416 resultaten.
hoog Vlaanderen
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
795 tarwevelden, luisteren naar
ratelende populieren, dromen
met een luit op uw rug, klaprozen
blazen en de blaadjes drogen
op een hoedje van stro steken
luisteren naar de koekoek die
uit een stiekem hoekske naar
de dorpen roept waar in volle
staminees het volk zich laaft
aan de geuze - lambik, kasseien
blinken in de maan en de geur
van klei…
Binnenwaard
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
608 de vaart vliet aan mijn oog voorbij
met aan de overzij het vee
uitgelaten in een bonte wei
en tussen hier en daar d’oude stee
hoge bomen schuiven in een rij
langs het dravend boerenpaard
dat ’t voorjaar ruikt in natte klei
en merries van de binnenwaard
waar reigers scharrelen in ’t riet
houden kieviten de wacht
zingt de karekiet zijn…
Onveilig landje langs het spoor
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
777 Slecht poppenkind
gespeend
op droge klei.
Schept met de botte spa
een worm
doormidden.
Hoge staken
harken in de schuur
ontnemen zonder animo
voor bloemenzaad
het zicht.
Los gezaaide ledematen
oogsten het geheim
van het schuurtje.…
Déconfiture
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
477 nog nooit behield het huis
zijn witheid van muren
het glas zijn geveinsde ruiten
noch de eenheid van scherven
er hangt een lucht van
toekomende leegstand
met het breken van de huid
kraken de cellen hun wanden
langs de draden van schimmel
krimpt de resterende adem
die met vertraging verdrinkt
in oliedampende klei
in het aardegrijze…
Het scheppend vermogen
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
477 Boetseerden uit klei de schitterendste
vormen. Legden hun schroom af na een
leven van vele stormen.…
Vogelvrij?
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
448 Gedachten zijn van klei,
zich vormen uit alles of niets
die modellen worden vogelvrij
Deelbare verlangens,
halsreikend naar de liefde,
echoput van puur geluk?…
het broos moment
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.425 ik dagdroom voort
tot het geschreven woord
de zinnen spreekt
die ik wil horen
pas dan stoort
werkelijkheid met zijn geluid
het broos moment waarin de
andere wereld wordt verkend
en eist realiteit
zij kluistert mijn gedachten
ik spartel nog wat na
een droom laat op zich wachten
ik ben weer terug
met voeten in de vette klei
maar…
Zing gewoon je eigen wijs
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
866 Want je bent apart geschapen
uit een ander hoopje klei.
Kijk gerust eens in de spiegel
naar het kunstwerk dat je bent.
Jou gezicht, jouw lijf en leden,
jouw karakter, jouw talent.
Zie je wel, je bent een wonder
niets aan jou is saai en grijs.
Wees maar jij en blijf bijzonder
zing gewoon je eigen wijs…
met stomheid geslagen - voor P. Sierdsma
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
641 Een leger uit weerbarstige
koude klei gekneed
stelt zich in rechte voren op
Geschaard in borstpantser
waar de dood het leven
feilloos weet te raken
Strijders met speren en bogen
in slagorde voor versteende eeuwen
geluidloze zwaarden gespannen paarden
Niet gehoorde signalen van gestolde
klaroenen in eeuwigheid wacht
een stilleven…
Een rib uit zijn lijf
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
407 Het is een verkeerd verhaal
van de mens
van man en mannin
het wijdverbreide verhaal
dat de vrouw een gat is
in de borst van de man
en hem steeds weer een rib kost
(arme man, eerst door God
en daarna met zeven paarden
uit de klei getrokken)
de mannelijke fantasie van mannin
het droombeeld dat zij moet spelen
om bekeken, niet gezien…
de heupen van de hinde
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
752 haar zwarte meren en kratermonden
die elke voorbije traan slikken
ik strooi meel en poedersuiker
over de deeg van jouw vel
met gulzige maar trage handen
kneed ik de heupen van de hinde
tot een brood van zonnebloempitten
een feest voor de speekselvlokken
elke vingerafdruk versteent
in de oven van onze zuchten
als een gedeukte pop van klei…
Extra tijd
netgedicht
3.2 met 29 stemmen
1.966 nog uitstellen wat
zelfs het licht aan het eind
van de tunnel niet kan
Men heeft ruimte nodig
om afscheid te nemen
men kan niet tegen elkaar
blijven staan geplakt
Er wachten woorden en zinnen
de werkelijkheid moet gevat
rook uit een crematorium
aarde die omarmen wil
wil beschutten en bewaren
of liever langzaam als klei…
dubbele nacht
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
537 handen
kneden mij
naar jouw borsten
het zuigt
hechtende lijnen
aan de binnenkant
van mijn dijen
Vasthouden
aan een uittreden
wachten op de dubbele maan
het dolende scheppen
Zij rondt haar poppenspel
vlieg vingert een bal van klei
samen kozen
van een spiegeling
vrije doorgang
witte zee van potentie
ingehouden wachten
op een liever…
"Bij jou"
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.069 als door een stormwind gedragen
valt de regen in vurige vlammen op mij neer
het giert het gutst het schreeuwt en gilt
en elke nieuwe dag doet het zeer
steeds dichter bij de afgrond
golven hoger dan welke zee
mijn voeten zijn te zwaar om te lopen
door dit veld van klei
voorzichtig hou ik me aan het leven vast
zodat ik niet weer…
elke nieuwe dag doet zeer
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
777 als door een stormwind gedragen
vallen gedachten in vurige vlammen op mij neer
het giert het gutst het schreeuwt en gilt
en elke nieuwe dag doet zeer
steeds dichter bij de afgrond
golven hoger dan welke zee
mijn voeten zijn te zwaar om te lopen
door dit veld van klei
voorzichtig hou ik me aan het leven vast
zodat ik niet weer val
het…
Vogelvrij?
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
493 Gedachten zijn van klei,
geschapen uit alles of niets
alle modellen blijven vogelvrij.…
Aan de Dom
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
600 Utrecht, stenen kraamwieg van herinnering,
vergeeld dagboek bezaaid met zand,
bed van klei met vergane minnaressen
en uw grachten vol stromend stof.
Uw stegen met onafgemaakte vrijpartijen
en riolen overlopend van BH's,
necropolis van verteerde vrienden met
nagalmende dranklokalen.…
mijn bevalling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 daarom ben ik verslonden
door de nawee die haar
bekken samentrok, terug-
geslokt door de vertering
van haar ziel
het had een vertaling
van de bijbel kunnen zijn, dan wel
testament loos en zonder
nachtelijk geschreeuw
het water reeds gelost, de
sloep stond droog op de
bodem van het hiernamaals,
de klei gekneed in de vouwen
van het gezicht…
in jouw licht bewegen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.033 je handen dwingen niet
maar koesteren de klei
waarin je vloeiend
lijnen zet die leven baren
ze waren er al
in gevoel maar
scheppend gaf jij
ze hun kracht en doel
modelleerde
zacht je evenbeeld
langs romp en been heb je
haar wanhoop weggestreeld
je vormt en
stilt het ogenblik
schikt het lange haar in een
blauwe strik van droevenis…
De wereld daarbuiten
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
909 In het blauwe licht
van dit atelier is het
een wachten van
een leger koppen
gekleid uit
rode grond
Met lege oogkassen
zonder weten
wachten op de zon die
hen drogen zal een
leger dat blindstaart door
het venster naar het licht
Poreuze koppen in klei
en atelier gevangen
strijdwagen paard
noch wapen zullen
keizers tombe
bewaken…
eenzaamheid
hartenkreet
3.2 met 11 stemmen
1.603 einde is
en verandert in de nacht
dan weet ik dat ik je weer mis
jij die zoveel vreugde bracht
telkens als ik denk aan jou
en de eenzaamheid me kwelt
wordt mijn wereld grijs en grauw
ben ik alleen en uitgeteld
vaak droom ik
dat de lange wegen die liggen tussen
jou en mij
onder luid geweld van regen
verdwijnen in een zee van klei…
Weggedaan
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.488 schaap
een trekker in de wei
hooi dat ligt te drogen in het gras
geen boer die op zijn klompen gaat
alleen een gore plas
die steigers spiegelt en een kraan
het groen hebben ze weggedaan
vernielzucht schrijft de dichter blij
dat hij de woorden vond
die recht doen aan ’t gevoel
van een verkwanselde historie
verstoord als bulten klei…
De Elementen
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
1.181 Kon ik maar iets veranderen aan de kleuren van de wind
Kon ik de richting maar verplaatsen
Maakte de kracht mij te kleurenblind
om het wilde spel terug te kunnen kaatsen
Kon ik maar zwemmen in de aarde
Dan verdronk ik niet, diep in haar klei
woelde ik zelf in zijn gebluste waarde
De reddende oever steeds dichterbij
Kon ik maar rennen op…
Hij
hartenkreet
2.8 met 26 stemmen
4.494 vraagt mijn vriendin,
en brengt voor jou de stoute fantasie
zijn het die gladgeschoren lijven
of moet het veel subtieler zijn
zoals de grijsbehaarde pols die
heel voorzichtig zoekend
van het stuur afglijdt
een overhemd dat kierend open gaat
wanneer hij naar je overbuigt
om je voor het eerst te kussen
of is het hij, zijn voeten in de klei…
sferen
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
692 door fladderende kwekkende eenden uit
boven de rieten oeverkant
stotende zonnestralen
op een wazig herhalend
transparant trekgordijn
dromerige projectie
op een waarnemersbrein
zwoel is het dampend gras
door regenwater gedoopt
ruikt weer naar jeugdig elan
dat blindelings
de toekomst hoopt
het angelus luidt
over brokken klei…
Haags kwartiertje
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
511 .
_____________________________
Farmers Defence Force neemt
niet laf de benen
Zij steken met hun kop boven
het maaiveld
Wie waagt die wint - juist op het Malieveld
Hun blauw-wit-rood trapt ons
tegen de schenen
En wie staat met haar voeten
in de klei?
Plas' wil is wet, ook in de Háágse wei…
Beeld van een vrouw
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.337 Hij hamert uit een stuk graniet
de vrouw die hij het liefste ziet
en modelleert van vette klei
de ideale ronde dij.
Zij hoeft geen woord te spreken
om de spanning niet te breken
zich ook niet te generen
zo bloot en zonder kleren.…
Allerzielen
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
681 Als een uitspansel ontvouwen wordt
grond klei is die kneedbaar is
de bedding van de rivier droog staat
iets nog getrimd mag groeien
toon jij ooit de kleur
ook van mijn hand en mijn wangen
alles gaat goed we hadden nog veel tegoed.…
Breekbaar?
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
540 De zon bebroedt de klei
en aarde, stileert de
schaal van eigenwaarde,
in haar wolken speelt het
kind wordt het bemint raakt
het in gevederd licht,
lichtend in het duister.…
De geopende deur
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
610 de deur van
kunst staat open en ik
ben naar binnen gelopen
en wandel
nieuwsgierig door de kamers
en lange gangen
met imponerende
doeken en in leer gebonden boeken
op de tafel
van wortelnoothout
ligt een witte veder
ik hoor het
ruisen van mijn bloed warm en zoet
dat als een rivier
door woorden stroomt
klei in hand
van de…