298 resultaten.
In het nu. (Haiku’s)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
389 Naast mijn schouder loopt
mijn vriend die niet meer bestaat,
schaduw wordt steeds ouder
Ganzen in vijvers
wat kunnen ze foeteren,
bemoederen kroos.
Zon beschenen steen,
heet zonder af te koelen,
zijn in ons, in het nu.…
Schrille crescendo'S
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
475 In slinkend duister
aan drempels van licht,
de rossige gloed van Aurora
In een roerloze
spiegel van water
door ijle dampen
onttrokken aan 't zicht
wijken ragfijne
nevelkristallen
over verblekende ganzen
Het dons van de mist
houdt hen eendrachtig gevangen
instinct is wat hen samenbindt:
hun nog te voltooien gezangen
Gesmoord…
bijna alles
netgedicht
4.7 met 15 stemmen
536 bijna alles diep ik op
uit slenterende dromen
en alles komt voorbij
jouw sussende lippen
twee geschrokken vliegen
mijn ingekeerde blik
de wegstromende zee
jouw uitgestrekte handen
een zwerm wilde ganzen
mijn halve verhalen
de afgebroken tak
jouw ontwijkende woorden
de gestapelde stenen
mijn haastige vertrek
de gemiste kansen
jouw ondoorgrondelijke…
inhaalslag
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
414 vermoedelijk staat niemand stil
totdat gelederen zich sluiten
waarbij alle ganzen zichtbaar zijn
met hun slagen in de lucht
is het al duidelijk of zij vertrekken
of juist arriveren
laten zij achter of
keren zij weder naar oorsprong
de lucht is ijl en heeft een
lichtvoetige tederheid
toch ruikt dit naar aarde
naar gewicht van steen…
winterzotheid
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
831 we luisteren naar de winter
kijk, een roerdomp in paalhouding
is zijn camouflage kwijt in het riet
wat aangeslagen ligt onze polder
te schitteren in het witte kristal
jij draagt mijn liefde, helder straalt
het heelal, we luisteren naar de
roep van ganzen, verkleinen ons hart
maken ruimte voor het ademloze…
Winter in Ommoord
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
881 Ik duw je over knerpend grind
Fluwelen jas, fluwelen huid
De vogels vragen iets te luid
Hoe of ik de omgeving vind
Zo dat is mooi daar in die wagen
Flirt een mij onbekende heer
Ik accepteer die pauwenveer
Als pluim voor op mijn welbehagen
Een gospelsong ligt op mijn tong
We nemen alle houten bruggen
Half over hongerige ganzen
Stil barst…
Natuurgeweld
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
741 Vroeg op de dijk en het water nog hoog
Breekt de grijze lucht boven de kwelder
Geduld nog, dan vallen de platen droog
De zon lichtstippelt, het wordt snel helder
Gaatjes van vogels in natte plekken
Schapewolken boven en op de dijk
De ganzen strekken hun slanke nekken
Gras en water, aarde, basalt en slijk
Verder en verder strekt het land zich…
Winterse kou...
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
926 De glibberende meerkoet
op het gladde ijs,
de rijp die grassprietjes
naaldwit uitvergroot
De koperwiek die naarstig
voedsel zoekt in bermen
Ganzen op zoek naar
open water passeren
door de lucht in zwermen
Schaatsers blazen
warme ademwolken
in snijdende winterwind,
die wangen rood
laat blossen
De lage zonnestralen
toveren kleuren in…
Land van verre oorden
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
788 Weilanden met resten sneeuw
en honderden grazende ganzen
verlangen van duinen, wind
en eindeloze zeestormen
gebakken vis in zilte lucht
en als je verhuist
blijf je niet bij me
maar gun je het zo
meer dan dat ik
me jou mag gunnen
land van bevroren tranen
ijzingwekkende glimlach
kunstwerken op gebouwen
ik blijf van je houden
ook al…
Kort verlangen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
447 in jouw stem gaat het water traag
van lip naar mond, maartgrijs in een
ijswitte monoloog je drinkt mij niet
maar maant me tot het verdwijnen
in mezelf
gisteren waren jouw zinnen nog de regen
vandaag spreken je woorden zon, de polder
leerde je lopen en het Wad bracht jou
het tij waar de ganzen snavelen aan je geur
de tred van wat komen…
gezien (voor J.v.L.)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
442 met één oog
kijkt het opgesloten
kind vanuit de hoogte
naar de wereld buiten
in de binnenkant
van het breekbare
hoofd nestelt zich
het versmalde leven
het volgt een verdwaald
dansend papier
dat tot slot voorgoed
in de goot beland
het hoort de vleugelslag
van overvliegende ganzen
vangt flarden op
van wegstervend gezang
het ziet…
VOORJAAR
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.174 De wilde ganzen trekken krijsend verder.
Het water kreeg een korte snelle golfslag.
Het gele leem vertroebelt de rivieren.
't Heldere van de zee trekt zich terug.
Het wilde voorjaar spiegelt in mijn ogen.
Ik voel een schok door 't plekje roerloosheid
Dat mij aan hemels stille midden bindt.
Ik zie u aan, gij slaat uw ogen neder.…
Mijn klein kleinkindje
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
540 Drie maanden nu
Wakkere oogjes, zoeklichten aan
Ieder wil in het schijnsel staan
Je armpjes rekken
Je beentjes strekken
Jij kleine trekpop
Jij hartensmelter
Kom op m'n arm
vast en warm
tegen m'n lijf
oud en stijf
Ik schut je hoofdje
dat draait en zwaait
kijkt en kraait
naar wuivende takken
naar ganzen die gakken
naar wolkenluchten…
Aan de Dombrug
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
500 hier mag ik blijven
aan de Dombrug over de Zwarte Nete
de kleine beek van oost naar west
het zicht op weelderig grasland
waar Canadese ganzen langzaam grazen
en winnen van het trage vee
om dit lieve laagland
om de schoonheid en de troost
om de hoge hemel blauw naast witte wolken
om nooit vreemde handen aan dit kwetsbare
om de angst…
Jouw naam
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
461 aan je lijfje
En het hielp niet
Ik dronk
om niet van je te dromen
En weer sliep ik niet
Waar is de wind
om door dit huis te waaien
waar zijn de dansers de muziek
waar is het feest
de veel te volle zalen
de gevulde schapenmagen
waar is de wijn met kannen tegelijk
het leed de kinderlijke pijn
Breng de schalen
slacht de vetgemeste ganzen…
Een edele Fries
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
478 Stampend op 'poten' zonder arreslee
over zelden nog besneeuwde vlakten
tussen 't vrouwtje van Stavoren,
de beer van Lemmer
en ganzen op Het Bildt met dt...
__________________________________
EDEL
Het had toch werkelijk niet zo gehoeven
Ja sterker nog, het had zo
nooit gemoeten
Een Fries heeft - net als Abe Lenstra - voeten
En…
Hij
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.328 Hij zwaande
mijn vliegende gedachten
tot een ganzen ‘v’
En weefde
met hersenspinsels
Latijnse-woordjes-netten
Hij lichtte
donkere proefwerkdagen
glimmend blank
En hij wist
met Turkse woordjes
zinnen te verletteren
Met citaten als wervelstormen
waaide hij
ons culturen aan
En hij griekste
lange teksten
tot een Herakles…
Maanvrouw I
hartenkreet
3.6 met 32 stemmen
1.739 De waterlelies hadden
Hun bladeren gesloten
Maar ook de ganzen
Hadden zich laten foppen
Want ze deden een dutje
Midden op de dag
De ganse wereld had
Zich aan het hemelruim
Het firmament vergaapt
Een kort moment had de
Maan zich tussen Zon
En de Planeet geplaatst
Heel even tussen zon-
Licht en het aardedonker
Tussen hem en mij
De…
VWee
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
652 ‘Das Volk’ verdiende ooit een eigen wagen
Niet duur, met een vernuftig mechaniek
Er kwam (met steun van Adolf) een fabriek
Waar rijen kevers trots het daglicht zagen
Op Qualität werd immer acht geslagen
En Gründlichkeit verwierf een golf publiek
Ganz fabelhaft! (wij zeggen magnifiek!)…
Niets voor altijd
netgedicht
4.7 met 27 stemmen
1.325 Een gewonde engel schildert
boven een vlucht wilde ganzen
verten van onbeschreven lucht.
Zal ik woorden tussen lijnen schrijven
in de omheining van lege taal gaan staan
op verkleumde dichtershanden zitten?…
Stadsbuurt
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
880 Er lopen donkere schaduwen
samen met haar door zonnige straten
ze kent de namen niet van de ganzen
die haar vergezellen in de arme stad
deze stadsbuurt geniet bekendheid
vanwege de kakelende kippen
de donkerbruine schapen
en het gebouw dat op een schip lijkt
vroeger was hier een bruine kroeg
met een telefooncel op de hoek
en kroketten…
vliegende deuren
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
1.353 heten ze met bijna drie meter spanwijd
al twee jaar in de oostvaardersplassen
zie je ze 's zomers niet meer verkassen
inpoldering in de flevo lijkt een feit
boven moeras hoog in de boom stil afgemeerd
moest ons gezag weer weten wat ze schransen
vanwege de resten muskusratten jonge ganzen
zijn ze door faunabeheer nu al geïntegreerd
privacy…
ongemerkt
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
679 geheimen
verstopt in het dorre hout
of onder het verstorven loof
de solitair maakt blij, naakt als hij is
scherp afgetekend in de ruimte
doorzichtig als mijn haag
onthult hij rustig wachten
op leven van de koude grond
haast onbespied komt 't licht
in dit seizoen aan randen
van de dag naar binnen
boven het stoppelveld
hoor ik de late ganzen…
NOVEMBER
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
639 Er vliegen meeuwen onder stilstaand water
En richting bodem wuift verdonkerd riet
Het is de maand november die dit biedt
Een koppel ganzen vinkt vóór het geklater
De herfst af in een zwaarbewolkt theater
Van regengrijs met buien in het verschiet
Het blad knispert sinds het de boom verliet
Mijn ziel bewaart het tafereel tot later
Wanneer…
Tuinfantasie - 2e tafereel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
421 Er grazen paarden noch hooglander koeien
en ganzen speur ik slechts hoog in de lucht.
Ik hoor hier nog niet eens een kalfje loeien,
de scholver zie ik enkel in zijn vlucht.
Toch voel ik me op ’t kleine aantal meters
een koning en een gluurder tegelijk.
Voor mij bestaat er absoluut niets beters,
dan wat ik hier zo dagelijks bekijk.…
Het dier
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
769 andere partijen, het is geklier
maar hier op het dier,
kwetsbaar, maar ook fier,
trouw, onschuldig als een mier,
stem op een dier
wij hebben elkaar nodig
niet persé om op te eten,
dat is overbodig
maar voor het systeem waarin we leven
van insecten, bijen, vogels, katten
van honden, varkens, koeien, ratten,
van wolven, vossen, zwanen,
ganzen…
Boer op zee
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 Ik ben een boer op zee
60 schapen, 100 varkens
ganzen en eenden bij vertrek
Dat zijn karige rantsoenen
bij de rats, kuch en bonen
Slachten hoef ik niet
de beesten gaan zo wel dood
zodat er altijd vlees is
voor de kok en de officieren
hoog boven mijn stinkende stal
waar ik emmers uit de zee hijs
en de drek de spuigaten uit schrob…
à Godinne
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
934 In dat lichte drijven
ook ganzen
rotte, grauwere
zwaangasten
kleine brantajongen!…
Winter
netgedicht
2.7 met 20 stemmen
1.353 licht beneveld
de landerijen zijn in rust
de oude boer die prevelt
De zwarte aarde, vette klei
zo uitgekleed en naakt
rust uit van drukke tijden
de oude boer die waakt
De natte sneeuw striemt op de dijk
de zwaluwen vertrokken
een ijskristal en warme thee
het worden dikke vlokken
Een kraakwitte polder in de zon
een enkel spoor van ganzen…
in memoriam
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.395 in memoriam sororis meae
23 januari anno domini l998
jij kruipt naar haar toe
jij schaart haar in jij weidt haar
af tot op het bot
heer en meester ben jij kreeft
van haar liefde echter niet
het laatste vertrek
een kist en wilde ganzen
uiterwaardenwaarts
hellouw door tot aan de waal
waar de veerman niet meer vaart
in de tocht een wak…