2287 resultaten.
Als, bij moe-tanend avond-lichten...
poëzie
4.0 met 2 stemmen
912 En wij, die uwe gaven eten,
wij rusten in uw blijde haard,
en zien, ons leed bijna vergeten,
uw hand die stil de kruimels gaart;
en slapen in uw tere zorgen,
en raden niet, hoe troost-gewijd,
gij, voor u zelf misschien verborgen,
van lijde' een béetre liefde zijt.…
Oudejaarsavond.
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
650 't Jaarboek zal straks sluiten
met een Goddelijk signatuur
't zal met Zijn wil besluiten
't geschreven laatste uur
't Was voor ons verborgen
hoe 't boek beschreven werd
't schreef wel elke morgen
voor ons een nieuw complet
We zagen water stromen
op 't kleine nieuwe leven
't mag altijd bij U komen
U hebt het zelf geweven
Ook hebt U…
Daarom bid ik
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
452 wezenlijks wil bekennen
iets kwijt moet iets ga zeggen
iets wat ik niet langer als
goudvissen in een ronde kom
wil laten zwemmen
ik doe het omdat ik weinig
vertrouwelingen en naasten ken
en weet dat ik met u eigenlijk
nooit alleen of eenzaam ben
omdat ik geheimen met u kan delen
van die gewone alledaagse en ondeugende
die ook ik verborgen…
Vermoeide paarden
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
398 tenminste
als men haar voortekens leest
onwetend waar de oorsprong
eindigt of opnieuw begint,
blijft onzeker
de toekomst
ligt diep verborgen
vanuit z’n sacrale middelpunt
rolt iedereen
zijn eigen loper uit, de
lengte wordt nooit vermeld.…
De vleug
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
362 jij kende
de patronen
die in de vleug
van het tapijt
verborgen lagen
antwoord op
vele vragen
een begin van
curieuze verhalen
die de sfeer
in ruimte bepalen
zo op het oog
is sleet de
belangrijkste
tekening maar
daaronder
woekert het spel
van veerkracht
en tijd naast gewicht
en emotionaliteit
significant in een
eerste impressie…
Alef Beeth Giemel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
428 koning, zijn bedje van vachten
in een voerbak stond naast me
Na het paasfeest in de hoofdstad
moesten we gaan, het nieuws
van onze zoon gonsde er rond
de mensen kwamen waarschuwen:
Os Huis Kameel, het alfabet, Deur
om te openen en dicht te doen
Hand die vruchten plukt, Oog dat ziet
en Mond die de waarheid spreekt
Mijn hart dat het verborgene…
CODE ROOD CODE DOOD
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
566 klippen
mijn hoofd rust reeds vrijwel in de schoot
Hoop schijnt door mijn vingers te glippen
een vuurpijl toont elkeen mijn code rood
Ik zie de kustlijn alsmaar sneller naderen
het schip lijkt dieper te glijden in de nood
Plots denk ik aan het gebed onze vader en
zie dat aan als het antwoord op code rood
Zandplaten, onder de waterlijn verborgen…
Eenzame man.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
592 In afgetrapte all-stars en steeds in korte broek,
Liep je vrij van haag en heg,
onveranderd, je eigenzinnige weg,
je wou rustig leven zonder zorgen
maar de liefde onder de roos
bleef veel te lang verborgen
Als een bang gestraft jongetje kroop je langzaam in je hoek.
Wat rest er nog mijn dierbare vriend ?…
WAAR BLIJFT DE LENTEZON?
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
550 die al wat duister is moet verdrijven
toon toch een glimp van Uw Gezicht
wij willen U in glans zien verschijnen
waar blijft Gij O ontluikend leven
de aarde zwelt al tot barstens toe
ieder zaadje dat tot kiem werd verheven
is zijn aardse verborgenheid al moe
toon U O eindelijk als verrezen -
alles wil uitbotten in groene kracht
Gij…
MEER VAN GENEVE
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
424 Slechts waar de Rhône
bij mij naar binnen stroomt
herken ik nog de ruigte
van het rustige verleden
toen reine moerassen
en dichte struiken
vol vogelgekwetter
en verborgen teerheid
zorgden voor broedsels
ontluikende levens
al mijn oevers sierden
thans
ben ik ingesloten
door harde wegen en kaden
waar geraas en gejoel klinkt
drukke steden…
zijn
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
462 omhuld voel ik mij
het maakt mijn wereld klein
de mist, grijs is als een weerbare deken
en voel me opgenomen in mijn eigen zijn
dat ik niet ver kan kijken
is soms een waar genot
maakt mijn wereld zelfs overzichtelijk
de ruis van elders komt niet aan bod
ik ben een met wat is
afgemeten in een kleine ronde
al het aards dat thans is verborgen…
Avondgloren
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
471 O, zie de hemel — een geopend hart —
waarin de sterren traag ontwaken,
zoals een mens zijn droomen draagt:
verborgen, maar vol eeuwig luister.
En ergens, tussen tak en takkerstond,
verliest de ziel haar naam en grenzen —
zij wordt het licht dat door de bladeren danscht,
het lied dat nooit begon en nooit zal eindigen.…
Langzaam uitgedoofd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
384 De essentie van het bestaan blijft voor mij verborgen,
voor het licht dat ooit scheen ben ik nu blijkbaar blind.
Mijn vermoeide ziel smacht naar rust,
een vredige plek zonder pijn.
Hoe eng ik het onbekende ook vind,
mijn licht dooft langzaam uit, ik kan hier niet meer zijn.…
MEISJE VAN NULDE
netgedicht
1.4 met 9 stemmen
483 weg in een nauwe kooi
moeder ziet lijdzaam toe
tenslotte verdwijnt de stumper
veel later vindt men in waters
benoorden de Veluwe
een verminkt rompje
en een kleine hand
vlakbij Hoek van Holland
geeft de Nieuwe Waterweg
een kinderhoofd prijs
lichaamsdelen
van de lang vermiste
Rowena Rikkers
het kind fluistert
vanuit de voor ons verborgen…
Seksbehoefte
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
858 Dat vindt men ongepast,
Vormt voor d’achterblijver ’n last,
Die voor ’t oog verborgen is,
Maar achterblijvers groot gemis.…
El Zonius
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
148 *
Beste Elzonius, zoals gezeid
zit hij verscholen mogelijkerwijs
verborgen tussen krassen op een rots
en op een arm of twee, als teken gods
gij zoekt doch vindt hem niet; is hij op reis
met al die andere ware poëten
nomaden van de geest die beter
weten
dan wat men tegenwoordig ziet
als "wijs"
en dag aan dag in rafels redekavelt…
Yügen
hartenkreet
2.1 met 16 stemmen
189 De wereld onder zijn lichaam
ademt traag, als een gedachte die niet wil
verschijnen, en daar ontstaat een dun gebied tussen
vorm en verdwijnen waar het zichtbare raakt aan het verborgen.…
In jouw nabijheid
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
357 Wanneer je spreekt, verschuift de lucht
alsof een verborgen bron zich opent,
een plek waar woorden niet hoeven te dragen
maar eenvoudig mogen rusten in nabijheid.
Soms lijkt het alsof tijd zich om ons vouwt,
een dunne sluier die alles vertraagt,
tot enkel de contour van jouw wezen blijft,
helder als een ademtocht die niet verdwijnt.…
Onze verlatenheid in die jaren
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
830 Die je angstvallig voor mij verborgen hield?
Je schonk mijn koffie in of het een rivier was
die een nietszeggende monding zocht
want zo zweeg ik net als jij
met een mond die niet verstoren wilde…
Grondig bezinnen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
495 Met een behoorlijk stevige koude wind
fiets ik door het waterland boven Amsterdam
het is flink doortrappen op deze 5e mei
de laaghangende zon verleidt me tot liggen
rustig gelegen bezie ik 't koolzaad en fluitenkruid
wat fris, wit- en geelkleurig de lente viert, siert
ik lig praktisch op gelijke hoogte met
de golvende Hollandse slootwaterpartijen…
non met bronzen schedel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
881 overbelichte, korrelige krantenfoto
Toch hoorde een voorbijganger
Achter de blanke gevel van het begijnhof
Een loze noodkreet
Een gegorgel
Gesis als van schuimend bloed
Het bleef bij een gerucht
Dovend in de wandelgangen
Zo ook dat zij aan haar rozenkrans
(Die zij tegen alle voorschriften in
Onder haar habijt droeg)
Een hangertje verborg…
Zweven ?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
868 maakt mij warm van binnen
laat mij tollend naast je staan
neemt me mee in draaiende wielen
kijkt door mijn ogen om je heen
samen een gedachte, twee zielen
verbrijzelen we steen voor steen
al is het pad soms slingerend
raken wij elkaar wel eens kwijt
boven aan het duin is het end
vinden we elkaar in tijd
onder hemelsblauwe luchten
verborgen…
leeg zonder jou
hartenkreet
4.3 met 39 stemmen
2.117 heel even aan je denk
Mijn hart is gebroken en zo vreselijk moe
Ik heb intens veel van je gehouden mijn schat
Nog nooit eerder had ik dat gevoel meegemaakt
Wat je in mij losmaakte was zo overweldigend
Nooit eerder heeft de liefde mij zo diep geraakt
Vandaar dat ik jou zo moeilijk los kan laten
Je zit nu eenmaal in mijn hart en ziel verborgen…
Op eigen benen staan
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
2.048 aftershave
viel eenzaamheid niet meer te ontkennen
tot leegte pijnlijk overbleef
en toen zij is vertrokken
vol schuld maar vastberaden
wenste hij haar het laagste toe
om zijn smart te ontladen
de blijvende verbanning
is iets wat steekt in haar
want woonde hij niet opnieuw samen
nog binnen het half jaar
schrijnend is de trots
van het verborgen…
Nocturne*
poëzie
3.8 met 5 stemmen
3.540 Dan wordt mij de zwarte onpeilbaarheid
Der duistere diepten tot
Het beeld van Gods verborgenheid,
Het grote mysterie van God.
Mij worden die lichtende wateren thans
Het beeld van mijn eigen ziel,
Waarin als een wonder de zachte glans
Van 't godsverlangen viel...…
Gevangen hart
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
963 onbereikbaar vaak voor iedereen
met alleen die ogen van jou
als spiegels van jouw ziel
die zeggen laat me …
alsjeblieft
laat me …
niet alleen
lachen wil je
en springen als een zot
allerlei dingen doen die leuk zijn
maar de deur van plezier zit nog zo stevig op slot
verdrietig om het gemis zoek je
naar wat jij alleen vinden kan
diep verborgen…
Het einde van een leven
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
2.322 Mijn gebeente was voor U niet verholen,
toen ik in het verborgene werd gemaakt.
In moedersschoot lag ik verscholen,
maar werd daarin met geweld gekraakt.
In Uw boek stonden ze alle geschreven,
de dagen voor mij reeds geteld.
Maar al de dagen van mijn leven,
ze zijn geeindigd met geweld.…
Gebroken dromen
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
1.498 keerzijde van het geluk trekt zich aan mij voorbij
Ik voel me van binnen zo teleurgesteld zo alleen
Het verdriet zo intens en niet in tranen te vertellen
Het geeft mijn ogen een turkoois blauwe tint
De liefde die ik voelde zit zo diep geworteld
Het is op de bodem van mijn bestaan waar ik me bevind
Ik koester mijn mooiste herinneringen diep verborgen…
hoe kan ik
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
2.581 hoe kan ik jou schrijven, schetsen
dragen in de tijd
zó dat zij niet meer bestaan
die urenlange secondes
het naar jou verlangen
in takjes groen
wanneer ik mijn paden ga
hoe kan ik je vinden, ontdekken
je zoeken met wijdopen ogen
in de verborgenheden
en in alles wat maar op jou lijkt
mijn tranen verstommen de woedende zee
die golvend…
BEJAARDENHUIS
hartenkreet
2.2 met 16 stemmen
2.856 Oud in een bejaardenhuis
met een kast, een bed, een stoel,
onderdak, maar nooit meer thuis,
dagen slijtend zonder doel
zoek je beelden uit 't verleden
verborgen in een donk're kluis.…