2508 resultaten.
vogelijn
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
1.343 toen zachte tonen tussen huizen graag hun weerklank vonden
zweefden hoog langs oude gevels kleine zomerschrijvers;
elke lijn zong duizend woorden
het stille licht dat in de kerk haar kleur verspreidde
liep nog mee in ogen waar geluk mocht wonen
ver verheven boven kou,
klein gelaten in een mens die elke stap bewonderde
en het was mooier op die…
Zomertuin
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
767 In mijn zomeravond-tuintje
als lucht duizend geuren draagt
en de roos en 't vlijtig liesje
neigen in het avondbriesje,
klinkt een laatste merelwijsje
dat nog vlug om aandacht vraagt.…
De bloemknop ontvouwt zich
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
462 Het gedicht ontvouwt zich
als een bloemknop in een zee
van duizenden bloemen
waar in kleuren, tinten en tonen
de woorden wonen die ontleend zijn
aan het oog van de menselijke ziel
Zij spiegelen zich aan
het eeuwig licht
en zo verbindt de mens zich
aan zijn lot
ontvouwt het zijn plot
en ontdekt zijn ware aard
Het gewicht aan waarde…
zondagochtend
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.162 we zijn alleen,zonder ring,zonder trouw belofte,
duizenden herinneringen aan haar ,aan hem.
Met zoveel dat jij niet van mij weet
Er zijn zoveel herinneringen in jou, in mij……
Zondagochtend, het regent en buiten is het stil…
Uitweg
hartenkreet
3.0 met 17 stemmen
2.201 Alsof er duizend olifanten hun gewicht op haar duwen
en geen poging doen om op te staan.
Pijn zal ze hebben, vraagtekens cirkelen rond haar hoofd.
Terwijl sommigen veranderen in uitroeptekens,
wordt ze door elk wederkerend vraagteken nogmaals verdoofd .
Stilletjes koestert ze wrok tegen ieder die haar pijn heeft gedaan.…
Ga niet voorbij, maar blijf bij mij
poëzie
3.5 met 10 stemmen
4.859 alles òm u - zonder u - zoo koel,
Zo leeg, zo vreemd dat ik mij-zelf niet voel,
Wen ver van u - en 'k wens om weg te wezen,
Weg van mij-zelf, in 't land des doods, doods vrezen
Vergetend om de vrees voor 't donker koel
En doods gewoel des levens, dat in kringen
Rond-draait geduriglijk, en Ik draai mee,
Ach, ik, een klein arm ding in duizend…
Zonder voorbehoud,
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
632 Geen misvorm in haar leven, misgunt
mij niet de illusie waarom ik vroeg,
gekweekt uit de duizend schoonheden
die ze droeg, uit elk van hen een nieuwe
levenskleur ontluikt, de adem van de
wind steels haar wangen vindt als zij zich
vangen laat, raakt alles ondergeschikt
aan de geur van erotiek die ze
zonder voorbehoud predikt.…
Apocalyps?
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
749 Duizenden worden snel geëvacueerd,
uit vrees dat het nog meer escaleert.
Er is geen keus meer en geen alternatief.
Tussen hoop en vrees, de wanhopige vraag:
is dit het begin van het einde vandaag?…
Dode honden bijten niet (light verse)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
549 Twee honden vochten om een been
- het mijne, dus ik was ver heen,
toen zomaar in die stille straat
zo'n duizend bijen uit een raat
hulpvaardig kwamen aan gesjeesd.
Die blaffers zwegen, plots bedeesd.
Zij sloegen jankend op de vlucht,
belaagd door angels in de lucht.
Geperforeerd met menig steek
was 't dat de ene hond bezweek.…
IK LIG ZO STIL
poëzie
2.8 met 8 stemmen
1.221 De sterren bloeien langs haar zilvren baan
en blinken met het licht van duizend glanzende ogen,
de heemlen om hen, als heerlijk hoge togen
van blauw-zwart marmer welvend staan.…
Ziekenhuis
poëzie
4.5 met 4 stemmen
1.831 Waar ik vanmorgen zag
De bomen met hun gele en groene verven
Raad ik het ziekenhuis, waar dag aan dag
Gemartelden in duizend angsten sterven.
't Is anders, overdag, een rustge buurt,
Mijn buren hebben tuinen met veel peren,
Maar met mijn woning heb ik niet gehuurd
De vrede die ik immer moet ontberen.…
Arabische lente
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.109 Gefrustreerde landen
ludieke oorden
je stemming je vriendelijkheid
in onschuld losbarstende agressie
het geloof in je zelf
samen geperst in een droom
eeuwig handen schudden
stervend van liederlijkheid
stil zwijgt de nachtvogel
van duizend kilometers ver
samenpakkende handen
torsen hun geliefden
waar gevoelige plekken samensmelten
tot oosterse…
eens zong zij bloemen
netgedicht
4.9 met 20 stemmen
1.132 uit naar de wereld
maar na het knellende ontmoeten
loste haar lach op in dovemansoren
In pirouette bewoog ze naar omlaag
daar zingt zij nu een eigen lied
haar dans - danst zij alleen voor zon en wind
en vogels die zich nestelen in het blauw
van de hemel die woont in haar hoofd
de wereld in de wereld is een doolhof - zingt zij
met duizend…
Sterren
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
874 Duizenden miljoenen
onbewust van seizoenen
hangen ze in de ruimte als snoeren edelsteen
zonder zwaartekracht, allemaal ver vaneen
De wondere kleuren
die wij bespeuren
zijn als een oneindige caleidoscoop
en onmetelijk ver weg van onze telescoop
Met wazige blikken vol fantasie
aanschouwen wij dit mysterie
Door te kijken raak je verloren…
DWALEN IN MIJN INNERLIJK
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 niemandsland
wachtte ‘t eenzaam mij reeds op
Al gauw kreeg pijn de overhand
in mijn keel kiemde al een prop
ik was in niemandsland gestrand
Over de rand van niemandsland
leefden het eenzaam en ’t alleen
In het trieste huilden zij constant
sinds bij hen het licht verdween
droegen zij alleen een rouwrand
In ‘t centrum van niemandsland
hingen duizend…
het vale veld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
595 In de armen van het zandpad rust
in het late middaglicht het vale veld
De bosrand breekt de zon in duizend
stralen
kleurend al naar rood
Vogels moegefloten en gezongen keren
huiswaarts naar hun bomen
De vader maant zijn kinderen: Kom
we gaan !…
euridice
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
434 Hun schuimkoppen staan hoog
als duizend kruisen,
open-armig.
Er drijven kransen
op het water.
Nu is ze terug.
Haar adem strijkt koel
langsover mijn rug.
Ik proef haar boodschap
in letters van zout
op mijn lippen
en spel het paswoord.
Niet omkijken, denk ik,
anders gaat ze
- voor altijd -.…
Waar narcissen van dromen.
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
541 Een nieuwe horizon raakt
de haartjes in je hals,
daarachter leggen duizend
schaduwen een eigen
groene toekomst uit.
Het doel, mijn ongeduld zo
van de dromenwagen getild.
Gedeeld door beide lippen,
vanaf een tere huid, op handen
gedragen naar het gereserveerde
plekje in een voldragen landschap.…
Kerstavond
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.004 Een kerstboombal
die vaak voor onze blik
uiteenspat
in duizend doden
min of meer.…
Bootvluchteling.
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
642 Hoe wanhopig moet een mens wel niet zijn
Om voor een ongewis Europees bestaan
Voor duizenden dollars je geschiedenis te vergeten
En voor een vage toekomst het schip op te gaan?
Hoe hard moet het hen niet vallen,
Die deze weg gaan met duizendtallen,
Ver van huis en overzee, een roep om hulp
Neer te leggen voor een onvermijdelijk nee?…
Het smalle Nederland
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
685 Maar duizend bloemen gingen bloeien,
het bruiste en het broeide,
we werden baas in eigen buik,
en gaven de vrede een kans.
Oh yes, the times they were a changing.
Maar eeuwig kan het geen lente wezen,
eenmaal breekt de winter aan.…
Dorp.
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
768 Je leeft wel duizend levens, vecht je strijd
in weer en wind. Je zingt je lied op eigen wijs
tot het samen klinkt, 's avonds op de pleinen.…
De Gek
poëzie
5.0 met 1 stemmen
9.453 Voor hem lag grauw en wijd
De zee en fluisterde als uit duizend monden.
Hij hief het hoofd en leek te luistren even.
Toen verdween zijn schaamle gestalte in de regen,
Moeizaam schuifelend, gebogen tegen
De wind.…
Een prangende vraag
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
511 In bange dromen zie ik hordes gaan
van duizenden en ook nog alle krom.
Vanwaar zou dat toch zijn bij de banaan?
Vertel het mij indien u weet waarom.…
Sanctissima virgo
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.490 Ik bezwijmde... ontwaakte, en zag
De lucht geschraagd door duizend kleurenbogen.
Daarboven, in een kolk van licht te pralen,
Stond reuzengroot de Jonkvrouw, en een lach
Voelde ik van haar verengeld aanschijn stralen.…
Klein Hoefblad
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.533 Niet erg dichtbij, op een stuk of wat
parsecs, brandt de Orionnevel op 't groot
gasveld; sterren vóór duizend eeuwen,
bloeiden op, t uur dat de verkenner
scheepging, zijn al bijna roemloze
reis naar de planeet, na parsecs geland.
Rondziend (op zijn stengel) fluistert hij
‘Orion’, pluis bootst de lichten na.…
SONNET.
poëzie
3.3 met 3 stemmen
947 En lijk de storm aan 't toppunt van zijn kracht,
zijn duizend stemmen breekt in ene, éne
oneindge kreet van woede en toch weer zacht
gaat strijken en aan 't strand in kreunend stenen
uitsterven, zink ik neer uit al die kracht,
in hopeloos gebed en machtloos wenen.…
Aandacht voor het zoete duister
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
512 aandacht
voor het zoete duister
weet ik zelfs niet
of ik naar je luister
de zon op laten komen
in een wonderschoon gedicht
de ironie van alle landen
in een Koninklijk gesticht
ik zie het niet gebeuren
in mijn aandacht
voor het zoete duister
weet ik zelfs niet
of ik voor jou fluister
de maan laten schijnen
over een stad met duizend…
DE SPIN
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.912 Ik vang je op in mijn wiegelend bed
O wond in mijn maagdelijk net
O liefste verloren in mijn schoot
O worsteling in liefdesnood -
ik wikkel je in mijn zijden geweld
ik houd je met duizend armen omkneld
ik verstik je in een cocon van gloed
ik drink je zachte blanke bloed
dat rinnend gulpt en schreit -
en volgedronken op het kruis
van mijn…
cadeautjes van het leven
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.531 er is de zon
haar warmte
laat groeien en behagen
ze laat je altijd stralen
en wijst je de weg
in donkere dagen
er is ook de maan
haar mystiek
laat je zingen en dromen
van toekomst en gelukkig leven
ze is uniek in al haar vormen
en bestaat al duizend eeuwen
met de aarde onder ons voeten
hebben we steeds een steuntje…