Alle inzendingen over schedel

210 resultaten.

Sorteren op:

Graven

gedicht
3.0 met 39 stemmen aantal keer bekeken 67.249
Vallende vogel, scheur in de schedel. Ach al het aangetrapte, al het bezworene. Al het vergetene. Verbeten was je het grind. Je schuurt de zerken met je laatste tranen. Alfonsina gaat naar Tarragona: Adieu, adieu. Je harkt het pad aan naar het noorden, begiet de bomen in een kring en kijkt omhoog, niet achterom.…

DE WINTERREUS

poëzie
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.719
Wit, sneeuwwit is zijn lange baard, Zijn schedel kaal en bloot; Zijn ogen liggen diep en dof Als de ogen van de dood. Zijn zware mantel is gesnêen Uit duisterheid en mist, En ruist hem slepend na, gelijk Een lijkwade een kist.…

eindig licht

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 902
jij en jij het heeft er grondig lak aan alles komt op hetzelfde neer alleen lijkt het allemaal zo verdraaid want uiteindelijk draait de steen rond in een paar onderzoekende handen Het schemert altijd aan de onderkant Al het kostbare bevindt zich luchtig en ongrijpbaar tussen de zuilengalerijen van generaties binnenin onze verlichte schedels…

Gebleven hemeling

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 514
(voor Jacobus van Looy) In stilte groeiend, als een cactus in de Marokkaanse woestijn, krankzinnig met de heilige gekken, die hem de zon door zijn schedel boorden. Verliefd op het woelige Tanger, zoals later zijn collega uit Friesland. Hij verdween in de kleuren om hem heen, hij zwom tussen de siervissen in de vrije oceaan.…

afwezig op de curve van wellevendheid

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.022
Vanuit de kant waar de mens opzij gelegd wordt waar het licht liggen is flinterdun geplooid het oor hangend aan het firmanent van het plat, het oog weerkaatst het schouwtoneel al dat glinstert ligbankgewijs het flikkert allemaal binnenkamers tot in de donkere krochten van mijn schedel waar de inspiratieloosheid heerst de mens zittend van…

Mahakali

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 430
Eèn en vijftig geschonden schedels zwieren om haar hals, haar borsten, haar lendenen behangen met armen; hulpeloos, machteloos, hopeloos; dreiging, angst sluipen als ratten rond, meedogenloos loerend naar prooi in Kalasatri, hier heerst Dakshinakali; wee, wee, wee haar slachtoffers.…
Jack Stoop22 december 2021Lees meer >

Als de zomerwind...

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.391
Als de zomerwind onder onze kleren speelt Schieten de broze wortels Die ons stutten en doorstromen Een nevelsliert streelt jouw wijkende lippen Een waterval klatert over ons Vult de holte Vaagt de stofnetten in de schedel weg Als de zomerwind onder onze kleren speelt Vinden we dansend de bron In onze borst waar een smid schuilt Die gensters…
Wim Veen15 december 2004Lees meer >

Veicolo dell anima

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 791
Op de tast zal ik dansen als een zottin met tegenstelling onder zolderdak van schedel van waaruit niet langer de vlucht. In de schaduw van gebroken willen bevindt zich mijn zelf-stenigend huis waarvan de zwaarte wordt gewogen in ‘t chemisch rood erboven.…

Bevrijdingsdag

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 626
Beenderen en een lege schedel, die na bevrijdingsdag, gewoon als knekels voortbestaan. Ontbonden. Zo noemen biologen dat. Het lichaam besteld ter aarde. Lichaam doods gescheiden van de geest. Opgestaan en opgestegen. De geest weer terug gegeven. Branden in hel of vagevuur. Dat menen sommige theologen, nog steeds. Doodgegaan.…

In valse schemer

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 354
Eén was er, in wie de stam hurkte: hij namelijk, was, in zichzelf, de wind in het slapend vuur, de vonk in de stervende sintelpartijen, de luidklok in de schedels van het schamel volk, zijn kinderen en grootvaders. In beide handen droeg hij, vooruit, het teken: de vederen jas van de aasvogel.…

Berouw over de beet

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 179
In de hitte van de eerste vuren groeide de schedel, ontwaakte de blik. We zagen het bloed aan onze vingers. Niet als een wolf die zwijgend verslindt, maar als een wezen dat schrikt, het leed van de ander beseft. Een hand tekent grenzen, elders graaft men loopgraven.…

Verzoening

poëzie
3.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 4.739
Haar oudste broer kwam haar tegen, Aan de ingang van zijn woon, Het haar om de kale schedel Gelijk een zilveren kroon. 't Was de speelgenoot van haar kindsheid, Zij zuchtte en zei: "Och Heer!" En hij hielp ze van de wagen, En hij zette de kinderen neer. Zij spraken van geen verzoening, Noch lang verleden geschil.…

Er is een lijk gevonden.

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 676
De schedel was men kwijt bij 't Zwanewater bij Callantsoog. Men stond er voor een raadsel. Wie was de eigenaar van 't lijk? Wie was dit onthoofde personage in 't Zwanewater bij Callantsoog? De politie zocht naar sporen. Het hele dorp lag er wakker van. Wie was van dit knekelhuis de bewoner in 't Zwanewater bij Callantsoog?…
HH. Uitdewaard29 september 2013Lees meer >

Vrede

gedicht
3.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 6.241
na de grote slag eten we gehakt gekscherende de schedel afgezet en in de jonge schoten gezet gelijk de geest met de broek open en we stromen vol bier dat schuimt op de lippen denken er niet aan een brief te schrijven naar moeder naar heeroom naar de kardinaal generaal geen kettingbrief op kringlooppapier waarin woorden ons doodsteken in de rug…
Lucebert19 oktober 2017Lees meer >

veluwe

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 890
zwervende heidenen als kraaien op rooftocht plunderend met niets onziende wreedheid wind kreunt door takken van sombere beuken en fluistert hees het oude verhaal van moord geweld en wetteloosheid duizendjarige eiken heilige plekken offerplaatsen de bodem doordrenkt met bloed wodan en donar rijdend door de lucht kruisen op kapellen en schedels…

Niet als met nevelen...

poëzie
2.8 met 63 stemmen aantal keer bekeken 19.240
Uw krachten slonken, Uw schedel buigt zich, Maar 't allerbeste Hebt gij behouden: De moed tot leven, Moed ook tot sterven, De macht daarbinnen, Die grijzen jong maakt. En uit uw handdruk En van uw lippen Spreekt de eigen teerheid, Hetzelfde hart nog, Dat uwe kindren Gelukkig maakte, En velen met hen, Fier op uw vriendschap.…

O nacht

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 515
de zerken ga en mijn oor terwille ben om in de duisternis het instorten van borstkassen en lendenen van de eeuwen oude ter aarde bestelde lieden duidelijk te horen en waarvan ik weet dat hun doodskleed reeds met de knoken zijn samengesmolten, zie ik in gedachten het beeld van een kaal skelet met hier en daar een stuk katoen en aan de schedel…
elze5 oktober 2023Lees meer >

AAN ENE MOEDER.

poëzie
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.189
Thans buigt zich uw schedel allengskens ter neer; Uw voorhoofd, met rimplen doorsneden, Tooit sneeuwwitte bloesem noch elpenbeen meer; Geen jeugd strooit gebloemt' voor uw schreden. o Moeder, in wie dus de Schone verdween, Waar is nu de bloemkroon van gisteren heen? Maar hoe?…

Stöten en Kläppen

netgedicht
1.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 392
" vroeg mijn reizende nichtje uit Amersfoort-Noord ze had ze nog nooit gezien, noch van gehoord Ze wou er graag heen zodra de tijd rijp en mijn schedel versterkt is met donkere krullen want ze zegt dat zij wacht tot ik weer boven jan ben met glanzende haren "Je bent net een bunzing, gladharige otter!…

Tijding

gedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 7.729
Nu de Grote Nieuwe Laatste Moederlijke Oorlog slechts drie weken duurde, honderddrieënzeventig doden snik aan onze kant, enkele tienduizenden bij nou ja de vijand, en het lentezonnetje schijnt en op het balkon bloeien de planten allerkleurigst nu de wapenen gesproken de schedels gespleten de ledematen bloederig uit de moskeeën trippelen bovendien…
Pieter Boskma5 september 2007Lees meer >

DE FRIESCHE POËET I

poëzie
2.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 3.974
En begraven zijn ze op een paar na Uw dochters van edel bloed Met het oorijzer om den schedel En de schaatsen onder den voet. Friesche jonkers solliciteeren Om een postjen als ambtenaar En nemen zich tot vrouwen Friezinnen — met los haar!" Een ontzaglijk-hoonende tandknars Bezegelt het slotakkoord, En "help!…

Diepe verachting...

poëzie
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 4.863
Afkeer van ons, die met ons denken reikten Naar de vernietiging van evenman; - Afkeer van ons, die met de daad bereikten, Dat uit de schedel bloed vloot als uit kan. Afkeer van ons, die leefden om te leven Dit diep meedogenloos verschrikt bestaan, Waarin werd staal in mannenlijf gedreven Bij slaande trom en wapperende vaan.…

Schreeuwen in fluistering

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 246
1.Soms Soms wil ik mijn schedel breken. Gedachten laten verdwalen, langs monsters en demonen. Ze lachen naar me. Soms kan ik niet meer roepen. Dan lig ik daar, starend naar het witte plafond. Omdraaien lukt niet – geklemd tussen mezelf en hem. Soms roep ik, maar waarom? Zonder iets. Zonder iemand.…

Een dichter

gedicht
4.5 met 52 stemmen aantal keer bekeken 30.405
En dat ging zo: 'ik drijf spelden van wanhoop in de huid van je grutten wezenloos woezie woezie 17 en klaan uit je klukhaar versuikeren bleke bliezen in schedels met spuigaten vol blauw gehakt.' En toen zei iedereen: dat is reusachtig!…

Waken

netgedicht
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.053
Straks raakt zijn schedel de straat Wanneer zullen de zinnen inslapen? Of zal hij ooit die dame omhelzen, haar wulpse stappen volgen? Gerinkel van schakels aan de pols, voorbij de stilte, een holte in de doofstomme ruis. Het verlangen fluister dit. De langste zucht, met lippen die tuiten naar lucht.…
Wimper18 december 2002Lees meer >

Vierluik

gedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 6.526
I CONTACTADVERTENTIE beschaafde heer, wat grijzend langs de slapen en bovenop de schedel, zeg maar kaal wel lief, niet noemenswaardig geniaal de levenslust nog niet op apegapen geen lichaamsbouw als goedgetrainde knapen het maandsalaris uitgesproken schraal de woning, tja … geen villa, meer modaal de buik is daarentegen welgeschapen…

Koffielied

poëzie
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.197
Want medicus en brouwer slagen De spijker vast niet op de kop; U roep ik tot getuigen op, Wier schedels lauwerkronen dragen, Voltaire, Goethe, Walter Scott, Die op de koffie waart ...verzot!…
Frans de Cort28 december 2023Lees meer >

Katrijn tript

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 529
De draak pulkte met het zwaard wat menselijke schedels van tussen zijn gekromde gebit en wierp het toen achteloos achterover. 'God-samme-peperkoeken!' zo verzuchtte Katrijntje luid. 'Je moet potdorie ook àlles zelf doen tegenwoordig...' Zij reikte daarop in haar magische mand, nam daaruit een bazooka ter hand en legde aan.…

Sapientia

poëzie
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.495
Eens heb ik ook, de zware schedel bukkend, Mij op het eng en ingewikkeld spoor Der dromerij en wetenslusts verloren; Eens heb ik ook het wezenloze voor Het werkelijk, het stoffelijk verkoren De beker leeggestort van alle vreugd, En in het zaligst tijdperk mijner jeugd De ware bron van menslijk heil gedroogd.…

Thomas Paine

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 467
Je ging naar de Amerikaanse koloniestaten. Jouw “Common Sense” was (echt waar!) grondslag voor de Grondwet daar. Dat land gaf jij de naam “Verenigde Staten”. Als Verlichte denker was je in Frankrijk in ‘1789’. Ook zette je (bij)geloof aan de dijk. Je begreep de nieuwe tijd: prachtig! Je droom: iedereen van onderdrukking vrij; een open en…