2616 resultaten.
Wals
hartenkreet
3.3 met 22 stemmen
4.176 Mijn handen om haar ranke hals
haar heupen licht rakend
lach ik, flirt ik, dans mijn wals
volle lippen, zaligmakend
een spoor, waar ik haar kuste
haar lieve buik, oh, warme dijen
mag mijn hand er laten rusten
waar lijven zich nader vlijen
ritme, de zwoelte, doet tijd vervagen
genot is hoorbaar, zo is haar zucht
adem aan adem, samen vertragen…
Voor mijn geliefde
hartenkreet
2.9 met 12 stemmen
2.130 Jij bent mijn wijsheid, mijn verstand
Jij kalmt mijn bangend hart met vaste hand
Waar ik vastloop denk jij gewoon door,
Ik weet me veilig bij jou in het spoor
Lang geleden heb ik jou geschaakt,
Ik jou de mijne, jij mij de jouwe gemaakt
In zegen en wanhoop zijn we samen één
Één lichaam, jij linker- ik rechterbeen
Ik hoop nog lang in…
de waarheid is...
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.304 zoals wel vaker voorkomt in het leven
men merkt het wel maar een ieder vindt 't goed
je schrijft een vers met een verkeerde pen
terwijl je vals wat schuine liedjes zingt
maakt wat muziek in vrolijke akkoorden
ondanks dat droefheid jou steevast omringt
zoals u zegt zo gaat het in het leven
je volgt met iets van tegenzin 't juiste spoor…
een zachte landing
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
1.593 ik ga voorwaarts, de linker voet eerst
kan ook de rechter zijn, 't is om het even
een schrede die men voorziet en beheerst
en traag een afdruk in het steengruis ververst
zoals de dode even de adem mocht beleven
het spoor naar de laatste toekomst wordt getrokken
in de stoet vergezeld van verstilde zwarte kraaien
zij kennen de mimiek van een…
Stemmig Landschap
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
587 De parallelle, rechte voren,
in zware aarde omgewroet,
bewijzen pas hun lengte goed
wanneer het veld waarin zij sporen
een glooiing kent. Alsof een vloed
het land heeft opgestuwd waar koren
en ieder zo vertrouwd gewas,
speels wuivend naar wie rust komt halen,
genoeglijk op de golven deinen.…
Niet iedereen is tevreden met z'n werk
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
666 De jager, machinist en skidocent
genieten van hun kogel-, spoor- en glijbaan.
Verschil in arbeidsvreugde is heel groot:
de een is men z'n vak immens content,
de ander baalt ervan en werkt zich dood.…
Ode aan mijn vriend Martin G.
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
846 Martin lost het op met dolfijnen, getrainde
snuffelaars; het dier ruikt en volgt de
sporen tot aan de bron, een kastje neemt
watermonster en foto van de scheepsaars.…
Afscheid van oude Oma (11.08.2008)
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
2.184 Keren we huiswaarts verwaaien in de wind
sporen van de dood die aan ons kleven;
ik zal me haar altijd blijven herinneren
zoals ze was tijdens haar lange leven.…
Existentie
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
739 In steeds eender, ander licht
en vaak tegen beter weten in
trekken wij onze sporen op aarde:
na de diepten van de nacht
is er immer een nieuwe dageraad
die voorbij de einder op ons wacht.…
Paul Delvaux
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.435 in rode waas verdween hij in het duister
zijn sporen glommen wijkend in het niets
nog hoor ik haar liefkozend zacht gefluister
stationwaarts treurend achter op mijn fiets
het leeg perron liet mij in droef gekluister
in ’t vale licht verdween ze als een flits
niemand die nu met mij nog praat of luistert
weer heel alleen blijf ik mijn eigen gids…
Eerste sneeuw in de tuin
poëzie
3.6 met 12 stemmen
3.099 Gedekt zijn alle sporen, kalm en zacht,
En alle onwillige en stutten boud,
Met vertjes blank als bijenvlerkjes koud,
Belegen werden uit de hemelnacht.…
je transformeerde liefde
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.168 wij waren al
toen tijd nog naar zijn
kinderschoenen zocht
heden met verleden vocht
herinnering geen ruimte had
en niemend iets vermoedde
van een gangbaar pad
we deelden met elkaar
het bloeien van de bloemen
vrijden zonder afscheidszoenen
geschapen als een paar
tot ik je uit het oog verloor
ik wist en voelde je
in het vliegen zonder spoor…
Ademt toekomst vrij.....
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
817 wind
haar twinkelende ogen dansen puur genot
armen lachen stralend, zij weet zich bemind
naakt, één met de natuur, waant ze zich kind van God
de opkomende zon verwarmt haar gezicht
talrijke zandkorrels masseren haar voeten
vergezellen haar op weg naar het morgenlicht
om samen een nieuwe dag te begroeten
herinneringen in reeds gelopen sporen…
Tijdloos
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.192 Ze hielden mij zo stevig in de greep,
dat in mijn ziel de sporen van hun kneep
als blauwe plekken zichtbaar zijn gebleven.
Onzeker zwalk ik door een leeg bestaan,
de vrijheid is een crime voor al de braven
met huisje, boompje, beestje … vaste baan.
Er ligt een tijdbom onder ons begraven,
die vroeg of laat, doch zeker, af zal gaan.…
Het zwerfspoor voor…
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
984 Dan staat hij stil daar hij denken wil en om even met zichzelf te praten
over de waarde van ‘t leven, wat hij meer heeft te geven dan zijn indruk
die hij zojuist heeft gelaten
Na kort zelfoverleg vervolgt hij zijn weg en lacht om de vraag die hij vroeg
hij weet nu heel beslist dat hij zich niet vergist in zijn stelling die stelt:…
mijn spoor…
je gezicht is niet getekend
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.456 ik zoek je in de schaduwen
in hoeken waar het licht
niet uitgenodigd is
waar wind de bladeren jaagt
vuil zich ophoopt in de goot
je geeft je niet gauw bloot
je kent de achterbuurt
waar niemand komt omdat de
messen scherper zijn na zessen
je ziet het lemmet niet
overleeft agressie en verdriet
omdat je nergens sporen achterliet
volgt…
Een vertroebeld einde
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
934 Het zijn resten
van een worsteling,
het verleden laat sporen.
Het verdriet vertelt
een geschiedenis
van krijtwitte wangen.
In glazen muren
wordt een fragiele en
kwetsbare ziel gevangen.
Een terugvallen op je naakte bestaan,
van elke bestemming ontdaan.
Tranen blijven vallen en
in een waas gehuld.…
door nacht en dauw
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
911 zorgen
buig ik mijn hoofd en houd het nog wat schuin
een oud omhulsel roerloos leeg en bruin
op deze nog te vroege voorjaarsmorgen
een zwart satijnen schoonheid raakt mij aan
en streelt mij wimperzacht over de wangen
ik huil verdriet geluidloos drupt een traan
zij lest de dorst wat zeer doet van verlangen
haar lippen zuigen langs een spoor…
woorden zwartten keer op keer
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
845 ik zoek je in de schaduwen
in hoeken waar het licht
niet uitgenodigd is
waar wind de bladeren jaagt
het vuil zich ophoopt in de goot
je geeft je niet gauw bloot
je kent de achterbuurt
waar niemand komt omdat de
messen scherper zijn na zessen
je ziet de snede niet, overleeft
daar in agressie en verdriet
omdat je nergens sporen achterliet…
Het kralensnoer
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.281 Het nagelaten spoor,
moet glans aan de kralen geven.
Wij moeten dus echt weer door,
en hopen op een glansrijk leven.…
Kleinkind
netgedicht
2.6 met 117 stemmen
10.204 Jij gaat het kind in mij opnieuw tot leven brengen,
dat diep in mij zijn sporen achterliet.
En zie je mij nu toch een traantje plengen,
't is van pure vreugd' en anders niet.…
Verjaardag
netgedicht
2.5 met 169 stemmen
10.285 Ze scheuren je hart
en laten een spoor achter zich
dat voor onze oude ogen
al spoedig vervaagt.
Verdwaald in de tijd
strompelen we voort.”…
vakantieliefde
netgedicht
2.0 met 41 stemmen
2.674 verleden week vond ik een versteende geliefde
tussen wat geuren van gisteren
die het liefhebben verleerd was
in nevel verpakt
de decoratie van een stad
zeven gedichten heb ik geciteerd
ze verrees niet
huilend heb ik het karkas omarmd
de lippen gereinigd met toverspreuken
maar de leugens bleven
de sporen van de tijd gevolgd
toekomst…
Waar tekst eindigt, stilte komt.
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
449 langdradig, uitgetrokken scoop,
een ontdooide regenpijp, een
zinkende boot, kurk onttrokken aan
de schoot van tijd, dan is er weer hoop,
als die aanmeert zal ik je roepen,
en het tij gekeerd om naar
de juiste klank te gissen, blijven
teksten voor de voeten lopen,
jij houdt wegen open, verdriet
om sommige woorden te vermijden,
in het spoor…
Uit het bomenrijk
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
627 We dwaalden van het pad op zoek naar leven,
geen spoor was nog te vinden in verdriet
dat borst en buik dooraderd ons verliet.
De sparren rondom stonden dicht geweven.
Maar rode naalden vielen, kropen vlug
van alle kanten over onze voeten.…
Nevelvingers
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
610 Zonder vrees
Trad jij daar binnen
Op zoek naar...maar
Besef van verlies
Brachten kristallen tranen
Te laat mijn heroïsche
Heldendaden om nog
Eenmaal het licht te
Vangen in je ogen
De liefde van het hart
Verblindde jou niet meer
Deed je alleen nog staren
Naar een dieper wordende mist
En voor ik het had begrepen
Waren jouw sporen…
L'adieu,
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
579 niet van
deze tijd en lichtjaren ouder,
het frame gelaagd tot rond skelet,
de ziel in tijd gewet,zal buiten
het willen tot voortbestaan,
in hardheid ingeboet, als ik
door die zandstorm raas, wast
mildheid, het been tot op het merg,
als ik de vertraagde aftocht afblaas,
in de laatste woestijn, dekt een
schroeiende wind mij toe, mijn
spoor…
MOEDERS EN DOCHTERS
gedicht
2.5 met 53 stemmen
17.157 voor mijn dochter Cat van Daalen
Het spoor van de taal vind ik terug in de tijd.
Mijn moeder. Mijn Omoe. Opoe Kragt. En dan
mijn dochter. Luister: wie zingt, en breien kan
en koken, weeft taal.…
Zwaai ze uit
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
511 alles heen draagt
op jouw adem, die het leven kust
stil van binnen
het zilte zout maakt geen lawaai
waar het leven drijft
in een zee van tijdstromen
van eb en vloed
ik hou me vast langs jouw oever
met vaste tred
ligt het ietwat ziltig op mijn tong
ter ontspanning
neem de lucht in me op
zweeft het zilverzand alover
wist mijn sporen…
Ik lag alleen
poëzie
2.0 met 4 stemmen
4.402 Maar liefdevol, bij ’t lofgeruis der snaren,
Hief mij Zijn hand in ’t eeuwigvolgend koor
En ‘k zag dat allen als zijn dienaars waren:
Zij zijn bereid; Hij treedt hen heerlijk voor,
Die naar zijn godengang bewondrend staren
En zingen schrijden in zijn glanzend spoor.…