Alle inzendingen over sporen

2616 resultaten.

Sorteren op:

Wals

hartenkreet
3.3 met 22 stemmen aantal keer bekeken 4.176
Mijn handen om haar ranke hals haar heupen licht rakend lach ik, flirt ik, dans mijn wals volle lippen, zaligmakend een spoor, waar ik haar kuste haar lieve buik, oh, warme dijen mag mijn hand er laten rusten waar lijven zich nader vlijen ritme, de zwoelte, doet tijd vervagen genot is hoorbaar, zo is haar zucht adem aan adem, samen vertragen…

Voor mijn geliefde

hartenkreet
2.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.130
Jij bent mijn wijsheid, mijn verstand Jij kalmt mijn bangend hart met vaste hand Waar ik vastloop denk jij gewoon door, Ik weet me veilig bij jou in het spoor Lang geleden heb ik jou geschaakt, Ik jou de mijne, jij mij de jouwe gemaakt In zegen en wanhoop zijn we samen één Één lichaam, jij linker- ik rechterbeen Ik hoop nog lang in…

de waarheid is...

hartenkreet
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.304
zoals wel vaker voorkomt in het leven men merkt het wel maar een ieder vindt 't goed je schrijft een vers met een verkeerde pen terwijl je vals wat schuine liedjes zingt maakt wat muziek in vrolijke akkoorden ondanks dat droefheid jou steevast omringt zoals u zegt zo gaat het in het leven je volgt met iets van tegenzin 't juiste spoor…

een zachte landing

netgedicht
4.1 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.593
ik ga voorwaarts, de linker voet eerst kan ook de rechter zijn, 't is om het even een schrede die men voorziet en beheerst en traag een afdruk in het steengruis ververst zoals de dode even de adem mocht beleven het spoor naar de laatste toekomst wordt getrokken in de stoet vergezeld van verstilde zwarte kraaien zij kennen de mimiek van een…

Stemmig Landschap

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 587
De parallelle, rechte voren, in zware aarde omgewroet, bewijzen pas hun lengte goed wanneer het veld waarin zij sporen een glooiing kent. Alsof een vloed het land heeft opgestuwd waar koren en ieder zo vertrouwd gewas, speels wuivend naar wie rust komt halen, genoeglijk op de golven deinen.…

Niet iedereen is tevreden met z'n werk

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 666
De jager, machinist en skidocent genieten van hun kogel-, spoor- en glijbaan. Verschil in arbeidsvreugde is heel groot: de een is men z'n vak immens content, de ander baalt ervan en werkt zich dood.…

Ode aan mijn vriend Martin G.

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 846
Martin lost het op met dolfijnen, getrainde snuffelaars; het dier ruikt en volgt de sporen tot aan de bron, een kastje neemt watermonster en foto van de scheepsaars.…
Custor31 juli 2008Lees meer >

Afscheid van oude Oma (11.08.2008)

netgedicht
3.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.184
Keren we huiswaarts verwaaien in de wind sporen van de dood die aan ons kleven; ik zal me haar altijd blijven herinneren zoals ze was tijdens haar lange leven.…
Custor13 augustus 2008Lees meer >

Existentie

netgedicht
4.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 739
In steeds eender, ander licht en vaak tegen beter weten in trekken wij o­nze sporen op aarde: na de diepten van de nacht is er immer een nieuwe dageraad die voorbij de einder op o­ns wacht.…

Paul Delvaux

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.435
in rode waas verdween hij in het duister zijn sporen glommen wijkend in het niets nog hoor ik haar liefkozend zacht gefluister stationwaarts treurend achter op mijn fiets het leeg perron liet mij in droef gekluister in ’t vale licht verdween ze als een flits niemand die nu met mij nog praat of luistert weer heel alleen blijf ik mijn eigen gids…
Aramis18 februari 2007Lees meer >

Eerste sneeuw in de tuin

poëzie
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 3.099
Gedekt zijn alle sporen, kalm en zacht, En alle onwillige en stutten boud, Met vertjes blank als bijenvlerkjes koud, Belegen werden uit de hemelnacht.…

je transformeerde liefde

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.168
wij waren al toen tijd nog naar zijn kinderschoenen zocht heden met verleden vocht herinnering geen ruimte had en niemend iets vermoedde van een gangbaar pad we deelden met elkaar het bloeien van de bloemen vrijden zonder afscheidszoenen geschapen als een paar tot ik je uit het oog verloor ik wist en voelde je in het vliegen zonder spoor…

Ademt toekomst vrij.....

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 817
wind haar twinkelende ogen dansen puur genot armen lachen stralend, zij weet zich bemind naakt, één met de natuur, waant ze zich kind van God de opkomende zon verwarmt haar gezicht talrijke zandkorrels masseren haar voeten vergezellen haar op weg naar het morgenlicht om samen een nieuwe dag te begroeten herinneringen in reeds gelopen sporen…
metha23 juni 2004Lees meer >

Tijdloos

netgedicht
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.192
Ze hielden mij zo stevig in de greep, dat in mijn ziel de sporen van hun kneep als blauwe plekken zichtbaar zijn gebleven. Onzeker zwalk ik door een leeg bestaan, de vrijheid is een crime voor al de braven met huisje, boompje, beestje … vaste baan. Er ligt een tijdbom onder ons begraven, die vroeg of laat, doch zeker, af zal gaan.…
Daan de Ligt30 december 2003Lees meer >

Het zwerfspoor voor…

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 984
Dan staat hij stil daar hij denken wil en om even met zichzelf te praten over de waarde van ‘t leven, wat hij meer heeft te geven dan zijn indruk die hij zojuist heeft gelaten Na kort zelfoverleg vervolgt hij zijn weg en lacht om de vraag die hij vroeg hij weet nu heel beslist dat hij zich niet vergist in zijn stelling die stelt:… mijn spoor…
sacrajewa25 januari 2004Lees meer >

je gezicht is niet getekend

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.456
ik zoek je in de schaduwen in hoeken waar het licht niet uitgenodigd is waar wind de bladeren jaagt vuil zich ophoopt in de goot je geeft je niet gauw bloot je kent de achterbuurt waar niemand komt omdat de messen scherper zijn na zessen je ziet het lemmet niet overleeft agressie en verdriet omdat je nergens sporen achterliet volgt…
wil melker12 februari 2004Lees meer >

Een vertroebeld einde

hartenkreet
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 934
Het zijn resten van een worsteling, het verleden laat sporen. Het verdriet vertelt een geschiedenis van krijtwitte wangen. In glazen muren wordt een fragiele en kwetsbare ziel gevangen. Een terugvallen op je naakte bestaan, van elke bestemming ontdaan. Tranen blijven vallen en in een waas gehuld.…

door nacht en dauw

netgedicht
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 911
zorgen buig ik mijn hoofd en houd het nog wat schuin een oud omhulsel roerloos leeg en bruin op deze nog te vroege voorjaarsmorgen een zwart satijnen schoonheid raakt mij aan en streelt mij wimperzacht over de wangen ik huil verdriet geluidloos drupt een traan zij lest de dorst wat zeer doet van verlangen haar lippen zuigen langs een spoor…
klaasje27 maart 2004Lees meer >

woorden zwartten keer op keer

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 845
ik zoek je in de schaduwen in hoeken waar het licht niet uitgenodigd is waar wind de bladeren jaagt het vuil zich ophoopt in de goot je geeft je niet gauw bloot je kent de achterbuurt waar niemand komt omdat de messen scherper zijn na zessen je ziet de snede niet, overleeft daar in agressie en verdriet omdat je nergens sporen achterliet…
wil melker18 januari 2006Lees meer >

Het kralensnoer

hartenkreet
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.281
Het nagelaten spoor, moet glans aan de kralen geven. Wij moeten dus echt weer door, en hopen op een glansrijk leven.…
Elly Mans12 februari 2006Lees meer >

Kleinkind

netgedicht
2.6 met 117 stemmen aantal keer bekeken 10.204
Jij gaat het kind in mij opnieuw tot leven brengen, dat diep in mij zijn sporen achterliet. En zie je mij nu toch een traantje plengen, 't is van pure vreugd' en anders niet.…

Verjaardag

netgedicht
2.5 met 169 stemmen aantal keer bekeken 10.285
Ze scheuren je hart en laten een spoor achter zich dat voor onze oude ogen al spoedig vervaagt. Verdwaald in de tijd strompelen we voort.”…

vakantieliefde

netgedicht
2.0 met 41 stemmen aantal keer bekeken 2.674
verleden week vond ik een versteende geliefde tussen wat geuren van gisteren die het liefhebben verleerd was in nevel verpakt de decoratie van een stad zeven gedichten heb ik geciteerd ze verrees niet huilend heb ik het karkas omarmd de lippen gereinigd met toverspreuken maar de leugens bleven de sporen van de tijd gevolgd toekomst…
wim euser3 november 2008Lees meer >

Waar tekst eindigt, stilte komt.

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 449
langdradig, uitgetrokken scoop, een ontdooide regenpijp, een zinkende boot, kurk onttrokken aan de schoot van tijd, dan is er weer hoop, als die aanmeert zal ik je roepen, en het tij gekeerd om naar de juiste klank te gissen, blijven teksten voor de voeten lopen, jij houdt wegen open, verdriet om sommige woorden te vermijden, in het spoor…
pama19 december 2008Lees meer >

Uit het bomenrijk

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 627
We dwaalden van het pad op zoek naar leven, geen spoor was nog te vinden in verdriet dat borst en buik dooraderd ons verliet. De sparren rondom stonden dicht geweven. Maar rode naalden vielen, kropen vlug van alle kanten over onze voeten.…

Nevelvingers

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 610
Zonder vrees Trad jij daar binnen Op zoek naar...maar Besef van verlies Brachten kristallen tranen Te laat mijn heroïsche Heldendaden om nog Eenmaal het licht te Vangen in je ogen De liefde van het hart Verblindde jou niet meer Deed je alleen nog staren Naar een dieper wordende mist En voor ik het had begrepen Waren jouw sporen…

L'adieu,

netgedicht
4.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 579
niet van deze tijd en lichtjaren ouder, het frame gelaagd tot rond skelet, de ziel in tijd gewet,zal buiten het willen tot voortbestaan, in hardheid ingeboet, als ik door die zandstorm raas, wast mildheid, het been tot op het merg, als ik de vertraagde aftocht afblaas, in de laatste woestijn, dekt een schroeiende wind mij toe, mijn spoor…
pama3 februari 2009Lees meer >

MOEDERS EN DOCHTERS

gedicht
2.5 met 53 stemmen aantal keer bekeken 17.157
voor mijn dochter Cat van Daalen Het spoor van de taal vind ik terug in de tijd. Mijn moeder. Mijn Omoe. Opoe Kragt. En dan mijn dochter. Luister: wie zingt, en breien kan en koken, weeft taal.…

Zwaai ze uit

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 511
alles heen draagt op jouw adem, die het leven kust stil van binnen het zilte zout maakt geen lawaai waar het leven drijft in een zee van tijdstromen van eb en vloed ik hou me vast langs jouw oever met vaste tred ligt het ietwat ziltig op mijn tong ter ontspanning neem de lucht in me op zweeft het zilverzand alover wist mijn sporen…

Ik lag alleen

poëzie
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 4.402
Maar liefdevol, bij ’t lofgeruis der snaren, Hief mij Zijn hand in ’t eeuwigvolgend koor En ‘k zag dat allen als zijn dienaars waren: Zij zijn bereid; Hij treedt hen heerlijk voor, Die naar zijn godengang bewondrend staren En zingen schrijden in zijn glanzend spoor.…