Alle inzendingen over graan

291 resultaten.

Sorteren op:

Niets

netgedicht
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.239
Zacht rust de aarde waar nooit het graan vergaan zal. Dan nader ik de kaars als een verdwaalde vlieg. Soms duik ik in de verlaten kelders. Als voor de ratten strooien ze er hun aas Maar ik ontwijk de val. Buiten verstrooiing zoeken. Soms struikelt hier een kleuter Of een herderin blaat naar haar schapen.…

Blauw, licht en stilte tot de horizont

poëzie
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.227
Ruisen, 'k hoor ruisen al het schuif'lend graan, Ik zie, ik ruik, ik proef het heilig brood: Phoenix iedere zonnekorr'l, zal groot De wierookvlam van mijn devotie staan. En plots'ling achter wazige ogen laait Mijn dank voor hem, die mijn ekstazen zaait.…

Oogstlied

poëzie
3.7 met 31 stemmen aantal keer bekeken 4.547
Sikkels klinken; Sikkels blinken; Ruisend valt het graan. Zie de bindster garen! Zie, in lange scharen, Garf bij garven staan! 't Heter branden Op de landen Meldt de middagtijd; 't Windje, moe van 't zweven, Heeft zich schuil begeven; En nog zwoegt de vlijt! Blijde Maaiers; Nijvre Zaaiers, Die uw loon ontvingt!…

Wandeling

poëzie
3.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.785
Wat een weelde stil te dwalen uren lang, door de lover-kathedralen, rijk aan zang, velden langs met wind-bewogen goudgeel graan; vlagen kwamen, vlagen komen, snellen aan, en te speuren onder ’t dolen schaûw op ’t pad en te zien de watermolen, ’t waterrad, dán te luist’ren en te leven in ’t geruis en…

Pijn

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 444
bestaan gebonden in een traan Het stromen van gevoel langs mijn wang De getergde ziel klinkt door in mijn gezang De harde val kwam nadat ik er heb gestaan De zwarte pagina is gewoonweg om te slaan Woede lost op in het gepeupel en gedrang Wijn voelt zo zoet, maar de nasmaak wrang Elk stukje van mijn bestaan vergaat met het wiegen van het graan…
D.R. Korthof12 augustus 2011Lees meer >

Het kind

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.566
"Het schoonst geluk, dat gij mij ooit kunt geven Zal wezen als eenmaal een nieuw gelaat, Uit u en mij geboren bloeien gaat, Maar toch het meest heeft van uw stralend leven; En, zoals naar het gouden pracht-sieraad Een kleiner wordt in fijner goud gedreven, Zal 't flonkrend blond zijn voorhoofd-blank omgeven Als 't graan, dat in de zon…

Kolk

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 539
wegen, een geometrisch oppervlakte Ik stop en denk, een ogenblik Dit achtergelaten lichaam van de zee Omsingeld door koude voren klei Ontlokt aan mij een gevoel van heimwee Mijn jeugd is nabij Hier viste ik als kind Aan de rand van de kolk gezeten Een oog zo zwart en blind Het heeft de zee vergeten Omringd door de republiek van het graan…
meint9 maart 2015Lees meer >

Vannacht

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 641
Jij kijkt me met beloken ogen aan zo groen zelfs op dit middernachtelijk uur blijf je mijn rustpunt, mijn anker, mijn cesuur mijn zomerwijn, mijn mirre, mijn dagelijkse graan.…

Regenboogstrijders

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 383
Regenboogstrijders in stille zuidzeeën de laatste der maritieme mohikanen getuigen dat niet alles goud is dat blinkt al wordt alom beweerd cum grano salis dat het Spaanse graan de vanouds bekende oudtestamentische sprinkhanenplaag in afzienbare tijd d.v. zal doorstaan ondanks de tijding des onheils van clubs als die van Rome…
Xander12 juni 2025Lees meer >

Het Groninger Hogeland

poëzie
3.6 met 34 stemmen aantal keer bekeken 5.817
I Het land 't Is alles eenvoud wat uw stoerheid sierde, En alledaags bij werelds wufte pronk: Het zwaatlend koren rond de heilge wierden, Uw kolken waar kasteel en kerk in zonk; Temidden graan en bontbebloemde weien, Waar de gelatenheid zichzelf bedroomt, De nuchtre pracht der rijke boerderijen Met brede schuren tussen schraal geboomt'…

Gij was aan mij gelijk de winde

poëzie
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.914
Dra zult gij 't glanzend voorhoofd beuren tot waar mijn slapen komm'rend staan: zo ziet men, wild, een winde geuren naast 't wegend rijpen van het graan. o, 'k Ben geen sterke: moe-gedragen, verzwaart vaak de angst mijn levens-last; maar 't is mij waar 'k uw wasdom schrage, of blijde een échte steun me omwast.…

Maanzee

netgedicht
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 683
Ik spiegel mijzelf in het glanzende wad, dat mijn nachtgezicht golvend weerkaatst, dat zout en zacht, vruchtbaar, zinderend, zandkorrels doet neerdalen op mijn tong, 'Een wit golvend linnen omhult de gestalte van de maangodin, die zo vruchtbaar is dat zelfs de zee het graan laat groeien, bloeien en waaien, en vogels terugroept vanuit verre…
Tjoke29 oktober 2010Lees meer >

NEBO

poëzie
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.924
Ginds, aan mijn voeten, golft het gulden graan; Vroom ruist het woud: "God doet zijn woord gestand." Ik bal de vuist en klaag u, Jahvéh, aan, Verberge u ook een koopren wolkenwand. Zwaar, op mijn schouder, valt de onzichtbre hand En straft mij streng voor wat ik heb misdaan.…

Gij was aan mij gelijk de winde…

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.050
Dra zult gij ‘t glanzend voorhoofd beuren tot waar mijn slapen komm’rend staan: zo ziet men, wild, een winde geuren naast ‘t wegen rijpen van het graan. o, ‘k Ben geen sterke; moe-gedragen, verzwaart vaak de angst mijn levens-last; maar ‘t is mij waar ‘k uw wasdom schrage, of blijde een échte steun me omwast.…

Botsing met een vlinder

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 523
bloot ze danst door alle kamers, in regen en in wind ze lacht naar mij en stift haar volle lippen rood 'ik ga je strelen', zegt ze, 'lief beschadigd kind' ze tekent met haar vingers figuren op mijn huid: zon, bloemen, wolken, sterren, sikkelmaan en in mijn hoofd verzinkt haar ijle stemgeluid: 'wees een vrij en open veld van wuivend graan…

Een luwtje

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 974
Nu voelt men warme geuren om zich walmen, En warmte door de koele bomen wuiven, - De snelle vliet schijnt moede voort te schuiven, En in het matte schuiven nog te talmen; Op de' akker buigen zich de blonde halmen Ontzenuwd, en beschutten met haar kuiven 't Viooltje, dat geen vlinder komt bestuiven, En dat de hette tussen 't graan voelt dwalmen…
Jacques Perk20 februari 2016Lees meer >

In memoriam patris

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 492
De kracht van de zomer, het groen en het graan, de rode papavers in ’t koren, ‘t is alles weer weg en voorbij en gedaan, geen vogels in ‘t veld meer te horen, geen licht in de verte dat feestelijk schijnt, geen warmte die koestert de bomen, alleen nog de mist en de dag die verdwijnt nog eer hij, tot volheid gekomen, de mensen het teken…
Adeleyd30 september 2022Lees meer >

Bolderkarren

hartenkreet
4.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.071
De bolderwagen rollend langs akker en bos Over zandgeelbelopen pad, stuifstoffig Hoofdknikkend paard, de teugels los Hij weet de weg, sjokkend, sloomsloffig Warme zomernamiddag, loom en klam De bak vol met aardappelen en graan Op de bok zit de boerenknechtenman Heeft zojuist zijn dagelijkse werk gedaan Op weg naar vrouw en een bord met grutten…

Kanteklaar

hartenkreet
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.352
En wie zijn regeltjes bederft moet maar het rotte graan gaan eten ! Parmantig stapt hij van zijn troon en blinkt een kloek zijn aaltig bot Heel waardig wisselt hij zijn kroon, op naar het buurhok... want hij is God !…
Aramis25 februari 2007Lees meer >

Vandaag zeilden ze uit de lucht

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 781
Al sinds een jaar of vier zijn ze bij ons ingetrokken, in de tuin wel te verstaan, we voeren ze er brood in brokken en af en toe een handje graan. Vroeg maart komen ze meestal aan april dan zijn ze weer vertrokken en naar de Grote Poel gegaan waar hun soortgenoten lokken om samen aan de balts te gaan.…
Koos6 maart 2004Lees meer >

vier seizoenen

hartenkreet
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.042
De vorst doet snel zijn zwembroek aan en ik ga met een kruik onder de klamboe Sneeuwvlokken bedekken het graan het is tijd voor de kerstbarbecue Haardvuur brengt romantiek in juli maar mag ik jou niet warmen in juni?…

Gevoelens

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 535
Brandende winden door lucht over water loeiend als stormende eb en vloed in golvende gevoelen van pijn en verzachting vlammende hoogten en dalen tussen golven af-en-toe zicht op ruisende velden met graan en witte zeilen over blauwe meren waar kabbelende golven hun ritme slaan gedreven door getemperde lauwe bries.…

Augustus oogst.

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 545
Kraaien zoeken wat gespilt graan in een omgewoeld hoekje. augustus oogst, maar weldra keert het land terug tot de aarde. De wind waait warme zoete geur.…
M.S. Luteijn23 augustus 2010Lees meer >

Resurrectie,

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 613
Mijn troubadour, mijn heraut, de zon, geestdriftig krijger voor de deugd en louter vreugd voor velen, zuiver als het pas gedorste graan, jeugdigheid uit de eenvoud van het hart, een verlosser en de boodschapper tegelijk van de oogsten zover men ziet, verlossend maaier in een wervelende show van stralen, in een oceaan van hoop, de ogen…
pama17 oktober 2010Lees meer >

8 oktober 1980

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 632
, zong hij terecht, en hij was de hoop op een nieuwe dageraad, Jezus Christus levensecht, zomaar botweg vermoord door een psychopaat, die zich verschuilde achter JD Salinger's 'De Vanger in het Graan', de duivelsknecht, want hij alleen had dit grote onrecht gedaan.…

Gij wast aan mij gelijk de winde

poëzie
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.176
Dra zult gij 't glanzend voorhoofd beuren tot waar mijn slapen komm'rend staan: zo ziet men, wild, een winde geuren naast 't wegend rijpen van het graan. o, 'k Ben geen sterke; moe-gedragen, verzwaart vaak de angst mijn levens-last; maar 't is mij waar 'k uw wasdom schrage, of blijde een échte steun me omwast.…

Een verjaardag

poëzie
3.9 met 21 stemmen aantal keer bekeken 2.016
Ik liep door het golvende graan, Daar heb ik de brievenbesteller ontmoet; Ik sprak hem even aan... Ik had een rode blouse aan, Met grote, zwarte das. Er was een kleine bij, die dacht, Dat ik een klaproos was!…

jij was mijn griet in poncho

netgedicht
3.1 met 65 stemmen aantal keer bekeken 18.752
je bracht jij was de tijd als zand in eeuwig golvende woestijnen de piramides lagen zuiver op de lijnen die ik in de verre ruimte zag daar vond ons nageslacht een dood die leven gaf jij was zon die opkwam langs de stenen die in Stonehenge werden opgericht om het seizoen te weten ze nooit meer vergeten jij sloeg cirkels in de granen…
wil melker22 september 2004Lees meer >

kanteklaar

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.033
wie nog zijn regeltjes bederft moet maar het rotte graan gaan eten! parmantig stapt hij van zijn troon de kloek blinkt dwaas zijn aaltige bot heel waardig wisselt hij zijn kroon, op naar het buurhok... want hij is God!…
Aramis21 november 2007Lees meer >

lopen

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 697
En toen was het gedaan opnieuw beginnen maar voldaan tarwe graan velden zomers groen zwanen eenden duiven egels lopen over de nacht het plantsoen de kade verhalen een bocht in het magische bos meer vragen dan antwoorden de klos het pad door het landschap boodschap winkels mensen wensen herkennen realiseren aanbidden vereren…