Alle inzendingen over gras

3211 resultaten.

Sorteren op:

De horizon verlicht !

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.200
onbegrensde geest speur ik naar ankers voor inzicht en begrip om het drijfzand te kunnen trotseren wat mijn leven beheerst voorzichtig tastend en afwegend bepaal ik de nieuwe koers mijn vertroebelde vergezicht zal zich weer kunnen vormen tot die ontluikende lente die ik eerder verloren was de mist die mij belemmerde slaat neer op het jonge gras…
Harry.S24 september 2003Lees meer >

Courtoisie vitrage

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.188
Het Winterland leek schilderij zelfs het gras deed geen concessie brak frêle af van de impressie de sporen van het ijs in mij Het lentekind kwam aangefloten vrolijk smolt ze bij `t ontdooien m`n gelaat in zachte plooien tot mijn zaadje was ontsproten Sprietje groeide uit tot halm waar ik eind`lijk in kon klimmen om mijn kleur te laten…
oepsie6 oktober 2003Lees meer >

Nou Camp - beslissende strafschop

gedicht
3.5 met 422 stemmen aantal keer bekeken 48.386
Ik buig het hoofd voor felle tegenwind, die uit open monden giert en fluit en zie voor me in het gras een kever glanzen in volmaakte onverschilligheid. Hoe ook hij ontkwam aan 46 snelle voeten en de vernielzucht van de tijd. ---------------------------------------- uit: Kritische massa, 2001.…
Marc Tritsmans10 september 2022Lees meer >

Omdat ik van je hou

hartenkreet
3.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 974
We lagen in het gras. Ik nam een grasspriet tussen duim en vinger en trok hem tergend langzaam uit de grond omhoog (die dingen zitten soms vaster dan je denkt): groener, groen, lichtgroen, lichtergroen, witgroen, wittergroen, wit: dit heeft nog nooit zonlicht gezien, zei ik, maar nu wel, helaas, met alle fatale gevolgen van dien.…
Frank Oonk31 oktober 2003Lees meer >

Winter beelden

netgedicht
2.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.247
nijd klitten samen tot het wit tapijt git alomvattend wit getooid met zwart dat contrasteert totdat de zon het heeft ontdooid en alles weer opnieuw onteerd kraaien kreten schor vergeten spreuken in de natte westenwind hongerig in kliek getroept bezeten de naakten worden wit verbeeld werpen schaduw naar vergeten beelden nu op het gras…
Verdano25 februari 2003Lees meer >

onschuld

netgedicht
3.5 met 63 stemmen aantal keer bekeken 12.684
zo zag ik je zitten gehurkt in het gras een klaverbloempje plukken alsof het iets gewichtigs was je rende over het water in stukken kringelklein brak je de weerspiegeling alsof het niets kon zijn dan viel je in zijn armen je zag hem niet eens staan een spel werd al je struikelen alsof je danste op de maan de nacht was van flanel…
Julius28 maart 2003Lees meer >

Terugblik

hartenkreet
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.816
terughoudend en alert Onbewust in voor en tegenspoed Soms angstig soms trots en soms verveeld Gods wegen evengoed onze weg Onbekend het eeuwige vloeien Over zijn akkers ze zijn gelijk Onze levensloop naar achteraf blijkt Het is niet afhankelijk van wat ik zeg Het hart zo ook de ogen Hebben verloren wat eens was Niets is groener dan vers gras…

De Schommel

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.562
het stralende gezicht Vrij als een vogel, Met vertrouwde bewegingen Op weg naar de wolken De zon, ver weg Speelt met de schaduw En knipoogt omlaag Een vrolijke lach Vanaf de schommel Die steeds hoger gaat Maar dan… Een scheurend touw Gevolgd door een klap Verbreekt de rust De wolken onbereikbaar Naast het hoofd op het gras…

onschuld

netgedicht
3.2 met 432 stemmen aantal keer bekeken 103.639
zo zag ik je zitten gehurkt in het gras een klaverbloempje plukken alsof het iets gewichtigs was je rende over het water in stukken kringelklein brak je de weerspiegeling alsof het niets kon zijn dan viel je in zijn armen je zag hem niet eens staan een spel werd al je struikelen alsof je danste op de maan de nacht was van flanel…
Julius21 januari 2003Lees meer >

onschuld

netgedicht
3.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.218
zo zag ik je zitten gehurkt in het gras een klaverbloempje plukken alsof het iets gewichtigs was je rende over het water in stukken kringelklein brak je de weerspiegeling alsof het niets kon zijn dan viel je in zijn armen je zag hem niet eens staan een spel werd al je struikelen alsof je danste op de maan de nacht was van flanel…
Julius29 juli 2002Lees meer >

Wij dansen mijn droom uit .....

hartenkreet
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.544
Blote voeten op het gras jouw handen in de mijne vanuit het duister naar het licht dansen wij mijn droom uit langs het pad naar samen in het veld van tederheid vinden onze handen de vochtige bodem van verloren eenzaamheid op het pad naar samen lachend wandelt zij mee geplukte bloemen worden door ons gevlochten en als een krans verbonden…
metha9 augustus 2004Lees meer >

weer

netgedicht
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.011
Weer geeft de wind en reiken wolken over en flarden wol van schapen vaal geschuurd aan rotse randen Een beeld van gras en vlak en langzaam stijgt een dal Het klettert kort en amper raakt één zonnestraal het vochtvervulde land Een vale damp van zee en ver omhult en hevig trillend klinkt de lucht en dempt het grommen van de zwav…

Oase op de heuvel

netgedicht
3.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 10.167
er is geen water, alleen maar dorst en aan die anderhalve cactus is ook geen eer te behalen   en in de verte blaken twee kleine heuveltjes in de zon   En dan ineens springt die oase mij in het oog, liggend op een heuvel, zacht glooiend met fijne sprietjes gras begroeid en met prille dauw bedekt   daar leg ik mij neer…
fred eijkman7 september 2001Lees meer >

Zwartsneppers

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 678
Ik zie hen gretig pikken naar malse prooien in het gras. Ze jatten al wat glanst en bergen dat in bescheten nesten. Steeds vaker domineert het krassen over de werkelijke vogelzang, waaruit ik spijtig opmaak dat de populatie kraaien dichter wordt.…

Ik droom van sneeuw

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.141
Groen was mijn gras Jong en smakelijk Bont kleurde ik de bloemen in de lente Ik was zo ongelooflijk aanrakelijk Heet de zomer, in de stad Frivoleerde ik het terras De zon die ik aanbad Ik wist dat ik er was Zelfs vallende bladeren Konden mij niet verkalkend veraderen Mijn leven, een en al kleur De herfst sublimeerde mijn geur Uiteindelijk…
Fred1 december 2005Lees meer >

Chanel n°5

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 907
met stoom drijf het door kolfglas tot één kleffe druppel lekt het vloeit in noten open als een lied langs neusvleugels de citrus die haastig verdampt door bloemen verdrongen tot het hars van mirre blijft een tong van slierten likt aan de korst van de kosmos de korrel van de orchidee de snippers van het sandelhout jasmijn van Grasse…
Wim Veen7 december 2005Lees meer >

vorstbestendig

netgedicht
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.019
Met stijle passen schuifel je uit mijn kader als kind, geliefde, moeder, vader en weer als kind Onherroepelijk groei je volwassen betreed je drempels in de tijd ontlokt de horizon, zo wijd je van het huis dat je bemint Dus laat krokussen je nogmaals verrassen Tel je stappen op het prille gras Het veert straks op, alsof je hier nooit was…
Wouter Tieks26 februari 2008Lees meer >

Landschap

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 692
Dit landschap lijst ik in: gras en bloemen een weelderig palet daarbovenuit de jonge struiken en de sombere bomen hoog in de lijst zweeft een wolk het blauw voorbij wees niet gehaast neem nog wat tijd op de rand van bos en wei staat wellicht een ree aandachtig of een vlucht duiven zwenkt de omlijsting binnen verdwijnt naar het…

liefde in ons

hartenkreet
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.546
in ‘t jonge gras liggen zachte regendruppels borsten koelen de warmte want jij beweegt liefde dromend de droefheid afgepeld onstuimig gewemel niet verheffend buigend, tere halmen rollend zand onder lijven jouw zwijgen niet breken mijn hand jou wekkend genot, een zweem avondwind over ’t stille water druiven, herfstgerijpte jouw laaiend…

Mijn verliefde land

netgedicht
3.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.455
Wars van dwarse donderslagen zag ik mijn verliefde land dat verslagen en verstoken in de golven was gedoken toen het onraad werd geroken door het zinderende zand Waar de witte lammerluchten zich verdronken in het gras stonden nu verbroosde bomen over zoute zee te dromen van een land dat nooit zou komen en een volk dat nooit was Maar…

Droom zacht

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 850
Droom zacht van het leven waarin je vruchten aanraakt zonder stuk te maken appels plukt van de bomen hun wortels niemand, nee niemand verwoest de geoogste velden verregent het gedroogde gras verdort het vruchtbare landgoed het zwaard past de hand iedereen wacht verlaat de droom door de deur van werkelijkheid het gordijn van de…

Na de voorstelling

gedicht
3.1 met 45 stemmen aantal keer bekeken 13.811
Net of er geen tijd meer is om de voorstelling uit te zitten: het voorgestelde gaat aan met een klap; snel als een schaduw van wolken over het gras beweegt het gedachte zich voort; in het blauw van Antarctica handhaaft de ozondrift zich; iemand denkt een man te zijn die sterft en dan ontwaakt.…

de tijd glijdt, en snel

netgedicht
1.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 687
waar is nu dat ventje met zijne leeren laarzen dat kwam vissen en zingen in de vijver van onze hof het groen wordt stilaan bruin geen gras dat nog wil groeien en het mos dat welig tiert van eigen belang en meer de herfst was onmiskenbaar daar, de kat heeft het verteld in grommig gespin, de sporen in diverse huid gegrift staat de winter…

Annonce

gedicht
2.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 7.839
Wind water en buitenvergiet druppel keer op keer onaangekondigd zonder oponthoud maar geruisloos in groen geheveld gras, als de zomer wegkrabbelt die de blinde mol het eerste zag Bevend inderdaad zonder twijfel wakkeren de herfstvuren aan zodat geurige harten licht laten spelen in de mossige schaduw aan weerszijde loef en lij Onvernieuwd…

Dag en nacht

gedicht
2.8 met 120 stemmen aantal keer bekeken 47.524
Ik wilde nog iets kwijt over de pretogen van mijn broertjes verjaardagshond, kamperen in de tuin, stilzitten, kauwen op gras en klaver, de maan uitzwaaien in een warme slaapzak naast jou. Aan jou werd niets gevraagd; ik heb je uitstel gezien, wekenlang, verzet tegen beter. Vader kan zo weg zijn, zei de arts.…

Omdat de liefde niet echt was

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.503
elke seconde is een genot Liefde is de sleutel tot het heelal en ook nog alles daar omheen op gevoel zweef je meestal de wonderen zijn voor jou alleen De stevig gebouwde liefdesbrug veilig tegen weer en wind kent ook een eigen weg terug naar de plek waar hij vlinders vindt De vlinders zijn inmiddels gevlogen en geland op verdord gras…

kuste je rode lippen fel

netgedicht
4.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.374
licht heel doelgericht ik danste tussen lach en ogen kuste je rode lippen fel we gingen door de hel van ons erotische vermogens je putte me niet uit bracht steeds vers fruit in eindeloze stromen bleven we godzalig komen jij was het sprookje uit mijn meest intieme dromen nog zijn mijn sporen niet te vinden tussen de linden in het gras…

Hiaten

hartenkreet
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 798
Omdat ik wilde weten waar je was Zocht ik naar jou in onbekende straten Waar oude huizen donker en verlaten De echo galmden van mijn trage pas Daar hoorde ik jou achter muren praten Je stem klonk zacht maar scherp als snijdend gras Ik trad behoedzaam in het gebroken glas Van mijn herinneringen, zelfs hiaten Werden stilaan gevuld met rook en…

Wolkenland

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.007
Ik ga op mijn rug liggen in het zachte gras en laat mij meevoeren naar wolkenland dromend over hoe mooi alles ooit was zo heerlijk rustig…niets aan de hand Reusachtige eilanden van pluizig schuim hangen roerloos in een zacht blauw toneel helder wit vermengd met een grijze pluim zo overdonderend mooi…en zo veel Donzige dekens in een bewegingloze…

woorden uit mijn zijn

netgedicht
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 814
bemint gij mij in het oude gras zo tussen hemel en aarde och lieve, mijn handen verkrampen ik krijg uw strik niet losgepeuterd en het sap van u kussen trekt mij verder in de boezem welke gij de voorbije jaren bijeen gevormd tussen al het volk zo fier tot vrouw liet zijn, schitterde in oude straten hoeveel zonnen gaan er nog onder terwijl…
Rieg25 september 2008Lees meer >