640 resultaten.
strand
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
1.704 wandelen langs
verlaten stranden
blote voeten
in het zand
met de zon
hoog aan de hemel
samen lopen
hand in hand
lekker luieren
schelpen zoeken
uren zwijgen
uren praten
boeken lezen
echt genieten
en de boel
de boel maar laten…
Verdwaasd
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.045 Ze loopt verdwaasd
over het strand
schopt af en toe
een schelp uit 't zand.
Haar haren waaien
speels in de wind
ze merkt 't niet
dit verloren kind.
Dan staat ze stil
tuurt naar de zee
loopt in 't water
en smeekt zacht
neem me mee
nu...niet later.…
Nieuw begin
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.546 Een parel
wat dof in haar schelp
Al jaren dobberend op de levensgolven
spoelde bij mij aan
Haar warme gloed
deed bij mij een vonkje ontstaan
die oversprong
en ze begon te stralen
Ze is zeldzaam
èèn met karakter en een naam
Zo is er bij twee
weer nieuw leven ontstaan
Een parel vinden op je pad
een ongeloofelijke schat…
Nieuwe heden
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
4.082 Tenen draaien kleuren
Kolkend in het zand
Voeten volgen het strand
Soms steekt schelpengruis
Hart en hoofd speuren
Weven een lief verband
Vrienden nemen je hand
Lopen mee naar huis
Schelpen die met golven gingen
Bezingen het nieuwe heden.…
De Engelse Sonnetten, 4. De eerste ontwaking
netgedicht
4.9 met 17 stemmen
904 Zeewier, krabben, schelpen,
de zoute smaak van het water,
de pijn,
de schokkende koude.
Op handen en knieën
spuug ik bloed op
het borrelende zand en struikel
overeind, het is vloed.
Rillend stroop ik
de doorweekte kleren
van mijn lijf,
ik kruip over glibberige rotsen
en hul me in de
duisternis van een grot.…
Van stil naar luid
netgedicht
3.6 met 22 stemmen
949 en meer
zal ik ooit geloven
dat ik me dronken drink
aan die kus op je lippen
hoe ze laveloos bezwijken
in de branding van volheid
zonder me te moeten schamen
om hoe het schreeuwt in mij
gewoon groeien met
het oor aan jouw borst
als een openende schelp
in een lichte nacht
omdat ik weet
dat het vochtige zand zich
verankert in…
Betoverend
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
953 Ze woont in mijn schelp
van ruisend verlangen
In de wondere knop
van mijn rozendroom
En ik zie haar
in een vlam van vlinders
een regen van sterren
hoor haar
in het zingen van het gras
op de koelte van mijn huid
ontwaar haar
in de zoete geur
van een blauwe bloemennacht
En ik hou van haar
Een broos geheim
in teder licht
Betoverend…
Dak op het huis
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
509 hoe kan ik ooit
wandelen in pen en inkt
tegen mijn borsten
naast jou
benauwd het netvlies
zout nog zoet
aan de hartslag van morgen
geef ik je het alfabet
in de schelpen van oren
aan mijn huis
in de juiste richting
als je wilt, huur ik mijn uren
openend en sluitend
knoopsgaats opwaarts
naast jou……
Zandgeel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
445 het zandgeel drijft tegenwoordig overal doorheen
maar ik kon nog steeds geen vlinders
uit de schelpen rapen
en ook zeesterren worden zeldzaam
maar af en toe mag ik samenlopen
met het tijdelijke tij
of in het stofgoud lopen
van een te verre zon
de eenvoud van het alledaagse zien
beleef ik hier zelfbewust
of dromend ...…
In godvergeten eenzaamheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
730 zag zonnen trillen
manen dalen
en weer klimmen
de zee verstoof
tot waterzand
vloed schuwde het land
hield mij staande
in natuurgeweld
toch ben ik geveld
de hand ontbrak
die mij kon helpen
op een strand vol schelpen
ik stierf daar in
godvergeten eenzaamheid
maar ook die dood gaf geen respijt…
't verre zilver
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
707 ik stapel
ze op
er zijn er nog genoeg
zo vroeg in de ochtend
deze schelpen, wat men
ook beweert, zijn geruisloos
het zand echter
spreekt over het liefste
en het strand lijkt leeg
alles is voorbijgaand, zeg ik
en wachten is verloren tijd
een meeuw kijkt mijn kant op
de zon droogt haar vleugelpunten
de noordenwind zal haar…
Manueel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
917 Misschien ook vouwen
handen zich gebaren:
schelpen, artisjokken,
en zeggen zij: liefste,
lig in mijn holte.
Wuiven of buigen de vingers
zich naar elkaar over?
Wordt lichtval een diefstal
van schaduw?
O handen,
o hardheid,
o liefde,
spreek toch
van verlossing
tot mij…
Bloemendaal aan zee
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.108 Regen striemt
wind waait mij
langs de vloedlijn
loodzware wolken drijven
aangespoelde schelpen
verhalen hun reis
vogels duiken hun vlucht
zweven op de thermiek
van de zoute lucht
golven slaan mijn hart aan stukken
snijdende pijn ebt weg
in de ruis van de golven…
De kleine zeemeermin
gedicht
2.9 met 45 stemmen
35.241 Wie liefheeft verliest haar
stem voor lichaam, spoelt
aan als een drenkelinge
op een ver, vreemd strand
toen je mij vond kon ik
niet meer spreken dus zong
ik mijn liefde met strelende
vingers tot jouw hand
mij losliet en mijn lippen
openscheurden, rood
niet meer te stelpen
hoor, je woont
in mij zoals de zee
in lege schelpen
---…
Onvoltooide reis
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
718 Waar is de loopplank om als
dichter bij je aan te leggen,
help tijdsbrokken te verleggen
in het onvoltooide lied van
vroeger, als dwaas te dromen
van reizen en te zeggen ik
ging vrij jouw wereld rond,
wordt die valreep mij ontnomen,
hecht ik waarde aan elke
herinnering en leg het oor aan
elke rechtgeaarde schelp.…
nog
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
584 terugstromend
tussen zanderige schelpen
vervormt
het zonlicht
op het water
donkere beelden
tot gouden
gedachten
in wolken
die telkens weer
mijn droom
verzachten
als ik
jouw vingers
jouw handen
mijn naam
voel schrijven
in mijn hart
en letters
zonder geluid
onze woorden
vormen
op mijn huid…
Het gouden blond
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
494 in het zachte
parelmoer van schelpen
ruist de zee
je stem zingt
boventonen op het
schuim van golven mee
nog zijn
je haren droog en
waaien in de wind
het gouden blond
van zon dat je
alleen in holland vindt
je ogen
spreken warmte
in hun diepste blauw
samen door
de branding maar
de zee is stervenskoud…
strandbericht
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.117 " wie kijkt niet graag naar binnen;
deze ronding, de meest intense kleur voor eenheid
waarop het leven in meer dan fragmenten steunt "
het zwijgen verbreedt
ons gesprek
jij legt je hand erover
we worden branding
en vullen de schelpen met echo
't geruis zingt mee
als rood vuur…
Nieuwe haiku's #1
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
480 Kinderhand
Gestrande schelpen
verzamelt door kinderen
voor hun museum.
Zilvermeeuw
De lucht geeuwt, een meeuw
ziet zijn kans waar en eet
een ijsje uit mijn hand.…
de reiziger en ik
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
627 zo draag ik schelpen
achteruit
een zelfduel
met geruis
in oren
wie hoort het waaien
het zand
dat in een laatste dag-
gezicht valt
het eiland langs mijn voeten
gekneld tussen stenen
meeuwen schreeuwen
op natte vlekken
schreien om de vuurtoren
die langzaam uitdooft
overspoeld door ijle woorden…
gedicht uit juni 1966
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
857 Ik ken een meisje lief
het is een kleine hartendief
met oogjes als kralen
en haar als gouden stralen
ook wangen als appeltjes zo rood
ze is niet klein en ook niet groot
het neusje is noch spits noch rond
en ze heeft een kersenmond
oortjes als schelpen uit de zee
haar handjes daar doet ze alles mee
dikwijls loopt ze aan mijn zij
ja, dat meisje…
Doorleven
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
666 ik wil de zee weer voelen
het zand aanraken
zeven met mijn handen
ik wil met de meeuwen
in een duinpan of
in het helmgras landen
ik wil luisteren
naar de stem
het praten van de wind
ik wil weten waar
ik de nooit gevonden
schelpen vind
-
ik wil het ongewis van toen
ik wist niet wat me
nog te wachten stond
ik wil een inhaalslag…
Als mijn hart kleppert in schelpen
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
656 Als water gelijk aan of als liefde heupen streelt
onverklaarbaar welig je billen je voorhoofd beweegt
kun je dan ratio uitschakelen een harp horend
weer aan wal stappen zonder hersenschimmen
is je denken je ziel dan even ouderwets jarretel,
jouw hart een babbelkous mantel of een nylon panty
zeepaardje vis of ster compleet naaktheid in bestaan…
Als Jakob uit zijn schelp kruipt
gedicht
2.0 met 177 stemmen
24.877 Mijn boot was schroot. Tot ik de zon op de vistrap zag –
brak in duizend manen. ‘Ik tentakel je wel op.
Nu ben je mijn mantel en mijn kraai, jij babbelaar
maar verliefd zijn en gelijkertijd ook koken – neen.’
Ik: ‘Groot veulen knikte goedendag naar de trein daar
tussen Luik en Leuven. Nar op een beer. Wolkengloed
als goud op blauw. Vuurbal…
Tussen gebroken schelpen
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
715 strooien over het aardse donker
en het ultramarijn wat in glooiende ogen
spiegelt als oceanen,
zo diep verzonken,
laat zij zich wiegen in zijn golvend getij
klotsend tegen zilveren hemelpoorten
Hij is de dief van haar droef verleden
Hij is haar lief die doet vergeten
dat zij ooit in ontreddering aanspoelde
tussen de gebroken schelpen…
Sporen in het zand
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
1.373 Met jou in mijn gedachten, mijn voeten
in het zand, de zee hernieuwt mijn krachten,
een leeg verlaten strand, een zon die niet wil
schijnen, een schelp die open is, de krabben
die verdwijnen, naar eeuwig duisternis.…
Melody de d ‘ amour
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
453 de tijden
zijn onwijs in ‘t decadent paradijs
van experimenten
tussen twee angsten
een grijze wolk
dat uitsteekt
boven de torenklok in
slierten mist
het zand van ‘t kusten strand
de schelpen van Holland
weggespoeld onder ‘t woeste grijs
gore schuim in de eindeloze zee
boven ‘t blauw en hemel wit
strak als een gezicht…
Zeedromen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
775 Een zilte wind
streelt haren
in vergezicht
Het zand knispert
tussen schelpen
in fel zonlicht
Een schaduw slentert
warmte geniet
in druppels zweet
Wolken waaien
blauwe lucht
hemelsbreed
Spiegelend water
door koppen wit
verslonden
En ik droom mee
in het moment
verbonden…
Strand en Duinen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
884 Op de achtergrond rolt de branding
en speelt met de schelpen
die aan de oever liggen.
De zon gaat langzaam onder
de schemer glijdt over het strand
geruisloos is de nacht gevallen…
Sirene
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
2.611 Hoe groot jouw dieperik is
minstens zo groot als die van mij
leer ik steeds meer bevatten
Daar waart een lichtje rond
op zoek naar jou, verscholen
verdwaald in schelpen duisternis
Jij vat het lichtje aan
sluit het voorgoed in
zodat over duizend jaar
een parel verschijnt
in het hart ons stralen
van een nieuwe maan…