2916 resultaten.
KLACHT
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
972 Dus zwijg ik, ook al is dat klatergoud.
En als mijn vrienden af en toe eens vragen
hoe ’t met mij gaat, antwoord ik wat benauwd
geheel naar waarheid: “Ach, ik mag niet klagen”.…
Enigma
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
1.909 zodat de maan niet
als een marionet
langs het zenit zal dolen
een door zonnewind bevruchte cel
oertempel levenswel
toegang tot een andere tijd
vertragingssleutel
tot de eeuwigheid
Carnac, Stonehenge
mysterieuze, magische kracht
tellurische stroom
kruispunten in
een verdroomde droom
megalieten die
betoverd staan te zwijgen…
Lapidair 15 *
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
964 De vogels
zwijgen gelukkig
nog niet.
Erfzonde:
Zie daar! Mijn plaats
onder de zon.
Het weer is schraal
de forsythia geel
de maand wreed.
Matses
gebroken
gaan rond.
Deze vrijdag –
egyptische duisternis
vleugelslagen.
Zij bestelden ter plekke.
Verbeelding en liefde
hielden in leven.…
Signum
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
2.420 Ik zwijg in alle talen.
Mijn schaamte is een schild een pantserplaat
impasse.
Eindelijk verschijnt het licht
in zevenvoud
subliem.
donderdag 7 februari 2002
ZONNELEEN De episoden van Amos 69…
Stil mij
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.787 Stil mij - stil de stem
in mijn hoofd, ik hoor mezelf niet langer
gisteren weerklinkt in elke hartslag
vult mijn holle oogkassen met het zout
wat mijn tranen toebehoort, ik huil niet
En stil me met je handen door mijn haar
omvat me met je lichaam, wees de warmte
het bloed, ik heb je nodig
mijn zwakte erken ik met gebogen hoofd
al zwijg ik…
Advocaat
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
771 Zwijg! kan de rechter zich langer
Niet beheersen en spreekt recht-
Streeks uit zijn gele hart: gij
Zijt waarlijk een lul de behanger
Die onwaarheid klutst tot levensecht,
Beter had men ú gelepeld, gij koekoeksei!…
Haagse gaten
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
534 zijn dat toch voor vreemde ronde gaten
als holle ogen in een bleek gelaat
gevuld met zand, maar leeg en desolaat
welk wezen zou die sporen achterlaten
ze intrigeren mij in hoge mate
zijn het de stempels van een duivels kwaad
het werk van een ontsnapte psychopaat
die iets begroef in maanverlichte straten
de gaten wachten, vullen tijd met zwijgen…
Vervliegt uit blote lijven
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
566 de leegte van een jaar
legt stilte af in zwijgen
warmte die genoten is
vervliegt uit blote lijven
ik schrijf omdat ik blijven wil
woorden maken het verschil
in draden met de werkelijkheid
ze schrijven mijn realiteit
mijn leven lost zich op
in een reëel afwezig zijn
een existeren op de rand
balanceren boven het ravijn
de tekst…
de weg van verwachting
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
564 Hij zuchtte wat van de zijkant op weg
naar beneden, de berg af worden huizen
keelgaten met daarin dikke lillende huigen
van weer dezelfde mening op het uiteinde
altijd komt er een moment dat je hond wordt
zoals in mijn geval de palinghond, het midden
net voorbij, overal tussen, in horen en zwijgen
tussen de guppyhonden wil ik nog wel eens…
Een waarlijk gedicht
netgedicht
3.6 met 19 stemmen
739 slechts goden bepalen of mijn verzen
ten einde in lyrische zin
aan uw superbe ziel zullen beklijven
die zo met waarden en normen
van de letterorde is begaan
en zij, strofisch als gezegd,
in uw edele gemoed wensen te landen
ik spreek thans over
het ongerepte gruis
gedragen door het oude pad
dat slingert langs de beukenhaag
en zwijg…
Kruiend ijs
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
454 gieren zoals
ze altijd waaien, zaaien
spoken in mijn hoofd,
cirkelen weg door open
kieren, glippen weg met
de magere lijven om die naar
de kille boezem terug te drijven,
rook dat waart langs vagevuur
en blinde gaard, dooft de
gulle lach om de vastberaden
lippen, kan ik alleen verklaren,
dat ik in dit verduisterd uur niet
zal zwijgen…
Valse schaamte
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
514 Niet zelden trekken modderstromen
van rottend vuil in kommer en kwel,
meestal vrijgekomen, vanaf de hoge
naar de lage kant, waar geur en
hypokratie hun stinkende stempel
drukken op de aangeboren afvalkuilen,
waarmee overdaad stand houdt tot aan
de marmeren zuilen van de door paal
en perk gesterkte zwijgen, tot in de
weggeworpen kudden…
Tegen en mee
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
471 Sereen stil zwijgen loeiende wind
scheiding water stuivende
golven schuim koppende duin
eindloze vlakten ruisende velden.
Hoor ik je stem in zwoele warmte
boven loeiende wind bulderende golven
lach door koppende duin
eindloos ruisende velden van liefde.…
Lekker bakkie
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.122 Lekker bakkie hè - zei hij
terwijl hij rondkeek naar de meiden
met hun veel te strakke billen
die zij holden langs de pier
en zij knikte - keek er naar de lucht
waarna zij niets meer zeiden
in gesprekken zonder woorden
met zichzelf - drie kwartier
Het is hier mooi hè - zei zij toen
waardoor een eind kwam aan hun zwijgen
en zij pakte hem…
Onzwezenlijk 2
gedicht
2.4 met 58 stemmen
19.476 Verlangend naar wat ik zou doen
als ik hier niet hoefde zijn
lach ik mee zonder te weten waarom
en verstar ten slotte tot zwijgen
waarin ik meer en meer word
iemand die vol zit met overbodige belevenissen
iemand met een onnodig lichaam
iemand die ertussenuit wil knijpen
voordat de tijd toestemming geeft om te gaan.
-------------------…
CANON IN D
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
801 Hoe dicht mag ik bij je komen
als gemis geen enkel geluid maakt
en de duinroos zwijgen blijft,
ver achter het dalen
van de zee.
Ik breek mijn raam open en kom uit
op dezelfde straat.
Daar is het zuiden, wijs ik.
De schemering plakt mijn woorden op de voorgevel.
Het is een keerpunt.…
- De regen weent -
netgedicht
4.0 met 19 stemmen
785 alsof de hemel stiekem huilde
en gebogen achtergebleven was
over de grote zo geteisterde stad
regen tegen vensterramen
klettert teksten zonder namen
alleen de lege woorden blijven,
als een bittere regenjas van zwijgen.…
Joris
snelsonnet
4.7 met 39 stemmen
2.752 Een aandrang, waar hij niet voor is bezweken
Omdat hij langzaamaan de ogen sloot
en nog een lome haal gaf met zijn poot
Als halve aai en onzachtzinnig teken
Dat men hem ooit nadrukkelijk verbood
Het zwijgen rond die zaken te verbreken.
(Driek van Wissen, 1943 - 2010)…
bloemlezing in de tuin
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
747 waterplas
maan ik een spiegel aan
tot stilstand
aan de rand, van mij alleen
rolt een steen uit
ik verberg hem
onder mijn huid
alsof zonder niet meer kan
alsof hij ogen baart
die zich niet kunnen weren
tegen de bewegingen van het water
wanneer wolken stil liggen
en niets meer lijkt te ademen in mijn lichaam
het oor leeg, naast het zwijgen…
Eeuwige winters met gevroren vleugels
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
654 al voorbij zijn
en nimmer terugkeren
Zo koud steekt het woord op
ontsproten aan eeuwige winters
met gevroren vleugels
Ontleend aan ledig begrip
en verstoten emoties
die meer doen vermoeden
dan jij me zeggen wil
De pijn zit wortelend
in iedere twijg
Ik vraag je of jij je verzwegen leed
bewaart in geknakte bloemknoppen
Jouw zwijgen…
het afgrijzen van het bestaan
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
480 ik lees de rode loper
in het gebaar waarmee je schrijft
me schraagt in mijn stiel
die me nagenoeg laat strompelen
over het glad gestreken beton
‘k ben niet zo behoeftig
en bedreven of zeg maar gedreven
in het feit dat ik met dubbele woorden spreek
en telkens vergeet te zwijgen als
het woordenboek meer dood dan bladzijdes draagt
ik zie…
Stuwmeer
gedicht
3.3 met 7 stemmen
7.020 Ik wil
hen roepen: acht niet de pijn
van tekort, maar vrees de on-
keerbare kracht van teveel, hoor
mij, hoe ik roep, hoe ik keihard zwijg.
Zij maken fonteinen en regenbogen.…
Onontgonnen dag
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
639 van donkere nachtresten
vermengd met frisse dagdromen
dwars door het zinloze draaiboek
van het nieuwe etmaal
In die verwarrende werkelijkheid
verschijnt ze in de jonge dageraad
sluimerend in het prilste van de dag
ze slaat ademloos gade
zonder uithalen of grootse gebaren
spreekt fluisterend woorden
die tot neigen dwingen
ook tot zwijgen…
Parricidium
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
919 het slikken verleerd
adamsappel verzonken
bet ik zijn lippen
laaf de tere barsten
zijn tong ligt verbeten
in de gehavende mond
de neus versmalt zich
beklemtoont het einde
soms wil hij iets zeggen
maar zijn ogen spreken
het zwijgen van de dood
woordloos verzonken
hij hapt naar adem
wil niet dat het leven
hem elk moment tergt
in…
De ploegers
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.296 En de twee mannen zwijgen.…
Mocht je me uitnodigen op je feestje 2
gedicht
2.7 met 25 stemmen
11.049 Verlangend naar wat ik zou doen
als ik hier niet hoefde te zijn
lach ik mee zonder te weten waarom
en verstar ten slotte tot zwijgen
waarin ik meer en meer word
iemand die vol zit met overbodige belevenissen
iemand met een onnodig lichaam
iemand die er tussenuit wil knijpen
voordat de tijd toestemming geeft om te gaan.
---------------…
gras
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
524 het gras kent geen geheimen dan
waarmee de wind het toerust
een lichte stroom brengt het tot
sussen en zwijgen verstrooid in
rust aan niets hoeven te wennen
het gras glijdt mee met gedachten
het ademt diep wat te binnen schiet
dicht bij de aarde reiken halmen
naar de hemel zonder te bewegen
liggen tussen de stand van het gras
zo…
Koudstaal
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
398 Dwangmatig, omdat de rivier niet mag verzanden
en luchten zich niet in zwijgen mogen hullen.
Geschreven woorden verdrinken krampachtig
in bevlogen letters van de spiegelende kust.
Golven van herinnering zijn geen zee te machtig,
zij kennen geen paniek en bewaren alle rust.…
EMILY DICKINSON 341
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
539 Op diepe pijn volgt een formeel gevoel
Zenuwen zwijgen plechtig als het graf
Verstijfd, het menselijke hart dat vroeg
Was Hij het Die gister en eeuwen droeg?
Werktuiglijk gaan de voeten op en neer
Los van de grond of lucht, zou soms
Een trage weg in elk geval
Genoegen kunnen kweken zoals steen
Kristal en kwarts over het algemeen?…
oud papier
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
833 De dag loopt naar haar einde
Woorden reflecteren op de wand
Het kleed beroert de letters
van de uitgelezen krant
Die oud en moe is van het nieuws
en veel te gul verslonden
Ik pak het dagblad van de vloer
en zwijg met al mijn monden
De rode gloed van de avondzon
slaat een bres in mijn gedachten
Een borrel staat al koud en
vol geduld op…