345 resultaten.
Het zingen dat niet overgaat.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
528 Toen kwam hij bij een ijskoud meer, hoorde sirenen zingen,
ze vroegen hem heel lieflijk om in het diep te springen..
Nu ligt hij in de aarde, nog steeds wordt hij bezongen,
een droeve merel is geroerd en zingt uit volle longen.…
verbinden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
479 soms is geluid
het subtiele zilveren
rimpelloze draadje
de strohalm
waarop de orkaan
geen vat krijgen kan
soms is een mens
iemand van weinig
woorden waaraan men
zich warmen kan als
de ijskoude wind over
de rivier je omhelzen wil
soms is het schip
met man en muis
te behouden als men
het wilde water van
de zee met olie
gladstrijken…
zinloos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
727 Ondertussen ijskoude bevelen van officieren
nauwelijks begrijpend.
Wat kon het de leiders schelen
wie hun soldaten diep in hun hart waren,
waarvan ze droomden,
waarop ze hoopten?
De dromen van wie de dood wachtte,
waren in ieder geval minder onnozel
en verwoestend, dan de ijdele hunkering
naar glorie op het slagveld.…
je ogen kijken dood
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.122 ik kijk je aan
kan je niet verstaan
je mond spuwt kleuren die
je tanden scheuren als je lacht
je lippen lijken dijken
gebroken door de vloed
van ijskoud blauw, bevriezend
in het vochtig rood van jou
ik kan je niet bereiken
want je ogen kijken dood
ontdooiend in het koele wit
waarin pigment verborgen zit
maar je handen hoeden lava…
Kleine geneugten voor fanatici
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
345 Over het volle leven piekeren
terwijl de sneeuw een maagdelijk tapijt
over de vermoeide oude stad legt
gedachten over stilte na de dood
terwijl de sterren helder schijnen
met hun gefemel van hoopgevend licht
dromen over warme zomers
nu het volop wintert, ijskoud ontkennen
dat het glad wordt en donker in de nacht
warme wijn met gevulde…
koude ogen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
993 Zijn ijskoude blik priemt
de minachting door mij heen
hoe kan ik zacht blijven
als hij mijn woorden stukslaat
met het scherp van die lach
-scherven eten immers vlees-
de schaduw plukt hij uit
het zonnigste van mijn zomer
en verstikt mijn brave neus
er tergend langzaam in
telkens lik ik wonden schoon
aan het licht in dit leven
en zweven…
blamage
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
610 minder vrouwen
dit kabinet
oplossingen vergezocht
nog mevrouw
Faber komt
keihard over
huiveringwekkend pet
geen excuses
klinkt verre
van net
lieve vele
mensen Nederland
naar mijn
mening absoluut
verkeerd stemgedrag
nog meer
verrassingen mevrouw
Klever met
ijskoude ogen
wat een
hard gelag
heer Wilders
PVV tikt
constant…
Winterpijn
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
627 De regen wiebelt met zijn gat en strijkt als loopse duinen
De hemel nog niet aangepast in diepe blauwe kruinen
De kou te diep geslagen nog het hart te kil beslopen
Een plensbui die er ijskoud lult van zomers in de tropen
De dagen zwart de zangers stil en rook die maar blijft pluimen
De wolken dicht de adem laag en hoe de uren schuiven
Een tango…
Speelde blond door je haar
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
467 wij keken uit over zee
wat verder op het strand
gleed de zon over zand
wind speelde blond door je haar
ogen wolkten nog donker
langzaam werd de bui geklaard
snel als de golven
kwamen je woorden
in oneindige stromen
ik liet ze komen
als een tsunami
van ijskoude dromen
het luchtte op
samen te praten en niet
op de vlucht voor jouw…
HET BELOOFDE LAND
hartenkreet
2.6 met 14 stemmen
1.607 Als in een film
dringt het water binnen
ijskoud
glijdend, zakt het weg
in 't diepste binnen
van zijn wezen
brandt echter verzengend vuur
erupties zijn niet te vermijden
kokend, borrelt alles op
hete vloeistof
schroeit zijn lippen
de aders zwellen
de huid schrompelt
vernietigde structuren
overgang tot as
uitgestrooid over het stille…
Een najaarsblad
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.163 In roodgoud najaarsweer
Werd zó mijn geest bevrijd
Van een krankzinnigheid:
Ik raapte een donkre steen,
En dacht, ook ik ga heen
En lig zo zwaar en zwart
Der aarde aan 't ijskoud hart.
Toen daalde een purper blad,
Dat Hij beschreven had,
Mij ritslend in de hand
En stak mijn hart in brand.…
Herfst.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
569 of ik het gehuil
hoor van een ontwakende
wees, de poort naar
vrijheid is gesloten
achter elke boom ligt
een rugzak vol herinneringen
ik loop door het bos gevolgd
door de geur van dood
steeds vrolijk lachend op
het moment dat het moet
het smink zal steeds dikker
aangebracht moeten worden
ter verberging van de pijn
ijskoud…
Een malle gedachte over sneeuw
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
449 stel nou toch, denk ik even, dat de sneeuw
het broze, tot ijskoud stof vergane gebeente
is van gestorven en allang vergeten goden
eens trots en sterk, eens aanbeden door velen
in heksenkringen, in bloedige offerrituelen
om nu in stukjes te verwaaien over steden
en ik raak verder verdwaald in de vlokkerige
omarming van zoveel dood tegelijkertijd…
Uur U
gedicht
5.0 met 1 stemmen
8.577 Af en toe hoor je hem slikken,
glinstert er iets aan zijn ogen
maar zijn gezicht een masker van
papier-maché, een bedje ijskoude
asperges zijn biddende vingers.
Achter hem trouwt hij haar,
zijn vingers in de hare, zijn kop
lachend naar haar toegenegen.
-------------------------------
uit: 'IJsbeerbestaan', 1999.…
Rode bessen
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
512 nog groent
de herfst in
krachtig blad
en rode bessen
omgeven met
prikkels en stekel
wordt leven
maandenlang bewaard
wij winterslapen
niet maar vieren
onze feesten vol
verwachting en hoop
met sneeuw en
ijskoude regens
blijft ons binnen
veel ellende bespaard
toch houdt
de pandemie mensen
kort omdat bij iedereen
er aan de…
Alles verdwijnt
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
772 Langzaam slenter ik door het niets
ijskoude sneeuw plakt onder mijn schoenen
er vallen witte sneeuwvlokken uit de hemel
vanwaar komen ze... zo vol liefde en vreugde
ik vang een verdwaald wondermooi vlokje op
laat het heen en weer glijden in mijn hand
zo zacht...…
toen en nu
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.102 en nu …
is het winter
ik loop daar zonder jou
de rivier treurt
ijskoude wind verlamt mijn lippen
verkleumde handen
de brug is blauw en kil
maar ze knipoogt stil
Ik krijg een warm gevoel
herinneringen aan…
onze eerste kus…
weekend is altijd feest
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.691 Morgen zit ik languit met een ijskoud biertje te
Schetsen over het leven wat mij tot op de dag van vandaag is gegeven.…
Dat wat resteert
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
726 Wie kon weten dat de tijd zou komen
met handen vol zwarte bloemen en
verscholen in zijn mantel het noodlot
dat zijn ijskoude adem zou leggen over
het gelaat van unieke schepselen
maar onaangeroerd bleven de herinneringen
standvastig in hun soliditeit als een
erfenis van waardevolle schatten
op het witte doek van gedachten
soms, als in een…
De wraak van de kreeft
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
768 Mijn huid begint te gloeien,
kamerwit wordt kreeftrood,
in 'n onbewaakt moment
aan 'n ijskoude Noordzee.
Finale aan de muur speelt
Frans blauw tegen een warm rood,
op gelaat en schouders
neem ik de kreeft mee.…
Tweemaal Herfst
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
470 o God wat een dag
de zon schijnt
het bos toont zichzelf in
z’n kleurrijkste herfsttooi
dat ik dit weer beleven mag
mijn hart jubelt en ik lach
wat is het leven toch mooi
thuis ligt een grijs omrande
envelop: kleurloos ijskoud te zijn
opgevangen op de stekelige deurmat:
hij was nog jong en tevens oud
vond de herfst altijd zo fijn
geen…
Het is die ster
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
684 Het is die ster
die over alles en alles
liefde ademt,
die mensen doet gaan
in het holst van een ijskoude nacht
waar hen de warmte
van Het Kindeke wacht.
Het is die ster
die licht voor een nieuwe dageraad.
Waar stro tot dons wordt verzacht.
Omdat nooit zoveel echte Liefde
op één nacht werd gebracht!…
Lethargie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
571 Ik ben allang niet meer
de borstklever die ik vroeger was
de magie heeft mij losgelaten
de magische stemmen zijn verdwenen
en diep in mij
vliegt een kraai tegen een denkbeeldige doorgang
In mij is een duizelingwekkend hoge berg
er is louter stilte en een ijskoude wind
die langs mijn naakte lichaam giert
Zeker, er zijn spelonken
met levendige…
Zomergekte
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
1.203 IJskoud water in mijn nek
In korte broek gaan met dit weer.
hagel, donder, keer op keer
Jezus Christus wat een gek.…
Bloemen leven licht-zinnig
gedicht
2.8 met 26 stemmen
17.505 Bestaan in ijskouden,
denken, denken, denken dat ze bestaan.
Geen mens kènt een mens. Men wil zich vasthouden.
Angst laat niet los. Men kijkt zijn spiegel aan.
En hangt zich op aan winterse systemen
of takken van geloof. Maar dood is dood.
Men neemt zich mee en is niet mee te nemen.
En ik ben eenzelfde.…
De winter staat stil
gedicht
4.0 met 40 stemmen
20.252 Schrijf de winter staat stil, lees een dag zonder dood
spel de sneeuw als een kind, smelt de tijd
als een klok die zich spiegelt in ijs
het is ijskoud vandaag, dus vertaal wat men schrijft
in een klok die niet loopt, in het vlees
dat bestaat als sneeuw voor de zon
en schrijf hoe haar lichaam bestond en zich boog
gelenigd in vlees en keek…
Sporensneeuw
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
527 ik herken de sporen in het akkerland
de ijskoude winter die er heeft gezaaid
ze droeg koren, tarwe en werd verfraaid
nu heeft ze alleen hem als onderpand
in haar kamers huist men al dagenlang
waar geveegd werd op het vergane tapijt
dat mossen, en menig paddenstoelen slijt
en dichte mist had als enige behang
mistroostig oogt mijn bewonderde…
afscheid van een kind
hartenkreet
3.3 met 19 stemmen
1.985 pretoogjes ontmoeten haar
die liefelijke kinderblik
vertederd haar moederhart
ze heeft even rust
grasduinend in de krant
een koffiekoek in de hand
ze is gelukkig met dit leven
haar man komt thuis
een dikke knuffel
zachte kus op openende lippen
zalig eenheidsgevoel
samen naar boven
hand in hand
kijken naar hun dierbare schat
ijskoude…
Licht onder de hersenpan
gedicht
2.2 met 64 stemmen
15.801 Zie ik nu ijskoude staaltjes werkelijkheid?
Verklaren oogbewegingen in het donker welke beelden
zich vormen onder de hersenpan? Ik bedoel,
werpen ze er een licht op?
Of juist niet?
Blijf ik gedoemd snappshots te schieten met waar ik
veel kegeltjes heb op mijn netvlies.…
Mijn jurk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
579 Mijn jurk is niet voor een ijskoude
prinses.
Mijn jurk past niet bij een chique
koningin.
Mijn jurk is niet van een diva,
femme fatale of zangeres.
Mijn jurk is evenmin van een
lieve, zorgzame echtgenote...
Mijn jurk zit míj gegoten
om door te stoten in
dichtvorm...…