woorden op vleugels van
inspiratie tot poëzie pure waarin
woorden zelf het onderwerp zijn
dichten is tekst ontdoen van franje
uitkleden tot essentie…
Ik wil je raken.
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
624 Ik probeer je nog
één keer te raken,
als je achter mij
zal staan en in een
laatste vers jouw
licht te vervolmaken,
de essentie waarmee
het laatste gat wordt
gedicht in de voor ons
aangewezen tijd, kan
niet somber klinken of
ongrijpbaar vederlicht
om dan aan te vertrekken
en bij gelegenheid weer
a-priori af te leggen en elkaar…
Herinneren
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
748 Gisteren nog ergens in het duister,
maar mijn leven, in al haar essentie,
als aangereden wild verdwenen,
langs de kant van de weg.…
Nimmer zwijgen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
474 Onweerlegbaar toont de
essentie zijn
ware aard in horizontale
lijnen met trompetgeschal
waarop men zich
blind op staart,
verlegd het de wegen
van de taal en baart
de strofen bloot in de
poëzie als dolfijnen.
die nimmer zwegen.…
In memoriam
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
856 maar over is het lijden
blijvend zijn jouw poëmen
en ik ben blij dat ik eens
jouw tedere stem heb horen
klinken als in een lemen
hut met een open haard
je raakte de essentie
de grijze bard in jou
vol ongekende dimensie
bedankt voor jouw
rijke sporen
maar je bent ons nog veel
en veel meer waard.…
In Sluimerende Dromen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
344 Drijvend,
in vierdimensionale dromen
dansend op het getij
breek ik door de illusie
voor even ben ik vrij
Ontketend,
een sluimerend geweten
knagend aan mijn essentie
mijn geest geschonden,
geketend aan existentie
Meegesleurd,
naar diepe duisternis
verlangend naar het lumineuze licht
het koude ijs dat langzaam scheurt
woede getemd door…
Gewillig wezen
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
669 moet zijn
en zo zal ik alleen
meer worden dan de enkeling
die met open armen
je wensen heeft vervuld
speel me en bespeeld
zal ik gehoorzamen
keer me niet je rug
nooit noch die van je hand toe
wanneer mijn smeekbede
slechts op blote knieën
onder mijn eigen ogen
zich als een schaduw
laat verschijnen
evenals zijn harde essentie…
saunapplaus
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.306 brede lijven bergen
de kleren op, weg ermee
wordt wat de natuur bracht
teruggebracht tot de essentie
zonder schaamte, sans gène
zelfs de oma's laten die laatste
voor wat het is
iets ongemakkelijks
op de houten banken
bij het vale licht van
een weggedoken peertje
wordt gezeten en gezwegen
maar vooral geluisterd naar
het hooglied van het…
Lied van ooit
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
1.201 stromen
dat zonder aarzelen of schromen
zich voegt bij ‘t natuurlijk woord
De lieflijke akkoorden sterven
in het buld’ren van de oceaan
die met krachtige stem laat weten
zijn oorsprong niet te zijn vergeten
en de hymne heeft verstaan
De zee deint rustig in getijden
zoekt in eb steeds weer de bron
waar het leven ooit begon
en tot essentie…
Lege relikwieën
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
800 Als ideeën worden gedolven
uit het blauw van oceanen,
vullen golven, betoog van
schuimende essentie, gestuurd
door cyclische getijden, die
de grote sprong wagen naar
waterkant en achterland,
waar mans toekomst
zich laat kastijden.…
nog even
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
766 Nog even
nog even op de zij liggen
inhaleren en uit zwaar
eventjes nog gisteren
op toekomstige wijze
zoals het zegt, zoals
het je zou toekomen
straks is het weer
links rechts links
het bubbelt en ergens
is een loopplank van essentie
het troebelt van mensen
om je heen, heden
spat steeds weer open
rechts links rechts
en ontwijken
van…
Reflectief ?
netgedicht
1.9 met 12 stemmen
593 In de reinigende stroom
in palm van seizoenen
heb ik de mens in mij
afgestroopt, leek het
bijzonder om niets te
hebben of te willen en
alleen met de liefde onder
een onbedorven hemel te
staan, een zon die zich een
ongerepte weg baant naar
de essentie van het bestaan,
het zwijgen betaald met een
allerstilste klank als blote
schaduw…
Queesteskind II
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
506 Het boek lonkt naar mij en
de pagina scheurt in twee,
daar waar de essentie staat
en wordt onleesbaar
De voldoening takelt de kennis
af naar een volgende collaps
“ Nood breekt wet”, zeg ik zachtjes
Ik wacht gelaten de lawine af
en lijm de pagina delen
zorgvuldig weer aanéén
Een symbolisch ritueel om
de goden weer terug te vinden…
Woorden als ruis?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
409 wat de prullenbak niet vrat,
ontdaan van alle franje en
een kortstondig leven had
nimmer bleef een
onbeschreven blad
waarmee de blanco
muren van de wereld
zijn volgeklad,
onverschillig voor de dood
en voor het “zijn”,
onfeilbaarheid gedoopt
in een oceaan van inkt
door al de muzen die
daarin verdronken
waaruit die essentie…
Primair verlangen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
479 Betreden wil ik, die eindigheid der dagen,
het kloppend voelen, weten van de essentie.
Martel mij barbaars, tot ik ruwheid kan dragen,
murw getemd, tot de kern van existentie.
Waar ik, dierlijk haast, het roepen heb gehoord.
Schril zwelt het aan, tomeloos van aard,
maakt mij zwoegend los van menselijk leed.…
Van over zee
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.001 steeds niet is gewist –
met de wolken wegdrijvende, weer te binnen
geschoten, willekeurige momenten, maar er is zoveel
horizon waarachter ze vervolgens
moeten verdwijnen, terwijl een afgelegen
landschap als dit ze zich zelfs
zou horen te herinneren
als het kijken eindelijk het vergeten inwilligt
zijn alle beelden teruggebracht
tot hun essentie…
Gadeslaan
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
528 Je wilt het allemaal volgen
voelt en proeft wel de essentie
de dronken traagheid van tijd.
Met ingehouden seconden
bij de bijna honderdjarige
kastanjeboom neem je plaats.
De dag voelt als een eerste keer
met de smaak van melk en huid.
Je voeten als kind treden aan
er is veel mee gemoeid.…
Zoektocht of queeste?
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
552 Zintuig, geef mij je woorden terug,
kwetsbare huid van perkament,
een lege windbuil op de rug,
om inzichtelijk in te lijven op
de blindheid van papier, het
is me aangepraat misschien,
geblinddoekt tot de laatste strofe,
streven naar de inhoud waarvan
ik de essentie nog niet doorzie,
te veel op de private tekst verlaat,
het ene verdicht…
Mens zonder onderscheid
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
706 kantelpunt nadert en
het biologisch systeem
door de mens verziekt is
lijkt de oplossing voor
de ongelijkheid van
mensen gevonden te zijn
door alle variaties in
het menselijk voorkomen
en de verschillen in
diepgang niet in de
vele kwalificaties onder
te brengen maar alles
gender neutraal te maken
mens zonder onderscheid
in essentie…
WIE WEET
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
251 leven en dood
Wat wij niet begrepen
Was tegengesteld tot wat anderen begrepen
Over onze wereld die ieders wereld bleek
Maar meer dan ambivalent
Laat ons twijfelen
Aan het zwart-wit van letters op grijs papier
Laten wij luisteren
Naar de fluister onder het afdak
Van de hoop op beter
Wellicht en waarschijnlijk
Is de hoop op beter
De essentie…
Hij zit in de zon
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
953 een volgend hoofdstuk in een onvolprezen boek
geen woordloos schaduwrijk meer
maar een verlichte, open bladzijde
hij reikt niet langer naar de ondergrondse
maar vangt zijn hoofdzaak hier, in de warmte,
met dat ene woord dat zich in ieder woordenboek
eindelijk thuis begint te voelen
dat ene woord, nooit een geheim geweest
leeft in essentie…