540 resultaten.
Akoestiek
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
672 vermogen tot
Klank in de ruimte
Die zich aanpast
Naarmate de inhoud
Meer of minder gevuld
Reageert op resonans
Die warm klinkt
Of hol de leegte absorbeert
De schrik of streling van gehoor
Onzichtbare verbinding
Die terstond dood slaat of
Levende trillingen schept
Die het luiden schenkt
Aan wie zich laat horen
Geschreven compositie
Bij stervende…
Dovemansoren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
440 Zon van koudvuur,
stervend onder eigen gewicht.
Zielloze pijn,
onbestemd van eeuwige duur.
Een hart, verlaten tot op het gebeente,
ledig door bezworen lot,
verzwaard door bevroren hoop.
Een stem, ondoordringbaar als gesteente,
fluisterend in onhoorbare woorden.…
Autumn blues
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
569 de blaren vallen over me heen
mijn geest dwaalt stuurloos rond
en op mijn rug de steen
met stervende woorden in de mond
de aarde zuigt aan ledematen
terwijl gedachten vertragen
mijn zomer vergeet,
voor even, haar baten
de hemel lijkt zich te verlagen
ik word aangespoord
zonder er om te vragen
en met geduld te dragen
wat mij verstoort…
Ik ben ...
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.112 Jaren worden onzichtbaar,
stervend en levend.
Mijn stem schrijft
een eeuwige schaduw
in de dagen van het heden.…
Codeïne gevoel.....
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
1.176 ik kan pijn proeven
de bloederige smaak
van verscheurend vlees
doorweekt
met een gekerm
van druipende overdaad
die langzame slachting
waar bot gesneden
het mes almaar dieper
de wonde
bewerkt
mijn stervende schreeuw
in het laatste gereutel
vrij van gevoel
als echo weerkaatst
en alles verstomd
in die bruisende smaak
waar langzaam…
verstild graf
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.207 als het
omhullend hout
langzaam zakt
en de gedachten
ver reiken
voel ik de
onoverbrugbare
afstand
zo dichtbij
ook al raak ik,
naast mij,
jou en jou
het is slechts
een zwevend daar zijn
een speelfilm zonder titel
flitsend zonder beeld
als het zand
de holle klank bezingt
en de echo in de
gegraven diepte
stervend verzinkt…
In tranen gevangen
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
1.308 Schuilend in verlangen
klonk er een schreeuw,
tot een traan stervend
jouw wangen vermeed.…
GEBED
poëzie
3.1 met 8 stemmen
2.949 Door Hem, voor wie geen tijd verloopt:
Gij zult ze als zielsherinneringen,
Eens wedervinden, eens die zingen,
Aan Hem, in wie gij stervend hoopt.
--------------------------------------------------------------------
uit: Keurbladen uit Nederlandsche schrijvers (1907)…
aard van het beestje
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
737 aard van het beestje
Moeder Aarde,
herinner mij
woordeloos te spreken
met dieren,
onze broeders,
levend en stervend als wij
alle beesten zie ik:
de wezens met bont,
wezens met vinnen,
gevederden, vierpotigen,
de kruipende wezens
ik voel hun grootsheid
samen met hen
zing ik
het lied van de schepping
Titelgedicht…
Ervaring
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
798 `s Nachts besluiten herinneringen
Te gaan leven
Lijkt tijd een loos begrip
Tijdloos
Zo ben je kind
Twintiger puber opa
De nacht opent ankerplaatsen
Ongevraagd
In willekeur
Plots ben je verliefd
Krijgt de eerste kus
Staat naast het bed
Van jouw stervende vader
En
Zijn vader
Opa
Spreekt je troostend toe.…
- Onsterfelijk, wat onsterfelijk is -
netgedicht
4.3 met 25 stemmen
856 Zo broos als de glazen wand
zo leeft de liefde voort, vrij
van alle pijn en leedvermaak
...mooi en zeer herkenbaar
stervend zal haar droevige naam
worden uitgewist...
"hart" breken de klanken, het glas
dat ijdel bewaakt, toekomst breekt
onsterfelijk tot in het diepst van de nacht.…
Blauw
gedicht
3.0 met 20 stemmen
7.468 koude duinen, wolkenblauw
bewaasd, omringen de verdwaalde
droefheid, stervend haast,
die in al haar kleinheid
roept en raast.
----------------------
uit: 'Aurora', 1987.…
Wees welkom DOOD!
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.203 Dood de
helse pijnen
en bied
de stervende
de hemelse zijnen
de dierbaren
die hem of haar
zijn voorgegaan
vooruitzicht
tot spoedige
hereniging!…
Auto's
netgedicht
2.9 met 16 stemmen
1.064 ik schrap fazanten van het asfalt
en raap konijnen uit de berm
ik pluk de aangereden egel
van het graffiti scherm
meeuwen neem ik mee of
zwanen, die hang ik over mijn arm
en eenden, soms nog stervend
met de veertjes bloederig warm
zo struin ik de wegen af
de snelweg is een dode dieren zee
de straat een open abattoir
en zelfs mensen…
Moedersteen
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.453 In mij schemert het rood
in stille sintels van extase
en brand ik ineen
langs het vuur der stervenden.
Spiegel der aarde,
waar ik vandaan kom,
moeder en zoon,
een oorsprong zonder einde
van woest en onbegrensd verlangen.
Een sublieme stilte
koortst in het avondlicht
waar wij eindelijk
samensmelten.…
Verlangen
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.913 Mijn onbeminde ik
is dor als stervend gras
de laatste bloem bloeide
duizend jaren terug
o! als toch een keer
het gras weer kon groeien...…
Daag het leven uit
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
698 er is nog hoop
voor omhoog gezogen
keramische bloemen
brekend op de bladsteel
stervend in hun scherven
als sporen in
het niemandsland
worden gewist is het
gissen naar passanten
blijkt de wereld toch bewoond
leid ze naar de offerbank
daag het leven uit
de beul is ingehuurd
het interesseert
de dood geen fluit
er is nog hoop…
Jij sterft in mij
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
922 Jij die niet alleen
Met Pasen maar elke
Dag wel in mij sterft
En samen met mij doodgaat,
Wakend de nacht van doodsangst
Doorbrengt, me door de dood
Heen vasthoudt en samen stervend
Tot nieuw leven komt in een
Leven dat echt is, waarachtig,
Waar niets gekunstelds meer aan is
En waar we samen drinken
van het water des levens
Gelouterde…
Waar bleef de zwaan?
poëzie
3.9 met 10 stemmen
7.529 Stervende zingt ze een vrolijk lied
In ’t suikerriet,
In ’t suikerriet.
Zij tart de nijdige dood uit lust
Met kwinkeleren
En triomferen,
En sterft gerust.…
Ave
netgedicht
4.6 met 25 stemmen
1.399 lijnen van je ziel
versomberen door
uren, dagen, jaren
van aardse wind
het lied blaast
na zomerweelde
de herfstige pijnen
doorheen het korenveld
woorden ruisen en
balsemen hongerdagen
van stervende violen
wanneer een steen
wegglijdt uit je hand
het wordt tijd om te gaan
temidden van bomen
en bloemenstilte
het was een mooie…
slaapprotest
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
878 een gedicht, jawel
een gedicht, wie weet
schrijf ik wel over de buren
die joelen en schreeuwen
over hoe lief wel
en de dood en scheiden
ik dicht misschien beter
over de stervende cynthia
pas ontloken in de pot
vergeten bij de waterronde
herdacht bij de ophaling
iedere week verzand
in het jaarbiljet
ik zit en ik schrijf
boven het gekijf…
Ziekenhuistuin
gedicht
3.6 met 9 stemmen
10.362 Midzomer met zijn overdonderende volte
bladergevaarte van zo moet het zijn, dit
is de vorm die elk van ons vond dit is ons
diepste groen en groen ons wezen, tak aan zijn tak
de grond op de grond, stevig, voldragen,
nergens vermoeden van molm, geen huiver
van langzaam en knisperend stuiptrekkend
stervende wespen.…
In haar eigen zijn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
471 de wateren liggen in korte golfjes
zilverblauw
onder de kleurenboog
maar de droeve wolken
onder de verwoestende stadswind
met de pijn van een aangedane boom
met wormstekige bladeren
vol met stervende vlinders
maken haar stem droef van ingehouden tranen
maar in haar eigen zijn
in wonderlijke lichtkring rood als fluwelen…
Laveren op stilte
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
498 ik zag je gehuld
in eigen muziek
laveren op stilte
pure schoonheid
in sprankelend
speels samengaan
nog zong
de wind zijn
stervende tonen
leidde geluid weg
van gelezen boeken
en begraven dromen
waar woordloos
klanken hun vele
stemmingen etaleerden
sferen kleurden
met pigmenten
uit lichaamstaal
in jouw verschijnen
paarden…
Vergeven
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
1.038 kreun om een onrust
die mij verwart
ik verdrink in een put
zonder echo
mijn lichaam siddert
naar eenzaamheid
tussen de sterren en de maan
mijn ogen trillen
naar stilte
tussen de zon en de zee
mijn mens-zijn huilt
om een herfstgekleurd
waanidee
ik nestel mij
in de warme adem
van een stil-leven
en zoek een toevlucht
in een stervend…
hopeloos verliefd
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.297 Een idyllische zonsondergang, er waait een zachte lauwe bries die als duizende handen je lichaam streelt,het bijna stille gefluister van de bomen achter je, het iets luidere antwoorden van de golven in de branding, recht voor je aanschouw je het hemelse kleurenpalet van de in zee stervende zon,... en heel even zou je zweren dat het ultime nirvana…
herinner jij nog het afscheid...
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.477 herinner jij nog die kus
waarin wij afscheid proefden
de vertederende streling
van handen in elkaar
die hunkerende ogen
als vraag naar wij samen
het duizelen om ons heen
een liefde gewild
die ontluikende nacht
waarin wij tranen voelden
het eindeloos staren
naar een stervende ster
herinner jij nog
dit hart jou geschonken
zo breekbaar…
Stilstand
gedicht
2.7 met 23 stemmen
12.939 Dieper dan stilte
vallen kan tussen
stoelen achter een
tafel waarop twee
flessen stil staan,
neemt ze plaats
in de ruimte
vol van haar
stervende beweging.
Lager dan een engel
vallen kan, zinkt
ze in zichzelf.…
bindend contract (leven tot de dood)
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
866 we zweven boven de kleine letters
in wezen is het simpel;
vergeten dat je in feite
maar een simpel wezen bent
we verdrinken soms in heldere taal
in feite ben je stervende, omdat
de dood voorzeker, hoe lang ook het uitstel
van bij het begin een vaststaand feit,
is
we eten van ons verbond
voorzeker leef je nu nog, jij,
dat ingewikkelde…
groeiend verval
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
778 ik raap de nog
groene druiven
door hagel gevallen
op het mos
ontrukt aan
stramme ranken
nog eer zij bloeiden
lieten zij
de schepper los
ik waak bij een
stervende mus
te pletter gevlogen
tegen beton
een ongewenste
dodelijke kus
door een opgebouwde
dode muur
die van natuurlijk
mededogen
niet weten kon
zo…