2808 resultaten.
vrij
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.142 iets onbereikbaars
laat nooit echt los
wij zijn geen stenen
zijn geen rots
maar meer een boom
die ziet het als
een wereld die beweegt boven
ons
die wolken ziet dansen
en vogels liederen schrijven
zoals dat eigenlijk hoort
wij zijn de kinderen der
sterrenstof
nooit groeiden wij ouder
en nooit verstoorden zij onze jeugd
wij praten wel zuiver…
de jas
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
521 letters schrijven
in voorbijstromend water
is niet zo zinloos
als van iemand te houden
die geen liefde kan geven
zie het leven van een afgedragen jas
dragen is beschamend van wegdoen wil je niks weten
we vergroeien ermee als bijenwas
geeft geen liefde maar gedraagt zich als een broeder
schrompel ik in ijzige lucht
zou dan ik de zwakke mens…
- Vervlochten Bladeren -
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
633 zit hij diep vervlochten in gedachten
weet plaatselijk uitbundigheid
met de andere heesters te mengen
woorden in exotische kleuren,
slingerend aan mythevolle gedachtelianen,
want de kunst van schrijven is rijk
talrijk en sierlijk doorgesneden,
vloeiend vertaald..blad per blad..…
volkomen
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
681 als ieder woord
een droom zou zijn gegund
zou ik maar één woord schrijven
misschien zou je me dan zien staan
verwonderd
om mijn schuilplaats
waarin je alles terug kan vinden
alles met een begin
zoals poëzie
of een kleine rivier vol sproeten
bij de schoonheid van een zomeravond
het dichtbij gefluister
van een vlinder die…
Dichtersangst
netgedicht
4.7 met 39 stemmen
887 maar de dichter ziet woorden in gal en steen
Hij spreekt hier de letters in onrust gedropen
Zijn wereld bevredigd het blok aan zijn been
De dichter bevestigt zijn wezen stilzwijgend
Geluidloos verstokt in gekrabbel bevroren
De rebel wordt immers vermeden door oren,
luidruchtig verbonden met dwaas perkament
In zinnen geperst gaat zijn schrijven…
Wanneer wij zullen naakt zijn als de zee
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.340 licht,
En als de nacht zo diep en ruim en echt
En als de atmosfeer oneindig;
Wanneer wij hebben weggestuurd, wat ons
Weerhoudt te zijn zo open als de ruimte,
Wanneer wij, woorden-vollen, zullen zijn
Zoals het woordeloze naakt en echt,
Dan zullen wij de adem van de nacht,
Het spreken van de sterren om de maan,
De tekens die de bomen schrijven…
de zee roept
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
442 hoe dat te schrijven wat al geschreven is?
mijn anker ligt in zee
waar anders?
die onuitputtelijke bron
voedde mij vanaf mijn eerste ademtocht
menig schip is daar vergaan
een verraderlijke plek
zo verloren in de oceaan,
het magnetische middelpunt
die zee voedt mij
die zee leeft mij
de zee ben ik
en jij…
Ds.dr. ANNA ZERNIKE
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
489 de allereerste wezen
Heb ik ooit bij mezelf gedacht
Ik ben door ouders grootgebracht
Die groei, geloof en kennis prezen
De kinderkerk eenmaal ontrezen
Sleepte ik bevoegdheid in de wacht
Waarna ik vurig heb getracht
Het evangelie voor te lezen
Uit wat Het Boek der Boeken heet
Ik was een bezienswaardigheid
Kreeg dikwijls ongetekend schrijven…
De muziek ( A. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
759 Ik had jou immers beloofd over je te schrijven...…
Opgerolde tijd?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
442 spoor van onverklaarbare dingen
zetting in de onwaarschijnlijkheid
van de opgerolde tijd van gisteren
onder een verkruimeld bloemtapijt,
verspreidt de onaangename geur van dank
want als ik dat aanraak ben ik je kwijt
in de schaduwspiegel van een gezicht
voelt de wind zwaar van z’n gewicht
je over zijn drempel tilt, wat
ik in dit schrijven…
het verlangen naar fado
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
616 hoe dikwijls zocht ik niet vergeefs
naar klank en kleur maar vond
ik slechts verkeerde woorden
hadden wij maar fado in ons land
dan kon ik mijn gevoel vertolken
en schrijven over donkere wolken
van opklaring en zonneschijn
maar calvinisten zoals wij kiezen
uit de grijze brij die in
de pappot staat te gisten
bij toeval tref ik soms…
ik zal je vinden
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
712 lief
dat de wind begonnen is
dat het onverklaarbare
in het donker valt
wanneer we onze lichamen
in onbeslapen lakens draaien
we vertragen
de ontkenning door metaforen
naar de maan te gooien
zelfs de kussens spreken
vreemde talen
ze zijn niet meer dan een illustratie
daarom vraag ik, lief
laat alleen het licht
woorden schrijven…
Paniek
gedicht
3.0 met 2 stemmen
7.095 Dan zie je dichters wijze dingen schrijven
Over de dood, de Ander en meer kwalen,
Over de liefde en dat soort spookverhalen -
Maar niets daarvan komt bij jou bovendrijven.
Misschien is daar die schim van onderlijven
Of trekt een lichte geur van slijm voorbij -
Maar daar lijkt het dan toch wel bij te blijven.…
Vriend voor de dieren
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
548 manieren
zoals de meeste dieren
ze straffen en ze schelden
kiezen de verkeerde helden
ze beleren en beweren
bevoogden en betogen
ze bezeren en kleineren
en hebben boze ogen
ze zuipen en ze roken
terwijl ze onrust stoken
zingen ze een droevig lied
dan hebben ze verdriet
voor de dieren uit het dierenland
zal ik al mijn woorden schrijven…
het behouden huis
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
833 ik weet niet
hoeveel afstand het huis heeft afgelegd
tussen toen en nu
wanneer ik alles zal achterlaten;
de ramen die uit muren vielen
het oorverdovend lawaai wanneer de maan
balanceerde op vermoeide voeten
ik weet niet hoeveel gedachten
ik nog zal schrijven
de kamers zwijgen nooit
over regen die blijft vallen
hoe kan ik verder…
schietpartij
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
673 je neemt een wapen
en je schiet want
ergens is er
een vernietigingsfantasie
die zich herhaalt
en zich blijft herhalen
je schiet 13 mensen dood
vlakbij een wapen
in je kast of op tafel
ga je op weg naar je einde
en schiet je en schiet je
terwijl je beter poezie
had kunnen schrijven
de aalscholvers over het IJ
zouden zo hun…
Even iets en dan zwijgen
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
695 Echo van stille schaduw van de zomerdag
nu in de luwte jouw stem weer herinnert
aan de heimwee van jaren in de wildernis
toen ik je zag, schaars gekleed in lendendoek
bij de boom, die treurde aan de waterkant
waar de dode vis lag vol met vliegenlarven
probeer ik in dit schrijven niets te weerleggen
omdat ik een zwaan zie landen op het water…
Natuurlijke omhelzing
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
598 Jij weet toch ook dat alle tarwe nog geen brood is geworden,
mijn kleinkind nog geen gedichten kan schrijven.
De landschappen zijn nog te mooi om niet te zien
wellicht kan ook ik weer echt wandelen bovendien.
Ik wil de natuur nog om mijn hals gaan dragen
iets anders behoef ik leven nu nog niet te vragen.…
Te hooi en te gras
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
635 Ik ben een te hooi en te gras dichter
na voltooiing is mijn hoofd veel lichter
weet nooit wat er komen gaat
voordat het ineens "ga schrijven" slaat
ik ben dan vol verwondering
het is zeker geen uitzondering
dat ik ademloos ga lezen
niet weet wat de titel zal wezen
dat noemen de realisten inspiratie
zeker is, het gaat zonder transpiratie…
Weemoedig
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
546 niet ver
van het
strand
eerst nog
even op
blote voeten
door het
zeeovergoten zand
gaande op
weg overdenkend
welk veelgeurend
boeketje bloemen
breng ik
vandaag naar
jou
roze rozen
kleur van
de liefde
dit droeg
jij uit
ook trouw
simpele dingen
jij zag
de humor
ik mis
je lach
geweldig dat
ik dit
nog over
jou schrijven…
Als
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
481 heb je veel binnengelaten,
vroeg ze, hoe mat je de maten,
heb je me uitprobeerd en gefeest,
als ze kon zingen,
zong ze een schitterend lied
over een heerlijk gebied,
er zacht binnendringen,
meedingen, omringen,
als ze zou dromen
deed ze dat over uiterste zomen
als ze moest getuigen,
wilde ze er alles uitpersen, uitzuigen,
als ze kon schrijven…
Gedichten die ik mis
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
709 De laatste tijd doe ik niets liever,
dan gedichten schrijven.
Zo lucht ik mijn hart en mijn gemoed.
Vandaag mijmer ik over hen die na mij komen.
Voor hen is het dat ik dichten moet.…
Kleding
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
755 Nog voor mijn inwendige brutaaltje
guitig samenzweerderig in een
gedicht kon blikken om iets
stouts schrijven, onderbrak hij mijn droom.
Hij speelde de Jani van het huis.
Hij wou over deze belangwekkende kwestie
enkele gedachten verzamelen
voor een woordenvloed naar mijn hoofd
te laten stromen.
Ik zag de bui al hangen.…
Hoeveel Woorden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
554 hoeveel woorden
moet je wel niet verstouwen
om iets degelijk te onderbouwen
uit welke de keuze maken
zodat je een ander met
je overtuiging kunt raken
wat zijn de juiste woorden
om een gedicht uit te leggen
welke zijn nodig om
de waarheid te zeggen
hoeveel en wat moet je wel
niet schrijven om je
verhaal te laten beklijven
hoeveel…
ze nodigden me bloedrood uit
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
1.179 nacht en vond
in het lichter worden
van de morgen de huivering
van passionele kracht
we lieten sterren vallen
wasten samen met de maan
we versmolten teder na het
kraaien van de eerste haan
ik moet je weer zien lopen
je bent nu te dichtbij
je leeft gewoon in mij
dan is er niets te hopen
ik moet je laten gaan om
weer te kunnen schrijven…
Hologram van het heelal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 Alle elementen die we schikken
in het Periodiek Systeem, de allereerste
bacteriën en ook wij, mensen
zijn scheppers van het heelal
In tijd en ruimte veranderen we
de energie en schrijven we mee
aan de onvergankelijke feiten
aan de randen van zwarte gaten
Die informatie bestond al
als de Schepper
die er met een oerknal
ruimte en tijd aan…
Roependen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
492 Dat ik, iemand,
vaak denkt
iets
iets te moeten roepen,
schrijven, zeggen, appen
Anderen deelgenoot wil maken
van wat we vinden
net ontdekt,
bizar, hilarisch
de moeite waard te delen
Bijvoorbeeld ik,
wortels
die in de zwarte aarde
zelf niet kijken kunnen
goed voor onze ogen zijn
Misschien kunnen ze zien
ze hebben oranje irisjes…
Reizen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
443 nog niet zijn verpakt
ik vind hem aardig soms wel iets bekakt
over mij had hij niet veel te klagen
wat hij deed voelde moeizaam en uitverkocht
kroop maar zelden van zijn brede schouders af
het denken maakte hem futloos en bekaf
en blindeerde de antwoorden die hij zocht
ze waren er niet, wat hij in zijn pen had
en al dagenlang in zijn schrijven…
Vrije compositie
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
450 Op een dag nam ik het besluit
's een versje te gaan schrijven
zo één die men dagelijks op straten fluit
en die nooit als aria zal blijven.
Zo'n liedje zuiver voor m'n eigen lol
waarvan men zegt; “Dat schreef die halve gare.”
eigenlijk is 't veel te dol
en toch fluit iedereen 't, dat is 't rare.…
Schommelen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
234 handen
Ze zouden iets moeten doen
Maar ik weet niet wat
Niemand heeft mij nodig
Saaie dagen, lege handen
Blaadjes in de wind
En zand
Ik let op het zand
Kijk
Een foto
Vitrage voor de ramen
En een schim erachter
..Dat weet je wel mam
..Dat ben jij
..Kijk
..Ons huis, de tuin
..Het prieel waar papa koffie dronk
..en zat te schrijven…