Alle inzendingen over liefde ouderdom zorgen

31568 resultaten.

Sorteren op:

Ouderdom sterft...

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 833
Ze mijmert wat in het zachte zonlicht welk haar vale gezicht rimpelig beschijnt versleten wrijft ze over de leuning het oude houten bankje toont in aanzicht de gelijkenis van een beleefd leven... Ze tuurt in kringels van het water maalt in herhaling met gewichtige knauwen haar hand tast in zekerheid haar metgezel het tweezijdig craquelé sluit…

Ouderdom en buitenleven

poëzie
3.7 met 23 stemmen aantal keer bekeken 9.065
Het is geen klein vermaak, te zitten met een boekje Omtrent een groene laan, of in een eenzaam hoekje, Te lezen enig werk, dat onze ziele sticht, Of God een offer doen, met enig zoet gedicht. Dit zou het leven zijn, dat ik me zou verkiezen, Ik wou mijn eigen zelfs met zo te doen verliezen; Ja wens alzo te zijn, tot aan mijn leste reis Om, eer…

JONGE OUDERDOM

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 454
Rechtgeaarde Limburgers kennen geen vlucht uit moeite of zorgen, wat ze wel mogen: hun wereld maken tot wezenlijke klucht.…

de orde van de ouderdom

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 444
ik behoor tot de orde van de ouderdom de erkenning heeft lang op zich laten wachten en wel te verstaan door mijzelf. andere zagen het al lang doch het jeugdige blijft voortdurend in mijn gedachten.…

Ouderdom als paradox

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 152
We verwarren ouderdom met leegte, omdat wij, gehaast en jong, nooit geleerd hebben hoe je kunt weten zonder het te kunnen zeggen.…
Cor Koene6 augustus 2026Lees meer >

Soldaten van Cura

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 508
Stemmen uit mijn telefoon. Hoe het gaat. De stilte, het hardste geluid. Mijn gitaar blijft hangen aan de muur voor de reizen van later. Wanneer we elkaar weer mogen zien. Jouw hand, mijn hand in gedachten. Het schetsboek haalt adem. Geen gedicht gekregen van de muze tot vandaag. Al mag ik niet schrijven. Al mag ik niet verdwalen…

Bij mij zijn

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 581
Om samen de wereld te tonen, dat niets liefde kan verslaan.…

De spiegel

hartenkreet
3.9 met 20 stemmen aantal keer bekeken 2.166
Wanneer ik in de spiegel kijk, Dan staar ik in een aangezicht Dat mij nog nauwelijks herkent: Een maanlandschap Met kraters en ravijnen Die ik nooit eerder had gezien. Nee, dit is geen gezicht En hier moet dringend wat gebeuren: Dus ga Ik nog vandaag Een nieuwe spiegel kopen.…

knipoog

hartenkreet
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.506
hoe de tijd aan me knaagt stilaan zichtbaar wordt als ik in de spiegel kijk zie gelukkig nog de knipoog van een tijdloos kind dat huist in mij…

Met gebreken

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 897
De jaren liggen in het kussen In voorgaande avond ging je terusten Welgemeend, in de hoop van wakker worden Een nieuwe dag tegemoet Een nieuwe dag tegoed Onbeholpen, speekselsliert Mondhoek ontsierd Je keert weereens weerom De jaren dreigen ouderdom…
Fred5 augustus 2005Lees meer >

Opa

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.341
Des avonds wilde hij verhalen doen Over doodspuwende kanonnen, Waarmee soldaten, koel zowel als koen, De vuigste vijand overwonnen. Dan kwam er speeksel om zijn heldenmond En streek hij moedig door zijn haren En ongeveer een meter in het rond Was elk beducht voor zijn gebaren. Ook zie ik nog het opperheilig vuur, Dat hel hem uit de ogen…

Kaap De Goede Hoop

netgedicht
1.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.059
kijk ons daar lopen ginds aan de horizon van ons leven we sprokkelen houterig wat woorden bijeen onze herinneringen allang in bruikleen tussen stapels generaties waar niemand zich nog aan waagt. straks hangen we in doorkijkkastjes, tuurt de wereld in onze ogen op zoek naar wat licht, volgt onze vermoeide stappen, staart…

Groeiend besef

netgedicht
3.9 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.767
Loom telt de boerin haar oogst kijkt uit over het dampend land het zweet in de aarde, constant de zorg om het groeiend gewas Dankbaar om wat is en was keert zij zich krakend om Nog steeds vermoedt zij vaag dezelfde boerderij, achtergelaten tussen de bomen na het avondeten de lezing en het gebed om regen geen antwoord op haar vraag Zij…

uitstapje

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.732
op de fiets rijd ik achter mijn vader aan we gaan naar het strand van ijmuiden aan de overkant van het noordzeekanaal branden de imponerend hoge hoogovens en in die stank en hooggekeelde rookpluimen besluit ik nooit groot en oud te worden…
rob flipse17 januari 2005Lees meer >

Opa wacht dus

netgedicht
2.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.134
De uren zijn al lang geteld, staan 'em alledaags voor ogen - Hij poetst nu druk zijn glans uit het antiek en wat geleefd werd ligt tot eenvoud ingedikt: zijn Gooise stoomtram en huzaren, 't liefje dattie trouwen moest. Z'n zwijgen heeft geen nieuwe naam, de schemer valt en binnenwaarts breekt tochtstrip uit clivia's en kieren.…

Opnieuw

hartenkreet
3.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.009
Afgekickt afgelikt als een ouwe boterham die geen bres meer slaan kan probeert hij te wortelen helemaal opnieuw Maar de grond lijkt verdwenen Mesten misschien als een gieter blijft hij vloeien Zouden aan hem ooit nog rozen bloeien?…

De oude Zij

hartenkreet
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.017
Haar oorbellen, Te zwaar geworden Voor haar oren Scheuren net niet Haar huid. Doorzichtig zie je In haar handen, Aderende rivieren Zuchtend het beetje Leven, dat er rest Vervoeren. Haar ogen verstomd, Lachen, spreken Niet meer. Slechts af en toe Zie je een glimp Van een geleefd leven. Achter gesloten ogen Staart ze in…
Chadia10 februari 2004Lees meer >

Het vonnis

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.039
U heeft een misdaad begaan, sprak de rechter aangeklaagd voor ouderdom het vonnis luidde schuldig ik wankel claustrofobisch nu in hooguit drie bij drie tussen bed en enkele stoelen kijk door de geranium bezette ruit jeugdige bemoeials schrijven wetten voor vaste tijden schema’s en de wasbeurt, zó gênant hoe zalig is het zoemen dat…

Wachten

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.477
Erger dan de dood die met een kus de adem steelt erger dan het vuur dat het stille vlees tot stof verzengt is het verjaarde leven dat lange dagen grijst en wacht, wacht…

Ouder worden.

hartenkreet
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 939
Ik zag de korenbloemen wuiven in de jeugd van mijn bestaan. Ik zag bloesems appels druiven waar is die tijd toch heengegaan. Het groen is bijna vervaagd langzaam verkleurt het blad. Aan de stam wordt al gezaagd de beste tijd heb ik gehad. Nu kan ik slechts nog dromen van alles wat ooit eens was. Niets kan nog terug komen vergeelt het…

doorstart

netgedicht
3.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 994
ze schuifelt gekromd handen vertekend door tand des tijds langs deuren met verscholen verleden eindeloze linoleum gang startbaan naar de dood…

Tijdloos

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 656
ze wrijft grijsheid uit haar ogen terwijl de klok twaalf slaat krult de fauteuil om haar heen vergroeid, één met het heden spint er in haar schoot een lapjes met wie ze lieflijk de tijd dood…

Verjaardagsgaten.

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.067
Wie zal het tij nog kunnen keren van dementie, korsakov en andere gaten die dagelijks in ons denkwezen worden geschoten, -'t is eigenlijk zwaar kloten- als de dingen van de dag passeren, en achteraf pas blijkt dat je vergeten bent je bloedeigenste kind, je dochter te feliciteren?…

In de lente

netgedicht
3.8 met 15 stemmen aantal keer bekeken 701
in de lente van het achterland rijpen nog steeds zoete druiven al dragen ze een gerimpeld vlies en lijken stram om in wind te wuiven ze kennen nog vaak twinkelende ogen en hun harten worden soms goudgerand omdat ondanks ongrijpbaar verlies tedere mildheid groeit in dragend mededogen…

Oude Ed

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 944
Het ontbrak hem aan wilde manen,arm Edje Die vreemde beharing rond zijn nek : het leek nog het meest op een verwaaid toupetje En de ranke evenknie van Bonfire was ie zeker nie Men noemde Edjes wei en stal Weleens schertsend Papendal Met de gratie van verweerd elastiek Bewoog hij zich voort op zijn kromme pootjes Als waren het zijn laatste…

ademnood

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 711
de badjas ademt dons, rond roosjes op een oud gezicht ze lacht het wrange dat voor ogen stond verzacht als zonlicht rond een schaduwrand met in haar handen slechts nog dat wat niet meer verder ligt dan wat de morgen haar zal brengen het tijdspad is vermist, hij ziet haar oude ogen rond zijn handen op haar hart ligt het zwarte onvermogen…
switi lobi21 november 2011Lees meer >

Vergezicht

netgedicht
2.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 911
Vanuit haar stoel dicht bij het raam kijkt ze over de velden, weerspiegeling van braakliggende akkers achter haar ogen waar oude bekenden ooit verwaaiden, haar gelaat bleek en verlaten, het licht dat langzaam achter de einder verdwijnt.…
bob elias8 december 2011Lees meer >

Het Atrium

netgedicht
4.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 573
herinneringen de dagen of draagt het ademen nog een een lange levenswens waar de dag van heden nog wordt geëerd als een kinderstem galmend klinkt, koffie het oer Brabantse buurten smeert of getallen op ballen worden afgevinkt vaak staan naast het beeld van Onze Zoete Lieve Vrouw een aantal uitgestalde foto’s met ingelijste rouw de ouderdom…

Jaarringen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 457
Nerven in geborgen luwte van verzamelde jaren rijzen uit geurige aarde, zich aldus verheffend boven ondermaats gekrioel. Bronzen standers in wassende omvang, reiken tot hemelse vormen met gewichtloze wolken als doel. Rechtstandig, de armen uit de mouwen geheven, of in cirkels zonder aanvaring. Immer op dezelfde plek gebleven, ontvangen…
Iniduo18 november 2012Lees meer >

De eenzame oude man

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 633
Daar zit ie dan, die oude man, negentig mocht ie worden dan, die eenzame, oude man. Het enige wat ie nog wensen kan is zijn achterkleinzoon zien das niet zo moeilijk dan? Maar toch gooit men roet in de pan, zwart, voor die oude eenzame man, omdat ie het joch niet zien meer kan, niemand die er bij komt hem te vereren met een bezoekje…